Γιάννης Μαρίνος : Μια νέα αρχή - Οικονομικός Ταχυδρόμος - ot.gr

Του Γιάννη Μαρίνου

Οπόλεμος στην Ουκρανία τείνει να εξελιχθεί σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, καθώς ήδη έχει εμπλακεί σ’ αυτόν όλη η Δυτική Ευρώπη και ως Ευρωπαϊκή Ενωση και ως ΝΑΤΟ υπό τη στήριξη και έμμεση κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Συμπράττουν επίσης Καναδάς, Αυστραλία και Ιαπωνία. Η πρωτοτυπία του πολέμου αυτού έγκειται στο ότι ο μεν επιτιθέμενος, η Ρωσία, μετέχει με το σύνολο των ενόπλων δυνάμεών της, ενώ η δυτική συμμαχία συνεισφέρει σε όπλα και χρήματα, αλλά όχι και ένοπλες δυνάμεις, περιοριζόμενη να στηρίζει τους μόνους μαχόμενους, δηλαδή τους Ουκρανούς. Αλλά έτσι όσο παρατείνεται ο πόλεμος, όπως τον προβλέπουν και φαίνεται να τον επιθυμούν δυτικές χώρες όπως το πολεμοχαρές Ηνωμένο Βασίλειο, οι ανθρώπινες απώλειες των Ουκρανών οδηγούν σε αφανισμό του άρρενος κυρίως πληθυσμού της χώρας και σε ολοσχερή καταστροφή του παραγωγικού μηχανισμού και των υποδομών της. Ο πόλεμος ξεκίνησε με την εντύπωση ότι θα απαιτούσε λίγες μόνο μέρες για να υποκύψει και παραδοθεί η Ουκρανία. Ομως το μίσος που κυριαρχεί για ιστορικούς λόγους στους Ουκρανούς απέναντι στους Ρώσους ενεργοποίησε αμυντικά το σύνολο του πληθυσμού. Ουσιαστικά όλοι οι άρρενες Ουκρανοί επιστρατεύθηκαν.

Λάμπρος Γ. Ροϊλός | BestPrice.gr
Το δόγμα της αποκλιμάκωσης δια της κλιμάκωσης: Λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν στην Ελλάδα ότι ο Πούτιν ήταν επικεφαλής των δημιουργών του δόγματος που αναπτύχθηκε στην Ρωσία 1999-2000 περί «αποκλιμάκωσης μιας πολεμικής σύρραξης δια της κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών όπλων». De-escalation doctrine, of escalating to de-escalate. Αρχικά σαν Γ.Γραμματέας του Ρωσικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που εν συνεχεία υπέγραψε και σαν επίσημο έγγραφο ως πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο λόγος που «εφευρέθηκε» αυτό το δόγμα, ήταν τα πολύ εξελιγμένα συγκριτικά με τα ρωσικά συμβατικά στρατιωτικά μέσα του ΝΑΤΟ (ιδίως των ΗΠΑ στον πόλεμο για την ανεξαρτησία του Κοσόβου, όταν το ΝΑΤΟ είχε επέμβει με αεροπορικό βομβαρδισμό της Σερβίας, την οποία ανάγκασαν σε συνθηκολόγηση 1999.

Οι Ρώσοι φοβήθηκαν ότι οι Δυτικοί θα μπορούσαν με τον ίδιο τρόπο να επέμβουν στην Ρωσική Ομοσπονδία, όπου οι Ρώσοι πολεμούσαν εκείνη τη χρονιά με τους Τσετσένους αυτονομιστές. Για να αντιμετωπίσουν λοιπόν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, όπου τα συμβατικά στρατιωτικά τους μέσα θα υστερούσαν έναντι των Δυτικών επινόησαν και έκαναν γνωστό το πιο πάνω δόγμα/αρχή ώστε να λειτουργήσει αυτό αποτρεπτικά σε τυχόν τέτοια σχέδια της Δύσης. Για να καταστεί όμως αποτελεσματική μια τέτοια απειλή, έπρεπε να γίνει πιστευτή. Έτσι σε όλα τα μεγάλης εμβέλειας γυμνάσια που διεξήγαγε η Ρωσία από το 2000, όλα περιελάμβαναν προσομοιώσεις περιορισμένων πυρηνικών κτυπημάτων.


Ευάγγελος Βενιζέλος | Ευάγγελος Βενιζέλος Βουλευτής ΠΑΣΟΚ A'… | Flickr

Προς τον
Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καθηγητή Μελέτιο - Αθανάσιο  Δημόπουλο



παρότι ελπίζω να παραβιάζω ανοικτές θύρες, θα ήθελα με την επιστολή μου αυτή να προσυπογράψω, όπως και μεγάλος αριθμός συναδέλφων της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας, την πρόταση της καθηγήτριας,  Προέδρου του Τμήματος Φιλοσοφίας και μέλους της Συγκλήτου του ΕΚΠΑ κυρίας Βάνας Νικολαΐδου -   Κυριανίδου, για την ανάκληση της πράξης απονομής του τίτλου του επιτίμου  διδάκτορος στον  Βλάντιμιρ Πούτιν.

Ραφαήλ Μωυσής, Αθήνα, Κρυμμένο παιδί - Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος

του Ραφαήλ Μωυσή*

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει οδηγήσει την Ε.Ε. στη συγκρότηση σχεδίου εκτάκτου ανάγκης, βασικό χαρακτηριστικό του οποίου είναι η επιτάχυνση των μέτρων τα οποία αποτελούσαν τον κορμό του ήδη υφιστάμενου προγράμματος. Το σχέδιο καλεί για ταχεία ανάπτυξη των ΑΠΕ και για μέτρα που θα προωθήσουν μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση στο επίπεδο κατοικιών, επαγγελματικών κτιρίων και της βιομηχανίας, για ταχύτερη ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών στις στέγες, για αντλίες θερμότητας και άλλα μέτρα παρεμφερή που θα βοηθήσουν τις ευρωπαϊκές οικογένειες να μειώσουν την εξάρτησή τους από το φυσικό αέριο καθώς και τους λογαριασμούς ενέργειας.

Νίκος Αναγνωστάτος, Author at Λόγια-Σταράτα
          
Ελπιδοφόρες προτάσεις επαναφοράς στην κανονικότητα,σε μια εποχή κυριαρχίας της γνώσης
 
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Για αρκετές μέχρι τώρα δεκαετίες, η Παιδεία παιδεύει όλες τις κυβερνήσεις και όλους τους Υπουργούς Παιδείας, προσπαθώντας ματαίως να βρουν τρόπο να  αναστήσουν έναν λίγο πολύ νεκρό σύστημα εκπαίδευσης. Διότι για Παιδεία ούτε κατά διάνοια δεν πλησιάζεται το πρόβλημα. Με άλλα λόγια έχουμε μια νοσούσα βαριά  Παιδεία και θέλω να πιστεύω πως κανείς δεν το αμφισβητεί.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κάθε Κυβέρνηση δια του Υπουργού Παιδείας προσπαθεί να αποκαταστήσει. Δεν λέω να διορθώσει διότι η νόσος της Παιδείας μας, δεν είναι μια τόσο απλή ιάσιμη νόσος, αλλά, όπως θα αναλύσω πιο κάτω, είναι μια περίπλοκη και πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση και μόνο ελπίδες μπορούν να εκφραστούν για μια βελτίωση, σε πρώτο στάδιο και πλήρη αποκατάσταση στη συνέχεια.

Σε think tank ο Ηλίας Καραβόλιας | Η ΡΟΔΙΑΚΗ

Του Ηλία Καραβόλια


''Η ποίηση είναι πιο φιλοσοφική και πιο σπουδαία από την ιστορία, επειδή η πρώτη μιλάει περισσότερο για το όλον ενώ η δεύτερη για το συγκεκριμένο'' είπε ο Αριστοτέλης.


Έχουμε ανάγκη την ποίηση σήμερα -όπως την λογοτεχνία και την τέχνη γενικότερα- ώστε να αποδράσουμε από τον ασφυκτικό κλοιό του (αντί) συστημικού στοχασμού.


Αυτού που εξωτερικεύει την ιστορική συγκυρία ενός έρποντος αναθεωρητισμού των πάντων και μιας ψυχροπολεμικής υπόκωφης κατάστασης, μιας πληθωριστικής πολεμικής οικονομίας, που καταλήγει στην επίμονη οριακή λογιστική της επιβίωσης για τους πολλούς, στην βάναυση εσωτερίκευση της συστημικής δυσφορίας.


Ευάγγελος Βενιζέλος - YouTube
 Δημοσιογράφος: Μια εκτίμηση  για τους στόχους, για τα πρώτα συμπεράσματα της Συνόδου, ποια είναι η εικόνα που έχετε αυτή τη στιγμή.

Ευ. Βενιζέλος: Είναι πολύ σημαντικό και για την Ελλάδα, για την Κρήτη, τα Χανιά, αλλά και για τον ίδιο τον θεσμό του Συμβουλίου της Ευρώπης, το γεγονός ότι εν μέσω πολέμου, διεξάγεται εδώ, αυτή η πολύ κρίσιμη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση είναι ένα πάρα πολύ ισχυρό forum κοινοβουλευτικής διπλωματίας και μπορεί να βοηθήσει ώστε η Ευρώπη, ως πολιτική οντότητα, να αντιληφθεί ποιες είναι οι προτεραιότητες τώρα μετά τη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας και τον πόλεμο στην Ουκρανία.


       ΑΡΧΕΙΟ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ - Πανεπιστήμιο Αθηνών                                   
του Σπυρίδωνα Κίντζιου (*)
 
Με την ευκαιρία των εγκαινίων της εμβληματικής έκθεσης «ΤΟ ΒΗΜΑ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ» στο Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, είχα την τύχη να πάρω στα χέρια μου το αφιέρωμα με τα εμβληματικά πρωτοσέλιδα της ιστορικής εφημερίδας. Καθώς το ξεφύλλιζα, το βλέμμα μου στάθηκε στο τεύχος της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 1973 και την παρουσίαση των γεγονότων του Πολυτεχνείου. Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ένα γεγονός το οποίο δεν γνώριζα: η Σύγκλητος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σε έκτακτη συνεδρίασή της την προηγούμενη μέρα, ομόφωνα και με τη σύμφωνη γνώμη του Συλλόγου των Τακτικών Καθηγητών, είχε αποκλείσει κάθε σκέψη επέμβασης της Αστυνομίας προς εκκένωση του χώρου επικαλούμενη τόσο την κατάλυση του ασύλου όσο και το ενδεχόμενο αιματηρών επεισοδίων (ως προς το τελευταίο, η απόφαση της Συγκλήτου ήταν προφητική). Ακόμα μεγαλύτερο όμως ενδιαφέρον είχε η ανακοίνωση της τότε ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ότι «ως εκ του νόμου εποπτεύουσα αρχή των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων είναι αποφασισμένο να σεβασθή απαρεγκλίτως την ανεξαρτησίαν των Ιδρυμάτων, συνεπώς δε και την απόφασιν της Συγκλήτου». Ασχέτως των τραγικών όσο και ηρωικών ιστορικών γεγονότων τα οποία ακολούθησαν, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σταθούμε στο γεγονός ότι τόσο η απόφαση της Συγκλήτου του ΕΜΠ όσο και η ανακοίνωση του υπουργείου έγιναν υπό το καθεστώς της δικτατορίας.