Ο Νίκος Δήμου και το σπίτι των βιβλίων - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online
Του Νίκου Δήμου

Πέρασα όλη τη ζωή μου κυνηγώντας βιβλία – και τώρα που γέρασα με κυνηγάνε αυτά.

Μανιακά μάζευα βιβλία από τα 14 μου χρόνια. Όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι της οικογένειας ήξεραν τι να μου χαρίσουν σε γιορτές και γενέθλια. Όταν έφυγα για σπουδές στην Γερμανία, άφησα ήδη έναν μεγάλο τοίχο (κάπου 6 μέτρα) γεμάτο ως το ταβάνι.

Αλίμονο! Κάθε φορά που γύριζα έβρισκα κενά και τρύπες. Ωστόσο φρόντιζα να φέρνω μαζί μου καινούργια ύλη για να καλύψω τα κενά. (Τα οποία ήταν έργο δύο μικρών δαιμόνιων ανεψιών που κυριολεκτικά ήταν βιβλιοφάγοι. Όταν κατέβαζαν ένα βιβλίο για να το διαβάσουν η τύχη του ήταν ήδη αποφασισμένη. Ή δεν θα επέστρεφε καθόλου, ή θα γύριζε σε τέτοια κατάσταση που θα χρειαζόταν βιβλιοδέτη).

 



Το σύστημα που διασυνδέει την ερευνητική και τεχνολογική δραστηριότητα με την ανάπτυξη καινοτομιών και τη διάχυση της τεχνολογίας, με την επιχειρηματικότητα εντάσεως γνώσης και την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων καρκινοβατεί

του Γιάννη Καλογήρου*

Μια σημαντική αδυναμία του ελληνικού συστήματος καινοτομίας είναι οι πολύ χαμηλές επιδόσεις του ως προς τους δεσμούς που αναπτύσσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις με πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς, για την ανταλλαγή γνώσης και τη διερεύνηση νέων επιχειρηματικών ευκαιριών. Η 119η θέση (σε 131 χώρες) στην έκθεση Global Innovation Index 2020 (που αναφέρεται στον δείκτη συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων και πανεπιστημίων σε δραστηριότητες Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης) είναι ενδεικτική. Αλλά και στην ετήσια έκθεση on Global Competitiveness Report του World Economic Forum για το 2019, η Ελλάδα βρέθηκε στην 123η θέση (σε 138 χώρες). Ωστόσο, η διεθνής εμπειρία και πρακτική μας έχει δείξει ότι η επίδοση μιας οικονομίας και η θέση της στον Διεθνή Καταμερισμό Εργασίας στηρίζεται - σε σημαντικό βαθμό - στην παραγωγή και την αξιοποίηση της γνώσης, καθώς και την ανάπτυξη καινοτομιών, που προκύπτουν από τη συστηματική συνεργασία των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων με τη βιομηχανία και τις επιχειρήσεις, όπως και με άλλους κοινωνικούς φορείς.

Πώς αλλάζει η Όμικρον την υποδοχή του 2022 σε όλο τον πλανήτη | Liberal.gr

του Γιώργου Σεφερτζή

Επί δυόμισι χρόνια η κυβέρνηση πορεύτηκε με τη σιγουριά του σταθερά μεγάλου δημοσκοπικού προβαδίσματος έναντι της αξιωματικής αντιπολίτευσης, της σαφούς υπεροχής του Κυριάκου Μητσοτάκη έναντι των λιγότερο κατάλληλων για την πρωθυπουργία αντιπάλων του και της κυριαρχίας που τα δύο αυτά πλεονεκτήματα της εξασφάλιζαν στον μεσαίο χώρο.

Τα κεφαλαιοποίησε μάλιστα διαχειριζόμενη επιτυχώς τις πρώτες κρίσεις που αντιμετώπισε με την όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και την εμφάνιση της πανδημίας, με αποτέλεσμα να σταθεροποιηθεί η Κεντροδεξιά ως ο ισχυρός πόλος ενός κατά τα άλλα ατελούς και ασταθούς δικομματικοφανούς πολιτικού συστήματος.

Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Εχοντας διαβάσει το «Καταστροφές και θρίαμβοι» του Στάθη Καλύβα (εκδόσεις Μεταίχμιο) δεν εξεπλάγην από την καθαρότητα της ματιάς των τριών πρώτων επεισοδίων της σειράς που προβλήθηκαν στον ΣΚΑΪ. Χθες το βράδυ προβλήθηκε και το τέταρτο για την ιστορική διαδρομή της Ελλάδας έως τις μέρες μας. Οι χρόνοι της εφημερίδας δεν μου επέτρεψαν να το παρακολουθήσω πριν γράψω αυτό το σημείωμα. Αποφάσισα όμως να μιλήσω για το τρίτο, που το θεωρώ και κεντρικό.

 

 

Ανασχηματισμός: Ποια είναι η νέα υφυπουργός στο υπ. Μετανάστευσης Σοφία  Βούλτεψη - CNN.gr

Της Σοφίας  Βούλτεψη

Καθώς στα Σκόπια, στο Kοινοβούλιο, διεξάγεται σήμερα και αύριο η συζήτηση επί των προγραμματικών προτάσεων της νέας κυβέρνησης, η οποία αναμένεται να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης τα μεσάνυχτα της Κυριακής, η γειτονική χώρα ζει άλλη μια πολιτική κρίση. Αιτία, οι αποκαλυπτικές δηλώσεις του πρώην υπουργού των Εξωτερικών Νικολά Ντιμιτρόφ, που έμεινε εκτός κυβερνητικού σχήματος.

Ο Ντιμιτρόφ, που στην τελευταία κυβέρνηση υπηρετούσε ως αντιπρόεδρος (αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις) του παραιτηθέντος στις 22 Δεκεμβρίου Ζόραν Ζάεφ, κατήγγειλε σε συνέντευξη Τύπου, στις 12 Ιανουαρίου, ότι ο αποκλεισμός του οφείλεται στις διαφωνίες του σχετικά με την στάση που πρέπει να τηρηθεί στην διένεξη με την Βουλγαρία. Οι δηλώσεις του έπεσαν σαν βόμβα!

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Προκαλεί θλίψη και γεννά πολλά ερωτηματικά αυτό το πανηγύρι που στήνουν διάφοροι ποικιλώνυμοι “επαναστάτες” γύρω από τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Από τις καταλήψεις μερικών ημερών σχολικών κτιρίων, μέχρι τις πολύχρονες καταλήψεις χώρων εντός των Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Στο θέμα αυτό γίνεται μεγάλη σπέκουλα, μια και πολιτικοί φορείς, με δήθεν προοδευτικό πρόσημο, αλιεύουν τους μελλοντικούς κομματικούς στρατούς τους. Από την άλλη πλευρά στα ιδιωτικά σχολεία και κολέγια δεν έχουμε ούτε μια κατάληψη, είτε για κάποιες ημέρες, είτε πολλών ετών όπως συμβαίνει στα Πανεπιστήμια, σε κάποιους συγκεκριμένους χώρους.


Του Κώστα Κούρκουλου

Είχα την τύχη να ξεκαθαρίσω πολύ νωρίς τις ιδεολογικές μου σχέσεις με όλες τις εκδοχές της  αντιδημοκρατικής Αριστεράς.

(Αναφέρομαι σε αντιδημοκρατική Αριστερά, διότι υπάρχει και δημοκρατική, σε πείσμα πολλών «φιλελεύθερων» πρώην σταλινικών  οι οποίοι αδυνατούσαν να την συλλάβουν κατά την προηγούμενη θητεία τους. Αλλά και σήμερα επίσης αδυνατούν, αφού απλώς αντικατέστησαν τον σταλινικό θεό που λάτρευαν με έναν άλλον «θεό», αλλάζοντας έτσι μόνον το χρώμα της σημαίας που υψώνουν, χωρίς να αλλάξουν οι ίδιοι).

Δείτε το σπίτι του Ευάγγελου Βενιζέλου από το Google Earth! (ΦΩΤΟ)

Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία ο ιστορικός χρόνος δείχνει να διχάζεται. Κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το μέλλον ανατρέποντας κεκτημένα και βεβαιότητες και ταυτοχρόνως κινείται προς τα πίσω, προς φαινόμενα του παρελθόντος. Μετανεωτερικές προκλήσεις, όπως η κλιματική κρίση και η τεχνητή νοημοσύνη και αρχαϊκές απειλές, όπως η πανδημία και ο αυταρχισμός ως δημοκρατική επιλογή της πλειοψηφίας των πολιτών, συνυπάρχουν. Αυτός ο διχασμός δεν είναι βεβαίως πρωτοφανής. Απλώς τώρα είναι άμεσα αντιληπτός λόγω της ταχύτητας με την οποία κινείται η πληροφόρηση σε πλανητική κλίμακα. Είναι επίσης προφανές ότι ενώ υπάρχουν προβλήματα που εμφανίζονται ταυτοχρόνως σε όλες τις χώρες, όπως η κλιματική κρίση και η πανδημία, ο κόσμος κινείται με διαφορετικούς ρυθμούς και σε μη συγχρονισμένες ιστορικές φάσεις. Αυτή είναι μια κοινότοπη διαπίστωση που αποκτά ενδιαφέρον όταν παρατηρεί κάποιος τη συνύπαρξη πολλών αξιακών και πολιτικών «εποχών» στο εσωτερικό των πιο αναπτυγμένων χωρών, με βάση τη «δυτικοκεντρική» αντίληψη για το τι σημαίνει ανάπτυξη.