Του Φάνη Ζουρόπουλου*
 

Ανάμεσα στις άπειρες θρησκευτικές παραδόσεις που ο λαός μας διαφύλαξε με ευλάβεια στο πέρασμα των χρόνων, είναι κι αυτή που αναφέρεται στην ανεύρεση της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας Τρυπητής, που η εκκλησία της βρίσκεται στον κυματόλουστη και καταπράσινη πολιτεία του Μωρηά, στο Αίγιον.



Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Το θέμα που κυριαρχεί αυτές τις ημέρες σε όλες μας τις συζητήσεις, δεν είναι άλλο από το άνοιγμα των καταστημάτων εστίασης. Και όλοι μας, ή σχεδόν όλοι μας, το έχουμε ρίξει στους πανηγυρισμούς από αυτό το γεγονός. Γιατί δεν θα είμαστε πια αναγκασμένοι να τρώμε στα σπίτια μας. Θα τα ξανακάνουμε τα φαγοπότια μας στα εστιατόρια. Και με φιλικές, όπως και πριν την πανδημία παρέες. Με τις ώρες θα καθόμαστε στα τραπέζια. Και κάθε λίγο θα σερβίρονται μπροστά μας και νέα πιάτα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ | eirinika.gr

Η παγκόσμια υγειονομική κρίση και οι προεκτάσεις της, μεταβάλλουν μετά από πολλά χρόνια, τις σχέσεις κεφαλαίου και εργασίας, προς όφελος της τελευταίας.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στη μία όχθη είναι οι αριθμοί και η πραγματικότητα που αυτοί εκφράζουν. Στην άλλη πλευρά βρίσκονται οι ερμηνείες και οι αναγνώσεις των αριθμών αυτών. Ο απολογισμός των επιπτώσεων της πανδημίας Covid-19 στην εργασία, σε πρώτη ανάγνωση δείχνει να είναι καταστροφικός. Άνοδος της ανεργίας, όξυνση των ανισοτήτων, περισσότερη φτώχεια στον ανειδίκευτο κόσμο της εργασίας, πρόωροι θάνατοι σε ορισμένους κλάδους και γενικευμένη αβεβαιότητα, είναι τα κύρια φαινόμενα που καταγράφονται στον κόσμο της εργασίας.

Δεν είναι λίγοι έτσι όλοι αυτοί που πιστεύουν ότι στην εργασία ισχύει «το κάθε πέρυσι και καλύτερα»,ενώ  ακριβώς το αντίθετο ισχύει για τους κατόχους κεφαλαίου, οι οποίοι χρόνο με το χρόνο πλουτίζουν. Επίσης κυρίαρχη είναι και η αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι στον αναπτυγμένο κόσμο πιέζονται από τον σκληρό εμπορικό ανταγωνισμό, τις τεχνολογικές προόδους, την χρηματοοικονομική απελευθέρωση και την παγκοσμιοποίηση των αγορών.

τασος παπαδοπουλος | tempo24.news

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πρέπει να παραδεχθούμε τις “πραγματικότητες”, μας λένε κάθε λίγο και λιγάκι με μια φωνή Ερντογάν, Τσαβούσογλου, Ακάρ και το κολλητήρι τους πρόσφατα ο Τατάρ. Και ποιες είναι αυτές οι “πραγματικότητες”; Μα η εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 και η κατοχή μέχρι σήμερα του 37% της Μεγαλονήσου, για λογαριασμό δήθεν του 18% των Τουρκοκυπρίων.
Οι κατακτητές έφτιαξαν και νομικό περιτύλιγμα αναγνώρισης των τετελεσμένων της εισβολής στην άτυπη συνάντηση της πενταμερούς στην Γενεύη.

Μετά την πολιτική ισότητα, που ζητούσαν επιμόνως αρχικά, που σημαίνει 50-50% διαμοιρασμό της εξουσίας στο υπό συζήτηση ομοσπονδιακό μόρφωμα, τώρα απαιτούν κυρίαρχη ισότητα, που σημαίνει δημιουργία δύο κρατών στη Μεγαλόνησο. Ζητούν να νομιμοποιήσουν τα όσα με τα όπλα κατέκτησαν το 1974.


Κατά τα άλλα ο Ερντογάν, ενώ συμπεριφέρεται σαν Ασιάτης της εποχής του Σελίμ Β' που έχει για πρότυπό του, δηλώνει Ευρωπαίος, λέγοντας κατά καιρούς ότι είμαστε ιστορικά εντός  Ευρώπης. Με τη ρήση αυτή προφανώς εννοεί, τις ορδές των προγόνων του που έφτασαν το 1683 στα πρόθυρα της Βιέννης.


Εκτός «Εστίας» ο Αθανάσιος Χ . Παπανδρόπουλος | newsbreak
Εάν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ο Πούτιν έχει τόσο μεγάλη εμμονή με την Κριμαία, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν προορισμένες να εξελιχθούν σε πλανητική υπερδύναμη ή γιατί η ισχύς της Κίνας συνεχίζει να εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο, τότε όλες οι απαντήσεις βρίσκονται στο μοναδικό βιβλίο του Τιμ Μάρσαλ.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Όταν τον πρωτογνώρισα πριν 29 χρόνια, δεν με εντυπωσίασε τόσο ο θαυμασμός του για την Ελλάδα, όσο η διαύγεια με την οποίαν έβλεπε και εκτιμούσε τις εξελίξεις στην Τουρκία. Και αν θυμάμαι καλά, μου είχε πει η Τουρκία ποτέ δεν θα γίνει ευρωπαϊκή χώρα για τον απλό λόγο ότι από κάθε άποψη δεν έχει καμμιάν απολύτως σχέση με την ευρωπαϊκή γεωγραφία και ιστορία.


Σήμερα οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τον Τιμ Μάρσαλ, έναν εκλεκτό δημοσιογράφο, που βλέπει, ακούει και καταλαβαίνει και κυρίως θέλει να ενημερώνει. Μας καλεί έτσι να βάλουμε το "γεω" μπροστά από την πολιτική, αν θέλουμε να κατανοήσουμε όσο το δυνατό πληρέστερα τα διεθνή δρώμενα. Υπό αυτή την έννοια, όπως επισημάνει πού εύστοχα ο μεταφραστής του βιβλίου διεθνολόγος  Σπυρίδων Κατσούλας, ο οποίος και το προλογίζει, η παραίνεση του Τιμ Μπάρσαλ έχει ξεχωριστό βάρος. Διότι ο συγγραφέας μιλάει εκ πείρας και όχι με αφετηρία ιδεολοψίες και λοιπά θεωρητικά σχήματα. Κατά την αντίληψη του από την βιωμένη πραγματικότητα, η επίδραση της γεωγραφίας, στην πολιτική είναι τεράστια.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ | new Deal

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Η συστηματική προσέγγιση της πραγματικότητας οδηγεί σε δυσάρεστες διαπιστώσεις ως προς την διαχείριση της εξέλιξης και των πλανητικών διαστάσεων ανισορροπιών, που την διαπερνούν. Η ροή του χρόνου στο πλαίσιο της λήψης πολιτικών αποφάσεων, οι οποίες θεωρητικά οριοθετούν την δυναμική της εξέλιξης, είναι πολύ αργή και δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της πορείας στο μέλλον με εμπροσθοβαρή οπτική, η οποία θα βοηθούσε να προλαμβάνονται επικίνδυνες ανισορροπίες και να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα της ανθρώπινης οντότητας χωρίς διακρίσεις και ανισότητες τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και μεταξύ των κοινωνιών της παγκόσμιας κοινότητας.


Το Facebook καταπολεμά τα ψεύτικα likes
Η πρώην αναλύτρια του μέσου κοινωνικής δικτύωσης Σόφι Ζανγκ μιλάει στην «Κ» για τα «likes» σε πολιτικούς και κυβερνήσεις


Του Γιάννη Παπαδόπουλου


Προσπάθησε αρχικά να λύσει το πρόβλημα εκ των έσω. Στα δυόμισι χρόνια εργασίας της ως αναλύτρια δεδομένων στο Facebook, η Σόφι Ζανγκ είχε εντοπίσει, από την Αλβανία έως το Αζερμπαϊτζάν, από την Ονδούρα έως την Ινδία και σε πολλές ακόμη χώρες, δίκτυα χειραγώγησης της δημοφιλίας των ψηφιακών αναρτήσεων πολιτικών και κυβερνήσεων.

Ειδοποίησε τους ανωτέρους της και τους έδωσε χρόνο ώστε να λύσουν το πρόβλημα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις διαπίστωσε αδράνεια και ολιγωρία. Οι προτεραιότητες του μέσου κοινωνικής δικτύωσης φάνηκε πως ήταν διαφορετικές και σε αρκετές χώρες η πιθανή παραπλάνηση των χρηστών διαιωνιζόταν για μήνες.

 

27042021-1.jpg

Σε προηγούμενη μελέτη μας, εκθέσαμε τις οικονομικές, (εμπορικές, επενδυτικές και ενεργειακές) σχέσεις της Τουρκίας με ορισμένες μετασοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας οι οποίες κατοικούνται, ως επί το πλείστον, από τουρκογενείς πληθυσμούς [1]. Και είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η γείτων χώρα κατάφερε, αμέσως μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, να «διεισδύσει» πολλαπλώς στην συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, αποκομίζοντας σημαντικά οφέλη. Τι γίνεται, όμως, σε επίπεδο διεθνούς πολιτικής οικονομίας, με την ίδια την Ρωσική Ομοσπονδία, η οποία, γεωπολιτικά, αποτελεί μείζονα ανταγωνιστή της Τουρκίας για περιφερειακή ηγεμονία;