Η εκπληκτική βιβλιοθήκη του Νίκου Δήμου και η μεγάλη δωρεά που έκανε | in.gr

Όποτε σκέπτομαι το Κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδος, μελαγχολώ.
 
Του Νίκου Δήμου

Πώς έχει έτσι ξεμείνει, το μοναδικό κόμμα του είδους στην Ευρώπη – ίσως και στον κόσμο. Θυμάμαι την εφηβεία μου όπου καταβρόχθιζα, Μαρξ, Λένιν, Πλεχάνωφ. Ναι πέρασα κι από αυτή την φάση, πριν δω τα πράγματα από κοντά, πριν την 17 Ιουνίου της Ανατολικής Γερμανίας, την Επέμβαση στην Ουγγαρία και την «Άνοιξη της Πράγας».

Στις 17 Ιουνίου του 1953, μετά την καταστολή του κινήματος των εργατών στην ανατολική Γερμανία (πρώτη εμφάνιση των Ρωσικών τανκ) ο Μπρεχτ (ο δικός τους) είχε γράψει ένα φαρμακερό ποίημα με τίτλο «Η λύση». (Μεταφράζω πρόχειρα):

Ψηφιακός Καπιταλισμός, Καπιταλισμός της Πλατφόρμας, Καπιταλισμός της  Επίβλεψης

ΕDWARD CHANCELLOR / REUTERS BREAKINGVIEWS

 
Oι τελευταίες εβδομάδες ήταν ιδιαζόντως δύσκολες για το Facebook. Αρχικά έπρεπε να αντεπεξέλθει στην αποκάλυψη πληροφοριών για τις πρακτικές του, που δημοσιοποίησε μια πρώην υπάλληλός του. Μετά, υπήρξε διακοπή λειτουργίας των υπηρεσιών του από το Instagram μέχρι το WhatsApp. Βέβαια, στη βραχεία ιστορία του το δίκτυο έχει ξεπεράσει πολλά προβλήματα, αλλά κάθε σκάνδαλο υπονομεύει την εύθραυστη εμπιστοσύνη και συναίνεση, επί της οποίας βασίζονται οι εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και ειδικά η Facebook. Σήμερα πλέον φαντάζει επιτακτική η ανάγκη αναμόρφωσης του «καπιταλισμού της παρακολούθησης». Το εν λόγω κοινωνικό δίκτυο υποτίθεται πως μεταχειρίζεται ισότιμα όλους ανεξαιρέτως τους χρήστες του. Εσωτερικά έγγραφα, που δημοσιοποίησε η Wall Street Journal, έδειξαν ότι οι πιο προνομιούχοι αποφεύγουν τους αυστηρούς αλγορίθμους του.


Thes - Το εκβιαστικό διπλό παιχνίδι της Αγκυρας
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


“Σε πόσα ταμπλό το παίζεις” είναι ο στίχος ενός πολύ γνωστού τραγουδιού, ενώ παλαιότερα έλεγαν κάτι παρόμοιο το “και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ”. Αυτές οι φράσεις ταιριάζουν διαχρονικά για τα καμώματα της Τουρκίας στις διεθνείς επαφές της.


Πηγαίνοντας λίγο πίσω στην ιστορία θα δούμε ότι στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Τουρκία με τον φερετζέ της ουδετερότητας έκλεισε συμφωνία με τον Χίτλερ και λίγο πριν λήξει ο Πόλεμος, όταν είδε ότι η πλάστιγγα γέρνει οριστικά υπέρ των συμμάχων, μεταπήδησε στο στρατόπεδο τον νικητών.

Προκόπης Παυλόπουλος - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr

Του Προκόπη Παυλόπουλου τέως ΠτΔ

Είναι πολλά τα «σημεία των καιρών», τα οποία δείχνουν ξεκάθαρα ότι, δυστυχώς, η Πολωνία – όπως, εξίσου δυστυχώς, και άλλες χώρες που κατέστησαν Κράτη-Μέλη την εποχή της «μεγάλης διεύρυνσης» το 2004, ιδίως δε η Ουγγαρία – θέλησε να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση όχι τόσο γιατί αισθανόταν «κομμάτι» της «Ευρωπαϊκής Οικογένειας».

Α.  Όσο – και μάλιστα κατ’ εξοχήν – για λόγους «προστασίας» της από τις, βεβαίως κατά την γνώμη των ιθυνόντων της διαχρονικώς, «επιβουλές» της Ρωσίας εναντίον της.  Με άλλες λέξεις, η Πολωνία ένοιωθε και πίστευε ότι ο «Ψυχρός Πόλεμος» δεν είχε ακόμη τελειώσει, ούτε είχαν, επομένως, «εξανεμισθεί» οι εξ αυτού προκύπτοντες «κίνδυνοι» εις βάρος της.  Κατά τούτο, είναι επίσης πολλά τα κατά καιρούς παραδείγματα της εκάστοτε πολιτικής της, τα οποία αποδεικνύουν ότι ουδέποτε «εγκλιματίσθηκε» πλήρως στο γενικότερο πνεύμα της «Ευρωπαϊκής Οικογένειας» και, συνακόλουθα, ουδέποτε κατόρθωσε – ορθότερα δε ουδέποτε θέλησε πραγματικά – ν’ αποδεχθεί και να ενσωματώσει, στο ακέραιο, μεταξύ άλλων και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο.


Κέντρο – πασπαρτού! Γράφει ο Γιώργος Πανταγιάς – Πειραϊκό Κύμα
Η επικείμενη εκλογή ηγεσίας στο Κίνημα Αλλαγής θέτει επί τάπητος το ζήτημα του αναπροσανατολισμού του κόμματός τους

Του Γιώργου Πανταγιά

Ζωτικός χώρος στην διεθνή και εγχώρια σκηνή είναι το Πολιτικό Κέντρο. Η αξία και η χρησιμότητά του είναι αναμφισβήτητες. Το ίδιο και η ισχύς του. Άλλωστε αποτελεί κοινή παραδοχή ότι εκείνος που το κερδίζει, αποκτά ισχυρή υπόσταση και ανθεκτικότητα. Διευρύνει την κοινωνική και εκλογική του βάση.

Οι απανταχού αναλυτές επί της ουσίας ομοφωνούνπως δεν είναι τόσο η πρακτική αριθμητική σοφία που το καθιστά ξεχωριστή δύναμη, όσο το συγκριτικό του πλεονέκτημα που δεν είναι άλλο από τη σύγκλισή του με τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα. Μάλιστα επικρατούσα εκτίμηση είναι πως «οι εκλογές κερδίζονται στο κέντρο».

Είναι η αξιοκρατία το μεγαλύτερο παραμύθι του καπιταλισμού; | Ya Basta
 
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Η Αμερικάνικη Γερουσία σε συνεδρίαση

Το βαρύ τίμημα της Δημοκρατίας ! Λευκωσία 1η οκτωβρίου 1960 . Ενωμένος ο Ελληνισμός της Κύπρου διαδηλώνει για την Δημοκρατία του ! Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα , Αθήνα 17 Νοέμβρη του ΄74 Ενωμένος ο Ελληνισμός ξανά , θα διαδηλώσει για την επάνοδο της Δημοκρατίας του !

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ - Εκδόσεις Ψυχογιός

του Δημήτρη Μπουραντά*

Η αισιοδοξία είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τη ζωή στο σύνολό της ή κάποιες πτυχές της. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει: «Ένας αισιόδοξος βλέπει μια ευκαιρία σε κάθε καταστροφή. Ένας απαισιόδοξος βλέπει μια καταστροφή σε κάθε ευκαιρία».

mononews100 | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Άρθρο του Δηµήτρη Νανοπουλου

Ζούµε σε µια απίστευτα ενδιαφέρουσα εποχή, όπου το ανθρώπινο είδος εξελίσσεται ταχύτατα µέσα από τη συσσωρευµένη γνώση αιώνων, προερχόµενη κυρίως από τις θετικές επιστήµες, τη φυσική, τη βιολογία και γενικότερα αυτές που αποκαλούµε life sciences.
Ο θαυµαστός καινούργιος κόσµος του Aldous Huxley είναι παρών.
Ταυτόχρονα, ο τρόπος που κοιτάµε το σύµπαν έχει αλλάξει ριζικά και πολλά από αυτά που µε βεβαιότητα πιστεύαµε στο παρελθόν έχουν αποδειχθεί παρωχηµένα και αναληθή, στηριγµένα στην έλλειψη επιστηµονικών δεδοµένων, η οποία ενισχύει το αίσθηµα του φόβου.