Ελλάδα-Τουρκία: μια προαιώνια διαμάχη | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Του Θανάση Μαυρίδη-liberal

Η επίσημη θέση της Τουρκίας είναι πλέον ότι η Ελλάδα δεν έχει την κυριαρχία στα νησιά, αλλά μόνο δικαίωμα … χρήσης. Πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα. Και στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη πολιτικοί και «ειδήμονες» που πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να κάνει τη συμφωνία με τη Γαλλία και να ακολουθήσει πολιτικές κατευνασμού της Τουρκίας! Σοβαροί άνθρωποι επισημαίνουν με τρόμο ότι τώρα η Τουρκία μπορεί να δοκιμάσει τα όρια της γαλλικής βοήθειας. Οπότε; Τι να κάναμε; Θα ήταν ικανοποιημένοι με την υπογραφή ενός συμφώνου υποταγής στην Άγκυρα;



Του Καθηγητή Πέτρου Γρουμπού, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών.
 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιστορικός για να διακρίνει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται στην ιστορία. Τις ειρηνικές περιόδους διαδέχονται πόλεμοι. Κάποιοι μπορούν να πουν ότι ειρήνη είναι το διάλειμμα μεταξύ πολέμων. Κάποιοι άλλοι μπορούν να δουν την ιστορία των ανθρώπων σαν μια σειρά από συνεχείς πολέμους, με τα όπλα να αλλάζουν από εποχή σε εποχή.    

 
Ζούμε σε μια ενδιάμεση περίοδο, με πολέμους στη γειτονιά μας, με τα σύννεφα να μαζεύονται και πάνω από την πατρίδα μας. Με  τη σημερινή κατάσταση στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και μία επιθετική Τουρκία που κουνά το οθωμανικό σπαθί, ένα παλιό ερώτημα γίνεται επίκαιρο: «ποιες δυνάμεις κυβερνούν τον κόσμο; Το σπαθί ή το πνεύμα;»

Παντελής Καψής
Εύκολες λύσεις προφανώς δεν υπάρχουν. Όλες οι μελέτες ωστόσο συμφωνούν σε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά

Του Παντελή Καψή

Τη Χρυσή Αυγή τη βγάζεις στην παρανομία χωρίς δεύτερη σκέψη. Τα στελέχη της τα στέλνεις φυλακή όταν παραβιάζουν τον νόμο. Τι κάνεις όμως όταν ένας μαθητής, ένα παιδί δηλαδή 16 και 17 ετών, χαιρετά φασιστικά; Παιδί, ή αν προτιμάτε έφηβος, με όλες τις αγωνίες, τις ανασφάλειες, τη διάθεση για εξέγερση, φυσικά, και τις αυταπάτες που κουβαλά κάθε έφηβος; Τι κάνεις όταν νεοναζιστικές ομάδες λειτουργούν λίγο-πολύ ανοικτά μέσα σε ένα σχολείο; Στέλνεις τα ΜΑΤ; Παρεμβαίνει ο εισαγγελέας; Πώς περιμένεις να λυθεί το πρόβλημα;

«Τα έξυπνα τα λόγια τα μεγάλα», Πάσχος Μανδραβέλης

Του Πάσχου Μανδραβέλη

 
Οταν εξαπέλυσε το παρελθοντολογικό παραλήρημα ο κ. Κωνσταντίνος Μπογδάνος, ο μόνος υπουργός στα κυβερνητικά έδρανα της Βουλής κ. Νίκος Δένδιας είχε δύο επιλογές: Η πρώτη θα ήταν να σιωπήσει. Να κάνει ότι δεν άκουσε ή, έστω, να δηλώσει δημοσιοϋπαλληλική αναρμοδιότητα: «Δεν προβλέπεται, κύριε, να πω κάτι. Να πάτε στον αρμόδιο προϊστάμενο…»

Σε αυτήν την περίπτωση, σύσσωμος, και δικαίως, ο αντιπολιτευόμενος Τύπος θα ξεσπάθωνε και θα γίνονταν πάρτι στα κοινωνικά δίκτυα. «Δεν τόλμησε ο Δένδιας να βάλει στη θέση του τον Μπογδάνο…» θα φώναζαν τα πρωτοσέλιδα. «Ο Δένδιας έμεινε Παυλόπουλος μπροστά στην πρόκληση Μπογδάνου» θα έκραζαν στο Twitter. Η αξιωματική αντιπολίτευση θα ανακοίνωνε ότι «την ακροδεξιά στροφή της Ν.Δ. πιστοποίησε διά της σιωπής του ο υπουργός Εξωτερικών και υποτίθεται μετριοπαθής κεντρώος κ. Νίκος Δένδιας…» Μετά θα απαριθμούσε τους πραγματικούς ή φανταστικούς ακροδεξιούς λεκέδες της κυβέρνησης.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Η Τουρκία όπως ήδη με μισόλογα έχει ανακοινώσει ενδιαφέρεται να αναπτύξει την πυρηνική τεχνολογία. Η Ρωσία της παρέχει την τεχνογνωσία για την ώρα, σε επίπεδο δημιουργίας ενός εργοστασίου παραγωγής ρεύματος στο Ακουγιού, που βρίσκεται στα νότια της Τουρκίας.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι τα κατευθυνόμενα από το καθεστώς Ερντογάν ΜΜΕ, μιλούν τώρα για πυρηνική απειλή σε βάρος της Τουρκίας από την Γαλλία, μέσω της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που υπέγραψαν πρόσφατα οι Μακρόν – Μητσοτάκης.

Παράλληλα η Τουρκία μετά την άρνηση της Ουάσινγκτον να τις παραδώσει τα 100 μαχητικά αεροπλάνα πέμπτης γενιάς, τα F-35, λόγω της προμήθειας των ρωσικών αντιβαλλιστικών πυραύλων S-400, επιχειρεί να επαναπροσεγγίσει τις ΗΠΑ, ζητώντας να προμηθευτεί 40 αεροσκάφη F-16, καθώς και να αναβαθμίσει σε Viber 80 παλαιοτέρα αεροπλάνα του ιδίου τύπου.