Η κοινωνία-μάζα Κώστας Γκιώνης
 
Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Η μαζοποίηση των κοινωνιών στα σύγχρονα μεγάλα αστικά κέντρα με τα εκατομμύρια κατοίκους και η ανάλογη αντιμετώπιση τους στο πολιτικό πεδίο με την διαφημιστικού χαρακτήρα επικοινωνιακή οπτική σε συνδυασμό με τον μονοδιάστατο προσανατολισμό στον συστημικό πραγματισμό (κριτήριο για τις επιλογές και αποφάσεις η λειτουργικότητα και η οικονομική απόδοση των διαφόρων κοινωνικών συστημάτων) έχουν πολλές αρνητικές παρενέργειες στο περιεχόμενο και στον τρόπο διαχείρισης και πραγμάτωσης της δημοκρατικής λειτουργίας.

Μπορεί να αυξάνεται ο αριθμός των κατοίκων στα μεγάλα αστικά κέντρα, όμως οι διαπροσωπικές επαφές και σχέσεις συρρικνώνονται, όπως και η κοινωνική δραστηριοποίηση στο πλαίσιο συλλογικών μορφωμάτων. Επίσης όσο πιο πολυπληθής είναι η τοπική κοινωνία αναφοράς των πολιτών, τόσο λιγότερος χρόνος είναι διαθέσιμος για την κοινωνική τους ενεργοποίηση.

Πού το πάει ο Ευάγγελος Βενιζέλος | mononews

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

1. Η ευρωπαϊκή ασφάλεια διέπεται από βαθιές ασυμμετρίες που έχουν προκύψει ιστορικά. Οι νέες προκλήσεις που συνδέονται με τη ρωσική στρατιωτική εισβολή και τον πόλεμο στην Ουκρανία αναδεικνύουν τις ασυμμετρίες αυτές που δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από μια ρητορική που εξωραΐζει τα προβλήματα και αναβάλλει δύσκολες αποφάσεις.



Παρακάτω μεταφέρουμε τα πεπραγμένα μιας σημαντικής εκδήλωσης που διοργάνωσε η Ομάδα του βιβλίου χωρίς όνομα,στη διάρκεια της οποίας ο κύριος Δημ.Τριανταφυλλιδης,με σπουδές στο Κίεβο και στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ,ανέλυσε σε βάθος τη σημερινή Ρωσία, την οποίαν γνωρίζει καλά από μέσα,και παρουσίασε τις πιθανές εκβάσεις της Ρώσο -Ουκρανικής σύγκρουσης.



Ευρωπαϊκή Ένωση | Pagenews.gr
Του Σάκη Μουμτζή

Η εφημερίδα Le Monde γράφει πως ο γαλλογερμανικός άξονας κλονίζεται. Ευτυχώς, συμπληρώνω εγώ. Η εισβολή της Ρωσίας του Πούτιν ανέδειξε, πέραν όλων των άλλων, και τις τραγικές ευθύνες της «παλιάς» Ευρώπης γι' αυτή την εισβολή. Η φυσιογνωμία που προσέδωσε στην Ε.Ε. ο γαλλογερμανικός άξονας, αρχής γενομένης με το δίδυμο Μέρκελ -Σαρκοζί, έφερε την οικονομική, την πολιτική και τη στρατιωτική ενδυνάμωση της Ρωσίας, κάτι που το πληρώνει σήμερα όλος ο πλανήτης. Ενώ ο Βλ. Πούτιν προωθούσε σταδιακά τις αυτοκρατορικές-αναθεωρητικές θέσεις του, η «παλιά Ευρώπη» τον αντιμετώπιζε ως έναν επικερδή και αξιόπιστο εμπορικό συνεργάτη.

Έχοντας φτωχύνει το πανευρωπαϊκό όραμα των εμπνευστών της Ενωμένης Ευρώπης, την κατέστησαν τελικά μια μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά, γιατί αυτό πρωτίστως απαιτούσαν τα συμφέροντα της ενοποιημένης Γερμανίας. Οικοδόμησε μια συλλογικότητα 27 κρατών για να αυξήσει το εμπορικό της πλεόνασμα σε δυσθεώρητα ύψη, εκμεταλλευόμενη κυρίως το φτηνό κόστος ενέργειας που της παρείχε η Ρωσία του Πούτιν.

Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια; – Astinomiko.gr

Σήμερα, ειδικά σήμερα, όταν λέμε ισόβια δεν μπορούμε να εννοούμε κάτι λιγότερο από ισόβια. Και το εννοούμε επειδή έτσι εκφράζεται το «φτάνει πια» για τις δολοφονίες της Ελένης, της Καρολάιν, της Αγγελικής και τόσων θυμάτων ακόμη

Του Περικλή Δημητρολόπουλου

Η καταδίκη των δολοφόνων της Ελένης Τοπαλούδη σε ισόβια και η φράση του Κ. Καραμανλή που πλέον δεν συνδέεται με την Ιστορία αλλά με τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα.


Μπορεί να ήταν έτσι η εποχή. Η ζωή ήταν τότε τόσο ασφαλής ώστε τα ισόβια που θα έπρεπε να εννοούνται μόνο ως ισόβια δεν συνδέθηκαν με κάποιο έγκλημα που είχε συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία αλλά με μια χούντα που της είχε καθίσει στον σβέρκο. Μπορεί να ήταν και ένα τερτίπι της Ιστορίας. Ναι, ποινική ζωή υπήρχε και τότε. Φαινόταν όμως πιο πιθανό να ξυπνήσεις ακούγοντας ερπύστριες στον δρόμο παρά τα βήματα ενός ληστή στο σπίτι σου. Ίσως πάλι να ήταν έτσι τα ήθη. Στυγερές δολοφονίες έκοβαν και τότε την ανάσα της κοινωνίας. Αλλά εάν ο θύτης ήταν γυναίκα καταχωριζόταν ως μέγαιρα. Εάν ήταν άνδρας το έγκλημα δεν ήταν απλώς έγκλημα αλλά έγκλημα πάθους ή τιμής – και τι ήταν ο καημένος ο άνδρας εάν όχι τα καημένα του τα πάθη και η καημένη η τιμή  του;


Τα τρία ευχαριστώ του Τζο Μπάιντεν στην Ελλάδα
Τα τρία ευχαριστώ του Τζο Μπάιντεν στην Ελλάδα

Toυ Δημήτρη Γκάτσιου

Ορόσημα που κλείνουν και άλλα που ανοίγουν. Σε μία περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που συνοδεύεται από σφοδρές αναταράξεις στις παγκόσμιες οικονομίες και με άγνωστη την ημερομηνία λήξης μίας κρίσης, η οποία ξεκίνησε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πολλαπλών εξισώσεων, οι απαντήσεις ζητούν σταθερότητα, σαφείς τοποθετήσεις, ενίσχυση των συμμαχιών, αλλά και... διάβασμα της επόμενης ημέρας, για να ξεκινήσεις, όταν αυτή, αργά ή γρήγορα, φτάσει από όσο το δυνατόν καλύτερη αφετηρία.

Σε αυτό το γεωπολιτικό-οικονομικό-ενεργειακό momentum, η Αθήνα... ξεδιπλώνει ένα προς ένα τα χαρτιά ενός διεθνούς διπλωματικού ντεμαράζ, λαμβάνοντας θέσεις καθαρές στον παγκόσμιο χάρτη του αύριο. Και αυτές, ακριβώς, οι θέσεις ήταν που πρωταγωνίστησαν στη σχεδόν τριήμερη παρουσία του πρωθυπουργού στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η παρουσίαση μίας Ελλάδας που αλλάζει, αφήνοντας πίσω της μία δεκαετή κρίση, ήταν το κυρίαρχο ζητούμενο των επαφών που πραγματοποίησε ο κ. Μητσοτάκης στην Ουάσινγκτον, με κορυφαία όλων αυτή με τον πρόεδρο Μπάιντεν. "Η χώρα επιστρέφει ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και μετατρέπεται σε πόλο ασφάλειας και ανάπτυξης", είναι το μήνυμα που εκπέμπεται. Οι σχέσεις Αθήνας-Ουάσινγκτον εισέρχονται σε ακόμα πιο θετικό έδαφος, όπως και η στενή ιστορική συνεργασία των δύο χωρών, με τα κέρδη να είναι πολλαπλασιαστικά για το μέλλον, όπως παρατηρούν κυβερνητικά στελέχη, κάνοντας τον απολογισμό των συναντήσεων του κ. Μητσοτάκη.

Εργασία: Το 60% αν έβρισκε δουλειά στο εξωτερικό θα έφευγε άμεσα –  Επιδείνωση των συνθηκών - Οικονομικός Ταχυδρόμος - ot.gr

To κύμα της μεγάλης παραίτησης που πυροδοτήθηκε μετά την έναρξη της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης αντανακλάται και στην Ελλάδα

Mεγάλη μερίδα εργαζομένων στην Ελλάδα έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της, με τις νεότερες γενιές να εκφράζουν φανερά την ανάγκη για προσωπική ολοκλήρωση, ενώ παράλληλα δεν φοβούνται να αποχωρήσουν από την εργασία τους αν δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες και στις αξίες τους. [Shutterstock]

Της Ρούλας Σαλούρου

Η έλλειψη ταλέντων και το κύμα της «μεγάλης παραίτησης» που πυροδοτήθηκε μετά την έναρξη της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης αναδιατάσσουν το τοπίο και στην εγχώρια αγορά εργασίας, με σχεδόν έναν στους δύο Ελληνες εργαζομένους να δηλώνει ότι θα προτιμούσε να παραιτηθεί από την εργασία του αν αυτή εμπόδιζε την προσωπική του ευτυχία. Μάλιστα, το 59% των ερωτηθέντων που συμμετείχαν στην έρευνα Workmonitor της Randstad θέτει ως βασική προτεραιότητα την προσωπική του ζωή έναντι της επαγγελματικής και το 28% προτιμάει να παραμείνει χωρίς εργασία, παρά να είναι δυσαρεστημένο στη θέση εργασίας του. Οπως αποδεικνύεται, μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων στην Ελλάδα έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της, με τις νεότερες γενιές να εκφράζουν φανερά την ανάγκη για προσωπική ολοκλήρωση, ενώ παράλληλα δεν φοβούνται να αποχωρήσουν από την εργασία τους αν δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες και στις αξίες τους. Η τελευταία έρευνα Workmonitor της Randstad, με συνολικό δείγμα 35.000 εργαζομένους –μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 800 Ελληνες–, καταδεικνύει την επιτακτική ανάγκη των επιχειρήσεων να συμπεριλάβουν στη στρατηγική τους τη νέα δυναμική που δημιουργείται μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και επηρεάζεται άμεσα από την έλλειψη ταλέντων. Οι νέες αυτές τάσεις είναι εμφανείς και στη χώρα μας, ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές, με χαρακτηριστικότερη τη σύνδεση της προσωπικής με την επαγγελματική ζωή. Σχεδόν 6 στους 10 συμμετέχοντες θέτουν ως βασική προτεραιότητα την προσωπική τους ζωή έναντι της επαγγελματικής. Μάλιστα, το 40% θα επέλεγε να μην εργαστεί καθόλου σε περίπτωση που είχε την οικονομική δυνατότητα να κάνει κάτι τέτοιο (48% παγκοσμίως).

To NATO έτοιμο για διάλογο με τη Ρωσία - Militaire.gr

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εισήγαγε νέα δεδομένα στη στρατηγική εξίσωση και επιδρά προς την κατεύθυνση ενίσχυσης του ΝΑΤΟ.

Του Σωτήρη Ριζά

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και παρά ορισμένες αρχικές αμφιβολίες, μάλλον λίγων Ευρωπαίων, για τη σκοπιμότητα ύπαρξης της Ατλαντικής Συμμαχίας στις νέες συνθήκες, το ΝΑΤΟ αποτέλεσε τον βασικό παράγοντα της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρώπη: Επέτρεψε την απορρόφηση των συνεπειών της ενοποίησης της Γερμανίας, η οποία προκαλούσε την ανησυχία όχι μόνο της τότε Σοβιετικής Ενωσης αλλά και δυτικών δυνάμεων, όπως της Γαλλίας και της Βρετανίας. Με τη διεύρυνσή του προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πρόσφερε για μεγάλο διάστημα ένα σταθερό περιβάλλον ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η διεύρυνση ενόχλησε τη Μόσχα, δυσαρεστημένη από την απώλεια της ζώνης επιρροής της, αλλά κάλυψε τις θεμελιώδεις ανάγκες ασφαλείας των μικρών κρατών τα οποία αναδύθηκαν στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και υπέστησαν κατά καιρούς τις συνέπειες του ανταγωνισμού ή των πρόσκαιρων συμμαχιών μεγάλων δυνάμεων, ιδίως της ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ενωσης, το 1939, και της στρατιωτικής επικράτησης της τελευταίας στην περιοχή στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.