Του Φάνη Ζουρόπουλου*

 

 

  Το ότι κάθισαν στο ίδιο τραπέζι και συμφώνησαν σε ένα μείζον θέμα που απασχολεί την τοπική κοινωνία όπως είναι η πεζοδρόμιση, είναι μια ιστορική αρχή. Το ότι είπαν πράγματα που αντιμετώπισαν στην διάρκεια της θητείας τους που δεν ήταν γνωστά είναι μια πρώτη εκ βαθέων εξιστόρηση. Το ότι δεσμεύτηκαν ότι θα συνεχίσουν να αποτελούν ένα άτυπο συμβουλευτικό όργανο σε τοπικά προβλήματα είναι μια επιτυχία της πρώτης αυτής εκδήλωσης. Το οτι δεν υπήρξε καμία αναφορα η' ένδειξη επιθυμιας επαναδραστηριοποίησης στα τοπικά Δημοτικά πράγματα, διέψευσε πανηγυρικά τις....Κασάνδρες των πληκτρολογίων και των ενορχηστρομένων ΜΜΕ. Το ότι δεν παρέστει κανένα μέλος της σημερινής Δημοτικής Αρχής είναι δικό τους πρόβλημα και ένδειξη του πόσο σέβονται τις δημοκρατικές διαδικασίες, την έξωθεν κριτική και συμβουλή των έμπειρων πρώην που ο Αιγιώτικος λαός τίμησε και τους ανέθεσε την εκπροσώπισή του για 16 Χρόνια.

Του απεσταλμένου μας στο Στρασβούργο Θανάση Κάλφα

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο πραγματοποιήθηκε επίσημη τελετή για την απονομή του Ευρωπαϊκού Τάγματος Αξίας, ενός σημαντικού θεσμού που τιμά ανθρώπους οι οποίοι έχουν προσφέρει πολλά στην ευρωπαϊκή συνεργασία και στις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η τελετή έγινε την Τρίτη και αποτέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για την Ευρώπη, καθώς συγκέντρωσε πολιτικούς ηγέτες, αξιωματούχους και προσωπικότητες που έχουν συμβάλει στην προώθηση της δημοκρατίας, της ειρήνης και της ενότητας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Ο ελληνισμός ως οπλοστάσιο της Δημοκρατίας

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 Κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην Κίνα στις 13-15 Μαρτίου και το ίδιο ισχύει για την επικείμενη άφιξη στο Πεκίνο του Ρώσου προέδρου Βλαδίμηρου Πούτιν. Οι εξελίξεις αυτές κάνουν πλέον ορατή την προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να αποκαταστήσει νέες γεωπολιτικές σχέσεις υπό συνθήκες πολιτικού αυταρχισμού.

Με άλλα λόγια, ο Ντόναλντ Τραμπ, θέλει να πείσει τον Κινέζο ομόλογό του ότι αν η εμπέδωση διεθνώς αυταρχικών πολιτικών συστημάτων γίνει ευρύτερα αποδεκτή αυτό θα συμβάλλει όχι σε μια νέα «ισορροπία  τρόμου», αλλά στην διεθνή μη αμφισβήτηση του πολιτικού αυταρχισμού.

Και από την άποψη αυτή, ο Αμερικανός πρόεδρος προσφέρει στους  συνομιλητές του πειστικότατα δείγματα γραφής, τα οποία από κάθε άποψη θα πρέπει να τους ικανοποιούν.

Όπως ικανοποίηση θα πρέπει να τους προσφέρει και η αμερικανική αποστασιοποίηση από την Ευρώπη, η οποία εκ των πραγμάτων οδηγεί στη διάλυση της Ατλαντικής Συμμαχίας και βέβαια στην αντικατάσταση του ΝΑΤΟ από κάποιον άλλο ευρωπαϊκού τύπου πλέον αμυντικό φορέα.

Τεχνητή Νοημοσύνη : Τα επιτεύγματα, οι φόβοι, τα ερωτήματα - ΤΑ ΝΕΑ

Μέχρι χθες διαβάζαμε, σκεφτόμασταν, συνοψίζαμε. Σήμερα δίνουμε το κείμενο στην ΤΝ, που το συνοψίζει αυτόματα, και διαβάζουμε το συνοπτικό αποτέλεσμα. Η διαφορά είναι λεπτή αλλά κρίσιμη. Η σύνοψη είναι σημαντική πράξη κατανόησης. Όταν την αναθέτουμε πλήρως σε μια μηχανή, μπορεί να κερδίζουμε χρόνο ανάγνωσης, αλλά χάνουμε τη διαδρομή της σκέψης

Γράφει ο Δημήτρης Χατζηγιαννάκης

Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου η UNESCO γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου. Φέτος, ανάμεσα στις συνηθισμένες εκδηλώσεις, τα δώρα βιβλίων και τις φωτογραφίες στα social media, ξεχώρισε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα: ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι δεν διαβάζουν βιβλία. Μια από τις αιτίες; Η Τεχνητή Νοημοσύνη, που τα διαβάζει για λογαριασμό τους.

Δεν είναι υπερβολή. Ο χρήστης μπορεί να ζητήσει από ένα chatbot: «Δώσε μου περίληψη και τα κύρια σημεία του βιβλίου», και σε λίγα δευτερόλεπτα οι 400 σελίδες του βιβλίου γίνονται μια καθαρή, περιποιημένη περίληψη δύο σελίδων.

Το ίδιο συμβαίνει με άρθρα, δοκίμια, ακόμα και με επιστημονικά κείμενα που, από μόνα τους πια, συνοδεύονται από ένα ειδικό «πλαίσιο περίληψη» που έχει παραχθεί από ΤΝ, ώστε να διευκολύνουν τους αναγνώστες να πάρουν μια «αίσθηση του κειμένου» πριν ξεκινήσουν την ανάγνωση. Το πλαίσιο αυτό το ονομάζουν «Με μια ματιά» ή, αγγλόφωνα, «Takeaways» ή, με συντομογραφία, «TL;DR (Too Long Don’t Read)».

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί διαβάζουν μόνο το «πλαίσιο περίληψη» και όχι το κείμενο, χωρίς αυτό να είναι ομολογία τεμπελιάς ή έλλειψης χρόνου. Δεν είναι ότι «δεν προλαβαίνουμε», αλλά ότι «δεν χρειάζεται πια να διαβάσουμε».

Τελικά, μήπως δεν χρειάζεται να διαβάζουμε στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης;

TLDR – Με μια ματιά και για αυτό το κείμενο:

Με αίσθημα ευθύνης και σαφή στόχο την αποκατάσταση της λειτουργικότητας και της ισορροπίας στο κέντρο της πόλης, κατατέθηκαν τα συμπεράσματα και οι προτάσεις του ανοικτού φόρουμ των τεσσάρων πρώην δημάρχων προς τη δημοτική αρχή και τους αρμόδιους φορείς. Η πρωτοβουλία αυτή αποτυπώνει την κοινή αγωνία πολιτών και θεσμικών παραγόντων για τις παρεμβάσεις που έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια και τις επιπτώσεις τους στην καθημερινότητα, την εμπορική δραστηριότητα και τη συνοχή της τοπικής κοινωνίας. Μέσα από τεκμηριωμένες θέσεις και σαφείς άξονες δράσης, αναδεικνύεται η ανάγκη επιστροφής σε έναν ενιαίο επιστημονικό σχεδιασμό, με σεβασμό στις πραγματικές ανάγκες της πόλης και των ανθρώπων της, ώστε να διασφαλιστεί ένα βιώσιμο και λειτουργικό αστικό περιβάλλον για όλους.

 

 

Του Θάνου Τζήμερου*

Φανταστείτε η Ιταλία να διοργάνωνε γιορτή, φέτος τον Δεκαπενταύγουστο, για να τιμήσει τα 86 χρόνια από τον τορπιλισμό της “Έλλης”. Φανταστείτε να ερχόταν στην Τήνο η Μελόνι και να μιλούσε στους Ιταλούς που ζουν στην Ελλάδα, ονομάζοντας το υποβρύχιο Delfino, που χτύπησε μπαμπέσικα τα καταδρομικό μας, “τιμημένο υποβρύχιο του ιταλικού Δημοκρατικού Ναυτικού”, να αποκαλούσε τους 9 νεκρούς και τους 24 τραυματίες της έκρηξης,  ναύτες και αξιωματικούς, “εγκληματίες”, να διακήρυσσε πως τα Δωδεκάνησα θα ξαναγίνουν ιταλικά, να απέτιε τιμή και δόξα στους “ήρωες Ιταλούς” που μας επιτέθηκαν στην Πίνδο μερικούς μήνες αργότερα και να διαβεβαίωνε ότι η ίδια μαζί με όλους τους Ιταλούς θα κάνουν το παν για να ξαναγίνει η Μεσόγειος ιταλική θάλασσα, με την Ελλάδα ιταλική επαρχία, με φασιστική διακυβέρνηση. Και από κάτω, οι Ιταλοί που ζουν στην Ελλάδα, κρατώντας σημαίες του Μουσολίνι, να ζητωκραυγάζουν και στο τέλος να τραγουδούν όλοι μαζί τα εμβατήρια των ιταλικών μεραρχιών που επιτέθηκαν στην  Πίνδο. Τι θα σκεφτόσαστε;

Ότι έχουν τρελαθεί εντελώς, έτσι δεν είναι;

Το απάνθρωπο ιρανικό καθεστώς "παίζει ρέστα"...

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας και τα οφέλη που της προσφέρει ο Κάθετος Διάδρομος, ενισχύουν τις στρατηγικές σχέσεις της με τις ΗΠΑ και αναβαθμίζουν το ρόλο της σε μια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική

Σιωπηρή οργή επικρατεί στις τάξεις του οικογενειακού κατεστημένου του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος βλέπει την επιρροή του στις ΗΠΑ να ακολουθεί φθίνουσα πορεία παρά τα όσα  λέγονται και γράφονται στη χώρα μας. Το 2025, το ίδρυμα που συνδέεται με την οικογένειά του δαπάνησε 48 εκατομμύρια δολάρια για λόμπινγκ στις ΗΠΑ, τα οποία, ως φαίνεται, δεν έπιασαν τόπο. Αυτά αναφέρει η τουρκική έκδοση της «Ντόιτσε Βέλλε», επικαλούμενη στοιχεία που συγκέντρωσε η αμερικανική αρχή OpenSecrets από καταθέσεις του αμερικανικού Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτικών (FARA).

Το Ίδρυμα TURKEN είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα τη Νέα Υόρκη, ο οποίος ιδρύθηκε το 2014 από το Ίδρυμα Νεολαίας και Εκπαίδευσης της Τουρκίας (TÜRGEV) και το Ίδρυμα Ensar, δύο ισλαμικά εκπαιδευτικά φιλανθρωπικά ιδρύματα που υποστηρίζουν φοιτητές και προγράμματα φοιτητικών εστιών στην Τουρκία και στο εξωτερικό.

Η TÜRGEV θεωρείται γενικά στην Τουρκία ως μέρος του οικογενειακού δικτύου του Προέδρου Ερντογάν, με αρκετούς συγγενείς του να έχουν υπηρετήσει στο διοικητικό της συμβούλιο, γεγονός που έχει οδηγήσει πολιτικούς και αναλυτές της αντιπολίτευσης να περιγράψουν την TÜRKEN ως την επέκταση της οικογένειας με έδρα τις ΗΠΑ.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Κάποιες εκφράσεις του Αμερικανού προέδρου και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο του επικοινωνιακό  ατού,  προκαλούν πολύ γέλιο…. ακόμα και σε τραγικές στιγμές… 

Όταν τον άκουσα να λέει στον δημοσιογράφο που τον ρώτησε πότε τελειώνει ο πόλεμος ότι «η εκδρομή πλησιάζει στο τέλος της και οι μουλάδες δεν υπάρχουν πιά», έσκασα στα γέλια. Μου θύμισε Αμερικανό μπαρόβιο ο οποίος μετά το τρίτο ουίσκι λύνει όλα τα προβλήματα και απαντά, «έλα ρε, τι έγινε που δέκα στρατιώτες σκοτώθηκαν, εδώ ολόκληρη Αμερικανή ξανάγινε μεγάλη και ισοπέδωσε τους μουλάδες… κάναμε μια εκδρομή που τελειώνει θριαμβευτικά, ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημά σου;».

Για τα 73 εκατομμύρια Αμερικανούς που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τράμπ η απάντηση είναι απίθανη και η λέξη «εκδρομή» μνημείο επικοινωνιακής τεχνικής. Μόνον ένας Τράμπ θα μπορούσε να αποκαλέσει εκδρομή την  επίθεση στο πιο βάρβαρο καθεστώς του κόσμου.

Και βάζω στοίχημα ότι η λέξη «εκδρομή», το ιερατείο μαφιόζων θα πρέπει να το ενόχλησε. Όπως θα πρέπει να ενόχλησε πολύ και ένα μέρος του ιρανικού στρατεύματος, το οποίο ως φαίνεται περιμένει την ώρα του.

Προφανώς δε, εκπρόσωποί του, βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με το περιβάλλον Τραμπ, για την εγκατάσταση ενός μη θεοκρατικού καθεστώτος στο Ιράν, φιλικού προς τις ΗΠΑ και προς τη Σαουδική Αραβία κυρίως.