Του Φάνη Ζουρόπουλου*

 

 

 Μπορεί να είναι εικόνα εξέδρα Το ότι κάθισαν στο ίδιο τραπέζι και συμφώνησαν σε ένα μείζον θέμα που απασχολεί την τοπική κοινωνία όπως είναι η πεζοδρόμιση, είναι μια ιστορική αρχή. Το ότι είπαν πράγματα που αντιμετώπισαν στην διάρκεια της θητείας τους που δεν ήταν γνωστά είναι μια πρώτη εκ βαθέων εξιστόρηση. Το ότι δεσμεύτηκαν ότι θα συνεχίσουν να αποτελούν ένα άτυπο συμβουλευτικό όργανο σε τοπικά προβλήματα είναι μια επιτυχία της πρώτης αυτής εκδήλωσης. Το οτι δεν υπήρξε καμία αναφορα η' ένδειξη επιθυμιας επαναδραστηριοποίησης στα τοπικά Δημοτικά πράγματα, διέψευσε πανηγυρικά τις....Κασάνδρες των πληκτρολογίων και των ενορχηστρομένων ΜΜΕ. Το ότι δεν παρέστει κανένα μέλος της σημερινής Δημοτικής Αρχής είναι δικό τους πρόβλημα και ένδειξη του πόσο σέβονται τις δημοκρατικές διαδικασίες, την έξωθεν κριτική και συμβουλή των έμπειρων πρώην που ο Αιγιώτικος λαός τίμησε και τους ανέθεσε την εκπροσώπισή του για 16 Χρόνια.

Μπορεί να είναι εικόνα εξέδραΜε αίσθημα ευθύνης και σαφή στόχο την αποκατάσταση της λειτουργικότητας και της ισορροπίας στο κέντρο της πόλης, κατατέθηκαν τα συμπεράσματα και οι προτάσεις του ανοικτού φόρουμ των τεσσάρων πρώην δημάρχων προς τη δημοτική αρχή και τους αρμόδιους φορείς. Η πρωτοβουλία αυτή αποτυπώνει την κοινή αγωνία πολιτών και θεσμικών παραγόντων για τις παρεμβάσεις που έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια και τις επιπτώσεις τους στην καθημερινότητα, την εμπορική δραστηριότητα και τη συνοχή της τοπικής κοινωνίας. Μέσα από τεκμηριωμένες θέσεις και σαφείς άξονες δράσης, αναδεικνύεται η ανάγκη επιστροφής σε έναν ενιαίο επιστημονικό σχεδιασμό, με σεβασμό στις πραγματικές ανάγκες της πόλης και των ανθρώπων της, ώστε να διασφαλιστεί ένα βιώσιμο και λειτουργικό αστικό περιβάλλον για όλους.

 

 

Του Θάνου Τζήμερου*

Φανταστείτε η Ιταλία να διοργάνωνε γιορτή, φέτος τον Δεκαπενταύγουστο, για να τιμήσει τα 86 χρόνια από τον τορπιλισμό της “Έλλης”. Φανταστείτε να ερχόταν στην Τήνο η Μελόνι και να μιλούσε στους Ιταλούς που ζουν στην Ελλάδα, ονομάζοντας το υποβρύχιο Delfino, που χτύπησε μπαμπέσικα τα καταδρομικό μας, “τιμημένο υποβρύχιο του ιταλικού Δημοκρατικού Ναυτικού”, να αποκαλούσε τους 9 νεκρούς και τους 24 τραυματίες της έκρηξης,  ναύτες και αξιωματικούς, “εγκληματίες”, να διακήρυσσε πως τα Δωδεκάνησα θα ξαναγίνουν ιταλικά, να απέτιε τιμή και δόξα στους “ήρωες Ιταλούς” που μας επιτέθηκαν στην Πίνδο μερικούς μήνες αργότερα και να διαβεβαίωνε ότι η ίδια μαζί με όλους τους Ιταλούς θα κάνουν το παν για να ξαναγίνει η Μεσόγειος ιταλική θάλασσα, με την Ελλάδα ιταλική επαρχία, με φασιστική διακυβέρνηση. Και από κάτω, οι Ιταλοί που ζουν στην Ελλάδα, κρατώντας σημαίες του Μουσολίνι, να ζητωκραυγάζουν και στο τέλος να τραγουδούν όλοι μαζί τα εμβατήρια των ιταλικών μεραρχιών που επιτέθηκαν στην  Πίνδο. Τι θα σκεφτόσαστε;

Ότι έχουν τρελαθεί εντελώς, έτσι δεν είναι;

Το απάνθρωπο ιρανικό καθεστώς "παίζει ρέστα"...

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας και τα οφέλη που της προσφέρει ο Κάθετος Διάδρομος, ενισχύουν τις στρατηγικές σχέσεις της με τις ΗΠΑ και αναβαθμίζουν το ρόλο της σε μια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική

Σιωπηρή οργή επικρατεί στις τάξεις του οικογενειακού κατεστημένου του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος βλέπει την επιρροή του στις ΗΠΑ να ακολουθεί φθίνουσα πορεία παρά τα όσα  λέγονται και γράφονται στη χώρα μας. Το 2025, το ίδρυμα που συνδέεται με την οικογένειά του δαπάνησε 48 εκατομμύρια δολάρια για λόμπινγκ στις ΗΠΑ, τα οποία, ως φαίνεται, δεν έπιασαν τόπο. Αυτά αναφέρει η τουρκική έκδοση της «Ντόιτσε Βέλλε», επικαλούμενη στοιχεία που συγκέντρωσε η αμερικανική αρχή OpenSecrets από καταθέσεις του αμερικανικού Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτικών (FARA).

Το Ίδρυμα TURKEN είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα τη Νέα Υόρκη, ο οποίος ιδρύθηκε το 2014 από το Ίδρυμα Νεολαίας και Εκπαίδευσης της Τουρκίας (TÜRGEV) και το Ίδρυμα Ensar, δύο ισλαμικά εκπαιδευτικά φιλανθρωπικά ιδρύματα που υποστηρίζουν φοιτητές και προγράμματα φοιτητικών εστιών στην Τουρκία και στο εξωτερικό.

Η TÜRGEV θεωρείται γενικά στην Τουρκία ως μέρος του οικογενειακού δικτύου του Προέδρου Ερντογάν, με αρκετούς συγγενείς του να έχουν υπηρετήσει στο διοικητικό της συμβούλιο, γεγονός που έχει οδηγήσει πολιτικούς και αναλυτές της αντιπολίτευσης να περιγράψουν την TÜRKEN ως την επέκταση της οικογένειας με έδρα τις ΗΠΑ.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Κάποιες εκφράσεις του Αμερικανού προέδρου και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο του επικοινωνιακό  ατού,  προκαλούν πολύ γέλιο…. ακόμα και σε τραγικές στιγμές… 

Όταν τον άκουσα να λέει στον δημοσιογράφο που τον ρώτησε πότε τελειώνει ο πόλεμος ότι «η εκδρομή πλησιάζει στο τέλος της και οι μουλάδες δεν υπάρχουν πιά», έσκασα στα γέλια. Μου θύμισε Αμερικανό μπαρόβιο ο οποίος μετά το τρίτο ουίσκι λύνει όλα τα προβλήματα και απαντά, «έλα ρε, τι έγινε που δέκα στρατιώτες σκοτώθηκαν, εδώ ολόκληρη Αμερικανή ξανάγινε μεγάλη και ισοπέδωσε τους μουλάδες… κάναμε μια εκδρομή που τελειώνει θριαμβευτικά, ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημά σου;».

Για τα 73 εκατομμύρια Αμερικανούς που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τράμπ η απάντηση είναι απίθανη και η λέξη «εκδρομή» μνημείο επικοινωνιακής τεχνικής. Μόνον ένας Τράμπ θα μπορούσε να αποκαλέσει εκδρομή την  επίθεση στο πιο βάρβαρο καθεστώς του κόσμου.

Και βάζω στοίχημα ότι η λέξη «εκδρομή», το ιερατείο μαφιόζων θα πρέπει να το ενόχλησε. Όπως θα πρέπει να ενόχλησε πολύ και ένα μέρος του ιρανικού στρατεύματος, το οποίο ως φαίνεται περιμένει την ώρα του.

Προφανώς δε, εκπρόσωποί του, βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με το περιβάλλον Τραμπ, για την εγκατάσταση ενός μη θεοκρατικού καθεστώτος στο Ιράν, φιλικού προς τις ΗΠΑ και προς τη Σαουδική Αραβία κυρίως.     

Το απάνθρωπο ιρανικό καθεστώς "παίζει ρέστα"...

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το τεράστιο λάθος της Γαλλίας του 1979, με πρόεδρο τον Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, ήταν ότι πίστεψε πως φιλοξενώντας στο Παρίσι τον εξόριστο από το καθεστώς του Σάχη στο Ιράν αγιατολλάχ Χομεϊνί, θα πρόσφερε υπηρεσία στη δημοκρατία και τα γαλλικά  συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και το Λίβανο ειδικότερα.

Θεώρησε έτσι ότι συμβάλλοντας στην πτώση του Σάχη στο Ιράν, θα περιόριζε την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή, θα ενίσχυε τη γαλλική παρουσία και με φιλικό προς αυτήν ένα νέο καθεστώς στην Τεχεράνη, θα έπαιρνε μια θεαματική ρεβάνς από τις ΗΠΑ και την εγκατάλειψη της στην περιπέτεια του Σουέζ.

Θα ενθυμούνται ακόμη κάποιοι τους πανηγυρισμούς της γαλλικής αριστεράς διανόησης για την κατάληψη της εξουσίας από τον Χομεϊνί στο Ιράν και τους ύμνους του Μισέλ Φουκώ στο ισλαμικό καθεστώς. Όσο για το ΚΚ Γαλλίας ,προεξοφλούσε την άνοδο του Τουντέχ  {ΚΚΙράν} στην εξουσία!!!

Δυστυχώς, διπλωμάτες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί δεν θέλησαν τότε να μάθουν με ποιόν είχαν να κάνουν και τί σήμαινε για τη γεωπολιτική η ανάδυση ενός ισλαμικού καθεστώτος σε μια χώρα όπως το Ιράν. Αυτά τα πληροφορήθηκαν αργότερα, όταν ήταν πια αργά. Διότι στην Τεχεράνη είχε εγκατασταθεί ένα καθεστώς βάρβαρου θεοκρατικού χαρακτήρα το οποίο ξεκίνησε τη δράση του εξοντώνοντας Ιρανούς κομμουνιστές Ειδικά δε αυτούς που είχαν συμβάλλει στη άνοδο του Χομεϊνί στην εξουσία.

Ο εφιάλτης της Τουρκίας με τους Κούρδους στο Ιράν

Το σενάριο δημιουργίας αυτόνομου Κουρδικού Κράτους στα ιρανο-τουρκικά σύνορα, αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για τον Ταγίπ Ερντογάν και την τουρκική διπλωματία.

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος.

Το παιχνίδι χοντραίνει στη Μέση Ανατολή και στο εσωτερικό του είναι λιγοστές οι σταθερές πάνω στις οποίες μπορεί να βασιστεί κανείς. Η δε παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική προεδρία περιπλέκει μια κατάσταση στην οποίαν η μεγάλη πρόκληση είναι οι νέες σφαίρες επιρροής. Και αυτές οι τελευταίες έχουν ξεφύγει πλέον από τα γνωστά πλαίσια της μετά το 1945 μετά περιόδου. Κυρίο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο Ψυχρός Πόλεμος.

Κρίσιμο και ζωτικό σημείο της σημερινής περιόδου είναι ο χώρος της Μέσης Ανατολής, ο οποίος όμως επηρεάζει μέγα μέρος της Μεσογείου, τα Βαλκάνια, τη Βόρεια Αφρική, εμμέσως δε και την κρίσιμη περιοχή μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, όπου υπάρχει και το μεγάλο αγκάθι της Ουκρανίας.

Την ώρα λοιπόν που η Αμερική και το Ισραήλ προσπαθούν να εξουδετερώνουν την πιο απεχθή ισλαμική χώρα της Μέσης Ανατολής και όχι μόνον, ένα σοβαρό πρόβλημα που θα μπορούσε να έλθει βίαια στο προσκήνιο είναι αυτό της Τουρκίας, των Κούρδων και ύπαρξης νέων κρατικών οντοτήτων στον ασιατικό χώρο.

Πιο χρήσιμη από ποτέ η «Ευρώπη του Πνεύματος»

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπαπανδρόπουλος.

Ο πολιτικός αυταρχισμός επεκτείνεται παγκοσμίως και η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί νέες συνθήκες κοινωνικών ανισοτήτων. Η Ευρώπη για να πάει μπροστά πρέπει να κοιτάξει πίσω.

Σε μια εποχή που η Ευρώπη χτυπημένη από τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, ακολουθεί το μονοπάτι της «ευτυχισμένης υποτέλειας», μου ήλθε στο νου ένα δοκίμιο του Γάλλου ιστορικού της λογοτεχνίας Μαρκ Φουμαρόλι, που απεβίωσε το 2020 σε ηλικία 88 ετών.

Το δοκίμιό του «Παρίσι – Νέα Υόρκη και πίσω» (Εκδόσεις Fayard 2009) είναι μια εμπειρία ταυτόχρονα ανησυχητική και καθησυχαστική. Αυτό το ημερολόγιο ενός ταξιδιού ανάμεσα στο Παρίσι των Τεχνών και την πρωτεύουσα των μοντέρνων σύγχρονων εικόνων καταλήγει σε μια ωδή στην στοχαστική ζωή των αρχαίων και ολοκληρώνεται με μια κάπως προκλητική ομολογία πίστης.

Στο τέλος του ταξιδιού του ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο ακαδημαϊκός αναθέτει στην Ευρώπη μια μοναδική πολιτιστική και πνευματική αποστολή: αντί να επιμένει να μιμείται την εξαντλητική αμερικανική νεωτερικότητα, να διατηρήσει και να μεταδώσει στον κόσμο και πρωτίστως στις νεότερες γενιές, την αξιοθαύμαστη κληρονομιά της.