• Βρίσκεστε εδώ:  
  • Αρχική

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 11798

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

 

  • Ο γερο-Κάρολος Μαρξ το είχε καταλάβει από την πρώτη στιγμή. Έβλεπε ότι ο βιομηχανικός καπιταλισμός ήταν ένα ανατρεπτικό σύστημα παραγωγής πλούτου που όντως άνοιγε νέες προοπτικές στον άνθρωπο. Σκέφτηκε λοιπόν ότι, αντί ο αυξανόμενος αυτός πλούτος να συσσωρεύεται ως αντιπαραγωγικό κεφάλαιο στα θησαυροφυλάκια ολίγων καπιταλιστών, θα μπορούσε μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου να γίνει κτήμα των περισσότερων.Όμως, σε αντίθεση με τον ιδεολογικό του αντίπαλο Εδουάρδο Μπερνστάιν, δεν θέλησε να καταλάβει ότι η δικτατορία του προλεταριάτου θα οδηγούσε και στην κατάργηση της πηγής παραγωγής πλούτου. Συνεπώς, ο κομμουνισμός ναι μεν θα μοίραζε τον πλούτο των καπιταλιστών, πλην όμως στην συνέχεια, χωρίς τους τελευταίους, αντί να παράγεται πλούτος προς διανομή θα υπάρχει φτώχεια για όλους. Πάνω σε αυτή την «μικρή λεπτομέρεια» θεμελιώθηκε η σοσιαλδημοκρατία, η οποία πιστεύει ότι χωρίς παραγωγή πλούτου προς διανομή ο σοσιαλισμός παραμένει όνειρο απατηλό για τους πολλούς και μέσον πλουτισμού για τους λίγους.Στην βάση αυτής της συλλογιστικής, στον δυτικό κόσμο, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες βρήκαν κοινά σημεία συνεργασίας και συναίνεσης, κατάφεραν δε, από τη μία μεριά, να διαλύσουν τους φαιοκόκκινους ολοκληρωτισμούς και, από την άλλη, να πετύχουν ασύλληπτα για τον άνθρωπο επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευμάρειας. Έτσι, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, η οικονομία της αγοράς παρέμεινε το μοναδικό αξιόπιστο σύστημα παραγωγής πλούτου, με αποτέλεσμα να το υιοθετήσουν ακόμα και χώρες όπως η Κίνα, όπου ο πολιτικός κομμουνισμός παραμένει μεν τυπικά κυρίαρχος.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 19
 

 

Του Θάνου Τζήμερου*

Φανταστείτε η Ιταλία να διοργάνωνε γιορτή, φέτος τον Δεκαπενταύγουστο, για να τιμήσει τα 86 χρόνια από τον τορπιλισμό της “Έλλης”. Φανταστείτε να ερχόταν στην Τήνο η Μελόνι και να μιλούσε στους Ιταλούς που ζουν στην Ελλάδα, ονομάζοντας το υποβρύχιο Delfino, που χτύπησε μπαμπέσικα τα καταδρομικό μας, “τιμημένο υποβρύχιο του ιταλικού Δημοκρατικού Ναυτικού”, να αποκαλούσε τους 9 νεκρούς και τους 24 τραυματίες της έκρηξης,  ναύτες και αξιωματικούς, “εγκληματίες”, να διακήρυσσε πως τα Δωδεκάνησα θα ξαναγίνουν ιταλικά, να απέτιε τιμή και δόξα στους “ήρωες Ιταλούς” που μας επιτέθηκαν στην Πίνδο μερικούς μήνες αργότερα και να διαβεβαίωνε ότι η ίδια μαζί με όλους τους Ιταλούς θα κάνουν το παν για να ξαναγίνει η Μεσόγειος ιταλική θάλασσα, με την Ελλάδα ιταλική επαρχία, με φασιστική διακυβέρνηση. Και από κάτω, οι Ιταλοί που ζουν στην Ελλάδα, κρατώντας σημαίες του Μουσολίνι, να ζητωκραυγάζουν και στο τέλος να τραγουδούν όλοι μαζί τα εμβατήρια των ιταλικών μεραρχιών που επιτέθηκαν στην  Πίνδο. Τι θα σκεφτόσαστε;

Ότι έχουν τρελαθεί εντελώς, έτσι δεν είναι;

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 430

Το απάνθρωπο ιρανικό καθεστώς "παίζει ρέστα"...

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας και τα οφέλη που της προσφέρει ο Κάθετος Διάδρομος, ενισχύουν τις στρατηγικές σχέσεις της με τις ΗΠΑ και αναβαθμίζουν το ρόλο της σε μια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική

Σιωπηρή οργή επικρατεί στις τάξεις του οικογενειακού κατεστημένου του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος βλέπει την επιρροή του στις ΗΠΑ να ακολουθεί φθίνουσα πορεία παρά τα όσα  λέγονται και γράφονται στη χώρα μας. Το 2025, το ίδρυμα που συνδέεται με την οικογένειά του δαπάνησε 48 εκατομμύρια δολάρια για λόμπινγκ στις ΗΠΑ, τα οποία, ως φαίνεται, δεν έπιασαν τόπο. Αυτά αναφέρει η τουρκική έκδοση της «Ντόιτσε Βέλλε», επικαλούμενη στοιχεία που συγκέντρωσε η αμερικανική αρχή OpenSecrets από καταθέσεις του αμερικανικού Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτικών (FARA).

Το Ίδρυμα TURKEN είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα τη Νέα Υόρκη, ο οποίος ιδρύθηκε το 2014 από το Ίδρυμα Νεολαίας και Εκπαίδευσης της Τουρκίας (TÜRGEV) και το Ίδρυμα Ensar, δύο ισλαμικά εκπαιδευτικά φιλανθρωπικά ιδρύματα που υποστηρίζουν φοιτητές και προγράμματα φοιτητικών εστιών στην Τουρκία και στο εξωτερικό.

Η TÜRGEV θεωρείται γενικά στην Τουρκία ως μέρος του οικογενειακού δικτύου του Προέδρου Ερντογάν, με αρκετούς συγγενείς του να έχουν υπηρετήσει στο διοικητικό της συμβούλιο, γεγονός που έχει οδηγήσει πολιτικούς και αναλυτές της αντιπολίτευσης να περιγράψουν την TÜRKEN ως την επέκταση της οικογένειας με έδρα τις ΗΠΑ.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 133

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Κάποιες εκφράσεις του Αμερικανού προέδρου και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο του επικοινωνιακό  ατού,  προκαλούν πολύ γέλιο…. ακόμα και σε τραγικές στιγμές… 

Όταν τον άκουσα να λέει στον δημοσιογράφο που τον ρώτησε πότε τελειώνει ο πόλεμος ότι «η εκδρομή πλησιάζει στο τέλος της και οι μουλάδες δεν υπάρχουν πιά», έσκασα στα γέλια. Μου θύμισε Αμερικανό μπαρόβιο ο οποίος μετά το τρίτο ουίσκι λύνει όλα τα προβλήματα και απαντά, «έλα ρε, τι έγινε που δέκα στρατιώτες σκοτώθηκαν, εδώ ολόκληρη Αμερικανή ξανάγινε μεγάλη και ισοπέδωσε τους μουλάδες… κάναμε μια εκδρομή που τελειώνει θριαμβευτικά, ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημά σου;».

Για τα 73 εκατομμύρια Αμερικανούς που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τράμπ η απάντηση είναι απίθανη και η λέξη «εκδρομή» μνημείο επικοινωνιακής τεχνικής. Μόνον ένας Τράμπ θα μπορούσε να αποκαλέσει εκδρομή την  επίθεση στο πιο βάρβαρο καθεστώς του κόσμου.

Και βάζω στοίχημα ότι η λέξη «εκδρομή», το ιερατείο μαφιόζων θα πρέπει να το ενόχλησε. Όπως θα πρέπει να ενόχλησε πολύ και ένα μέρος του ιρανικού στρατεύματος, το οποίο ως φαίνεται περιμένει την ώρα του.

Προφανώς δε, εκπρόσωποί του, βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με το περιβάλλον Τραμπ, για την εγκατάσταση ενός μη θεοκρατικού καθεστώτος στο Ιράν, φιλικού προς τις ΗΠΑ και προς τη Σαουδική Αραβία κυρίως.     

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 432

Το απάνθρωπο ιρανικό καθεστώς "παίζει ρέστα"...

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το τεράστιο λάθος της Γαλλίας του 1979, με πρόεδρο τον Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, ήταν ότι πίστεψε πως φιλοξενώντας στο Παρίσι τον εξόριστο από το καθεστώς του Σάχη στο Ιράν αγιατολλάχ Χομεϊνί, θα πρόσφερε υπηρεσία στη δημοκρατία και τα γαλλικά  συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και το Λίβανο ειδικότερα.

Θεώρησε έτσι ότι συμβάλλοντας στην πτώση του Σάχη στο Ιράν, θα περιόριζε την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή, θα ενίσχυε τη γαλλική παρουσία και με φιλικό προς αυτήν ένα νέο καθεστώς στην Τεχεράνη, θα έπαιρνε μια θεαματική ρεβάνς από τις ΗΠΑ και την εγκατάλειψη της στην περιπέτεια του Σουέζ.

Θα ενθυμούνται ακόμη κάποιοι τους πανηγυρισμούς της γαλλικής αριστεράς διανόησης για την κατάληψη της εξουσίας από τον Χομεϊνί στο Ιράν και τους ύμνους του Μισέλ Φουκώ στο ισλαμικό καθεστώς. Όσο για το ΚΚ Γαλλίας ,προεξοφλούσε την άνοδο του Τουντέχ  {ΚΚΙράν} στην εξουσία!!!

Δυστυχώς, διπλωμάτες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί δεν θέλησαν τότε να μάθουν με ποιόν είχαν να κάνουν και τί σήμαινε για τη γεωπολιτική η ανάδυση ενός ισλαμικού καθεστώτος σε μια χώρα όπως το Ιράν. Αυτά τα πληροφορήθηκαν αργότερα, όταν ήταν πια αργά. Διότι στην Τεχεράνη είχε εγκατασταθεί ένα καθεστώς βάρβαρου θεοκρατικού χαρακτήρα το οποίο ξεκίνησε τη δράση του εξοντώνοντας Ιρανούς κομμουνιστές Ειδικά δε αυτούς που είχαν συμβάλλει στη άνοδο του Χομεϊνί στην εξουσία.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 33

Ο εφιάλτης της Τουρκίας με τους Κούρδους στο Ιράν

Το σενάριο δημιουργίας αυτόνομου Κουρδικού Κράτους στα ιρανο-τουρκικά σύνορα, αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για τον Ταγίπ Ερντογάν και την τουρκική διπλωματία.

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος.

Το παιχνίδι χοντραίνει στη Μέση Ανατολή και στο εσωτερικό του είναι λιγοστές οι σταθερές πάνω στις οποίες μπορεί να βασιστεί κανείς. Η δε παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική προεδρία περιπλέκει μια κατάσταση στην οποίαν η μεγάλη πρόκληση είναι οι νέες σφαίρες επιρροής. Και αυτές οι τελευταίες έχουν ξεφύγει πλέον από τα γνωστά πλαίσια της μετά το 1945 μετά περιόδου. Κυρίο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο Ψυχρός Πόλεμος.

Κρίσιμο και ζωτικό σημείο της σημερινής περιόδου είναι ο χώρος της Μέσης Ανατολής, ο οποίος όμως επηρεάζει μέγα μέρος της Μεσογείου, τα Βαλκάνια, τη Βόρεια Αφρική, εμμέσως δε και την κρίσιμη περιοχή μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, όπου υπάρχει και το μεγάλο αγκάθι της Ουκρανίας.

Την ώρα λοιπόν που η Αμερική και το Ισραήλ προσπαθούν να εξουδετερώνουν την πιο απεχθή ισλαμική χώρα της Μέσης Ανατολής και όχι μόνον, ένα σοβαρό πρόβλημα που θα μπορούσε να έλθει βίαια στο προσκήνιο είναι αυτό της Τουρκίας, των Κούρδων και ύπαρξης νέων κρατικών οντοτήτων στον ασιατικό χώρο.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 80

Πιο χρήσιμη από ποτέ η «Ευρώπη του Πνεύματος»

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπαπανδρόπουλος.

Ο πολιτικός αυταρχισμός επεκτείνεται παγκοσμίως και η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί νέες συνθήκες κοινωνικών ανισοτήτων. Η Ευρώπη για να πάει μπροστά πρέπει να κοιτάξει πίσω.

Σε μια εποχή που η Ευρώπη χτυπημένη από τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, ακολουθεί το μονοπάτι της «ευτυχισμένης υποτέλειας», μου ήλθε στο νου ένα δοκίμιο του Γάλλου ιστορικού της λογοτεχνίας Μαρκ Φουμαρόλι, που απεβίωσε το 2020 σε ηλικία 88 ετών.

Το δοκίμιό του «Παρίσι – Νέα Υόρκη και πίσω» (Εκδόσεις Fayard 2009) είναι μια εμπειρία ταυτόχρονα ανησυχητική και καθησυχαστική. Αυτό το ημερολόγιο ενός ταξιδιού ανάμεσα στο Παρίσι των Τεχνών και την πρωτεύουσα των μοντέρνων σύγχρονων εικόνων καταλήγει σε μια ωδή στην στοχαστική ζωή των αρχαίων και ολοκληρώνεται με μια κάπως προκλητική ομολογία πίστης.

Στο τέλος του ταξιδιού του ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο ακαδημαϊκός αναθέτει στην Ευρώπη μια μοναδική πολιτιστική και πνευματική αποστολή: αντί να επιμένει να μιμείται την εξαντλητική αμερικανική νεωτερικότητα, να διατηρήσει και να μεταδώσει στον κόσμο και πρωτίστως στις νεότερες γενιές, την αξιοθαύμαστη κληρονομιά της.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 64

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 

 Ο Αμερικανός πρόεδρος εφαρμόζει μια πολιτική που είχε προσχεδιάσει και μελετήσει στη διάρκεια της πρώτης θητείας του και η οποία αποδίδει χάρη στα λάθη των αντιπάλων του, που τίποτα δεν … κατάλαβαν.

Καμμιά από τις ενέργειες και πρωτοβουλίες του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι τυχαία. Γι’ αυτό και οι αποφάσεις του αποδίδουν, παρά τον φαινομενικά απρόβλεπτο χαρακτήρα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που το 2025 – όσο και αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους –  για τον ένοικο του Λευκού Οίκου ήταν μια πολύ καλή χρονιά με επιτυχία σε όλα τα μέτωπα. Πλην όμως απομένει να δούμε τις παρενέργειες των «επιτυχιών» του τους μήνες που έρχονται, γιατί τα γεγονότα δεν έχουν μόνο άμεσες επιπτώσεις.

Μπορεί έτσι οι αυξήσεις των δασμών του να μην  κατέστρεψαν το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα, και να  γέμισαν τα κρατικά ταμεία των ΗΠΑ, έχουν δημιουργήσει όμως αβέβαιο διεθνές εμπορικό περιβάλλον και αυτό δεν είναι ούτε για την Αμερική θετικό. Μπορεί ο  πληθωρισμός να μην  εκτοξεύθηκε στα ύψη, οι κερδοσκόποι όμως καραδοκούν και οι διεθνείς ροές κεφαλαίων πέφτουν. Γιατί άραγε? Οι εμπορικοί εταίροι τής Αμερικής απορρόφησαν,  ένα σημαντικό μέρος του κόστους των δασμών .εις βάρος όμως της μακροοικονομικής τους σταθερότητας.. Ο πόλεμος στην Ουκρανία ναι μεν πληρώνεται από τους Ευρωπαίους, αλλά ποιες αμερικανικές επιχειρήσεις θα κάνουν λιγότερες πωλήσεις στην ΕΕ?. Οι εταίροι του ΝΑΤΟ μπορεί να έχουν δεσμευτεί να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ τους και να αγοράσουν αμερικανικά όπλα, στο μέτρο όμως που ο Τράμπ φτύνει την Ευρώπη, πιθανότατα να βρεθεί προ εκπλήξεων

  1. Ιράν: η ήττα των διανοουμένων
  2. Πούτιν, ο αμετανόητος Τσεκιστής… Του Γκόρντον Κορέρα
  3. ΓΙΑΤΙ ΑΛΩΝΙΖΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ;… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
  4. Mercosur: Ώρα να τελειώνουμε με τα παραμύθια. Η αλήθεια με αριθμούς και όχι με κραυγές
  5. Γιάννης Θεοφανόπουλος, τ. Αντιδήμαρχος: «Δύο μέτρα και δύο σταθμά στο Δήμο Αιγιαλείας;»
  6. Το Μαρόκο συνάπτει εμπορικές συμφωνίες με την ΕΕ.
  7. ΤΑΚΗΣ ΣΟΥΒΑΛΙΩΤΗΣ :Απειλή και τα ρωσικά σπουργιτάκια
  8. Τάκης Σουβαλιώτης : Υπάρχει και πολιτική χρεοκοπία
  9. Το Βασιλικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (IRES): Το Στρατηγικό «Think tank» για το Μέλλον του Μαρόκου
  10. Μαρόκο: Η Οικονομική Μεταμόρφωση μιας Βορειοαφρικανικής Δύναμης