Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Η ιστορία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Ελλάδα δεν είναι υπόθεση μόνο μιας πλευράς των εμπλεκομένων. Μόνο αφελείς, φανατισμένοι και  δογματικοί πιστεύουν κάτι τέτοιο και αναπαράγουν μονομερείς αφηγήσεις, κυρίως από την πλευρά της Αριστεράς που προσπάθησε μέσω εκατοντάδων βιβλίων, κυρίως στελεχών της, να περάσει την δική της άποψη για το τι έγινε τότε και κυρίως να ρίξει το βάρος της ευθύνης, στον «ταξικό της αντίπαλο», δηλαδή τον αστικό και φιλελεύθερο χώρο… (κρύβοντας ή καταστρέφοντας από την άλλη πλευρά τα δικά της αρχεία που ποτέ δεν άνοιξε στους ιστορικούς…).


 
Γράφει ο  Φάνης Ζουρόπουλος*

Ανεξάρτητα από το πότε θα γίνουν οι βουλευτικές εκλογές (κάτι που σήμερα δεν το ξέρει κανείς, ούτε οι κυβερνώντες…), στις 26 Μαΐου 2019 οι Έλληνες ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες για να εκλέξουν τους αντιπροσώπους τους στην τοπική αυτοδιοίκηση (Δημοτικές-Περιφερειακές) και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Στις 3 Οκτωβρίου του 1943 ήρθε στην Πάτρα το 749 Σύνταγμα πεζικού της Βέρμαχτ για να αντικαταστήσει την 1η Μεραρχία τεθωρακισμένων και να οργανώσει τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Ανταρτών, με διοικητή τον 39χρονο Γιούλιους Βόλφιγκερ (Julius Wolfinger).


 Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Χωρίς καμία πρόθεση μείωσης της ιστορικής εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973, των αγνών και τίμιων πρωταγωνιστών και του τεράστιου πλήθους του λαού της Αθήνας που για τρεις ημέρες δημιούργησε ένα νέο «Χάνι της Γραβιάς» στο κέντρο της Αθήνας, όπως τόνισε στην ιστορική αγόρευσή του ο εισαγγελέας της Έδρας στη δίκη των πρωταιτίων της άγριας καταστολής, νομίζω ότι έφθασε   η στιγμή να μιλήσει και η ιστορία, 44 χρόνια μετά τα γεγονότα της μεγαλύτερης και τελευταίας αυτόνομης εξέγερσης του Ελληνικού λαού …

 

ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά  το 2014, λόγω της  επετείου του Πολυτεχνείου αλλά και γενικότερα των όσων βιώνουμε σήμερα σε πολιτικό επίπεδο, θεωρήσαμε σκόπιμο να δημοσιευθεί εκ νέου... Αποτελεί  κοινωνικοπολιτική παρακαταθήκη...Αν το διαβάσετε θα καταλάβετε.

Για τα γεγονότα του 1973 μίλησα για πρώτη φορά μ’ ένα άρθρο στο «Βήμα της Αιγιάλειας». Σήμερα ξαναγράφω για δεύτερη και τελευταία φορά μόνο και μόνο για να υπάρχει κάπου καταγεγραμμένη και αυτή η μαρτυρία, για τον ιστορικό του μέλλοντος.