*Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Πολλά γράφτηκαν αυτές τις ημέρες με αφορμή την επέτειο των 75 χρόνων από τον τερματισμό του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και τη συντριβή του ναζισμού  και του φασισμού.

Το θέμα «έπαιξε» πρωτοσέλιδο παγκόσμια, αναλύθηκε διεξοδικά, τα αρχεία των ιστορικών ξανάνοιξαν, όλες οι ανεπανάληπτες ιστορικές στιγμές ξανάρθαν στη επιφάνεια, ελάχιστα πάντως νέα στοιχεία βγήκαν μιας και η ιστορία, για το τεράστιας σημασίας για τον πλανήτη αυτό  θέμα έχει γραφεί.

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Από το απόγευμα της 27ης Απριλίου 1941 αρχίζει και τυπικά η μαύρη περίοδος της κατοχής στην Αθήνα και σε ολόκληρη τη χώρα, που διήρκησε μέχρι τις 17 Οκτωβρίου του 1944...
Στην Αχαΐα τα Γερμανικά στρατεύματα μπήκαν και την κατέλαβαν από δύο πλευρές. Μετά την κατάρρευση του μετώπου οι Γερμανικές δυνάμεις κατέβηκαν προς τα νότια από δύο κατευθύνσεις: Η μεγάλη δύναμη κατέλαβε την Θεσσαλονίκη και κατευθύνθηκε προς την Αθήνα μέσω της τότε εθνικής οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης και ένα δεύτερο τμήμα (μεραρχία) υπό τον στρατηγό Σεπ Ντήτριχ αφού κατέλαβε τα Γιάννενα κατέβηκε νότια μέσω της σημερινής οδού Ιωαννίνων - Αντιρρίου, από όπου πέρασε στην Πελοπόννησο και στις 26 Απριλίου κατέλαβε την Πάτρα. Δήμαρχος της Πάτρας ήταν ο Βασ. Ρούφος, νομάρχης Αχαϊας ο Αθάν. Πέππας, στρατιωτικός διοικητής ο Γ. Καραβοκύρης και Αστυνομικός Διοικητής ο Ιωάν. Σαλταμαύρος που παρέδωσαν την Πάτρα στον Γερμανό συνταγματάρχη Βέρνικερ, ενώ το απόγευμα της 29ης Απριλίου έφθασε στην Πάτρα αυτοπροσώπως ο αρχηγός της μεραρχίας στρατηγός Σεπ Ντήτριχ και κατέλυσε στο ξενοδοχείο «Μαζέστικ».


 Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Χωρίς καμία πρόθεση μείωσης της ιστορικής εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973, των αγνών και τίμιων πρωταγωνιστών και του τεράστιου πλήθους του λαού της Αθήνας που για τρεις ημέρες δημιούργησε ένα νέο «Χάνι της Γραβιάς» στο κέντρο της Αθήνας, όπως τόνισε στην ιστορική αγόρευσή του ο εισαγγελέας της Έδρας στη δίκη των πρωταιτίων της άγριας καταστολής, νομίζω ότι έφθασε   η στιγμή να μιλήσει και η ιστορία, 44 χρόνια μετά τα γεγονότα της μεγαλύτερης και τελευταίας αυτόνομης εξέγερσης του Ελληνικού λαού …


 
Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967, δυο συνταγματάρχες και ένας ταξίαρχος έκαναν πραξικόπημα και ανέτρεψαν την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Π. Κανελλόπουλου που οδηγούσε την χώρα  προς εκλογές που ήταν σίγουρο ότι θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου υπό τον Γ. Παπανδρέου. Ήσαν οι συνταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος και Νικόλαος Μακαρέζος επιτελικοί αξιωματικοί στο ΓΕΣ, στα χέρια των οποίων βρισκόταν τα σχεδία πολιτικής εκτροπής, με την ονομασία σχέδιο «Περικλής» που είχε εκπονήσει το ''βαθύ κράτος'' της δεξιάς για παν ενδεχόμενο  και ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός εκτελεστικός βραχίονας μιας και έλεγχε τα τανκς στο Γουδή.

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Έχουν περάσει 53 χρόνια από τότε και τα περισσότερα ιστορικά ερωτήματα έχουν βρει τις απαντήσεις τους. Απομένουν μερικές μικρές ιστορίες και λεπτομέρειες που όμως ίσως άλλαζαν την ιστορία:    Ο Γ. Παπαδόπουλος από το Ελαιοχώριο  Αχαΐας γιος δασκάλου [φανατικού οπαδού της Ε.Κ...] και σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες βαφτιστήρι του Γ. Παπανδρέου, πράκτορας της Ιντελιντζες  Σέρβις στην κατοχή στην Πάτρα, μέλος των Ταγμάτων Ασφαλείας,  γνωστός συνωμότης του Β' Γραφείου αντικατασκοπίας, της ΚΥΠ και του Πενταγώνου είχε στα χέρια του το απόρρητο σχέδιο «ΠΕΡΙΚΛΗΣ» μαζί με τον Μακαρέζο που ήταν επικεφαλής του ''ψυχολογικού πολέμου'' και ετοίμαζε την κοινή γνώμη για την προοπτική πραξικοπήματος. Δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να  εφαρμόσουν τον «ΠΕΡΙΚΛΗ», με την πολύτιμη βοήθεια του Παττακού που κινητοποίησε τα τεθωρακισμένα...

 Γράφει ο  Φάνης Ζουρόπουλος

Ο  Επαρχιακός Τύπος  ή Περιφερειακός όπως ονομάστηκε τελευταία, οι εφημερίδες βασικά ημερήσιες και εβδομαδιαίες  της ελληνικής επαρχίας, γιατί τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είναι άλλη κατηγορία υπέφερε πολύ στην περίοδο της κρίσης. Η καθίζηση του θα έλεγα όμως  ότι άρχισε πολύ νωρίτερα, από το 1990 περίπου. Μέχρι τότε σαν μοναδικό μέσο ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών  οι επαρχιακές εφημερίδες απολάμβαναν πολλά και καλά προνόμια.