Του Φάνη Ζουρόπουλου

 

 

 

  •  Εαρινή Ισημερία με πανσέληνο στις 21 Μαρτίου. Από τα ελάχιστα καλά που μας έμειναν σε αυτή την χώρα. Και αυτό με ευθύνη της φύσης και όχι των ανθρώπων της.....

  • Συνταξιούχος του Δημοσίου στην Ελλάδα εν έτει 2019: Μια περίεργη συνομοταξία  κρατικοδίαιτων ανθρώπων , που  στην ουσία δεν δούλεψαν ποτέ, εισέπραξαν τεράστια ποσά από συντήξεις και εφάπαξ, συνδικαλίστηκαν  μέχρι τελικής πτώσεως για τις απολαβές τους απομυζώντας το κράτος και έχουν και παράπονο......

 

  • 3 φωλιές με   Χελιδόνια εγκαταστάθηκαν στο πανέμορφο αυτό σπίτι. Τα πουλιά έχουν σίγουρα αίσθηση της ομορφιάς .....

  • ‘’Να γυρίζεις, αυτό είναι το θαύμα με κουρελιασμένα μάτια, με φλογωμενους κροτάφους  απ’ την πτώση. Να γυρίζεις στην καλή πλευρά σου".  ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ.


Του Φάνη Ζουρόπουλου

Με αφορμή ένα ένθετο καθημερινής εφημερίδας για το «Μιούζικαλ στο σινεμά» διαπιστώσαμε για πολλοστή φορά ότι: οτιδήποτε έχει γεννηθεί και προέρχεται από την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960 εξακολουθεί να διατηρεί την ισχύ  του, να συγκινεί και κυρίως να δίνει αισιοδοξία σήμερα, πάνω από μισό αιώνα μετά…. Προσωπικά, πάτησα την δεκαετία δώδεκα χρονών το 1960 και βγήκα 22, μπήκα παιδί και βγήκα άνδρας όπως λέγανε τότε στα χωριά !.... Ανδρώθηκα, μέσα στην «πολιτιστική Άνοιξη» της περίφημης δεκαετίας που άλλαξε τον κόσμο, παρ’ όλο που κατά τα άλλα ήταν περίοδος μεγάλης πολιτικής αναταραχής, φτώχειας για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και μαζικής μετανάστευσης …

Του Φάνη Ζουρόπουλου

Ο νόμος για την καθιέρωση της απλής αναλογικής που ψήφισαν κάποια ζεστή  νύχτα του καλοκαιριού τα 154 στρατιωτάκια του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ (όταν ήσαν ακόμα συνεταιράκια…) χωρίς να τον διαβάσουν,  είναι μια  βόμβα στα θεμέλια της τοπικής αυτοδιοίκησης  όπως την ξέραμε μέχρι τώρα! Θα μετατρέψει τους Δήμους σε καζάνι αλληλοσυγκρουόμενων προσωπικών φιλοδοξιών και υπόγειων συναλλαγών, σε ένα αυτοδιοικητικό   Βατερλό της Χώρας την επόμενη 4ετία, που δεν θα δουλέψει τίποτα σε βάρος βέβαια των Δημοτών,  της εξέλιξης των πόλεων  που προσδοκούν στην βελτίωση των υποδομών τους και την προσαρμογή τους στα νέα δεδομένα…



Του Κώστα Στούπα

Η περίπτωση της υποψηφιότητας της κόρης του Μάνου Λοΐζου για την Ευρωβουλή αποτελεί άλλη μια ένδειξη της παθογένειας της εγχώριας αριστεράς και της αδυναμίας να παράγει πολιτικές προτάσεις που θα είναι συμβατές μεταξύ λόγων και πράξεων.



Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης

Σε ποιο κόσμο κυριολεκτικά ζει η Ελλάδα; Σύμφωνα με την κυβερνητική ρητορική ζει σ’ ένα κόσμο μέσα στον οποίο έχει αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας  και συνεργασίας στην περιοχή, που όντως έχει, και προς την κατεύθυνση αυτή συνέβαλε ομολογουμένως και η Συμφωνία των Πρεσπών. Από εκεί και πέρα όμως δεν φαίνεται να την απασχολεί σχεδόν  απολύτως τίποτα από τις μεγάλες απειλές, κινδύνους, προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και το ευρύτερο παγκόσμιο σύστημα. Και όχι μόνο δεν φαίνεται να την απασχολεί αλλά σ’ ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται να λειτουργεί ως να μην υπάρχουν καθόλου.   Να αγνοεί  δηλαδή τη μεγάλη εικόνα των κινδύνων ως εάν να μην την αφορούν και να μην την αγγίζουν. Ενώ  αφορούν, αγγίζουν και προβληματίζουν το σύνολο σχεδόν των υπολοίπων χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).  Το αξιοσημείωτο είναι ότι και η αντιπολίτευση, ιδιαίτερα η αξιωματική αντιπολίτευση, δεν φαίνεται επίσης να ασχολείται σοβαρά με αυτούς του κινδύνους και απειλές.


Του Χρήστου Χωμενίδη

Τι θα ήταν ευχής έργο για κάθε άνθρωπο; Να δεχθεί στα πρώτα χρόνια του αμέριστη αγάπη και φροντίδα από τους γονείς του. Να τους απομυθοποιήσει κατά την εφηβεία του, ώστε να κάνει τις δικές του επιλογές, να βαδίσει τον δικό του δρόμο - μη ακολουθώντας την πεπατημένη τους ούτε όμως από αντίδραση προς αυτή. Κι αφού θα έχει πλέον αποκρυσταλλωθεί ως προσωπικότητα, αφού θα έχει φτάσει σε μια πρώτη ωριμότητα, να συμφιλιωθεί με εκείνους που τον γέννησαν, αντιμετωπίζοντας τους πλέον ως κανονικούς ανθρώπους και όχι σαν εκπεσόντες θεούς.



Του Ηλία Καραβόλια

O αντιπρόεδρος της Morgan Stanley, Reza Moghadam, έγραψε πρόσφατα άρθρο στους Financial Times τονίζοντας ότι η Ευρωζώνη χρειάζεται πάλι πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Συγκεκριμένα λέει: '' H πιο αποτελεσματική μορφή δημοσιονομικής τόνωσης – ένας ενιαίος προϋπολογισμός της Ευρωζώνης – είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί πολιτικά. Αλλά μια συντονισμένη δημοσιονομική χαλάρωση σε όλη την Ευρωζώνη, που το ΔΝΤ έχει δείξει πως αποδίδει περισσότερα από αυτά που κοστίζει, βρίσκεται στη σφαίρα του εφικτού.’’



Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος άρχισε το 2016 υπό πολιτικές συνθήκες αισθητά διαφορετικές από τις σημερινές. Τότε ήταν ακόμη εύκολο για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ισχυρίζεται ότι προετοιμάζει μια «ριζοσπαστική» πρόταση αναθεώρησης που θα «εκπηγάσει» από μια πολύμηνη κοινωνική διαβούλευση υπό την καθοδήγηση μιας επιτροπής διαλόγου διορισμένης από την κυβέρνηση. Μπορούσε επίσης να υπαινίσσεται ότι δεν αποκλείεται η πρότασή της να καταστεί αντικείμενο αναθεωρητικού δημοψηφίσματος μη προβλεπόμενου ούτε από το άρθρο 110 περί αναθεώρησης, ούτε από το άρθρο 44 παρ. 2 περί των κατηγοριών δημοψηφίσματος που μπορούν να διεξαχθούν.



Γράφει ο Παύλος Παπαδάτος

Σήμερα που γράφω αυτό το άρθρο, δεν γνωρίζω αν το ΚΑΣ αποφάσισε να ανακηρύξει ή όχι ως αρχαιολογικό χώρο ολόκληρο τον δήμο Πειραιά συν το μισό Κερατσίνι. Πάντως όταν σκέφτομαι ότι οι μέδουσες μπορούν και ζουν εδώ και 800 χρόνια χωρίς εγκέφαλο, δεν χάνω την αισιοδοξία μου για το μέλλον της χώρας... Απλώς σκέφτομαι το κατάντημά της και ποιοι αποφασίζουν για την αναπτυξιακή της πορεία. Δυστυχώς, η αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων, η γραφειοκρατία, τα τοπικά συμφέροντα, τα επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά και το μυαλό σε φορμόλη κάποιων δημόσιων λειτουργών στραγγαλίζουν κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια. Πίστευα και πιστεύω ότι το πρόβλημα της χώρας μας είναι καθαρά, πεντακάθαρα πολιτικό και όχι οικονομικό. Δεν φταίει η γραφειοκρατία και το ανύπαρκτο κράτος μας. Φταίνε αυτοί που τα δημιούργησαν και οι οποίοι εξακολουθούν να τα συντηρούν. Δεν έχετε παρά να διαβάσετε το εισαγγελικό πόρισμα που αφορά στην ανήκεστη καταστροφή στο Μάτι, για να αντιληφθείτε, όχι μόνο τη θλιβερή οργανωτική δομή των κρατικών υπηρεσιών, όχι μόνο την ανικανότητα κάποιων κοινωνικών λειτουργών αλλά κυρίως τη θρασύτητα και την αδιαφορία τους στο άκουσμα των φωνών απελπισίας των συνανθρώπων μας.

 



Αυτοί που έμαθαν την κοινωνία να πιστευει στο μάτιασμα και στην ομφαλοσκόπηση ενώ παραμένει αγράμματη, σήμερα την οδηγούν και στο βαθύ περιθώριο της ιστορίας

Tου Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Οι τάσεις και αντιλήψεις που διαμορφώνονται στην ελληνική κοινωνία, η οποία παραμένει προληπτική, οπισθοδρομική, αλαζόνικη,κομπλεξική και βαθειά αμόρφωτη, θα καταστούν η κύρια αιτία της ακραίας παρακμής τηςΚα ι βέβαια θα δικαιώσουν όλους αυτούς που προωθούν εκ του πονηρού την αμαθεια και την απέχθεια προς τις δήθεν ελίτ.. Διότι στο μέτρο που η αφρόκρεμα της χώρας την εγκαταλείπει, τελικά ποιοι θα μείνουν στην Ελλάδα; Με ποιους πρωτοπόρους δημιουργούς, η χώρα θα μπορέσει να …αναπτυχθεί πολιτιστικά, οικονομικά και κοινωνικά Με τους τραμπούκους τω Εξαρχείων και τα βοθροειδή της δημοσιογραφίας?; Ποιο μέλλον θα έχει η ελληνική εκπαίδευση όταν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας είναι ορμητήρια κουκουλοφόρων, λαθρεμπόρων και μπράβων της νύχτας;  Η Ελλάδα,όπως προκύπτει από πρόσφατη διεθνή έρευνα, έχει πλέον καί…πολύ σοβαρό πολιτιστικό και ψυχολογικό πρόβλημα, πέρα από την οικονομική καθίζηση της.