Του Κώστα Στούπα

Ο δίκαιος είναι εντελώς ατάραχος, ενώ ο άδικος γεμάτος ταραχή.

Επίκουρος

Ορθώς έπραξε η κυβέρνηση που καταδίκασε φραστικά τουλάχιστον ευθύς εξ αρχής την προχθεσινή βομβιστική επίθεση στον Σκάι. Ευθύνη όμως κάθε κυβέρνησης είναι να προλαμβάνει, να τιμωρεί και να εξαρθρώνει το πολιτικό έγκλημα όπως είναι η τρομοκρατία.



Γράφει ο Δρ. Αντώνης Ζαΐρης

Στο ελληνικό σύμπαν της διαρκούς αλλά συνεπούς κατακρήμνισης και κατάπτωσης των αξιών, κατάπτωση που κατά τον φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο : " ανοίγει τη συνείδηση στην ευτέλεια και την ευτέλεια στην αχρειότητα, ενώ η αχρειότητα την εξοικειώνει με κάθε είδους βρωμισιά ", συντηρείται η χώρα εδώ και πολλά χρόνια με διάφορους συναρπαστικούς μύθους, κυήματα πολιτικής φαντασίας, που εκφράζονται δια του λόγου τους από το παρηκμασμένο πολιτικό προσωπικό της χώρας για λόγους κυρίως είτε ιδεολογικής ταύτισης με το κομματολόγιο αρχών που πρεσβεύουν τα  κόμματα τους (που σε κάποιες περιπτώσεις ούτε οι ίδιοι ενστερνίζονται) είτε για προσωπικές αιτίες εξυπηρετικής λογικής είτε στο πλαίσιο μιας διαμορφωμένης πολιτικής στρατηγικής με συγκεκριμένες στοχεύσεις. Ανάμεσα στους μύθους αυτούς που αφορούν την οικονομία συγκαταλέγονται και οι εξής τέσσερις  (4) βασικοί μύθοι:




Το πρόβλημα είναι κρίσιμο και κάτω από αυτό ελλοχεύουν μύριοι όσοι κίνδυνοι για την οικονομία και τη δημοκρατία.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Η πραγματική ωρολογιακή βόμβα για την ελληνική κοινωνία και την οικονομική της κατάσταση δεν είναι τόσο το δημόσιο χρέος της χώρας από το αντίστοιχο ιδιωτικό. Αυτό το τελευταίο μάλιστα,   κρύβει αμέτρητες παγίδες και αποτελεί πραγμάτική πληγή σε μια κοινωνία αντιπαραγωγική και έντονα αποπροσανατολισμένη.


         
Γράφει ο Βασίλειος Γρηγ. Παπαδάκης

Ο ηγέτης πρέπει να περάσει από τη χοάνη των ανθρωπιστικών επιστημών «humanities» όπως πρέσβευε ο Πλάτων (428-374 π.Χ.), ο πολιτικώτατος αυτός νους του κόσμου.

Με όρους κοινωνιολογίας είναι το πρόσωπο που κατέχει κεντρική θέση και διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο στη κοινωνία, ασκώντας εξουσία για το συντονισμό των ενεργειών του συνόλου που κατατείνουν στην επίτευξη ενός σκοπού.



Του Ανδρέα Λοβέρδου

loverdosΤο αποκρουστικό πρόσωπο της τρομοκρατίας έκανε δυστυχώς ξανά την εμφάνισή του στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών είχαν ως στόχο τους τον τηλεοπτικό σταθμό του Σκάι. Και είναι αυτονόητο ότι όταν βάλλεται ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, βάλλονται ταυτοχρόνως θεμελιώδεις συνιστώσες του δημοκρατικού πολιτεύματός μας, όπως η ελευθεροτυπία, η πολυφωνία, η ελεύθερη έκφραση.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ε​​ντιμες προσπάθειες να καταλάβουν οι Γάλλοι, κατ’ επέκταση και εμείς οι υπόλοιποι στην Ευρώπη τι συμβαίνει με τα «Κίτρινα Γιλέκα». Είναι εξέγερση ή είναι μια προεπαναστατική κατάσταση; Δεδομένου δε ότι είναι μια κοινωνία η οποία έχει μακρά παράδοση εξεγέρσεων, και κατέθεσε στη σύγχρονη Ευρώπη τη σημαντικότερη επαναστατική ανατροπή της Ιστορίας της, καταβάλλονται σοβαρές προσπάθειες να συνδεθεί ό,τι συμβαίνει σήμερα με κάποιο από τις ιστορικές εξεγέρσεις του παρελθόντος. Σίγουρα δεν μοιάζει με το 2005 και τις εξεγέρσεις των προαστίων, σίγουρα δεν μοιάζει με τον Μάη του ’68 και την εξέγερση της νεολαίας, σίγουρα δεν έχει να κάνει με τον οιονεί εμφύλιο που έζησε η Γαλλία στον πόλεμο της Αλγερίας, σίγουρα δεν έχει να κάνει με τα γεγονότα του 1934, ή πιο πίσω του 1848, ή ακόμη πιο πίσω του 1789. Η παράδοση είναι μακρά και ας μην ξεχνάμε ότι τον όρο «βανδαλισμός» τον εισήγαγε στο σύγχρονο λεξιλόγιο ο περίφημος αββάς Γκρεγκουάρ το 1794.



Του Κώστα Στούπα

Η ομιλία του πρωθυπουργού την περασμένη Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη αποτελεί την πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση ενόψει των προσεχών εκλογών και ως εκ τούτου μια σφυγμομέτρηση του κλίματος αλλά και μια "πρόβα τζενεράλε" για τον χρόνο αλλά και τους στόχους  της προεκλογικής του εκστρατείας.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Σήμερα θα συνεχίσω από κει που σταμάτησα την Παρασκευή, σ’ ένα άρθρο του οποίου ο τίτλος αδίκησε άθελα μου την MRB, που είναι μια από τις σοβαρότερες και διαχρονικά εγκυρότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων. Έγραφα λοιπόν ότι οι Νεοδημοκράτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν απέναντι τους έναν αδίστακτο αντίπαλο που δεν παίζει τις κουμπάρες. Το συνέδριο ενίσχυσε αυτή την πεποίθησή μου.


      
Του Κώστα  Χριστίδη*

Δύο πρόσφατες ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις – η πρώτη, η παρουσίαση του βιβλίου του Κωστή Χατζηδάκη με τίτλο : ‘’Μεταρρυθμίσεων Ανάβασις, Ευρωπαίοι εξ ανάγκης ή εκ πεποιθήσεως ;’’ και η δεύτερη, η μελέτη της διαΝΕΟσις και του ΕΚΚΕ για τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας – παρέχουν την αφορμή για την διατύπωση ορισμένων σκέψεων σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις, τις μεταβολές δηλ. των τρόπων με τους οποίους επιτελούνται διάφορα πράγματα και λειτουργούν συστήματα και θεσμοί. Η μελέτη διαΝΕΟσις / ΕΚΚΕ διαπιστώνει ότι η ελληνική κοινωνία σε ποσοστό 63% τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Στον διανοητικό ορνιθώνα που κατασκεύασε η εκπαίδευση της μεταπολίτευσης είναι στερεότυπη η άποψη ότι δυστυχώς τον Εμφύλιο τον έχασε το Κομμουνιστικό Κόμμα, διότι αλλιώς η Ελλάδα θα είχε καταγάγει ακόμη έναν ιστορικό θρίαμβο. Ακολουθούν κοινοί τόποι, όπως ότι για όλα φταίνε οι Αγγλοι και ο Σκόμπι, ότι αντίσταση στην Κατοχή έκαναν μόνον το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ και ότι όσοι δεν συμπαραστάθηκαν στην αιματηρή ανταρσία του Ζαχαριάδη το έκαναν επειδή ήσαν δωσίλογοι. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που δύο παρουσιαστές μιας «ιστορικής» εκπομπής για τη μάχη της Αθήνας έχυσαν δάκρυ πικρό για την ήττα του ΚΚΕ. Ούτε εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η παράσταση δόθηκε από την κυβερνητική τηλεόραση εν έτει 2018. Αυτά έμαθαν τα παιδιά, αυτά πιστεύουν κι αυτά παπαγαλίζουν, αφού είναι υπάλληλοι της τηλεόρασης που πληρώνει, θέλει δεν θέλει, ο φορολογούμενος. Δικαίωμά τους να έχουν απόψεις και να τις εκφράζουν κατά το δοκούν.