«Αγάπη μου, έβαλα γραβάτα» είπε το twitter, το οποίο όπως ήταν λογικό «οργίασε» με τα νέα καμώματα του πρωθυπουργού

Μιας και δεν έχει ξαναβάλει γραβάτα λογικά θα το έψαξε στο ίντερνετ. Είχε βέβαια και τη βοήθεια -από όλες τις απόψεις- του Δημήτρη Τζανακόπουλου.

Στο σόου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την, όπως την αποκαλεί το Μαξίμου, έξοδο από την κρίση ο Αλέξης Τσίπρας τήρησε -αυτή- την υπόσχεση του και φόρεσε γραβάτα.

Βέβαια «άντεξε» μόλις 24 λεπτά, βγάζοντας την -σε ένα ακόμα επικοινωνιακό σόου- για να μείνει με τη «στολή εργασίας», όπως εκείνος τη χαρακτήρισε.



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

«Οι χώρες που –τάχα– μας πίεζαν για να μας σώσουν οικονομικά για να κάνουμε τη συμφωνία είναι οι χώρες που έχουν αντιρρήσεις να δοθεί ημερομηνία έναρξης των διαπραγματεύσεων στην Ε.Ε.», είπε ο κ. Ν. Κοτζιάς.

Τις σκληρές θέσεις τους κατά της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΠΓΔΜ και Αλβανίας εξακολουθούν να διατηρούν η Γαλλία και η Ολλανδία, όπως ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου για τη Διάσκεψη Ασφαλείας της Ρόδου.



Του Ηλία Καραβόλια

Δεν θα αναφερθώ σε αριθμούς φίλε αναγνώστη όσο αφορά την συμφωνία για την χώρα μας στο τελευταίο Eurogroup. Και αυτό γιατί είναι μεν θεωρητικά η τελευταία συμφωνία μεταξύ ημών και των δανειστών, πρακτικά όμως ίσως χρειαστεί να "συμφωνήσουμε" ξανά στο μέλλον. Η επιμήκυνση του χρέους, η περίοδος χάριτος, η εκταμίευση της δόσης, το ενισχυμένο μαξιλάρι ασφαλείας, έχουν θετικό ισοζύγιο για την οικονομία: δημιουργούν δημοσιονομικό χώρο για φοροελαφρύνσεις και κοινωνικές παροχές. Δεν λύνουν όμως το τωρινό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας: την χρονική υστέρηση της αναιμικής ανάπτυξης.Οπότε ας περιορίσουμε προς το παρόν και τους πανηγυρισμούς.



«Το παράδειγμα της Ελλάδας» επιγράφεται σχόλιο της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), που επιχειρεί να αντλήσει διδάγματα από την ελληνική κρίση.

Οπως αναφέρει ο αρθρογράφος, το παράδειγμα της Ελλάδας δείχνει «ότι οι ευρωπαϊκοί συμβιβασμοί δεν παράγουν αυτομάτως ιδανικές λύσεις. Οι Ελληνες υπέστησαν τεράστια απώλεια εισοδήματος, αλλά εξακολουθούν να έχουν πολύ υψηλό χρέος. Οι άλλες χώρες της ευρωζώνης κινδυνεύουν να χάσουν δισεκατομμύρια. Στην Ελλάδα άρχισε να δρομολογείται μία εξέλιξη, η οποία επεκτείνεται σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο: η διάβρωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος από κοινωνικές και οικονομικές κρίσεις.



Γράφει ο  Λουκάς Γεωργιάδης

Ο φιλελευθερισμός και κατ΄ επέκταση ο καπιταλισμός αποτέλεσαν τους καρυοθρασύστες του κομμουνισμού.

Έτσι, οι απανταχού κομμουνιστές είναι φυσικό και επόμενο να έχουν… προηγούμενα με το σύστημα που τους διέλυσε.




Πολύ κατώτερη των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί από την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους είναι η τελική συμφωνία που έκλεισε τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής στο Eurogroup για το ελληνικό χρέος.

Ουσιαστικά αποφασίστηκε με περιορισμένη παρέμβαση στο χρέος για την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου και σκληρή εποπτεία μετά τις 20 Αυγούστου.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Στην πραγματικότητα αυτοί που βγαίνουν από τα μνημόνια είναι πρώτα οι δανειστές. Βάζουν το χέρι στην τσέπη για τελευταία φορά, μας στέλνουν στις αγορές υπό επιτροπεία και κρατούν ως ενέχυρο τη δημόσια περιουσία
 
Υπάρχουν δύο τρόποι για να αποτιμήσεις τη συμφωνία στο Eurogroup. Αν πας και την κοιτάξεις από κοντά, θα πεις ότι, δεδομένων των συνθηκών, είναι μία καλή συμφωνία. Ούτως ή άλλως και ο Τσακαλώτος να μην πήγαινε, πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα είχαμε. Στην περίπτωση μας πολλά εξαρτώνται από την «γενναιοδωρία» των ξένων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, το χρέος μας χαρακτηρίζεται βιώσιμο. Και εκεί θα εστιάσουν οι αγορές.



Περί αυτού λοιπόν επρόκειτο. Οι χθεσινές αποφάσεις του Eurogroup συνιστούν την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση που έπρεπε να γίνει προκειμένου το  ελληνικό ζήτημα  να μετατεθεί από τα τρέχοντα στα παγωμένα προβλήματα της ευρωζώνης. Η μετάθεση αυτή γίνεται με βασικό κριτήριο την οριακή κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας για τα επόμενα χρόνια και όχι με κριτήριο την πραγματική επάνοδο στις αγορές, την κανονικότητα και κυρίως την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να κερδίσει το χαμένο έδαφος και να μειώσει την απόστασή της από τους μέσους όρους της ευρωζώνης. Η υποτιθέμενη γαλλική πρόταση για αυτόματη σύνδεση των μέτρων για το χρέος με το ρυθμό ανάπτυξης εξαφανίστηκε.



Γράφει ο Γιώργος Πρεβελάκης

Η πρόκληση για την εξερεύνηση νέων οριζόντων, εντός και εκτός συνόρων, είναι το μόνο αντίδοτο για την νεανική παραίτηση ή ποικιλόμορφες ανομίες

Τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα από την Μεταπολίτευση  ως το 2015 υποσχέθηκαν ασφάλεια και ευημερία. Καθώς αυτές οι διασφαλίσεις εξασθένισαν, ποικίλα κινήματα προς τα δεξιά και προς τα αριστερά προσπάθησαν να ανανοηματοδοτήσουν την πολιτική λειτουργία. Όμως, δεν στάθηκε δυνατόν να ανευρεθεί ένα νέο πολιτικό ιδανικό, με την μορφή ενός απλού λεκτικού σχήματος. Εμποδίστηκε από ποικίλες τροχοπέδες. Οι εμμονικές προσπάθειες να διασωθεί κάτι από την απερχόμενη πραγματικότητα ενεπλάκησαν με την επαγγελλόμενη ανανέωση, η οποία συχνά έδειχνε και εξωπραγματική.



Του Ρόμπερτ Σίλλερ

Η ιστορία δείχνει ότι κάθε φορά που έγιναν προσπάθειες υποκατάστασης του επισήμου χρήματος απέτυχαν, προκαλώντας ζημιές

Η επανάσταση των κρυπτονομισμάτων, που άρχισε το 2009 με το bitcoin, έχει ως βασικό επιχείρημα την επινόηση νέων ειδών χρήματος. Υπάρχουν πλέον σχεδόν 2.000 κρυπτονομίσματα και εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον κόσμο που είναι ενθουσιασμένοι με αυτά. Πού οφείλεται αυτός ο ενθουσιασμός, ο οποίος έως τώρα παραμένει ανεπηρέαστος από τις προειδοποιήσεις ότι η επανάσταση είναι απάτη;