Κατά τον πρόεδρο της AlphaBank καθηγητή Βασ. Ράπανο, οι πιο κρίσιμοι ποιοτικοί δείκτες της χώρας έχουν υποστεί σοβαρότατη βλάβη.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Το ότι οι περισσότεροι ποιοτικοί δείκτες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας βρίσκονται στο ναδίρ, δεν είναι φαινόμενο απότοκο της κρίσης. Η τελευταία απλώς επίσπευσε την ανάδυση του……….. φαινομένου το οποίον  για πολλά χρόνια είχε «κουκουλωθεί» από το πάπλωμα μιας …καταναλωτικής και αντιπαραγωγικής ευημερίας. Αυτής του πελατειακού κράτους και των μηχανισμών διαφθοράς και διαπλοκής που αυτό παράγει και αναπαράγει.



Του Κώστα Στούπα

1) Η γραβάτα ως  στολή παραλλαγής και το ράλι ανακούφισης...

Τους πολιτικούς ηγέτες αρμόζει να τους κρίνουμε κυρίως  από το έργο που αφήνουν πίσω. Αρμόζει να τους κρίνουμε επίσης από το αν κατάφεραν να εκφράσουν κάποιο ρεαλιστικό και συνεκτικό  όραμα  για τη χώρα και από την αποτελεσματικότητα με την οποία το υλοποίησαν.



Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης

Υ​​πάρχουν παραλογισμοί που επαναλαμβάνονται τόσο συχνά, που δεν κάνουν πλέον την παραμικρή εντύπωση. Εναν από αυτούς εκστόμισε στο συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) ο υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος πήγε στον παππού για να του δείξει τα αμπελοχώραφά του. Εμφανίστηκε, δηλαδή, στους δημάρχους για να τους ανακοινώσει ότι έχουν ανάγκες και ότι ο ίδιος θα τις καλύψει.



Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης   

Ο Ζ. Ντελόρ, ο  σοσιαλδημοκράτης , πρώην πρόεδρος της Ευρωπαικής Επιτροπής  και για πολλούς ( και τον γράφοντα)  ο πλέον πετυχημένος πρόεδρος στην ιστορία της Ευρωπαικής Ένωσης ( ΕΕ)  σε μία από τις σπάνιες,  πρόσφατες παρεμβάσεις του είπε ότι η Ευρώπη/ΕΕ χρειάζεται μια νέα μεγάλη ιδέα-στόχο για να επιβιώσει  .


Του Χρήστου Χωμενίδη

Στις 16 Οκτωβρίου 1901 ο Θίοντορ Ρούζβελτ -φυσιοδίφης και κυνηγός (προς τιμήν του ονομάστηκαν τα λούτρινα αρκουδάκι "teddy bears"), συγγραφέας, εθνικός ήρωας πολέμου και εικοστός έκτος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών- έκανε κάτι πρωτάκουστο: Δείπνησε στον Λευκό Οίκο με έναν αφροαμερικάνο ακτιβιστή, τον Μπούκερ Γουόσινγκτον. Σάλος ξέσπασε από άκρου σε άκρον της Αμερικής. Τα σχόλια του ρατσιστικού Νότου ανατριχιάζουν όποιον τα διαβάζει σήμερα. Επρόκειτο για μια συμβολική χειρονομία εξαιρετικής σημασίας, η οποία υπογραμμίζεται στις βιογραφίες του Θίοντορ Ρούζβελτ.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Τα νταούλια και τα βιολιά άρχισαν να κτυπούν από τα Σκόπια πριν αλέκτωρ φωνήση τρις. Με την συμφωνία των Πρεσπών μετέωρη, μια και δεν έχει περάσει από τα δύο Κοινοβούλια, ο Ζ. Ζάεφ έβγαλε το δήθεν μειλίχιο ύφος του και έτριξε τα αιχμηρά δόντια του.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

Μέχρι τώρα η κρατούσα αντίληψη εντός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν, λεκτικά τουλάχιστον, κατά της λιτότητας και υπέρ της διοχέτευσης χρημάτων στην αγορά ‘’για να τονωθεί η ζήτηση’’. Όχι πλέον, αν κρίνει κανείς από τα λόγια του πρωθυπουργού προς πυρόπληκτη κάτοικο κατά την τελευταία  εξόρμησή του στο Μάτι : ‘’Και αν τα είχες πάρει τα 2.000 ευρώ, τί θα τα έκανες ; Θα τα σπατάλαγες !’’ Ενώ η ‘’προνοητική’’ κυβέρνηση φροντίζει για την βέλτιστη τοποθέτησή τους …



Ο Αντετοκούνμπο είναι Ελληνας και κάθε συζήτηση περί αυτού περιττή. Τόσο περιττή που, από όσα είπε ο Αδωνις Γεωργιάδης, το ενοχλητικό ήταν ότι δεν γνώριζε (;) το όνομά του. Ακενοτούνμπο τον ανέβαζε, Ακενοτούνμπο τον κατέβαζε. Ακόμα και αν δεν το έκανε επίτηδες είναι προσβλητικό. Για κάθε άνθρωπο

Γράφει ο Κοσμάς Βίδος

Βρίσκω πλέον κουραστική την κουβέντα που ξαναπιάνουμε κάθε δύο-τρεις μέρες, κάθε φορά με μία νέα αφορμή, σχετικά με την ελληνικότητα των Αντετοκούνμπο. Που επειδή είναι έγχρωμοι, δεν μπορούμε να αποφασίσουμε αν: Είναι ή δεν είναι Ελληνες; Είναι Ελληνες και κάτι άλλο μαζί; Και τι είναι αυτό το… άλλο; Μήπως κρύβει κινδύνους για εμάς; Γιατί πόσο Ελληνες μπορεί να είναι οι «ξένοι» που τους κάναμε Ελληνες, όταν, ως γνωστόν Ελληνας δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι; Ή μήπως, Ελληνας δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι; Τι είναι η πατρίδα μας τελικά;



Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται ανυπεράσπιστη στο έλεος των διαθέσεων βίαιων αμφισβητιών του γλυκού νερού. Που αγουροξυπνημένοι κατά το μεσημέρι πίνουν το φραπεδάκι που τους ετοιμάζει η μαμά και σχεδιάζουν μέσω SMS και Facebook το επόμενο χτύπημα κατά του κατεστημένου. Ο τόπoς έχει πλημμυρίσει από επαναστάτες με μπλουζάκια Benetton, αθλητικά παπούτσια Nike και κινητά, μεταξύ άλλων ακριβότερων εκδοχών, Nokia και Samsung.



Γράφει ο ΒΗΜΑτοδότης

Αναλογιστείτε για μια στιγμή τη σκηνή. Ρώσοι στρατιώτες της εντυπωσιακής προεδρικής φρουράς με τα γκριζο-καφέ παλτά και το χαρακτηριστικό βάδισμα της χήνας στην παγωμένη Μόσχα (με -7 βαθμούς Κελσίου) να μεταφέρουν το στεφάνι (το οποίο ταξίδεψε με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος) του Αλέξη Τσίπρα (φωτογραφία) στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στον Κήπο Αλεξάνδρου, και τη ρωσική στρατιωτική ορχήστρα να παιανίζει σε άψογη εκτέλεση πρώτα τους εθνικούς ύμνους των δύο χωρών, αρκετά εμβατήρια (κυρίως ρωσικά) και τραγούδια όπως τη Romanza de Katiuska, και την ώρα που ο κ. Τσίπρας αποχωρούσε από τον χώρο ακούστηκε να παίζουν ένα πασίγνωστο ελληνικό κομμάτι από τη Μαρινέλλα, το «Πάρ’ το φεγγάρι και κάν’ το βέρα μου». Να σημειώσω εδώ ότι το τραγούδι της Μαρινέλλας σε στίχους Πυθαγόρα ηχογραφήθηκε το 1975 και ήταν μεταφορά στα ελληνικά του πασίγνωστου τραγουδιού του αξέχαστου Ντέμη Ρούσσου «From souvenirs to souvenirs» (σε μουσική του Στέλιου Βλαβιανού και στίχους του Alec R. Costandinos). Ενα τραγούδι που στην εποχή του ήταν το πιο δημοφιλές του Έλληνα τραγουδιστή στην πρώην ΕΣΣΔ.