ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ *

Η συμπλήρωση 77 χρόνων από την εκτέλεση 17 Αιγιωτών στις φυλακές της Πάτρας στις 23 Φεβρουαρίου του 1944 φέρνει και πάλι στην επικαιρότητα τα εγκλήματα των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στη χώρα μας, που στην πλειοψηφία τους έμειναν αδιευκρίνιστα και κυρίως ατιμώρητα. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι ναζί εγκληματίες έζησαν μετά τον πόλεμο κρυμμένοι σε διάφορες χώρες, μεταμφιεσμένοι και με άλλα ονόματα. Αυτό ισχύει για μικρό αριθμό εγκληματιών, κυρίως υψηλόβαθμων στελεχών των SS των SD και της Γκεστάμπο που είχαν τα μέσα και την δυνατότητα να το κάνουν. Οι περισσότεροι έζησαν κανονικά ήρεμα, με τα πραγματικά τους ονόματα σε πολλές πόλεις της μεταπολεμικής Γερμανίας, χωρίς κανείς να ασχοληθεί μαζί τους... Αν λάβουμε μάλιστα υπ’ όψιν μας ότι στην Ελλάδα όλα τα εγκλήματα έγιναν από τον τακτικό Γερμανικό στρατό, δηλαδή την Βέρμαχτ, οι επιστρέψαντες μετά τον πόλεμο στην Γερμανία, χάθηκαν μέσα στο χάος που επικρατούσε σε μια ισοπεδωμένη χώρα, που μετρούσε πάνω από 50 εκ.  νεκρούς και ο κοινωνικός και οικιστικός της ιστός είχαν στην κυριολεξία διαλυθεί...



 
Του Φάνη Ζουρόπουλου

 Η Ροδοδάφνη [σήμερα Συμπολιτεία] είναι από τα όμορφα  διαμερίσματα του Δήμου Αιγιαλείας και σε πολύ κοντινή απόσταση, μόλις 4 χιλιόμετρα από το κέντρο του Αιγίου. Πριν την επανάσταση του 1821 όλη η περιοχή ήταν ένας καταπράσινος λόγγος τιμάριο ενός Τούρκου Αγά, ο  οποίος  ονομαζόταν Μουλάς Αγάς ,  είχε κοπάδια με πρόβατα και  βόδια  και  κατοικούσε εκεί. Εκτός από τον Μουλά στην περιοχή κατοικούσαν μερικοί κάτοικοι που δούλευαν στους στάβλους του. Ο Γάλλος περιηγητής  Φραγκίσκος Πουκεβίλ  που πέρασε από την περιοχή το 1805 αναφέρει στο βιβλίο του ''Vouage en Grece'' που εξέδωσε το 1837 στο Παρίσι ότι στην περιοχή κατοικούσαν 11 μόνο οικογένειες. Μετά την επανάσταση ο Μουλάς έφυγε,  η περιουσία του περιήλθε στο Δημόσιο το οποίο την  παρεχώρησε σε  Αιγιώτες κοτζαμπάσηδες που βοήθησαν στην απελευθέρωση, όπως οι Μπόγδανος, Χρυσανθόπουλος, Σωτηριάδης κ.α. Από το όνομα του Αγά Μουλά ο οικισμός ονομάστηκε Μουλά [και όχι Μουρλά, όπως παραφράστηκε μετά...]. Το 1926  ονομάστηκε  επίσημα  Ροδοδάφνη.


Την 13-01-2021 εξεμέτρησε το ζην ο συμπολίτης δικηγόρος Βασίλειος Κοντόπουλος. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Άγιο Νικόλαο Πευκακίων Αθηνών και η ταφή στο Αίγιον, στον οικογενειακό τάφο. Δυστυχώς η πανδημία δεν επέτρεψε να τον κατευοδώσουν οι πολλοί συγγενείς και φίλοι.


Ζούσε στην Αθήνα για λόγους επαγγελματικούς αλλά το Αίγιο ήταν η αγάπη του και οι αναμνήσεις του. Προ 30 ετών απέκτησε διαμέρισμα, με θέα τον Κορινθιακό και επισκεπτόταν την ιδιαίτερη πατρίδα του τακτικά. Από το μπαλκόνι αυτό, με την απεριόριστη, πανταχόθεν, θέα ηρεμούσε, από την ένταση της απασχόλησης και του άγχους της Αθήνας. Αναγάλλιαζε η ψυχή του. Το διαμέρισμα αυτό ήταν και η αφορμή, για να συσφιγκτούν οι σχέσεις και η φιλία των οικογενειών μας.