Του Φάνη Ζουρόπουλου

 

  •  "Ο λαϊκισμός δεν είναι ιδεολογία, αλλά ένας τρόπος κατασκευής του πολιτικού που θεμελιώνεται στο γεγονός της διαίρεσης της κοινωνίας στα δυο. Οι λαϊκιστές  διατείνονται ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν τους πολλούς τον αληθινό λαό, ενώ όσοι είναι απέναντι τους εξυπηρετούν συμφέροντα, ενικών και διεθνών ολιγαρχιών, ; ή  κάποια ΜΜΕ''. Το έχει γράψει ο Ερνέστο Λακλαου ''γκουρού'' των Συριζαίων και τοτέμ του κόμματος.... Πόσες φορές το ακούτε αυτές τις ημέρες από τον Τσίπρα τους Κατρούγκαλους και Σια?........

  • Το έμαθα μόλις προχθές στην Αθήνα. Υπάρχει μια διαδικτυακή πλατφόρμα που απευθύνεται σε CEO μεγάλων εταιρειών, οι οποίοι οφείλουν να γνωρίζουν και από λίγη λογοτεχνία. Μέσα σε 15 λεπτά αυτό το site δίνει σε ένα νοήμονα άνθρωπο την δυνατότητα να μπορεί να μιλάει για ένα βιβλίο σαν να το έχει διαβάσει... χωρίς να το έχει ανοίξει!.... Όχι τίποτα άλλο αλλά σκέφθηκα τα χρόνια της νιότης μας που διαβάζαμε ασταμάτητα εκατοντάδες βιβλία... Ακόμα και στις διακοπές τα σακίδια ήταν γεμάτα για την ανάγνωση στην παραλία... Ειδές η τεχνολογία; Τώρα και ντελίβερι γνώσεις...

  • Τώρα μεταξύ μας, τι χρειαζόταν το Ντιμπέιτ;..... Ένα στημένο νταραβέρι θα ήταν που δεν θα υπήρχε νικητής και ηττημένος. Καλύτερα στο πεζοδρόμιο, που ακούς και ότι σαχλαμάρα κυκλοφορεί... Πάντως  τέτοιες ''κουφές'' εκλογές να μην κουνιέται φύλλο είχα χρόνια να δω. Ίσως η ζέστη, ίσως η χαλάρωση του καλοκαιριού, ίσως ότι στις αυτοδιοικητικές τα δώσανε όλα πάμε για τις κρισιμότερες εκλογές από την μεταπολίτευση και ουδείς ασχολείται... Ας ευχηθούμε ότι δεν θα εκφρασθεί και σε αποχή αυτή η βουβαμάρα.....

 

  • Οι μόνοι που δουλεύουν εντατικά καλοκαιριάτικα είναι τα τρολ του Σύριζα... Δεν παραποιούν τις γραπτές  δηλώσεις Μητσοτάκη αλλά μοντάρουν και βίντεο... Τα ellinikahoaxes αποκάλυψαν ένα τέλεια τεχνικά, τέτοιο βίντεο σε συνέντευξη του Κυριάκου με τον Ράμφο. Όσοι ασχολούνται το πέταξαν, έπεσα όμως σε πολλούς που το είχαν πιστέψει.....

 

  • Ο Τσίπρας κόστισε στην Ελλάδα 100 δις αλλά προσέφερε μεγάλη υπηρεσία στην ανθρωπότητα:  εξευτέλισε παντελώς την ριζοσπαστική Αριστερά....

 

  • Η Τόνια δεν το περίμενα να κάνει τέτοια πατάτα... Δυστυχώς συμβαίνουν και στις καλύτερες των... οικογενειών.

 

  • Ο Βασιλικός έφαγε τον Αποστολάκη... Όπως και να το κάνουμε έχει άλλο βάρος. Σφόδρα αντιευρωπαϊστής, πέρασε από το ΜΕΡΑ 25 του Βαρουφάκη αλλά δεν έκατσε, μέχρι που οΤσίπρας του εξασφάλισε καλά γεράματα. Ο Λαμπράκης ζει.......

  • Ολίγο επίκαιρο χιούμορ:

  • Χάσαμε τις ξανθές....

  • Στην παραλία.

ΙΔΕΕΣ, ΗΡΩΕΣ, ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ



Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Ακούγοντας την κυρία Ευαγγελία Μόραλη, πρώτη αριστεύουσα στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας του Ελληνο-Αμερικανικού Κολλεγίου (HellenicAmericanUniversity), να κάνει λόγο για τις ιδέες και το ρόλο τους σήμερα στη ζωή ενός νέου ανθρώπου, πραγματικά πίστεψα ότι τίποτε ακόμα δε είναι χαμένο στην Ελλάδα. Αν έστω και λίγοι νέοι σκέπτονται όπως η ομιλήτρια στην τελετή αποφοίτησης του Κολλεγίου, αυτό σημαίνει ότι η ελπίδα είναι ζωντανή. Και αυτό το επιβεβαίωσαν οι πάνω από 100 φετεινοί απόφοιτοι από τα διάφορα τμήματα του H.A.U., το οποίο έχει  15 χρόνια παρουσίας στον ιδιωτικό ελληνικό εκπαιδευτικό χώρο.



του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΟΥ(*)
 
Από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους οι πολιτικές ηγεσίες μας επέλεγαν κατά κανόνα την πλέον συμφέρουσα το Εθνος πλευρά στις συμμαχίες τους, με απτό αποτέλεσμα τη βαθμιαία εδαφική μεγιστοποίηση της Ελλάδας στα σημερινά σύνορα. Ομως υπήρξαν απρόσεκτες έως ενδοτικές σε κάποιες εθνικά ασύμφορες πιέσεις των συμμάχων μας. Χαρακτηριστικότερη είναι η ελληνική αδράνεια στην εδραίωση του Μακεδονικού, την ιμπεριαλιστική διάσταση του οποίου συνέλαβε και επέβαλε ο στρατάρχης Τίτο, πείθοντας τον Στάλιν και τον Δημητρόφ για τη δημιουργία Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στην οποία θα περιλαμβανόταν και η ελληνική Μακεδονία. Στην υλοποίηση αυτής της επιδίωξης συνέπραξε δυστυχώς και το ημέτερο Κομμουνιστικό Κόμμα, υποτασσόμενο στις εντολές της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν), στις διαταγές της οποίας ήταν υποχρεωμένο να υποκύπτει.


 
Έφθασε η ώρα να διδαχθούμε από τα λάθη της μεταπολίτευσης και να ανοίξουμε το κεφάλαιο μιας νέας εποχής

του Αθανασίου Χ. Παπανδροπουλου
 
«Ισως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης δεν είναι, όπως προδιαγράφεται τουλάχιστον, το αποτέλεσμα της κάλπης, αλλά αν αυτό θα γίνει η αφετηρία για μια νέα τομή στην πολιτική ζωή της χώρας. Αν δηλαδή θα αφήσουμε πίσω τον κύκλο της στασιμότητας και της μιζέριας και θα αρχίσει να γράφεται ο επίλογος των παθογενειών, ιδεοληψιών, αναχρονισμών της δεκαετούς κρίσης, αλλά και συνολικά της μεταπολιτευτικής περιόδου.»,γράφει ο Σήφης Πολυμίλης στο Βήμα της Κυριακής και φέρνει στο προσκήνιο το πιο σοβαρό διακύβευμα των προσεχών εκλογών.Ο κόσμος ολόκληρος έχει μπει σε μια νέα από κάθε άποψη εποχή.Ολα αλλάζουν και κυρίως ζωτικές λειτουργίες της οικονομίας και του κοινωνικού γιγνεσθαι μετασχηματίζονται.Παραλληλα όμως ακολουθούν και σοβαρές γεωπολιτικές ανακατατάξεις,με την Ευρώπη δυστυχώς να παραμένει πολιτικός νανος



Γράφει ο Νίκος Σαλτερής

Το τρίπτυχο που μάς αφήνει αυτή η κυβέρνηση στην Παιδεία είναι: Ελάχιστη προσπάθεια –διότι «η αριστεία είναι ρετσινιά»–, χαλαρότητα –το γαβρόγλειο δόγμα «να μην ζορίζονται τα παιδιά»– και ματαίωση στην πράξη τού εμβληματικού αιτήματος της Αριστεράς για την «εκκοσμίκευση» της Εκπαίδευσης



Γράφει ο Θανάσης Κ.


Τι σηματοδοτεί η νέα ήττα που υπέστη ο Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη; Είναι αυτό «καλό» για μας; Είναι κάτι «ανησυχητικό» για μας; Τον «σπρώχνει» να μας χτυπήσει, ή τον «συγκρατεί»;
Απάντηση: Τίποτε απ’ όλα αυτά. Και ταυτόχρονα, όλα αυτά μαζί!
Ας τα πάρουμε από την αρχή:



«Η μείωση των δημοσιονομικών στόχων πρέπει να γίνει σε συνεννόηση με θεσμούς», τονίζει εκ νέου ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα, Handelsblatt.

 

Στα δέκα χρόνια ύφεσης και απαισιοδοξίας, η χώρα έχει συσσωρεύσει ένα τεράστιο δυναμικό αξίας, που περιμένει να γίνει αναπτυξιακή βολίδα

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Όσοι θεωρούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ δε ακολούθησαν αριστερή πολιτική τα τέσσερα και πλέον χρόνια που πέρασαν πλανώνται, πλάνην οικτρά.



Του Αντώνη Κεφαλά

Το κρίσιμο ερώτημα για την χώρα εστιάζεται στο μίγμα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα πρέπει να ακολουθηθεί την επομένη των εκλογών από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το 2004 ακολουθήθηκε η καταστρεπτική επιλογή της «ήπιας προσαρμογής», δηλαδή, ουσιαστικά της απραξίας. Από την «επανίδρυση του κράτους» και την «μηδενική ανοχή στην διαφθορά», φτάσαμε έτσι με περίσσεια ευκολία στο «λεφτά υπάρχουν» και την χρεοκοπία. Σήμερα, μηδενικά είναι μόνο τα περιθώρια για λάθη.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Η παρακάτω ομιλία εκφωνήθηκε πριν από έξι μήνες στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στην παρουσίαση του βιβλίου "Η Δημοκρατία μεταξύ Συγκυρίας και Ιστορίας". Σήμερα -που ενώ οι απόψεις τού Ευάγγελου Βενιζέλου καρποφορούν, ο ίδιος μένει για πρώτη φορά ύστερα από τρεις δεκαετίες εκτός Βουλής- αποκτά, νομίζω, καινούργιο ενδιαφέρον.