Χαρακτήρισε ως βιώσιμο το σημερινό δημόσιο χρέος των 332 δις. ευρώ ή 180% του ΑΕΠ, ενώ εκείνο των 231 δις. ευρώ ή 128% του ΑΕΠ του 2009 είχε χαρακτηρισθεί  ως μη … «βιώσιμο» για να έρθει  η τρόικα να μας … λεηλατήσει!!

Του Δημήτρη Στεργίου

Μετά  την ΚριστίνΛαγκάρντ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα  και την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, τώρα μας «δουλεύει» και  ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος υποστηρίζει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο επειδή τάχα οφείλεται σε μηχανισμούς με χαμηλά επιτόκια!



Του Λάμπρου Ροιλού{*}

Η έννοια τουdealer έχει δύο σημασίες.Αποδίδει αυτόν που κλείνει συμφωνίες (κυρίως εμπορικές-οικονομικές), όμως και αυτόν που μοιράζει τα  τραπουλόχαρτα σε χαρτοπαίγνιο. Και οι δύο αυτές συμπληρώνουν την εικόνα του «πλανητάρχη» Τραμπ. Εικόνα σαν πλανητάρχη, που με τις συμπεριφορές του, αποφάσεις, δηλώσεις, παλινωδίες, κυβιστήσεις, την έχει κάνει να ξεθωριάζει.



Το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα ενηλικιώθηκε και αν θέλει να προχωρήσει είναι απαραίτητη πλέον η οικονομική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά γίνεται 27 χρονών φέτος και η περίφημη οικονομική και νομισματική ένωση (Ο.Ν.Ε.) που τη συνόδευσε επτά χρόνια αργότερα, συμπλήρωσε 20 χρόνια. Το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα έκτοτε αποτελεί μια παγκόσμια νομισματική πραγματικότητα, η οποία όμως είναι απαραίτητο να αποκτήσει και το δεύτερο σκέλος της, που είναι η οικονομική διάστασή της. Και είναι απαραίτητη η οικονομική διάσταση, διότι το ευρώ, είναι σήμερα το μοναδικό νόμισμα στον κόσμο που εκδίδεται και κυκλοφορεί χωρίς πολιτική εξουσία πίσω του.



Γράφει ο Χρίστος Αλεξόπουλος

Η μεγαλύτερη αντίφαση και ταυτοχρόνως τεράστιος κίνδυνος για την πορεία των κοινωνιών προς το μέλλον είναι η πολιτική διαχείριση της πραγματικότητας με βραχυπρόθεσμη και μονοδιάστατη λογική, η οποία περιορίζει την οπτική της σε κάθε μεμονωμένο κοινωνικό σύστημα (π.χ. εκπαίδευση, υγεία, οικονομία, περιβάλλον κ.λ.π.), χωρίς να συνδέει τις επιμέρους δραστηριότητες ανά σύστημα και να αντιμετωπίζει λειτουργικά τις επιπτώσεις τους στον ανθρώπινο παράγοντα.



Οι επικείμενες εκλογές μαζί με την παροχολογία, τους αθρόους διορισμούς και τον καλλιεργούμενο διχασμό δικαιολογούν ήδη ανησυχίες και για δημοκρατική εκτροπή, και ο Θεός της Ελλάδας να βάλει το χέρι του.

Γράφει ο Γιάννης Μαρίνος

Αν απαισιόδοξος είναι ο αισιόδοξος, που έχει καλή πληροφόρηση, όπως έχει πει ο Οσκαρ Γουάιλντ, τότε όποιος έχει καλή πληροφόρηση για ό,τι αφορά την ελληνική οικονομία δεν μπορεί παρά να είναι απαισιόδοξος. Σχεδόν όλοι οι οικονομικοί αναλυτές, που δεν είναι διορισμένοι σε κάποιο κρατικό αξίωμα, δεν συγκρατούν την απογοήτευσή τους και έχουν ελάχιστες προσδοκίες για το νέο έτος.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το μπάχαλο που επικρατεί τον τελευταίο καιρό, όχι στα γήπεδα, αλλά στο ελληνικό Κοινοβούλιο  που στοχεύει και ποιον άραγε εξυπηρετεί; Θα επιχειρήσουμε να δώσουμε ορισμένες πειστικές απαντήσεις, αν και δεν διεκδικούμε ικανότητες μάντη, ούτε έχουμε πρόσβασή στα υπόγεια του  Μαξίμου.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

Η ηγεσία αποτελεί μία διαδικασία επηρεασμού του τρόπου σκέψης και δράσης μίας μικρής ή μεγάλης ομάδας ανθρώπων (συλλόγου, επιχείρησης, τοπικής ή ευρύτερης κοινωνίας κ.α.) από ένα άτομο, τον ηγέτη, ώστε η ομάδα αυτή εθελοντικά και με κατάλληλη συνεργασία να υλοποιεί στόχους που βελτιώνουν σταθερά τις υπάρχουσες συνθήκες και οδηγούν σε ένα καλύτερο μέλλον. Ο ηγέτης ασκώντας την θετική επιρροή του επιτυγχάνει την παραγωγή εξαιρετικών αποτελεσμάτων από την κινητοποίηση συνηθισμένων (μη εξαιρετικών) ανθρώπων.



Tου Σπύρου Ρεπούση

Οικονομολόγος, συγγραφέας του βιβλίου «Το Δημόσιο Χρέος της Ελλάδας»

Με την εμφάνιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008, οι επενδυτές άρχισαν να αναζητούν νέες ή εναλλακτικές μορφές επένδυσης προκειμένου να έχουν μια καλή και ικανοποιητική σχέση κινδύνου και απόδοσης. Η εφημερίδα «Wall Street Journal» στις 3/10/2008 ανέφερε κάτι που είναι γνωστό, ότι σε περιόδους κρίσης οι επενδυτές τείνουν σε φυσικά, απτά, προϊόντα που δεν εξαφανίζονται. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την προώθηση και ανάπτυξη μιας λιγότερο γνωστής αγοράς, της αγοράς του κρασιού και της επένδυσης σε μπουκάλες κρασιού. Το 2010, η εφημερίδα «Financial Times» ασχολήθηκε με τις καλύτερες αποδόσεις επενδύσεων της προηγούμενης δεκαετίας, από όπου μεταξύ άλλων προέκυψε ότι ένα Chateau Lafite του 1982 είχε την πρώτη θέση, με συνολική απόδοση 857%.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Δυο άνθρωποι μπορούν να συμμαχήσουν για την επίτευξη ενός σκοπού. Συμβαίνει. Συχνά-πυκνά βέβαια, αλλιώς εννοεί ο ένας την «συμμαχία» κι αλλιώς ο άλλος. Εγώ ας πούμε πιστεύω ότι «συμμαχώ» σημαίνει δίνω ειλικρινά τα χέρια και μοιράζομαι ισότιμα κέρδη ή ζημιές. Εκείνος πάλι μπορεί να θεωρεί ως βαθιά συμμαχική πράξη να με καταβροχθίσει και να φτύσει το κοκαλάκι μου.



Γράφει ο  Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το καταφέραμε κι αυτό. Οποιος τολμήσει να διατυπώσει αμφιβολίες για τη συμφωνία των Πρεσπών είναι εθνικιστής, αντιευρωπαϊστής. Και δεν αναφέρομαι στους βουλευτές που θα την καταψηφίσουν. Δεν αναφέρομαι καν σε όσους θα διαδηλώσουν αύριο την αντίθεσή τους.