Του Φάνη Ζουρόπουλου

Σήμερα Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018 (Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδας και Αγάπης των Μαρτύρων), συμπληρώνονται 74 χρόνια από την αναίμακτη σχεδόν αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και την απελευθέρωση της πόλης του Αιγίου, ύστερα από 3,5 χρόνια σκληρής κατοχής. (Οι Γερμανοί κατέλαβαν το Αίγιο αρχές Μαϊου του 1941, μπαίνοντας από δύο πλευρές, από την παλαιά εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών και από την Πατρών-Αιγίου, αφού είχαν περάσει με ότι πλοιάριο βρήκαν τον πορθμό Αντιρρίου-Ρίου).


 
Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Η Αράχωβα ένα από τα πιο όμορφα κι «αρχοντικά» χωριά της Δυτικής ημιορεινής Αιγιάλειας, εκτός από τις φυσικές του ομορφιές και το μαγευτικό του θέρετρο, το φημισμένο Μικρόνι, έχει αναδείξει κι αρκετές μεγάλες μορφές, που ξεπήδησαν από τη γη του κι έγραψαν λαμπρή ιστορία στα Γράμματα και τις Τέχνες. Το Μικρόνι, κοντά στο χωριό που πνίγεται στα τρεχούμενα νερά, απλώνεται μέσα σε πανύψηλα, περήφανα ελάτια, σε καταπράσινα βοσκοτόπια και σε γραφικές βρυσούλες. Προπολεμικά το Μικρόνι είχε χαρακτηρισθεί «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», γιατί  όποιος πήγαινε εκεί για παραθέρισμα, ξανάνιωνε και αποκτούσε την υγεία του, όποια αρρώστια και αν τον είχε χτυπήσει.


 
*Του Φάνη Ζουρόπουλου

Εντελώς τυχαία έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του – άγνωστου σε μένα – συγγραφέα Γιάννη Χαλάτση «Ο κόσμος της ακτοπλοΐας στον Κορινθιακό κόλπο».

Προφανώς κάποιος φίλος από τη Ναύπακτο (γιατί από εκεί κατάγεται ο συγγραφέας) μου το έστειλε στα πλαίσια της ανταλλαγής βιβλίων και εφημερίδων που γίνεται συχνά τελευταία στον περιφερειακό τύπο.



*Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Μου αρέσουν τα ανθισμένα λαγκάδια και τα βουνά της Ελλάδας. Μου αρέσει η Φτέρη  από όπου κρατάει η σκούφια μου και τα μονοπάτια της, η απόλυτη ησυχία της τα βράδια και το αηδόνι που κελαηδάει δίπλα στη Ζουρέικη βρύση.

Μου αρέσουν τα αδέσποτα σκυλιά. Η βροχή στα φύλλα της συκιάς και της μουριάς. Μου αρέσει η ασυδοσία του ίντερνετ, τα blogs, αλλά ακόμα περισσότερο τα βιβλιοπωλεία. Μου αρέσει να ξαναδιαβάζω Αρχαίους Λυρικούς, Σολωμό, Καβάφη, Κάλβο, Σαίξπηρ, Έλιοτ και Αρίστο Σταυρόπουλο. Μου αρέσουν τα ιστορικά ντοκιμαντέρ όταν δίνουν σημασία στη λεπτομέρεια. Μου αρέσουν οι Μπήτλς, ο Μπόμπ Ντίλαν, η Μαντόνα, ο Μητροπάνος. Μου αρέσει η Βαρκελώνη, το Άμστερνταμ, η Βομβάη, η Αμβέρσα και η Θεσσαλονίκη. Μου αρέσουν τα νησιά του Αιγαίου και τα Ζαγοροχώρια, δεν έχω δει μεγαλύτερη ομορφιά. Μου αρέσει η Ανατολή, με όσα αναρίθμητα περιλαμβάνει, ο λικνισμός της ζωής, το βαθύ βλέμμα, οι ζεστές μέρες, η διαύγεια της νύχτας, ο αγέρας με τις μυρωδιές, ο ίλιγγος της φοινικιάς.


 
*Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Από τις εκδόσεις του βιβλιοπωλείου της «Εστίας» έχει  κυκλοφορήσει  το βιβλίο του αξέχαστου φίλου Χέρμαν-Φράνκ Μάγερ «Αιματοβαμμένο Εντελβάις.  Η  1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα, 1943-1944», σε μετάφραση Γ. Μυλωνόπουλου, δύο τόμοι 650 και 396 σελίδων έκαστος.

Με τον Μάγερ, που χάσαμε πριν κάποια χρόνια σε ένα περίεργο τροχαίο και τυχαίο ατύχημα σε ένα χωριό έξω από το Αμβούργο όταν ένα φορτηγό τον παρέσυρε τη στιγμή που έκανε βόλτα με το ποδήλατό του , συνεργαστήκαμε στην έκδοση του πρώτου βιβλίου του  «Από την Βιέννη στα Καλάβρυτα» την πιο ολοκληρωμένη έρευνα για το έγκλημα των Καλαβρύτων στις 13/12/1943, όπου ο  Μάγιερ χρησιμοποιώντας ένα πολύ πρωτότυπο τρόπο παρακολουθώντας  την πορεία της 117 Μεραρχίας κυνηγών της Βέρμαχτ, υπεύθυνης για τη μαζική δολοφονία  έψαξε σε αρχεία και βιβλιοθήκες, μελέτησε μεγάλο αριθμό γεγονότων  και πήρε συνεντεύξεις από δεκάδες μάρτυρες,  Γερμανούς και Έλληνες φωτίζοντας το σκοτεινό πολιτικό έγκλημα που ονομάζεται «Επιχείρηση Καλάβρυτα»… Σε πολλές φάσεις της έρευνάς του διασταύρωνε τα στοιχεία του με δικά μου ντοκουμέντα προϊόντα της δικής μου έρευνας , στη Γερμανία, στην Αγγλία και στην Ελλάδα. Μια άψογη συνεργασία που διήρκησε αρκετά χρόνια.