Από το Βήμα της Αιγιάλειας
  

46 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και  ένα ακόμα βιβλίο. ''Όλη νύχτα εδώ'' του Ιάσονα Χανδρινού ερευνητή του Παν/μιου του Ρένγκενσμπουργκ της Βαυαρίας, με 84 μαρτυρίες συμμετεχόντων στην εξέγερση, εντός και εκτός του κτιρίου. Τόσα χρόνια λόγω της μυθοποιημένης διάστασης, πολλοί δεν ήθελαν να μιλήσουν, ίσως και σωστά. Όμως η γενιά άρχισε....  ''να την κάνει'' σιγά - σιγά και ήρθε η ώρα να ανοίξουν τα στόματα, κυρίως για να μπορούν οι ιστορικοί του μέλλοντος να έχουν βιωματικές μαρτυρίες. Σε αυτή την λογική κινούμενο και tovimatisaigialeias δημοσιεύει αντί άλλου επετειακού, την αυθεντική μαρτυρία του Φάνη Ζουρόπουλου, αυτόπτη μάρτυρα  του τελευταίου 3ημερου, ιδωμένη και σαν.... ρεπορτάζ, που έδωσε στην  δημοσιότητα - και στην ιστορική έρευνα - μόλις  φέτος... Την αναδημοσιεύουμε από την στήλη του ''Επωνύμως'', όπου την κατέθεσε με αφορμή το βιβλίο του φωτορεπόρτερ Σαρρηκώστα, του μοναδικού που βρέθηκε δίπλα στα γεγονότα και διέσωσε  συγκλονιστικές εικόνες και που  μαζι με το φιλμάκι του Ολλανδού Αλμπέρτ Κοράντ, είναι το μοναδικό οπτικό υλικό των τελευταίων 12 ωρών:


Του Φάνη Ζουρόπουλου*
Η ελευθερία του τύπου ήταν πάντα ένα μεγάλο πρόβλημα για όλες τις κυβερνήσεις από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και μετά. Μην ξεχνάμε ότι η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα  μετά την επανάσταση του 1821, που ήταν στην Καλαμάτα η «Σάλπιγξ», έκλεισε μετά από τρία φύλλα που εξέδωσε γιατί «κάποιοι θέλησαν να ασκήσουν προληπτική λογοκρισία» στους συντάκτες της… Την στιγμή μάλιστα  που ακόμα τίποτα δεν είχε κριθεί για την επανάσταση και οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι να την καταπνίξουν !

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Στο θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων που είναι πάντα... ανοιχτό , μπήκε ένθετο και το θέμα των Ελληνικών αρχαιοτήτων, αλλά και των περιουσιών που εξήχθησαν παράνομα την περίοδο της κατοχής στην Γερμανία, από τους ναζί.
Πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα που συνέβησαν όμως την ίδια εποχή και από τους ίδιους δράστες, δηλαδή τους Γερμανούς κατακτητές.

Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι αποζημιώσεις αφορούν το περιβόητο  κατοχικό δάνειο, τις αποζημιώσεις των οικογενειών εκτελεσθέντων και των καταστροφών που προκάλεσαν οι κατακτητές στις Ελληνικές  υποδομές καθώς και τις καταστροφές ολόκληρων χωριών και ατομικών περιουσιών.



Του Φάνη Ζουρόπουλου

Την  Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019 (Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδας και Αγάπης των Μαρτύρων), συμπληρώνονται 75 χρόνια από την αναίμακτη σχεδόν αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και την απελευθέρωση της πόλης του Αιγίου, ύστερα από 3,5 χρόνια σκληρής κατοχής. (Οι Γερμανοί κατέλαβαν το Αίγιο αρχές Μαϊου του 1941, μπαίνοντας από δύο πλευρές, από την παλαιά εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών και από την Πατρών-Αιγίου, αφού είχαν περάσει με ότι πλοιάριο βρήκαν τον πορθμό Αντιρρίου-Ρίου).

(Ένα ρεπορτάζ με καθυστέρηση 44 ετών)!...

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Θα αρχίσω 4 ημέρες νωρίτερα: 20 Ιουλίου 1974, ένα ζεστό ακόμα ήρεμο  καλοκαίρι , 43 χρόνια πριν. Πρωινές ώρες, κάνω μπάνιο στην παραλία των  Διγελιωτίκων, έξω από το Αίγιο, μαζί με την αγαπημένη μου φίλη, την αξέχαστη Κατερίνα Γώγου σε ένα μικρό σπιτάκι που είχε ο πατέρας της για παραθέρισμα. Από ένα  μικρό τρανζιστοράκι δίπλα μας ακούμε λαϊκά τραγούδια. Ξαφνικά το πρόγραμμα διακόπτεται και ένας εμφανώς ταραγμένος εκφωνητής μας ανακοινώνει ότι «κηρύχθηκε γενική επιστράτευση» και οι έχοντες απολυτήρια με χρώμα άσπρο, μπλε και δεν θυμάμαι τις άλλο χρώμα πρέπει να παρουσιαστούν αμέσως στις μονάδες που αναφέρονται στο απολυτήριο ή στο μπέικ-μπούκ που το συνόδευε…