Του Φάνη Ζουρόπουλου

Γιος του πολιτικού, στρατιωτικού και δημοσιογράφου Νικόλαου Πετιμεζά - Λαυρα, εγγονός του αντιστράτηγου Ηρακλή Πετιμεζά και απόγονος της μεγάλης οικογένειας των  Πετιμεζαίων αγωνιστών του 1821 από τα Καλάβρυτα, με μεγάλη συμμετοχή στους αγώνες του Ελληνικού έθνους. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1903 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ μιλούσε άψογα Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Ιδρυτικό μέλος του ΕΔΕΣ, στενός φίλος του Ναπολέοντα Ζέρβα ανέλαβε την εκπροσώπησή του στην Αθήνα όταν αυτός ανέβηκε στο βουνό, με το ψευδώνυμο ''Νικήτας''. Εχέμυθος, εργατικός και δυναμικός, οργάνωσε με Ευρωπαϊκές προδιαγραφές  ένα πολυμέτωπο αγώνα. Στρατολόγησε άνδρες για τον αντάρτικο στρατό του Ζέρβα, οργάνωσε αποστολές αξιωματικών στο βουνό, εφοδίαζε με υλικό, διατηρούσε τις επαφές στην Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, δούλευε στον παράνομο τύπο, εξέδωσε μαζί με την γυναίκα του Φωτεινή Νικολαΐδη την εφημερίδα ''Ελληνικός Αγών'' και αντιναζιστική εφημερίδα στα Γερμανικά που ασκούσε αντιχιτλερική προπαγάνδα στους Γερμανούς στρατιώτες.... Τον Μάρτη του 1944 συνελήφθη από τα SS και φυλακίστηκε μέχρι την απελευθέρωση.

 


Του Φάνη Ζουρόπουλου*  

Με αφορμή την κατεδάφιση  ο ''Αφορισμός του Αιγίου'', που κινείται μεταξύ Θρύλου και ιστορίας, όπως τον διέσωσε ο αείμνηστος  Αρίστος Σταυρόπουλος:

Από την εποχή της Τουρκοκρατίας ακόμα στην Βοστίτσα υπήρχε η παράδοση την Μεγάλη Εβδομάδα να έρχεται από την Μονή των Ταξιαρχών ένας καλόγερος και να εξομολογεί  όσες ή  όσους το επιθυμούσαν. Από το 1860 μέχρι το 1865 την εξομολόγηση έκανε ένας σεβάσμιος γέροντας μοναχός στον Ι. Ναό των Ταξιαρχών. Το 1865 όμως ο γέροντας πέθανε  και τον αντικατέστησε  ενός 40χρονος σφριγηλός καλόγερος.             Στο εξομολογητήριο  προσήλθε την Μ. Παρασκευή του 1865, μια ''ροδοπάρειος και ευτραφής ύπανδρος'', από τα θέλγητρα της οποίας ο ''καλόγερος εσκανδαλίσθη'' και της επιτέθηκε  με άσεμνους σκοπούς.... Η  ύπανδρος ετράπη εις φυγή και έτρεξε στο σπίτι της που ήταν λίγο πιο πάνω  [στην  γωνία Α. Φωτήλα και Ταξιαρχών, που υπάρχει ακόμα υπό κατάρρευση...] και διηγήθηκε στους 4  αδελφούς της την ιστορία.   Για κακή τύχη του καλόγερου αδέλφια της ήσαν ο δημοσιογράφος Θεόδωρος Σταματόπουλος και οι  διάσημοι παλληκαράδες και μαχαιροβγάλτες της εποχής Νικόλαος, Γεώργιος και Βασίλειος γνωστοί με το προσωνύμιο Σκαλτσάδες!... Ο Νικόλαος και ο Βασίλειος εξοργίστηκαν για την προσβολή, πήγαν στο Μετόχι των Ταξιαρχών, ασέλγησαν στον καλόγερο και τον ξυλοκόπησαν τόσο άγρια που μετά από μερικές ημέρες πέθανε!....

ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ *

Θέλει τίμιους και καθαρούς τους πολιτικούς, αρκεί τα ρουσφέτια να είναι για αυτόν και τους δικούς του. Ψηφίζει 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ και από το 2009 και μετά είναι αγανακτισμένος με την χούντα που δεν «τέλειωσε το 1974». Είναι κεντρώος, σοσιαλιστής (ποτέ των άκρων), αλλά αν του πειράξεις την τσέπη μπορεί να ψηφίσει και Χρυσή Αυγή! Δεν θέλει να αποκτήσει και αυτός μια κατσίκα, απλά θέλει να ψοφήσει αυτή που έχει ο γείτονας. Κτίζει αυθαίρετα παντού (για να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, έναν όροφο για κάθε παιδί και ένα μαγαζί για νοίκι) και μετά δημιουργεί συλλόγους και κλείνει δρόμους για να τα νομιμοποιήσει. Γλύφει, δωροδοκεί και δωροδοκείται και μετά βρίζει το διεφθαρμένο κράτος.

ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ *

Στα ψιλά πέρασε πριν κάποιες εβδομάδες μια έρευνα της Κάπα Research, για το πώς βλέπουν οι Έλληνες την κατάσταση που έχει φθάσει η χώρα, 6 χρόνια μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου.

Πρωτοσέλιδη την «έπαιξε» το «Βήμα της Κυριακής» που την παράγγειλε, κομματιαστά σχολιάστηκε από τις άλλες εφημερίδες και την τηλεόραση, χάθηκε στο χάος των social media, όπου ο καθένας σχολίαζε κατά το δικό του μυαλό… και εξαφανίστηκε μέσα στον καθημερινό βομβαρδισμό της ενημέρωσης που η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ φροντίζει να σκορπάει, αλλά και στις επαναλαμβανόμενες απεργίες των ΜΜΕ… (την άλλη απαράδεκτη ηλιθιότητα των εγκάθετων δημοσιογράφων…).


Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος


Το καλοκαίρι του 1827  είχε φθάσει η υπόθεση της Εθνεγερσίας, στο πιο δύσκολο και επικίνδυνο  σημείο. Μετά την πτώση της Αθήνας και τον θάνατο του Καραϊσκάκη και την απελπιστική εξάπλωση του Τουρκοπροσκυνήματος , ο απελευθερωτικός αγώνας είχε «φθάσει εις την τέλειαν απελπισίαν», όπως έγραφε ο Κολοκοτρώνης προς την κυβέρνηση.