Του Φάνη Ζουρόπουλου

 

 

 

  •  Εαρινή Ισημερία με πανσέληνο στις 21 Μαρτίου. Από τα ελάχιστα καλά που μας έμειναν σε αυτή την χώρα. Και αυτό με ευθύνη της φύσης και όχι των ανθρώπων της.....

  • Συνταξιούχος του Δημοσίου στην Ελλάδα εν έτει 2019: Μια περίεργη συνομοταξία  κρατικοδίαιτων ανθρώπων , που  στην ουσία δεν δούλεψαν ποτέ, εισέπραξαν τεράστια ποσά από συντήξεις και εφάπαξ, συνδικαλίστηκαν  μέχρι τελικής πτώσεως για τις απολαβές τους απομυζώντας το κράτος και έχουν και παράπονο......

 

  • 3 φωλιές με   Χελιδόνια εγκαταστάθηκαν στο πανέμορφο αυτό σπίτι. Τα πουλιά έχουν σίγουρα αίσθηση της ομορφιάς .....

  • ‘’Να γυρίζεις, αυτό είναι το θαύμα με κουρελιασμένα μάτια, με φλογωμενους κροτάφους  απ’ την πτώση. Να γυρίζεις στην καλή πλευρά σου".  ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ.


Του Φάνη Ζουρόπουλου

Με αφορμή ένα ένθετο καθημερινής εφημερίδας για το «Μιούζικαλ στο σινεμά» διαπιστώσαμε για πολλοστή φορά ότι: οτιδήποτε έχει γεννηθεί και προέρχεται από την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960 εξακολουθεί να διατηρεί την ισχύ  του, να συγκινεί και κυρίως να δίνει αισιοδοξία σήμερα, πάνω από μισό αιώνα μετά…. Προσωπικά, πάτησα την δεκαετία δώδεκα χρονών το 1960 και βγήκα 22, μπήκα παιδί και βγήκα άνδρας όπως λέγανε τότε στα χωριά !.... Ανδρώθηκα, μέσα στην «πολιτιστική Άνοιξη» της περίφημης δεκαετίας που άλλαξε τον κόσμο, παρ’ όλο που κατά τα άλλα ήταν περίοδος μεγάλης πολιτικής αναταραχής, φτώχειας για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και μαζικής μετανάστευσης …

Του Φάνη Ζουρόπουλου

Ο νόμος για την καθιέρωση της απλής αναλογικής που ψήφισαν κάποια ζεστή  νύχτα του καλοκαιριού τα 154 στρατιωτάκια του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ (όταν ήσαν ακόμα συνεταιράκια…) χωρίς να τον διαβάσουν,  είναι μια  βόμβα στα θεμέλια της τοπικής αυτοδιοίκησης  όπως την ξέραμε μέχρι τώρα! Θα μετατρέψει τους Δήμους σε καζάνι αλληλοσυγκρουόμενων προσωπικών φιλοδοξιών και υπόγειων συναλλαγών, σε ένα αυτοδιοικητικό   Βατερλό της Χώρας την επόμενη 4ετία, που δεν θα δουλέψει τίποτα σε βάρος βέβαια των Δημοτών,  της εξέλιξης των πόλεων  που προσδοκούν στην βελτίωση των υποδομών τους και την προσαρμογή τους στα νέα δεδομένα…



Του Κώστα Στούπα

Η περίπτωση της υποψηφιότητας της κόρης του Μάνου Λοΐζου για την Ευρωβουλή αποτελεί άλλη μια ένδειξη της παθογένειας της εγχώριας αριστεράς και της αδυναμίας να παράγει πολιτικές προτάσεις που θα είναι συμβατές μεταξύ λόγων και πράξεων.



Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης

Σε ποιο κόσμο κυριολεκτικά ζει η Ελλάδα; Σύμφωνα με την κυβερνητική ρητορική ζει σ’ ένα κόσμο μέσα στον οποίο έχει αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας  και συνεργασίας στην περιοχή, που όντως έχει, και προς την κατεύθυνση αυτή συνέβαλε ομολογουμένως και η Συμφωνία των Πρεσπών. Από εκεί και πέρα όμως δεν φαίνεται να την απασχολεί σχεδόν  απολύτως τίποτα από τις μεγάλες απειλές, κινδύνους, προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και το ευρύτερο παγκόσμιο σύστημα. Και όχι μόνο δεν φαίνεται να την απασχολεί αλλά σ’ ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται να λειτουργεί ως να μην υπάρχουν καθόλου.   Να αγνοεί  δηλαδή τη μεγάλη εικόνα των κινδύνων ως εάν να μην την αφορούν και να μην την αγγίζουν. Ενώ  αφορούν, αγγίζουν και προβληματίζουν το σύνολο σχεδόν των υπολοίπων χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).  Το αξιοσημείωτο είναι ότι και η αντιπολίτευση, ιδιαίτερα η αξιωματική αντιπολίτευση, δεν φαίνεται επίσης να ασχολείται σοβαρά με αυτούς του κινδύνους και απειλές.