ΔΝΤ: Αντιμέτωπη με τη χειρότερη ύφεση από τη δεκαετία του ΄30 η ...
του Nouriel Roubini*

Αν και δεν υπάρχει ποτέ καλή στιγμή για μια πανδημία, η κρίση του COVID-19 έφτασε σε μια ιδιαίτερα κακή στιγμή για την παγκόσμια οικονομία. Ο κόσμος από καιρό παρασύρεται σε μια τέλεια καταιγίδα οικονομικών, πολιτικών, κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών κινδύνων, οι οποίοι τώρα γίνονται ακόμα πιο έντονοι. Δυστυχώς, ακόμη και αν η μεγάλη ύφεση οδηγήσει σε μια φτωχή ανάκαμψη σε σχήμα U φέτος, μια μεγαλύτερη ύφεση σε σχήμα L θα ακολουθήσει αργότερα αυτήν τη δεκαετία, λόγω δέκα δυσοίωνων και επικίνδυνων τάσεων.

Τα αρπακτικά του δημοσίου. Πώς στήθηκε τη δεκαετία του '20 το ...Στη δημοκρατία πολλές φορές το αποτέλεσμα της κάλπης οδηγεί σε αδιέξοδα και οικονομική αποτελμάτωση παρά σε κινήσεις εξυγίανσης.
                      
του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

 Υπάρχουν πολλές διαπιστωμένες παθολογίες του δημόσιου τομέα. Το ζήτημα είναι η αναζήτηση των μεθόδων θεραπείας τους και η εφαρμογή τους. Στη διάρκεια των Μνημονίων, που προήλθαν ακριβώς από τη χρεωκοπία ενός σπάταλου Δημοσίου που ξόδευε ασυλλόγιστα με στόχο την εξαγορά ψήφων, προωθήθηκαν διάφορες θεραπείες. Ελάχιστες όμως εφαρμόσθηκαν. Με αποτέλεσμα να κατηγορούνται για την αποτυχία οι θεραπείες κι όχι οι αρμόδιοι που δεν τις εφήρμοσαν. Σαν να καταγγέλλεται ο γιατρός για την αδυναμία θεραπείας κι όχι ο ασθενής που δεν ακολούθησε τις οδηγίες του και δεν πήρε τα φάρμακα που του έδωσε.

Ο μαγικός κόσμος των τραπεζών και του χρήματος – The Analyst

Έως ποιο επίπεδο ένα κράτος δικαίου μπορεί να εξασφαλίζει την υλική ασφάλεια των πολιτών του με δανεικά;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ενώ βρισκόμαστε στην αυγή μιας ριζικής οικονομικής αλλά και κοινωνικής ανατροπής, παρόμοια με αυτήν της βιομηχανικής Επανάστασης, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι της οικονομίας και οι έμψυχοι συντελεστές της παραγωγής, θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Και οι απαντήσεις αυτές, είναι αναγκαίο να ανταποκρίνονται σε πραγματικότητες. και όχι σε θεωρητικά και ιδεοληπτικά σχήματα τα οποία τελικά εξαπατούν και διχάζουν.  

ΕΠΙΚΑΙΡΟ - Ψύχωση με τον Θάνατο. Άρθρο του Ηλία ΚαραβόλιαΤου Ηλία Καραβόλια

Σε ένα τεχνικό άρθρο (https://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/ 2028362/yfesh-kai-pollaplasiastes-pali-h-idia-istoria.html) ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Ι. Μαραγκός εξηγεί τον καταστροφικό ρόλο για τις ζωές μας των υποεκτιμώμενων πολλαπλασιαστών στην δημοσιονομική πολιτική κατά την περίοδο των μνημονίων. Καταλήγει στο ορθολογικό συμπέρασμα ότι πρέπει να αποφευχθεί το ίδιο λάθος στην τωρινή ύφεση. Και προτείνει αυτό που όλοι λίγο-πολύ οι γνωρίζοντες την κευνσιανή οικονομική θεωρία λένε: επιβάλλεται να ενισχυθούν οι κρατικές δαπάνες. Όσοι πολέμιοι της κευνσιανής οικονομικής φιλοσοφίας βιάζονται να αντιδράσουν διαβάζοντας την δαιμονοποιημένη φράση(κρατικές δαπάνες) ας κάνουν λίγο υπομονή διότι στο άρθρο του καθηγητή Μαραγκού θα ανακαλύψουν κρυμμένες υπεραξίες σε κομβικά σημεία της ανάλυσης του.



του Γιώργου Κύρτσου

Το πρώτο ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε είναι πότε ακριβώς ξεκινάει η επόμενη ημέρα της οικονομίας. Εκτιμώ ότι το ξεκίνημα της δυναμικής ανάκαμψης θα γίνει στις αρχές του δεύτερου εξαμήνου του 2021. Τότε θα έχουμε έναν συνδυασμό επιστροφής του τουριστικού τομέα σε καλές επιδόσεις και των πρώτων σοβαρών χρηματοδοτήσεων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης.

Το Ταμείο χρειάζεται την παρέμβαση της γερμανικής προεδρίας του Συμβουλίου, το δεύτερο εξάμηνο του 2020, για να οριστικοποιηθεί. Στη συνέχεια από το Ευρωκοινοβούλιο στο οποίο υπάρχει ήδη ευρύτατη πλειοψηφία υπέρ του Ταμείου, που περιλαμβάνει τις πολιτικές ομάδες με εξαίρεση τους ακροδεξιούς αντιευρωπαϊστές και την ευρωπαϊκή Αριστερά συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ.