Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος


Κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα χρόνια τώρα,  αλλά κανένας από  τους τοπικούς δημοσιογραφούντες εκείνη την εποχή δεν έκατσε να ψάξει και να γράψει την ιστορία της Κατσιφάρας, παρ' όλο που ήταν πρόσωπο επώνυμο και πασίγνωστο στην πιάτσα.... Κάτι σαν τον Πανάγο ή  τον Γιώργο τον καλλιτέχνη στα νεώτερα  χρόνια.  Η Κατερίνα ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι εκεί κατά το τέλος της δεκαετίας του 1920, από καλή οικογένεια, που τελικά βρήκα το όνομα της αλλά δεν το γράφω σεβόμενος την .....παράδοση.  Μελαχρινή με πράσινα μάτια και λυγερό κορμάκι της άρεσε η φύση και πήγαινε συχνά στο κτήμα του πατέρά της στο Ζευγολατιό για να μαζέψει λουλούδια. Ένα αρχοντόπουλο παλικάρι και αυτό την είχε βάλει στο μάτι και της την έστησε ένα Ανοιξιάτικο μεσημέρι στην γέφυρα στις Παλιοκαμάρες και με τα πολλά την κατάφερε....

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Από το απόγευμα της 27ης Απριλίου 1941 αρχίζει και τυπικά η μαύρη περίοδος της κατοχής στην Αθήνα και σε ολόκληρη τη χώρα, που διήρκησε μέχρι τις 17 Οκτωβρίου του 1944...
Στην Αχαΐα τα Γερμανικά στρατεύματα μπήκαν και την κατέλαβαν από δύο πλευρές. Μετά την κατάρρευση του μετώπου οι Γερμανικές δυνάμεις κατέβηκαν προς τα νότια από δύο κατευθύνσεις: Η μεγάλη δύναμη κατέλαβε την Θεσσαλονίκη και κατευθύνθηκε προς την Αθήνα μέσω της τότε εθνικής οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης και ένα δεύτερο τμήμα (μεραρχία) υπό τον στρατηγό Σεπ Ντήτριχ αφού κατέλαβε τα Γιάννενα κατέβηκε νότια μέσω της σημερινής οδού Ιωαννίνων - Αντιρρίου, από όπου πέρασε στην Πελοπόννησο και στις 26 Απριλίου κατέλαβε την Πάτρα. Δήμαρχος της Πάτρας ήταν ο Βασ. Ρούφος, νομάρχης Αχαϊας ο Αθάν. Πέππας, στρατιωτικός διοικητής ο Γ. Καραβοκύρης και Αστυνομικός Διοικητής ο Ιωάν. Σαλταμαύρος που παρέδωσαν την Πάτρα στον Γερμανό συνταγματάρχη Βέρνικερ, ενώ το απόγευμα της 29ης Απριλίου έφθασε στην Πάτρα αυτοπροσώπως ο αρχηγός της μεραρχίας στρατηγός Σεπ Ντήτριχ και κατέλυσε στο ξενοδοχείο «Μαζέστικ».

 Γράφει ο  Φάνης Ζουρόπουλος

Ο  Επαρχιακός Τύπος  ή Περιφερειακός όπως ονομάστηκε τελευταία, οι εφημερίδες βασικά ημερήσιες και εβδομαδιαίες  της ελληνικής επαρχίας, γιατί τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είναι άλλη κατηγορία υπέφερε πολύ στην περίοδο της κρίσης. Η καθίζηση του θα έλεγα όμως  ότι άρχισε πολύ νωρίτερα, από το 1990 περίπου. Μέχρι τότε σαν μοναδικό μέσο ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών  οι επαρχιακές εφημερίδες απολάμβαναν πολλά και καλά προνόμια.

 

ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 1829 ΣΤΗΝ ΒΟΣΤΙΤΣΑ [ΑΙΓΙΟ] έγινε μια πολλή ενδιαφέρουσα δίκη. Η δίκη έγινε στο Πρωτόκλητο Δικαστήριο, που είχε ιδρυθεί από τον Καποδίστρια , με το ΙΒ Ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης του Άργους για να κατευνάσει τις αντιδράσεις κοτζαμπάσηδων και λαϊκών εναντίον του. Τα δικαστήρια αυτά ήταν έκτακτα τριμελή, δίκαζαν χωρίς δικαίωμα έφεσης και οι δικαστές επιλέγονταν από τους αντίδικους και την κυβέρνηση...

Του Φάνη Ζουρόπουλου

 


 
ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ : Το 1980 πήγαμε μαζί με τον αείμνηστο φίλο και συνεργάτη μου Γιώργο Θ. Παπαγεωργίου στο σπίτι του Παναγιώτη Κανελλόπουλου στην οδό Ξενοκράτους 15 στο Κολωνάκι για να δώσει ο Γιώργος τα χειρόγραφα  να γράψει, όπως είχαν συνεννοηθεί, τον πρόλογο  στο βιβλίο του «Η παλιά Βοστίτσα», που  ήταν έτοιμο. Η Νίτσα  η γυναίκα του, μας κέρασε καφέ, καθίσαμε στο  γραφείο του και κουβεντιάσαμε.
 

Του Φάνη Ζουρόπουλου



Θυμήθηκε πολλά για την Πάτρα, το Αίγιο, την Φτέρη την γενέτειρά του, τα άσχημα αλλά και τα ευχάριστα που είχε ζήσει στην Αχαΐα στην διάρκεια του πολυτάραχου βίου του εντός και εκτός της πολιτικής …