Φίλιππος Σαχινίδης | από το iefimerida.grτου Φίλιππου Σαχινίδη*

Η πρόταση της ΕΕ για το Ταμείο Ανάκαμψης και οι εκτιμήσεις για το ποσό που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα δημιούργησαν ένα κλίμα αισιοδοξίας. Αν η πρόταση δεν αλλάξει, η Ελλάδα θα εξασφαλίσει σημαντικούς πόρους. Η πρόκληση για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι πώς θα τους αξιοποιήσει για να μετασχηματιστεί η οικονομία και να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή πολλαπλασιαστική επίδραση των πόρων αυτών. Ο στόχος που πρέπει να τεθεί είναι να έχουμε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 2,5% αντί για 1% που προέβλεπαν οι εκτιμήσεις πριν από την κρίση πανδημίας.

Σύμφωνα με την πρόταση της ΕΕ, αν αυτή δεν τροποποιηθεί κατά τις διαπραγματεύσεις με τα κράτη- μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η κυβέρνηση θα ετοιμάσει ετήσιο σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας. Σε αυτό θα ενσωματώνονται μεταξύ άλλων και οι προτεραιότητες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τη χώρα. Με τις προτάσεις που θα περιλαμβάνει, η χώρα θα διεκδικήσει τις επιχορηγήσεις ή και τα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης. Αυτό θα αξιολογείται από την ΕΕ με διαφανή κριτήρια και η εκταμίευση των επιχορηγήσεων θα γίνεται με βάση την επίτευξη των στόχων που θα τεθούν. Το εγχείρημα της προετοιμασίας του εθνικού σχεδίου είναι απαιτητικό. Με πολύ αυστηρά ενδιάμεσα και τελικά χρονικά ορόσημα για την υποβολή των προτάσεων και την εκταμίευση. Αν αυτά δεν τηρηθούν, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην απορροφήσουμε το σύνολο των επιχορηγήσεων.

Του Θανάση Κ. 

Βγαίνουν και αρθρογραφούν τελευταία, σε σοβαρές εφημερίδες και δικτυακούς ιστότοπους διάφοροι γνωστοί και λιγότερο γνωστοί – «ειδικοί», καθηγητές, «σύμβουλοι» – υποστηρίζοντας το ίδιο πράγμα:

ΈΚΘΕΣΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 2019Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κρίση COVID-19 προκαλεί τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις σε πολλούς οργανισμούς, καθώς αυξάνεται η έκθεσή τους σε μια σειρά άλλων αναδυόμενων κινδύνων που σχετίζονται με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τις αλλαγές στις σχέσεις με πελάτες και προμηθευτές που επηρεάζουν τις επιχειρηματικές λειτουργίες


Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης και των συνεπειών της, προκύπτει η ανάγκη σχολαστικότερου ελέγχου για την εκπλήρωση της υποχρέωσης των οργανισμών δημοσίου συμφέροντος για κατάλληλη πληροφόρηση των χρηστών των Οικονομικών καταστάσεων.


των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη και Μαρίας Μανιαδή*

άνεργοι – Newsbeast
Του Τάκη Σουβαλιώτη.

 Ο αριστερός ανθρωπισμός, έγινε πια συνώνυμος με το δουλεμπόριο. Πρόκειται για μια πολιτική δραστηριότητα που είναι αρκετά κερδοφόρα. Αυτή την αίσθηση μας έχουν δώσει όλοι αυτοί οι αναρχομαρξιστές που εμπλέκονται στη διακίνηση της λαθρομετανάστευσης. Με Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής τον Γιάννη Μουζάλα, είχε παραιτηθεί και ο γ.γ. του Υπουργείου του. Που και αυτός ανήκε στον ΣΥΡΙΖΑ.

Κάθε νεκρός κι ένα συμβόλαιο, του Ηλία Καραβόλια - iporta.gr

Του Ηλία Καραβόλια        

Η συζήτηση για το πώς θα επενδυθούν στην χωρα τα 50-60 δις της ΕΕ στα επόμενα χρόνια μπορεί και να μην είναι μόνο ζήτημα της επιτροπής των ειδικών. Δικαίωμα στην αναζήτηση της πραγματικότητας έχουμε όλοι. Και η πραγματικότητα στην Ελλάδα αυτή την στιγμή δείχνει ότι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να πιάσουν τόπο τα κεφαλαία που θα έλθουν είναι να διευρύνουμε τους παραγωγικούς μας ορίζοντες. Να καινοτομήσουμε σε νέους κλάδους που καταντάει μονότονο να παρατίθενται κάθε Κυριακή στα παραδοσιακά συστημικά έντυπα. Στα οποία όσοι εκλεκτοί γράφουν ξεχνούν αυτές τις ημέρες να αναφέρουν ότι δικαίωμα να πουν την γνώμη τους γι αυτό το θέμα, της κατανομής των πόρων, ισως να έχουν και οι κοινωνικοί φορείς: εργαζόμενοι, εργοδότες, ελεύθεροι επαγγελματίες. Δεν είναι κακό η διαβούλευση ενίοτε να προηγείται των επιτροπών σε μια χώρα που επειδή ο Έλληνας δεν έχει μάθει να σκέφτεται δυστυχώς έχει μάθει τις περισσότερες φορές απλά να ''συσκέπτεται''. Και το να σκεφτόμαστε συλλογικά δεν αποκλείει τους τεχνοκράτες και ειδικούς από το να επιλέγουν τις βέλτιστες λύσεις.

Antonis Kefalas (@antkefalas) | Twitter

Του Αντώνη Κεφαλά

Ο Noam Chomsky είπε ότι η πανδημία ανέδειξε τις αυτοκτονικές τάσεις του καπιταλισμού. Ο R. Samuelson ανέτρεξε στην θεωρία του Kondratieff για τους κύκλους οικονομικής συγκυρίας των 50 ετών αναζητώντας ερμηνεία της κρίσης. Ο Κ. Rogoff μιλά για την ανάγκη να υπάρξουν αρνητικά πραγματικά επιτόκια προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση. Και η Νέα Νομισματική Πολιτική υποστηρίζει ότι εφόσον μία χώρα εκδίδει διεθνώς αποδεκτό νόμισμα δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το μέγεθος του χρέους της – οπότε μπορεί να τυπώνει όσο χρήμα χρειάζεται!


Γράφει ο Παναγιώτης Δρακόπουλος

Το 1987 συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Ως διευθυντής του φιλελεύθερου περιοδικού Εποπτεία τότε, επιμελήθηκα ειδικού τεύχους με τίτλο «40 αιώνες Εβραίοι, 40 χρόνια Ισραήλ».

Μετά την έκδοση, συναντήθηκα με τον αντιπρόσωπο του Ισραήλ Μωσέ Γκιλμπόα, ο οποίος εξεπλάγη που ούτε ήμουν Εβραίος ούτε είχα στήριξη από ισραηλινούς για μια τόσο σπουδαία έκδοση. Τότε άρχισε μια φιλική επικοινωνία μεταξύ μας, που κατέληξε να μπω κι εγώ στους ανθρώπους που προωθούσαν την αναγνώριση από την Ελλάδα του Ισραήλ de jure ως ανεξάρτητου κράτους. Πέρασαν λίγα χρόνια και η κυβέρνηση του Ισραήλ κάλεσε εμένα και τη σύζυγό μου Ζηνοβία για επίσημη επίσκεψη στη χώρα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που θα πατούσαμε τα χώματα της χώρας της Βίβλου, αλλά αφού ήταν επίσημο ταξίδι, παρακάλεσα να έχω συνάντηση με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ανερχόμενο τότε αστέρι και ειδικό σε θέματα γεωπολιτικής. Τον θεωρούσαν σκληρό, και ίσως ήταν, δεδομένου ότι είχε χάσει τον αδελφό του στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας.



Ναπολέων Μαραβέγιας*

Το 2021 η χώρα μας συμπληρώνει 200 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα που οδήγησε στη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μετά από 160 χρόνια γεμάτα ηρωικές στιγμές, διχασμούς, πραξικοπήματα, πτωχεύσεις, αναπτυξιακές προσπάθειες και σπουδαία επιτεύγματα, η Ελλάδα κατόρθωσε να γίνει πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης το 1981. Ετσι, το 2021 η χώρα μας γιορτάζει ταυτόχρονα την έναρξη της Επανάστασης πριν από 200 χρόνια και την ένταξή της στην ΕΕ πριν από 40 χρόνια.