45 Χρόνια εκδότης εφημερίδας, μια δεκαετία σε τοπικά ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, όλη του τη ζωή ιστορικός ερευνητής, ο συγγραφέας κάνει  τα ρεπορτάζ ιστορία και  τα δίνει  «εν περιλήψει» σε ένα βιβλίο «περί των πάντων και ολίγων τινών» ... Ξεκινώντας από την πόλη του το Αίγιο ο Ναύτης, είτε ξέμπαρκος είτε αρμενίζοντας επιλέγει  και  καταγράφει όσα θεωρεί σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα, ή απλά περιστατικά που καρφώθηκαν στην μνήμη του και  που συνέπεσαν με το  ταξίδι του στις «θάλασσες»  της δημοσιογραφίας. Που είναι και ταξίδι ζωής. Είναι μια πρώτη απόπειρα, σε δημοσιογραφική «ρέουσα» γλώσσα για να μην κουράσει ούτε να προβληματίσει τους ήδη βεβαρημένους  αναγνώστες, γραμμένο με «μια ανάσα» το καλοκαίρι του 2020. ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ: Αποκλειστική  διάθεση Βιβλιοπωλείο ''Θεμέλιο'' Κλ. Οικονόμου 30 Αίγιο.   Για ταχυδρομική αποστολή  επικοινωνήστε με το Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Αναμένεται αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Μπάιντεν -  Greeks Channel

Του Αθανάσιου Έλλις- https://www.kathimerini.gr/world/561343669/analysi-giati-o-mpainten-anagnorise-ti-genoktonia-ton-armenion

Η σχέση της Τουρκίας με την Αμερική, τη σημαντικότερη χώρα του κόσμου, τη μεγαλύτερη δημοκρατία και οικονομία, τη χώρα με την ισχυρότερη γεωπολιτική επιρροή και με την οποία τα υπόλοιπα κράτη έχουν πολλούς λόγους να την θέλουν στενή τους σύμμαχο, διαταράχθηκε με την απόφαση του Τζο Μπάιντεν να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων.

Με την κίνηση αυτή η Αμερική διεμήνυσε ότι δεν αποδίδει στην Τουρκία τη σημασία που είχε για δεκαετίες στα μάτια προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων.

Η συμμαχία θα συνεχιστεί, αλλά το περιβάλλον θα είναι διαφορετικό. Γιατί συνέβη όμως τώρα αυτό; Κυρίως για τρεις λόγους.

 

ΙΩΑΚΕΙΜ ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗΣ (@makisgrisp) | تويتر

Του Ιωακείμ Γρυσπολάκη

 

Βλέποντας καθημερινά τους αριθμούς των διασωληνωμένων συμπολιτών μας και των θανάτων από την covid-19, δεν μπορώ παρά να παραδεχθώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταγάγει θρίαμβο κατά των μέτρων ελέγχου της πανδημίας.

 

Η επέμβαση της Αστυνομίας, όταν οργανωμένα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων και αντιεξουσιαστές συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις παραβιάζοντας τους νόμους και τις οδηγίες των ειδικών για περιορισμό της πανδημίας, χαρακτηρίστηκε από την Αριστερά ως συνέπεια του «Αστυνομικού Κράτους της Δεξιάς».

 

Ο Γιώργος Σεφερτζής σχολιάζει το αποτέλεσμα των εκλογών στην Popaganda

Του Γιώργου Σεφερτζή

 

Μπορεί πράγματι η εντυπωσιακή άνοδος των «Πρασίνων» στην Γερμανία να προοιωνίζεται αλλαγή του πολιτικού παραδείγματος στην Ευρώπη, είναι όμως αλήθεια ότι το παράδειγμά τους καθεαυτό δύσκολα μπορεί να περάσει τα σύνορα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. Συνιστά ένα φαινόμενο πολύ στενά συνδεδεμένο με την γερμανική πολιτική κουλτούρα για να μπορεί εύκολα να εξαχθεί και να ευδοκιμήσει αλλαχού.

Ελληνικές ΑΟΖ: Κλειδί η Αίγυπτος, έτοιμη η Κύπρος…

 

Δέκα χρόνια μετά το 2011, το ζήτημα της ενέργειας στο Κυπριακό δεν αφορά μόνο την Κύπρο και το εθνικό μας θέμα αλλά και ολόκληρο το αναδυόμενο υποσύστημα της Ανατολικής Μεσογείου

Του Ιωάννου Γιάννη

Οταν το 2011 η Κυπριακή Δημοκρατία έβρισκε, επιβεβαιωμένα, ποσότητες φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 12 («Αφροδίτη») της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της, συνέβησαν δύο σοβαρές εξελίξεις: H μία, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, συνοδεύθηκε από μια υπερβολική αντίδραση. Ξαφνικά η Κύπρος θα μετατρεπόταν σε… Ντουμπάι, όλα τα προβλήματα θα εξαφανίζονταν και όλοι θα γινόμασταν πλούσιοι. Ακόμη και στα προγράμματα σπουδών των ιδιωτικών πανεπιστημίων φύτρωσαν ξαφνικά τμήματα «Oil & Gas Industry» και όλοι έγιναν, εν μια νυκτί, ειδικοί επί της γεωπολιτικής και των… υδατανθράκων – όπως συχνά το σχετικό σαρδάμ βαφτίζει τους υδρογονάνθρακες. Η δεύτερη εξέλιξη ωστόσο ήταν πιο ουσιαστική: Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά τις πάγιες απειλές της Τουρκίας να μην προχωρήσει με το γεωτρητικό της πρόγραμμα, κατόρθωσε να βρει ποσότητες φυσικού αερίου (όπως παλαιότερα κατάφερε και εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ενωση – ΕΕ) και η προοπτική να καταστεί η ενέργεια καταλύτης εξελίξεων στο Κυπριακό και γεωπολιτικής αναβάθμισης του νησιού στην Ανατολική Μεσόγειο γέμιζε άπαντες με ρεαλισμό, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.