
Για καταλάβουμε πραγματικά τον Ρώσο ηγέτη πρέπει πρώτα να καταλάβουμε το φαινόμενο του Τσεκισμού.
Τάκης Θεοδωρόπουλος
Ιανουάριος 1979. Ο παράξενος ταξιδιώτης με το γκρίζο ράσο, το σαρίκι και τα γένια εγκαταλείπει την κατοικία του στο Νεφλ λε Σατό της Γαλλίας και παίρνει το αεροπλάνο για την Τεχεράνη. Είναι σιίτης μουσουλμάνος και ετοιμάζεται να αναλάβει την ηγεσία μιας χώρας όπου ώς τότε κυριαρχούσαν οι σχέσεις της με την περσική παράδοση. Ενας άνθρωπος είναι, ο οποίος όμως θα μεταμορφώσει μια χώρα 90 εκατομμυρίων. Τη χώρα την έχει εγκαταλείψει ο σάχης Ρεζά Παχλαβί. Οι Ιρανοί υποδέχονται τη φυγή του ως απελευθέρωση από ένα στυγνό απολυταρχικό καθεστώς. Θα περάσουν εν μια νυκτί σ’ αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως θεοκρατική απολυταρχία. Δεν τους ενδιαφέρει, ή δεν ξέρουν τι τους περιμένει. Είναι απλώς ανακουφισμένοι γιατί κατάφεραν να ξεφορτωθούν τον σάχη.
Ο ενθουσιασμός τους δεν αφήνει ασυγκίνητους τους προύχοντες στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε, το κεφαλοχώρι της ευρωπαϊκής διανόησης. Δέκα χρόνια μετά τον Μάη του ’68, το πνεύμα του είναι ακόμη ζωντανό και αναζητάει την πολιτισμική ετερότητα απέναντι στον δυτικό τρόπο ζωής και σκέψης απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είτε από την Κίνα του Μάο είτε, τώρα, από την πολιτιστική επανάσταση του Ιράν. Διότι πέρα από πολιτική αλλαγή, αυτό που συμβαίνει στο Ιράν είναι μια ανατροπή του πολιτιστικού παραδείγματος. Μια ομάδα από φεμινίστριες ταξιδεύει ώς την Τεχεράνη για να συναντήσει τον αγιατολάχ Χομεϊνί. Εκείνος για να τις συναντήσει απαιτεί να φορούν μαντίλες. Εκείνες συσκέπτονται για να αποφασίσουν αν η μαντίλα συμβαδίζει με τις προοδευτικές τους ιδέες. Και μην μπορώντας να λύσουν το πολύπλοκο και βαθύ αυτό πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης, απευθύνονται στην αρχιέρεια της δικής τους θρησκείας, Σιμόν ντε Μποβουάρ. Εκείνη απορρίπτει τη μαντίλα και έτσι η συνάντηση αναβάλλεται. Δεν ξέρω αν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα για τον διάλογο, είμαι όμως βέβαιος ότι θα ήσαν άκρως διασκεδαστικά. Μια Γαλλίδα δημοσιογράφος που συμμετέχει σε διαδήλωση φορώντας πέδιλα χωρίς κάλτσες συλλαμβάνεται και καταχεριάζεται. Μετά την παρακαλούν να μην αναφέρει το γεγονός, δεν ξέρω με τι ανταλλάγματα. Ο Σαρτρ, ο πρωταγωνιστής του εξαιρετικού δοκιμίου του Αρόν «Το όπιο των διανοουμένων», είναι άρρωστος, έχει σχεδόν χάσει την όρασή του και δεν παίρνει θέση για τον αγιατολάχ. Παρ’ όλα αυτά, έχει το κουράγιο να υπερασπιστεί την ποινή του θανάτου από τις επαναστατικές δυνάμεις και να πει ότι το 1793 δεν σκότωσαν αρκετούς.

Για καταλάβουμε πραγματικά τον Ρώσο ηγέτη πρέπει πρώτα να καταλάβουμε το φαινόμενο του Τσεκισμού.

Ο Αμερικανός πρόεδρος εφαρμόζει μια πολιτική που είχε προσχεδιάσει και μελετήσει στη διάρκεια της πρώτης θητείας του και η οποία αποδίδει χάρη στα λάθη των αντιπάλων του, που τίποτα δεν … κατάλαβαν.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Καμμιά από τις ενέργειες και πρωτοβουλίες του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι τυχαία. Γι’ αυτό και οι αποφάσεις του αποδίδουν, παρά τον φαινομενικά απρόβλεπτο χαρακτήρα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που το 2025 – όσο και αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους – για τον ένοικο του Λευκού Οίκου ήταν μια πολύ καλή χρονιά με επιτυχία σε όλα τα μέτωπα. Πλην όμως απομένει να δούμε τις παρενέργειες των «επιτυχιών» του τους μήνες που έρχονται, γιατί τα γεγονότα δεν έχουν μόνο άμεσες επιπτώσεις.
Μπορεί έτσι οι αυξήσεις των δασμών του να μην κατέστρεψαν το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα, και να γέμισαν τα κρατικά ταμεία των ΗΠΑ, έχουν δημιουργήσει όμως αβέβαιο διεθνές εμπορικό περιβάλλον και αυτό δεν είναι ούτε για την Αμερική θετικό. Μπορεί ο πληθωρισμός να μην εκτοξεύθηκε στα ύψη, οι κερδοσκόποι όμως καραδοκούν και οι διεθνείς ροές κεφαλαίων πέφτουν. Γιατί άραγε? Οι εμπορικοί εταίροι τής Αμερικής απορρόφησαν, ένα σημαντικό μέρος του κόστους των δασμών .εις βάρος όμως της μακροοικονομικής τους σταθερότητας.. Ο πόλεμος στην Ουκρανία ναι μεν πληρώνεται από τους Ευρωπαίους, αλλά ποιες αμερικανικές επιχειρήσεις θα κάνουν λιγότερες πωλήσεις στην ΕΕ?. Οι εταίροι του ΝΑΤΟ μπορεί να έχουν δεσμευτεί να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ τους και να αγοράσουν αμερικανικά όπλα, στο μέτρο όμως που ο Τράμπ φτύνει την Ευρώπη, πιθανότατα να βρεθεί προ εκπλήξεων

Τις τελευταίες ώρες διαβάζω αναλύσεις «του ποδαριού» και βλέπω μια βιομηχανία παραγωγής τρόμου στα social media για τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη). «Θα μας ταΐσουν δηλητήρια», «ξεπουλάνε την ελληνική αγροτιά», «μας καταστρέφουν». Και αυτά δεν τα λένε μόνο άνθρωποι που δεν ξέρουν να βρίσκουν πληροφορίες αλλά και πρόσωπα που θέλουν να κάνουν και πολιτική καριέρα.
Ως δημοσιογράφος που σέβεται την υπογραφή του, έκανα αυτό που βαριούνται να κάνουν οι «επαναστάτες του καναπέ»: Έψαξα τα στοιχεία. Και η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική από το σανό που σερβίρεται δεξιά και αριστερά.
Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, με στοιχεία και όχι με αερολογίες.
Το Πολιτικό Παρασκήνιο: Ποιοι τη στηρίζουν και η «Έξυπνη» Στάση της Ελλάδας
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, πρέπει να δούμε ποιοι παλεύουν στις Βρυξέλλες. Η συμφωνία προωθείται σθεναρά από τη Γερμανία και την Ισπανία, που θέλουν να πουλήσουν βιομηχανικά προϊόντα. Από την άλλη, η Γαλλία πρωτοστατεί στο «μπλόκο», φοβούμενη για τους δικούς της κτηνοτρόφους. Σε αυτό το ευρωπαϊκό χάος, η Ελλάδα κινήθηκε στρατηγικά. Ενώ οι μεγάλες δυνάμεις συγκρούονταν, η ελληνική πλευρά (μέσω του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των διπλωματικών πιέσεων) εστίασε στο να «κλειδώσει» την απόλυτη προστασία των 21 εθνικών μας προϊόντων ΠΟΠ.
Επειδή όλα τα λειτουργικά έξοδα του ΝΑΤΟ θα τα αναλάβουν οι ευρωπαϊκές χώρες, οι ηγετίσκοι τους για να τα βγάζουν πέρα με αυτές τις βαριές οικονομικές υποχρεώσεις είναι αναγκασμένοι να κάνουν κάθε τόσο και νέες αυξήσεις στους διάφορους φόρους. Από την άλλη όμως μεριά υπάρχει ο φόβος, μήπως από τις νέες αυτές οικονομικές επιβαρύνσεις που θα επιβληθούν στους ευρωπαίους πολίτες, γίνει ακόμα πιο αρνητικό το κοινωνικό κλίμα για τα συστημικά κόμματα.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
Όλα αυτά τα χρόνια φιλοξένησε σημαντικά άρθρα και συνεντεύξεις , ποτέ δεν κατασκεύασε ειδήσεις , πάντα μετέφερε πραγματικά γεγονότα. Η παρακάτω φράση περιγράφει τη φιλοσοφία της Εφημερίδας : «Δείξε μου έναν σωστά πληροφορημένο πολίτη να σου δείξω έναν ελεύθερο πολίτη» .
Ο Δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης και ιδρυτής της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ της Αιγιάλειας Φάνης Ζουρόπουλος τιμήθηκε για την συμβολή του στην ανάδειξη του τύπου της Περιφέρειας, από το «Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση» και από την Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων για την πολύχρονη προσπάθειά του υπέρ της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και την ποιότητα της δημοσιογραφικής του εργασίας. Σήμερα είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.