Του Δημήτρη Καμπουράκη

Ομολογώ πως πολύ μου άρεσε ο Αλέξης με την λευκή περιβολή του τυροκόμου. Είχε κάτι το βιομηχανικο-βουκολικό που με αναστάτωσε. Έτσι τους θέλω εγώ τους πρωθυπουργούς. Βυθισμένους ως τους αστραγάλους στα τυρόγαλα και με τα χέρια τους χωμένα ως τους αγκώνες στις μυτζήθρες, όχι φλώρους που δεν ξέρουν από σκληρή χειρωνακτική δουλειά.



Γράφει ο Τάκης Σουβαλιώτης

 Η αριστερά μας όταν κάποιος οπαδός της έχει βίαιο θάνατο από κάποιο επεισόδιο, ή κάποια συμπλοκή με αστυνομικούς, απαντάει με χιτλερικούς τρόπους. Εφαρμόζει τα αντίποινα που εφάρμοζαν οι χιτλερικοί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν σκοτώνονταν δικοί τους στρατιώτες. Και έφταναν στο σημείο για τον θάνατο και ενός μόνο Γερμανού να εκτελούν ακόμη 100 ανθρώπους από τις αντίπαλες χώρες. Αυτή ακριβώς την τιμωρική τακτική ακολουθούν οι συμπατριώτες μας αριστεροί.

 


Όσο σταθεροποιείται ανοδικά η δημοσκοπική διαφορά μεταξύ ΝΔ και Σύριζα και ανεβαίνει παράλληλα η δημοτικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, τόσο πιο επικίνδυνη για το μέλλον της χώρας θα γίνεται η σημερινή κυβέρνηση.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι νομίζουν ότι ξέμπλεξαν με την Ελλάδα. Η χώρα οδεύει ολοταχώς προς νέα κρίση και αυτή τη φορά η  κατάσταση της θα είναι πολύ πιο σοβαρή από την αντίστοιχη του 2010. Με δεδομένο τoν παραγωγικό της ιστό, η Ελλάδα θέλει μια εικοσαετία για να ξαναβρεί τα επίπεδα της απασχόλησης και της παραγωγης που είχε πριν την κρίση. Αυτά και άλλα πολλά μας είπε ανώτατο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), που δεν αποκλείει και δυσάρεστες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα.



Γράφει ο Παντελής Καψής

Σε όλο τον κόσμο τέτοιες μέρες οι υπουργοί των οικονομικών αγωνιούν συνήθως για το αν έχουν επιτύχει τους στόχους του προϋπολογισμού ως προς τα ελλείμματα. Η Ελλάδα είναι μια από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ήδη από το καλοκαίρι γνωρίζουμε ότι οι στόχοι όχι μόνο θα επιτευχθούν αλλά και θα ξεπεραστούν. Το μόνο ερώτημα είναι το κατά πόσο. Το παράδοξο είναι ότι αυτό δεν είναι αποτέλεσμα θετικών εκπλήξεων, μια επιτάχυνση για παράδειγμα της ανάπτυξης ή ένα μπουμ στις επενδύσεις. Για την ακρίβεια συμβαίνει το αντίθετο. Και τα τρία χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ που είχαμε αυτή την περίφημη «υπεραπόδοση», τόσο η ανάπτυξη όσο και οι επενδύσεις ήταν κατώτερες του στόχου. Αυτό βάζει την Ελλάδα σε μια μοναδική θέση. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπήρξε ποτέ άλλη χώρα στον κόσμο η οποία, την ώρα που η πολιτική της ηγεσία σκούζει για τα υπερπλεονάσματα, την ίδια στιγμή υιοθετεί ακόμα πιο αυστηρή λιτότητα από αυτήν που της «επέβαλαν» οι ξένοι.



Τραπεζικοί υπάλληλοι, ταμίες και πωλητές είναι τα πρώτα επαγγέλματα που θα σαρώσει ή θα εξαφανίσει η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης. Στην Ελλάδα δεν έχουμε αντιληφθεί τίποτα από όλα αυτά. Και το μόνο που θα μας σώσει είναι να γίνουμε καλά γκαρσόνια

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Το 2017 ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία οι ελληνικές τράπεζες έκαναν περισσότερες από τις μισές συναλλαγές τους online, χωρίς φυσική παρουσία σε κατάστημα. Και ένα στέλεχος μεγάλης τράπεζας μου λέει ότι μετά από πέντε ή το πολύ οκτώ χρόνια, δεν θα υπάρχουν ταμεία σε λειτουργία. «Στην τράπεζα θα μπαίνεις μόνο αν ενδιαφέρεσαι για δάνειο ή επενδυτικό προϊόν».



Aγαπητέ Αλέξη,

Δεν είναι η πρώτη φορά που υποδύεσαι τον Εισαγγελέα από το βήμα της Βουλής. Θα λέγαμε ότι είναι η πολλοστή φορά και αναφερόμαστε στην υπόθεση του μερακλή Ριχάρδου και της παρέας του οι οποίοι στο μεταξύ πρόκαμαν και προσέλαβαν σαν συνηγόρους βαριά ονόματα του ποινικού δικαίου όπως ο Κούγιας και ο Δημητρακόπουλος. Δεν είναι η πρώτη φορά λοιπόν, αγαπητέ πρωθυπουργέ, που από το βήμα της βουλής παριστάνεις τον Εισαγγελέα. Και αναρωτιέται κανείς γιατί το κάνεις και τι κερδίζεις απ΄όλη αυτή την ιστορία.



Του Γιώργου Κράλογλου

Έφεραν τα πράγματα στα αριστερά μέτρα τους. Αφαίρεσαν τα δικαιώματά μας ως πολίτες και άνοιξαν νέους δρόμους να γίνουμε πελάτες. Βλέπουν καθεστώς;

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν σχεδόν "ξεχάσει" τις εκλογές. Αριστεροί είναι αλλά όχι τόσο ανόητοι να μην αντιλαμβάνονται ότι τα γιαούρτια, τα γιούχα... και τα ξεφωνητά που εισπράττουν, όπου εμφανίζονται και όταν μοιράζουν ελεημοσύνες και χαρτζιλίκια, δεν θα ανατραπούν μέχρι τις εκλογές.



Γράφει ο Νίκος Δήμου

Το υπεραιωνόβιο Αγγλικό περιοδικό TLS (Times Literary Supplement) στο τεύχος της 16ης Νοεμβρίου 2018 (αύξων αριθμός 6033!) έθεσε ένα ερώτημα σε μερικούς έγκριτους ιστορικούς και πολιτειολόγους: «Είναι ακριβές να αποκαλούμε τον Donald Trump φασίστα;»