Γράφει ο Νίκος Ανδρουλάκης

Η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, παρά την κρίση την οποία διέρχεται τα τελευταία χρόνια, αποτελεί μία πλούσια σε πολιτικά ρεύματα παράταξη, που ακόμα και σήμερα συμβάλλει ουσιαστικά στην προσπάθεια πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι παραμένει ελκυστική καθώς οι ιδέες της υιοθετούνται κατά περίπτωση από πολιτικές δυνάμεις συγγενείς όπως είναι οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Άκουσα στην Βουλή τον πρωθυπουργό με ευλάβεια. Έχει πάψει πια από καιρό να με εξοργίζει, απλώς τον παρακολουθώ προσεκτικά για να καταλάβω μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτός ο άνθρωπος. Με τα ίδια ακριβώς μέσα που κάποτε πήρε την εξουσία, τώρα δίνει ξανά τον υπέρ πάντων αγώνα του για να παραμείνει παίχτης και μετά την ήττα. Τι να σχεδιάζει άραγε για εκείνους τους μακρινούς καιρούς;



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Γ​​​​ια το κοινό συμφέρον ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το ΝΑΤΟ... και τα συμφέροντα που στήνουν εθνικούς πολέμους και εμφύλιους σπαραγμούς… κτλ. κτλ». Σύντομο απόσπασμα από την ανακοίνωση της ΟΛΜΕ για τις καταλήψεις σχολείων στη Βόρειο Ελλάδα από μαθητές που διαμαρτύρονται για τη συμφωνία των Πρεσπών. Η οποία συμφωνία έγινε ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη της γείτονος στο ΝΑΤΟ. Οι υπέροχοι συνδικαλιστές, όμως, δεν υποστέλλουν τη σημαία της ιδεολογίας τους. Και δημοσιεύουν μια ανακοίνωση σε άψογη τριτοδιεθνιστική διάλεκτο. Κυρία δε, μέλος του Δ.Σ. του ευαγούς σωματείου τους, δηλώνει ότι οι καταλήψεις είναι μια νόμιμη μορφή αγώνα, αρκεί να αποφασίζονται με δημοκρατικές διαδικασίες και όχι μέσω SMS ή Facebook. Οπου αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα στη Μέση Εκπαίδευση δεν είναι ούτε τα κόμματα, όποια κι αν είναι αυτά, ούτε οι μαθητές, ενδεχομένως δε ούτε οι γονείς. Είναι οι διδάσκοντες, στον βαθμό εννοείται που εκπροσωπούνται από το συνδικάτο τους και αυτό δεν καταχράται την εκπροσώπηση του πολυπληθέστερου κλάδου των δημοσίων υπαλλήλων.


                                   
Του Γιαννη Ρούντου{*}
 
7:28 μμ 2/12/2018Πρόσφατα, διάβασα ένα άρθρο του Μπρετ Στέφενς, δημοσιογράφου των New York Times, με θέμα την «αφέλεια» του Facebook. ‘Ενα κείμενο εμπνευσμένο, με το οποίο ο  Στέφενς διακοινωνεί τον προβληματισμό του για την ισοπεδωτική χρήση αυτής της «τεχνολογικής κατάκτησης» στην επικοινωνία. Ο προβληματισμός φαίνεται μεν επίκαιρος από τις σύγχρονες καταστάσεις και τα γεγονότα, αλλά -όπως αναδεικνύεται από την παραβολή στην οποία στηρίζεται: μία αφήγηση του Σωκράτους στον «Φαίδρο» του Πλάτωνος, 2.400 χρόνια πριν- είναι διαχρονικός.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο Α. Τσίπρας ανάμεσα στα πολλά φληναφήματα που έλεγε στο φιλοθεάμον κοινό, ήταν και το παραμύθι των 100.000 προσλήψεων στο δημόσιο.

 


Της Kerry McDonald

Όσο κι αν, δικαίως, καταγγέλλουμε τη διατήρηση της εργοστασιακού τύπου μαζικής εκπαίδευσης, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το κατάλοιπο της Βιομηχανικής Εποχής ήταν στην εποχή του ιδιαίτερα καινοτόμο.

Το σχολείο της Βιομηχανικής Εποχής

 

Του Κώστα  Χριστίδη  *

       
Υψηλού συμβολισμού ήταν η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον εορτασμό της επετείου για την ανατίναξη της γέφυρας Γοργοποτάμου από δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Ορθό και το μήνυμα που έστειλε δηλώνοντας ότι ‘’μόνο ενωμένοι και με τις σωστές επιλογές νικάμε και προχωράμε μπροστά’’. Ανάλογου περιεχομένου και η δήλωση του περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδος Κώστα Μπακογιάννη : ‘’Μακριά από το ‘’εμείς ή εσείς’’ ή, χειρότερα, από το ‘’εμείς ή κανείς’’, έχουμε σήμερα την δυνατότητα να ανεβάσουμε την δημοκρατία μας ψηλότερα’’.



Στο μεταξύ οφείλουμε να μιλάμε για τον φασισμό και τον σταλινισμό με τ’ όνομά τους

Του Ντάβιντ Βαρσόφσκι (Dawid Warszawski)*


Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην πολωνική εφημερίδα Gazeta Wyborcza, 23.11.2018.


Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος όπου ο καθένας έχει κάποια σκιά που πρέπει να λησμονηθεί ή που δεν κάνει να μνημονευθεί.