Γράφει ο Μάξιμος Σενετάκης*

Το θέμα της μετανάστευσης μυαλών (brain drain) είναι ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα που όφειλε να μας απασχολεί. Ως κοινωνία πρωτίστως και ως πολιτικό σύστημα.



Όσο οι παροχές θα πληρώνονται από φόρους και περικοπές έργων τοσο η κρίση ανάπτυξης θα βαθαίνει

Του Πάνου Καζάκου{*}

Πως να μιλήσεις για τις «παροχές» σήμερα μετά από οχτώ χρόνια κρίσης;   Και πως να αντιμετωπίσεις μια  ακατάσχετη  ηθικολογία που  δέεται υπέρ των θυμάτων  της κρίσης, μεταμφιέζεται με  της αλληλεγγύης  και,  έτσι , συγκαλύπτει επιλεκτικές εύνοιες αλλά  και ευθύνες για την κατάσταση των πολλών;



Στην συριζαικη Ελλάδα,το πελατειακό  κράτος εξελίσσεται στόν κύριο υπονομευτή της δημοκρατίας και της προόδου και είναι ηδη φυτώριο εκτροπής.. Και μη χειρότερα…

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Έντμουντ Φέλπς{2006}είναι ξεκάθαρος.Ο κορπορατισμός,υποστηρίζει,υπήρξε το εφαλτήριο για την αναπτυξη του φασισμού στην μουσολινική Ιταλία και βοήθησε στήν άνοδο του εθνικο-σοσιαλισμού στη Γερμανία του Χίτλερ.Σήμερα,το σύστημα αυτό είναι κορυφαία πηγή διαπλοκής και στην ουσία αποτελεί κοινωνική τροχοπέδη.Υπονομευει μεταρρυθμίσεις και εμποδίζει ανταγωνιστικές καινοτομίες.Είναι ετσι βασική πηγή ανεργίας αλλά αυτό κανείς δεν τολμά να το πεί ανοικτά.

 

Γράφει ο Αντώνης Ζαΐρης

Στην Πολιτική και στην Οικονομία είναι κανόνας ότι δεν μπορείς να λειτουργείς με υποθέσεις, μπορείς ωστόσο να επεξεργάζεσαι σενάρια Στρατηγικής βασιζόμενης σε εμπειρικές, περιγραφικού τύπου εκτιμήσεις-αναλύσεις της πραγματικότητας με συνεπικούρηση του ενστίκτου σου. Για δύο (2) λόγους υπάρχει περίπτωση, ως Κυβέρνηση και  κοινωνία , να μετανιώσουμε πικρά στο κοντινό μέλλον:



Σε μία εποχή όπου ο κόσμος βρίσκεται σε κομβική περίοδο δυνητικής προόδου, πολιτικοί καιροσκόποι δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για ακινησία
και  επιστροφη στο παρελθον.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

   
Νάτοι οι νέοι εχθροί –και μην νομίσετε ότι είναι οι μετανάστες. Όχι, αυτοί ήλθαν για να μείνουν και θέλουν άλλου είδους προσέγγιση. Οι νέοι εχθροί είναι η σύγχρονη τεχνολογία σε όλες τις εκφράσεις, οι βιταμίνες, το κρέας, τα εμβόλια, οι ελίτ, ο ορθολογισμός και κυρίως η κριτική σκέψη. Αυτή κι αν πρέπει να ισοπεδωθεί, γιατί στην εποχή της ψηφιακής διάχυσης πληροφοριών μπορεί να εμπλουτίσει την γνώση και αλίμονο μας! Όταν το μέλλον βελτιώνεται, ποια τύχη έχουν οι κήρυκες της απαισιοδοξίας και της καταστροφής; Ακόμα χειρότερα, τί γίνονται οι διάφοροι «σωτήρες» και οι έμποροι εικονικής ευτυχίας;



Του Γιώργου Κράλογλου

Σε απόγνωση οι περισσότεροι υποψήφιοι Δήμαρχοι. Δεν έχουν τι άλλο να κλείσουν από βιομηχανία. Πεδίο μάχης λαμπρό..., μένει η βιομηχανία τουρισμού...

                       
                                                                                      
Η μεγάλη πρόκληση της ψηφιακής εποχής είναι να αποκτήσουμε τη δεξιότητα να μαθαίνουμε συνεχώς.

Tου Κώστα Αξαρλόγλου{*}
     
Η ψηφιοποίηση πολλών πτυχών της ζωής μας μεταμορφώνει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο διοικούνται και λειτουργούν σήμερα οι οργανισμοί και οι επιχειρήσεις. Μέχρι χθες, πολλές από τις αλλαγές στην τεχνολογία, έμοιαζαν με σενάρια επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο σήμερα, αυτές ορίζουν την πραγματικότητα! Αυτόνομα αυτοκίνητα, βοηθοί ρομπότ, ψηφιακές τραπεζικές συναλλαγές, προσωποποιημένες υπηρεσίες υγείας, αποτελούν κάποιες πτυχές της νέας πραγματικότητάς. Η ψηφιοποίηση και η παγκοσμιοποίηση, ανατρέπουν κοινωνικούς κανόνες και πρότυπα και μεταμορφώνουν την καθημερινότητά μας.



Η φλύαρη σημερινή συνταγματική τάξη θα γίνεται όλο και πιο αναχρονιστικό εμπόδιο στην ομαλή και αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας.                 

Του Παναγή Βουρλούμη


Η μονοπώληση της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος από καθηγητές και πολιτικούς την βάζει σε λάθος δρόμο. Την μεταφέρει σε πεδία που έχουν κυρίως θεωρητικό ενδιαφέρον, ή είναι διχαστικά. Συνήθως και τα δύο. Για παράδειγμα, το άρθρο 3 για τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας. Λίγο επηρεάζει την ουσιαστική και πρακτική πλευρά της διακυβέρνησης της χώρας, όμως η συμβολική του σημασία φανατίζει και μπορεί να τινάξει στον αέρα κάθε σοβαρή προσπάθεια αναθεώρησης. Σκόπιμα ή όχι, η συζήτηση μετατοπίζεται μακριά από εκείνες τις περιοχές του Συντάγματος η αναθεώρηση των οποίων, αν γίνει σωστά, θα βελτιώσει αφάνταστα το επίπεδο της διοίκησης και πολιτικής ζωής της χώρα. Περιοχές όμως που συχνά το πείραγμα τους θα έθετε σε κίνδυνο ισχυρά συμφέροντα.