Ο Πρωθυπουργός έχει νεύρα, πολλά νεύρα. Και οι παρεκτροπές του πλέον είναι ανεξέλεγκτες

Γράφει ο Αγγελος Κωβαίος

Για κάποιους αυτό δεν είναι έκπληξη. Τα όσα λέει και κάνει ανταποκρίνονται στην συγκρότηση που διαθέτει, αυτά είναι τα εφόδιά του, με αυτά πορεύτηκε, στα αντίστοιχα ένστικτα μίας μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων απευθύνθηκε. Τώρα, που τα πράγματα ζορίζουν, αποκαλύπτεται η φτώχεια και η απουσία κάθε είδους συναίσθησης. Ρόλου και ευθύνης.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Όταν το υπουργείο παιδείας κόβει από την διδακτέα ύλη του λυκείου τον Παύλο Μελά και τον Γερμανό Καραβαγγέλη, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να κόβει άλλη μια φέτα εθνικής συνείδησης από τις επόμενες γενιές Ελλήνων και να την πετάει στα σκουπίδια. Κάποιος πρέπει επιτέλους να πει σ’ αυτούς τους τενεκέδες πως άλλο είναι η σωστή διδασκαλία της ιστορίας μας κι άλλο η κατάργηση της.



Γράφει ο Βασίλης Κωστούλας

Το ΥΠΟΙΚ υποστηρίζει ότι η υπεραπόδοση στους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα οφείλεται στις συντηρητικές προβλέψεις των θεσμών αναφορικά με τη δυνατότητα του ελληνικού δημοσίου να παραδώσει τα απαιτούμενα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Αν είναι έτσι, θα πρέπει πλέον να διαθέσει τα όποια πλεονάσματα στην αντίστοιχη μείωση των φορολογικών βαρών, τα οποία σχεδόν εκ παραδρομής επιβλήθηκαν. Θα πρέπει ειδάλλως να αναλάβει την ευθύνη, για τη δημοσιονομική πολιτική της συνειδητής υπερφορολόγησης.



Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Προφανώς δεν έχει πλέον νόημα να αναφερόμαστε στα ψέματα Τσίπρα.

Αλλά όταν ο κ. Τσίπρας (στο άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών της 8ης Δεκεμβρίου, με αφορμή της επίσκεψή του στη Μόσχα) υποστηρίζει πως ούτε του πέρασε ποτέ από το μυαλό να βγάλει τη χώρα από το ευρώ, τότε ο πειρασμός είναι μεγάλος.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Μακάρι να ήταν μια απλή, ή λιγότερο απλή, ιδεολογική αρθρίτιδα. Υπάρχουν τρόποι θεραπείας ή τουλάχιστον ανακούφισης των συμπτωμάτων. Η υπόθεση όμως του άρθρου 16 είναι υπαρξιακό σύμπλεγμα για την Αριστερά. Το ζητούμενο δεν είναι αν θα αντέξει το δημόσιο πανεπιστήμιο, σε περίπτωση που χαθεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο μονοπώλιό του. Το ζητούμενο είναι αν το δημόσιο πανεπιστήμιο θα μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί έτσι όπως λειτουργεί σήμερα. Ως βιομηχανία αναπαραγωγής μιας κοινωνικής συμπεριφοράς που εκβιάζει τη δημοκρατία. Και δεν εννοώ την εκπαιδευτική συμπεριφορά που εξαρτάται από τον πατριωτισμό των διδασκόντων και των φοιτητών. Εννοώ τον τρόπο με τον οποίον το πανεπιστήμιο απασχολεί την κοινωνία και παρεμβαίνει στη ζωή της, την παραγωγή εκφυλισμένων κυττάρων και της κατεστημένης αλητείας που προστατεύεται από το δημόσιο πανεπιστήμιο και λειτουργεί ως μόνιμη κοινωνική απειλή. Τις προάλλες, με αφορμή την επέτειο μιας δολοφονίας της οποίας το θύμα ανακηρύχθηκε ήρωας αγωνιστής, κατέστρεψαν και λεηλάτησαν τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ. Οι Γαβρόγλου του κόσμου τούτου ξέρουν πως η συντήρηση αυτών των συμμοριών που, αντί να κρύβονται σε σπηλιές, κυκλοφορούν ελεύθερα στους διαδρόμους των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων θα τους βοηθήσει στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.



Γράφει ο Αντώνης Τριφύλλης

«Έρχεται μια νέα “εποχή της οργής”, κατά την οποία οι ανισότητες θα ξεπερνούν εκείνες της «χρυσής εποχής» του καπιταλισμού, τον 19ο αιώνα.

Κριστίν Λαγκάρντ

Τα σενάρια διάλυσης της Ευρωζώνης κυρίως, αλλά και της Ε.Ε. εμφανίζονται όλα αυτά τα χρόνια της συνεχιζόμενης κρίσης. Και κορυφώνονται από την εμπορική και φορολογική πολιτική των ΗΠΑ αλλά και την άνοδο των δυνάμεων του εθνικισμού. Η αιτία της κρίσης ήταν το χρηματοοικονομικό κραχ του 2007, που μετανάστευσε στον τραπεζικό τομέα, στην πραγματική οικονομία και στην κρίση δημόσιου χρέους στην Ε.Ε.



Του Γιώργου Κράλογλου

Νέα Υόρκη: Α. Τσίπρας "Η Ελλάδα ασφαλής επενδυτικός προορισμός. Αθήνα: Μ. Στασινόπουλος (Viohalco) "Πρόβλημα στην επικοινωνία μας με το κράτος".

Να ξεπεράσουμε ότι στο 20ο επενδυτικό φόρουμ για την Ελλάδα (της Capital Link, στο Metropolitan Club της Νέας Υόρκης) ψαχνόντουσαν και πάλι να βρουν επενδυτές... και ας πάμε παρακάτω.



Κατά τον πρόεδρο της AlphaBank καθηγητή Βασ. Ράπανο, οι πιο κρίσιμοι ποιοτικοί δείκτες της χώρας έχουν υποστεί σοβαρότατη βλάβη.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Το ότι οι περισσότεροι ποιοτικοί δείκτες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας βρίσκονται στο ναδίρ, δεν είναι φαινόμενο απότοκο της κρίσης. Η τελευταία απλώς επίσπευσε την ανάδυση του……….. φαινομένου το οποίον  για πολλά χρόνια είχε «κουκουλωθεί» από το πάπλωμα μιας …καταναλωτικής και αντιπαραγωγικής ευημερίας. Αυτής του πελατειακού κράτους και των μηχανισμών διαφθοράς και διαπλοκής που αυτό παράγει και αναπαράγει.