Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Ο​​ι πολιτικοί μας δεν παύουν ποτέ να με εκπλήσσουν. Η χώρα αντιμετωπίζει δύο πολύ μεγάλες προκλήσεις: Η πρώτη είναι η Τουρκία, η οποία γίνεται όλο και πιο απρόβλεπτη και ασταθής. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, που σπατάλησε δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς χωρίς να αφήσουν πίσω τους σημαντική αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει έρευνα και παραγωγή. Εξοπλίζεται με ταχύ ρυθμό, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία σε όσους γνωρίζουν σε βάθος αυτόν τον τομέα



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Σε περιοχές όπου ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί ακόμα κάποιες δυνάμεις, είτε λόγω ΠΑΣΟΚικής παράδοσης είτε διότι η οικονομική κρίση είχε λιγότερο οδυνηρά αποτελέσματα, ακούω τακτικά ένα βασικό επιχείρημα: "Αντιπολιτεύεστε έναν ΣΥΡΙΖΑ του 2015, όχι τον σημερινό. Δεν έχετε αντιληφθεί ότι το καινούριο κυβερνητικό πρόσωπο είναι κατά βάση σοσιαλδημοκρατικό και ότι δεν έχει καμιά σχέση με την ακροαριστερή Βαρουφάκεια περίοδο." Μιλούν βέβαια για την οικονομία.

 



Μέρα με την ημέρα και μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τα επιδόματα ενοικίων σε πάμπλουτους υπουργούς και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για τους νόμιμους διορισμούς και τοποθετήσεις συγγενών και φίλων σε διάφορες κρατικές θέσεις, αποδεικνύεται πλέον περίτρανα ότι το κυβερνών κόμμα έχει απολέσει πλήρως το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» για το οποίο εκλέχθηκε.

 

 

Γράφει ο Στέφανος Μάνος

Στην κοινή γνώμη επικρατεί η άποψη ότι οι αθλητές που κάνουν πρωταθλητισμό καταφεύγουν σε απαγορευμένες ουσίες που ενισχύουν τις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους. Για μερικούς είναι αλήθεια. Οι έλεγχοι έχουν πολλαπλασιαστεί και έτσι πολλοί «άτιμοι» αθλητές εντοπίζονται και τιμωρούνται. Το πρόβλημα θα ήταν ανεκτό αν περιοριζόταν σε λίγους μωροφιλόδοξους αθλητές. Δυστυχώς, επεκτείνεται και σε αθλητικές ομοσπονδίες και κρατικές οντότητες που αναζητώντας τη διάκριση καταπατούν τα δικαιώματα όλων των άλλων, ταΐζοντας τους αθλητές τους με απαγορευμένες ουσίες προκειμένου να επιτύχουν ό,τι δεν μπορούν να επιτύχουν η φύση και η ανθρώπινη προσπάθεια. Η διεθνής αθλητική κοινότητα οργανώθηκε για να αντιμετωπίσει τη μάστιγα του ντόπινγκ και έγινε πολύ αυστηρή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο ντροπιαστικός αποκλεισμός της Ρωσίας από τους τελευταίους Χειμερινούς Ολυμπιακούς λόγω των πολλών κρουσμάτων ντόπινγκ των αθλητών της στους προηγούμενους Ολυμπιακούς, που κατέτειναν στην εξοργιστική εξαπάτηση των υπολοίπων αθλητών.

 

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Την εβδομάδα που πέρασε η Αθήνα και άλλες πόλεις της χώρας, έζησαν την βία που επέβαλαν ανενόχλητες αγέλες συμμοριών, που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί, που έχουν σχέση με τα όσα έγραψε στο παρελθόν ο θεωρητικός του χώρου Μ. Μπακούνιν, όση ο Φάντης με το ρετσινόλαδο.

 

 

 

Του Γιάννη Κ. Τρουπή

 

Εξαφανισμένος από τις δημόσιες παρεμβάσεις το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν ο Πάνος Καμμένος, παρότι δεν ήταν ένα “οποιοδήποτε” Σαββατοκύριακο. Τα περασμένα 24ωρα στην κορυφή του ενδιαφέροντος βρέθηκε η υπόθεση με τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς και η περιπέτεια που βιώνουν στην Τουρκία.

Την ώρα λοιπόν που η τύχη των δύο στελεχών των ενόπλων δυνάμεων απασχολεί ολόκληρη τη χώρα, ο υπουργός Αμυνας “λάμπει” δια της απουσίας του. Ο κ. Καμμένος δεν δίνει καμία συνέντευξη για το θέμα, δεν κάνει καμία διαρροή, καμία δημόσια δήλωση. Τυχαίο ή όχι; Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει την απόλυτα ορθή απάντηση.

 

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Η Ελλάδα παραμένει συντηρητική, χωρίς σχέδιο εξόδου από την κρίση και με τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις να διαφωνούν ακόμα και για το σημείο στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Τι συζητήθηκε περισσότερο στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

 Το βράδυ του Σαββάτου στο «Αμαλία», δηλαδή στο μεγάλο και καλό ξενοδοχείο των Δελφών, διοργανώθηκε ένα δείπνο μετά συζήτησης, στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ. Στο κεντρικό τραπέζι κάθισαν μία σειρά από γνωστά πολιτικά πρόσωπα που, αφού συνέφαγαν, συζήτησαν, περίπου όπως τους βλέπεις στην τηλεόραση. Ηταν σαν ένα «Στην υγειά μας ρε παιδιά», αλλά με πολιτική.

 

Γράφει ο Κώστας  Χριστίδης*

Ένα φυσιολογικό και κατ’ αρχήν ωφέλιμο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, η έμφυτη τάση κάθε ανθρώπου να βελτιώνει τις συνθήκες της ζωής του, η οποία στην οικονομία εκφράζεται με την βελτίωση της σχέσης χρησιμοποιουμένων πόρων προς παραγόμενα αποτελέσματα (input/output), μπορεί συχνά να οδηγήσει σε δραστηριότητες ηθικά μεμπτές ή παράνομες. Η επιδίωξη του ατομικού οφέλους, όταν λαμβάνει υπόψη όχι μόνον βραχυχρόνια αλλά και μεσο-μακροπρόθεσμα και εκ πρώτης όψεως δυσδιάκριτα αποτελέσματα, έχει ευεργετικές επιπτώσεις για μία ολόκληρη κοινωνία, μέσω της ολοένα μεγαλύτερης εξειδίκευσης και καταμερισμού των έργων, απόκτησης νέων γνώσεων, ανάπτυξης νέων τεχνολογιών, παραγόντων δηλ. που συμβάλλουν σε  αυξανόμενη παραγωγικότητα. Αυτό ήταν, άλλωστε, το νόημα της διάσημης παρατήρησης του Άνταμ Σμιθ, ότι τα άτομα επιδιώκοντας το δικό τους όφελος, επιφέρουν, σαν να καθοδηγούνται από ένα αόρατο χέρι, συνολικό κοινωνικό όφελος πολύ μεγαλύτερο από όσο θα προέκυπτε στην περίπτωση που μία κοινωνία είχε ειδικά οργανωθεί προς τον σκοπό αυτό.

 

Γράφει ο Αντώνης Πανούτσος

Μιλώντας στον Σκάι για την αιχμαλωσία των δύο αξιωματικών στην Τουρκία ο Παναγιώτης Κουρουμπλή είπε «Η κυβέρνηση μέχρι τώρα χειρίζεται τα ζητήματα με την προσοχή που πρέπει να τα χειριστεί διότι δεν πρέπει να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά». Το θέμα όμως δεν είναι αν  εμείς δεν πρέπει να ρίχνουμε λάδι στην φωτιά. Το ερώτημα είναι γιατί η Τουρκία δεν φοβάται να ρίχνει άφθονο λάδι, ιδιαίτερα όταν έχει δεύτερο ανοιχτό μέτωπο στο Αφρίν. Η απάντηση απλή. Δεν φοβάται. Και τους δικτάτορες μόνο ο φόβος μπορεί να σταματήσει.

 

Τη Δευτέρα η δίκη των Ελλήνων στρατιωτικών

Για τέταρτο 24ωρο, στα χέρια των τουρκικών Αρχών βρίσκονται οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί οι οποίοι συνελήφθησαν την Πέμπτη στον Έβρο, ενώ η αυριανή ημέρα θα δείξει πιθανότατα τις προθέσεις της γειτονικής χώρας, τόσο σε επίπεδο κυβέρνησης όσο και δικαιοσύνης.