Του Κώστα Γιαννακίδη

Ζούμε σε μία χώρα όπου μπορείς να πεις ο,τιδήποτε, να ισχυριστείς τερατώδη πράγματα αναζητώντας κορόιδα και κανείς, μα κανείς, να μην ασχοληθεί μαζί σου. Η Δικαιοσύνη θα σε κοιτάζει με απάθεια, ενώ τα μέσα ενημέρωσης θα σου διαθέτουν κάμερες και μικρόφωνα


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο πολιτικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ εσωτερικού, και οι διάφορες ομάδες που περιφέρονταν στο σύμπαν της λεγομένης ανανεωτικής αριστεράς ήταν μια μικρή κακοφωνική κοινωνία. Την αποτελούσαν δέκα άνθρωποι, όμως αυτοί οι δέκα χωρίζονταν σε ομάδες, τρεις τουλάχιστον. Ο ένας που περίσσευε ήταν ο «ανεξάρτητος». Αγόρευαν, αρθρογραφούσαν, μιλούσαν με τις ώρες για τα παγκόσμια προβλήματα, κάπνιζαν πολύ και στο τέλος έφευγαν τσακωμένοι αλλά ευχαριστημένοι. Είχαν υπηρετήσει με συνέπεια και σθένος τον στόχο της «ανανέωσης» της Αριστεράς, την περίφημη «ιδεολογικοπολιτική» ζύμωση. Η παρουσία τους άφηνε αδιάφορη την πολιτική ζωή. Οι διαφωνίες τους, όμως, τους βοηθούσαν να μην πλήξουν μες στην πολιτική τους μοναξιά. Αφού δεν ενδιαφέρονται οι άλλοι για εμάς, τουλάχιστον ας ενδιαφερθούμε ο ένας για τον άλλον.


«Ο Απρίλιος είναι ένας δύσκολος μήνας, όχι μόνο επειδή μεσολαβούν οι διακοπές του Πάσχα, αλλά και επειδή θα πραγματοποιηθεί η εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ, όπου θα τεθούν τα ζητήματα της χρηματοδότησης του προγράμματος και της βιωσιμότητας του χρέους». Με τη φράση αυτή κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωζώνης ευχήθηκε… «καλό Πάσχα» γκρεμίζοντας τις ελπίδες για συνολική συμφωνία στο Eurogroup της Δευτέρας αλλά σε μεγάλο βαθμό και σε αυτό της 7ης Απριλίου.

Tου David Gardner

Ο Τούρκος πρόεδρος καίει με ζήλο τις γέφυρες με την Ευρώπη αλλά έχει... τους λόγους του. Η συνταγή που έφερε απανωτές νίκες στην Τουρκία, το δημοψήφισμα και το τίμημα της αποθέωσης.

Του  Φίλιππου Πανταζή

Τι δείχνει έρευνα που διενήργησε το Παν. Μακεδονίας για τη «διαΝΕΟσις». Η άποψη των πολιτών για τις μεταρρυθμίσεις και τη φορολογία. Η στάση απέναντι στους θεσμούς, την ιδιωτική πρωτοβουλία και το Δημόσιο.


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η τελευταία έρευνα του οργανισμού διαΝΕΟσις, για το τί πιστεύουν οι Έλληνες το 2017, φέρνει στο προσκήνιο το βαθύ γνωστικό ρήγμα που υπάρχει στην χώρα



Γιατί ο αποκλειστικά αφοσιωμένος στην δουλειά του άνθρωπος έχει περιορισμένους ορίζοντες και πολύ λίγες νέες ιδέες. Ποια λύση μπορούν να εφαρμοστεί σε αυτές τις περιπτώσεις. O ρόλος του επιχειρηματία.

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από τον Απρίλιο του 1965 έως τον Σεπτέμβριο του 1996, ο διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου δεν έγραψε ποτέ κάτι που να μην επαληθεύεται δραματικά σήμερα


«Όλα δείχνουν ανησυχία και αβεβαιότητα» τόνισε ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης
«Ο φόβος ενός Grexit πλανάται στην κοινωνία. Μέσα σ’ ενάμιση μήνα οι καταθέσεις μειώθηκαν κατά 2.7 δις. Οι επενδύσεις έχουν περιοριστεί δραστικά, ενώ το επιτόκιο - που θα πλήρωνε η Ελλάδα αν δανειζόταν απ’ τις αγορές - συνεχώς αυξάνεται. Όλα αυτά δείχνουν ανησυχία και αβεβαιότητα».

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
Αυτός φταίει για όλα τα δεινά που δέρνουν τον αδούλωτο ελληνικό λαό