Του Παναγιώτη Ιωακειμίδη

Ανήκω στη «Σχολή του Μάντσεστερ», στη μεγάλη ομάδα Ελλήνων δηλαδή που σπούδασαν ή δίδαξαν στο περίφημο πανεπιστήμιο του Μάνσεστερ. Γνωρίζω επομένως την πόλη. Είναι μια μεγάλη πόλη που όμως δεν έχει τόσο τα χαρακτηριστικά της απρόσωπης, χαωτικής μεγαλούπολης, των ανύπαρκτων ή ρευστών ανθρώπινων σχέσεων. Είναι μια πόλη με ζωηρά ανθρώπινο πρόσωπο, με έντονα τα στοιχεία μιάς  ζεστής κοινότητας...


Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα

Οι μεγάλες αλήθειες είναι πάντα εδώ. Δεν χρειάζεται  να στο πει κάποιος σοφός ότι δεν μπορείς να ξοδεύεις περισσότερα από όσα κερδίζεις στην εργασία σου. Μπορείς να το δεις στην καθημερινότητα της δικής σου οικογένειας, στη ζωή του γείτονα, του συγγενή ή του φίλου σου.


Του  Άγγελου Κωβαίου

«Τι θα γινόταν αν…» δεν σημαίνει τίποτε στην πολιτική και στην πορεία μίας χώρας. Ομως ο θάνατος του πρώην Πρωθυπουργού προσφέρει μία ευκαιρία να αναλογιστούμε τι έχει πάει στραβά σε αυτή τη χώρα


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Με αφορμή την συνειδητή επιλογή των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων να οικοδομήσουν μία οικονομία κατανάλωσης με δανεικά, προέκυψε στην Ελλάδα ένας απίθανος μηχανισμός πολιτικής απάτης…


Του Ευάγγελου Βενιζέλου*

Η αναζήτηση των διαφόρων εκδοχών του λαϊκισμού και η προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός ορισμού καθολικής εφαρμογής μας δείχνει τη μεγάλη σημασία, αλλά και τα όρια της συγκριτικής πολιτικής.

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πολεμηθηκε και κατασυκοφαντιθηκε επειδη ηθελε να μεταρρυθμισει  την Ελλαδα της ακινησιας και της αρπαχτης


Του Κώστα Γιαννακίδη

Αν η ιστορική αποτίμηση του πολιτικού βίου του Μητσοτάκη λαμβάνει θετικό πρόσημο, είναι για τον κυνισμό του, δηλαδή την άλλη όψη της ειλικρίνειας, που επέδειξε, κυρίως κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το τελευταίο βιβλίο του διαπρεπούς καθηγητή είναι μία ανατομία του παρόντος που ανοίγει τις πόρτες του μέλλοντος


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στη χώρα που δολοφόνησε τον Καποδίστρια, όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς. Το μίσος, ο φθόνος και ο φανταστικός εχθρός εμφιλοχωρούν στον ψυχισμό αρρωστημένων ανθρώπων, με αποτέλεσμα να επιτίθενται με τυφλό πάθος.

Λίγους μήνες διαδρομή,  σε ηλεκτρονική μορφή είχε Το Βήμα της Αιγιάλειας όταν δέχτηκα ένα τηλέφωνο από τα παιδιά της   Α΄τάξης του 2ου Λυκείου. Με ενημέρωσαν πως επρόκειτο να δημιουργήσουν ένα project με θέμα το «Αίγιο Τότε και Τώρα». Για το Project αυτό υπεύθυνος ήταν ο κ. Αναστάσης Στρατουδάκης πρώην καθηγητής μου πληροφορικής και τα παιδιά του  σχολείου από το οποίο αποφοίτησα το 1999 θα πραγματοποιούσαν αυτό το πρόγραμμα. Από εμένα με την ιδιότητα της διαχειρίστριας της ηλεκτρονικής πια εφημερίδας το Βήμα της Αιγιάλειας ζητούσαν να τους παραχωρήσω μέρος από το υλικό με τα κτίσματα του «Τότε», το οποίο είχε συλλέξει κατόπιν επίπονης δουλειάς και έρευνας ο Ιστορικός ερευνητής, Δημοσιογράφος και Εκδότης του Βήματος της Αιγιάλειας κ. Φάνης Ζουρόπουλος, με σκοπό να το αντιπαραβάλουν με το σήμερα . Όταν το είπα στον κ. Ζουρόπουλο η απάντηση ήταν « ότι σε χρειαστούν και για όσο σε χρειαστούν θα είσαι εκεί να τους στηρίξεις σε αυτό που πάνε να ετοιμάσουν» μου έδωσε σημειώσεις και στοιχεία από το αρχειακό του υλικό. Μεταξύ 4ης και  5ης ώρας βρέθηκα στην αίθουσα που κάμποσα χρόνια πριν, ήταν η αίθουσα από την οποία βγήκα ως μαθήτρια 3ης Λυκείου… Εκεί λοιπόν  τα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για τα όσα τους έλεγα και παράλληλα  τους παρουσίαζα,  είχαν να κάνουν με το Αίγιο μιας άλλης εποχής. Συνεχώς με διέκοπταν και έκαναν εύστοχες παρατηρήσεις. Φεύγοντας ένιωθα υπέρμετρη χαρά,  τόσο νέα παιδιά, να δείχνουν τόση λατρεία και τεράστιο ενδιαφέρον για τον τόπο που ζούνε. Το αποτέλεσμα της δουλειάς τους  δικαίωσε τις σκέψεις μου. Μια εικόνα χίλιες λέξεις… Δείτε το βίντεο...