Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος από τα Αρχεία του Οικονομικού Ταχυδρόμου
Από τα αρχεία του μεγάλου οικονομικού περιοδικού, ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος αντλεί γνωστά και άγνωστα στοιχεία που καταδεικνύουν το μέγεθος και το εύρος της λεηλασίας που πραγματοποιήθηκε στην χώρα από το πελατειακό πολιτικό σύστημα και τους ανθρώπους που σιτίζονταν από αυτό.

Βασικά σημεία της ομιλίας του κ.Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, Βουλευτή Αρκαδίας και επικεφαλής του Τομέα Ανάπτυξης της Κ.Ο. της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), στο Πολιτικό Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης:
 
Σήμερα η μεγάλη δύναμη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είστε όλοι εσείς, που ήρθατε από όλη την Ελλάδα με δικά σας έξοδα. Με πίστη ότι η Παράταξη μπορεί να προχωρήσει μπροστά. Και δίνετε δύναμη σε όλους εμάς, για να δημιουργήσουμε τις καλύτερες προϋποθέσεις για τη μεγάλη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

ΤΟΥ ΑΘΑΝ.Χ.ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν πρέπει να μάς διαφεύγει», γράφει ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος σε ένα θαυμάσιο πόνημά του, «ότι από σεκταριστική περίπου ομάδα ψυχοθεραπείας του 3% με 4%, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε, εξ αιτίας της κρίσεως, κυβέρνηση, αλλά η ψυχολογία των ανθρώπων του δεν άλλαξε. Θα έλεγα, ο πανικός την επιδείνωσε. Ως γνωστόν, οι σέκτες εδραιώνονται σε έναν παθολογικό ναρκισσισμό και ζουν σε καθεστώς πολιτικής οφθαλμαπάτης. Αισθάνονται κέντρο του σύμπαντος και τα μέλη-στελέχη τους δεν βλέπουν έξω από τον μικρόκοσμό τους. Εξ ου και όταν χρειαστεί να παίξουν διαφορετικό ρόλο, εγκλωβίζονται σε σκληρά έως θανατηφόρα διλήμματα. Στην περίπτωσή μας προέκυψε ένα κομματικοκυβερνητικό δίλημμα με ιδεολογική επίφαση αλλά χαρακτήρα ψυχοπαθολογικό, στο πλαίσιο του οποίου το “όραμα” γυρνά πλέον σε παραλήρημα».

Του Τασου Γιαννιτση*

Με αερολογιες,δηθεν οραματα και φαντασιωσεις χωρις αντικρυσμα,η χωρα θα εξαρταται απο καποιους Σωρρες...
Σήμερα, η Ελλάδα ασφυκτιά σε τρία μεγάλα μέτωπα: στο οικονομικό, στο πολιτικό, αλλά και στο αξιακό-πολιτισμικό. Μετά από εννέα χρόνια κρίσης εξακολουθεί να ισχύει ένα συμπέρασμα: Οσα δοκιμάσαμε, δεν μας έχουν βγει. Για να είμαι πιο σωστός, μερικά βγήκαν αλλά λειψά, με τεράστια και άσκοπη σπατάλη χρόνου, αλλά και κοινωνικού κόστους. Όμως, η χώρα και η κοινωνία χάνουν συνεχώς, και τα πιο αδύναμα τμήματά της ακόμα περισσότερο. Η φτώχεια μπορεί στατιστικά να ελέγχεται, αλλά χιλιάδες νοικοκυριά είναι στον πάτο της φτώχειας.

Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα

Σκέφτηκα στην αρχή να βάλω τίτλο «Πόση ξεφτίλα αντέχεις πατριώτη Τσακνή;» αλλά μετά, θυμήθηκα κάτι ωραίες βραδιές στην Κυψέλη και μια συναυλία με φεγγάρι, στη λίμνη Πλαστήρα. Το ερώτημα βέβαια παραμένει αλλά μάλλον θα απαντηθεί μετά το πέρας της «ποινής» που εκτίει ο καρδιτσιώτης μουσικός, τιμωρώντας τον εαυτό του…

Του Πάσχου  Μανδραβέλη
Ο​​πως στο εφιαλτικό «1984» του Τζορτζ Oργουελ «η ειρήνη ήταν πόλεμος» και «η ελευθερία ήταν σκλαβιά», έτσι και στη διπλή γλώσσα της Αριστεράς «τα Εξάρχεια δεν είναι άβατο. Θέλουν απλώς διαφορετική διαχείριση» (Παναγιώτης Κουρουμπλής, 29.6.2017). Το ίδιο επαναλαμβάνουν πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και οι πρόθυμες γραφίδες τού κόμματος στον Τύπο και στα social media. Θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος γιατί αυτή τη «διαφορετική διαχείριση» δεν την έκαναν δυόμισι χρόνια τώρα, ώστε να μπορούν να διαδηλώνουν ελεύθερα όλοι οι πολίτες εκεί, αλλά αυτό είναι μάταιο με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Για όλα έχουν ένα ψέμα, απλώς παλιότερα τους πίστευαν περισσότεροι.

Εκλογές το Φθινόπωρο του 2018 προβλέπει ο καθηγητής Οικονομικών και πρώην επικεφαλής του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων Πάνος Τσακλόγλου, μιλώντας  στο liberal και στον Βασίλη Γεώργα

Το αφήγημα για τον κ. Τσίπρα θα είναι η «καθαρή έξοδος» στις αγορές αλλά ο στόχος του θα είναι να περάσει στην επόμενη κυβέρνηση την καυτή πατάτα της εφαρμογής των μέτρων και της υπογραφής ενός νέου Μνημονίου με τη μορφή πιστωτικής γραμμής. Προειδοποιεί ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε στάση πληρωμών αν το χρέος παραμείνει μη βιώσιμο και οι δανειστές αρνηθούν να κάνουν παραχωρήσεις.

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Αυτό που παρακολουθήσαμε χθες στη Βουλή είναι μία πρόγευση του τι μας περιμένει μέσα στην ερχόμενη διετία, ή εν πάση περιπτώσει μέχρι τις εκλογές. Πολύς καυγάς, αλλά ουσία μηδέν. Η μπάλα θα πετιέται στην εξέδρα της σκανδαλολογίας.

Του Αγγελου Κωβαίου
Κατά τον Νίκο Παππά, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο οφείλει να αντιστοιχίζεται με το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα. Να βγάζει δηλαδή τις αποφάσεις που θέλει η κυβέρνηση. Οπως συμβαίνει με τα έντυπα που «καταδικάζουν» πολιτικούς αντιπάλους και ξεμπερδεύουν…

     Μια  απογευματινή βόλτα στο κέντρο της  Πάτρας, στάθηκε αφορμή να  περάσω από την Αγορά Αργύρη , εκεί εκτίθενται έργα του συλλόγου  πατρινών καλλιτεχνών με θέμα «Ήλιος & θάλασσα».