Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Τόσα χρόνια μάς βασανίζουν σύνθετα ζητήματα και πολύπλοκα προβλήματα. Τόσα χρόνια σπάμε τα μούτρα μας στο αυτονόητο, επειδή δεν διακρίνουμε το φιλοσοφικό εύρος και πλάτος που κρύβει στη σκιά του. Λες ας πούμε: «Μα πού είναι η αστυνομία;». Και δεν αντιλαμβάνεσαι ότι το πραγματικό ερώτημα είναι: τι το ον, τι το μη ον. Τα άβατα που τα ελέγχει ο υπόκοσμος μπορεί να φαίνονται άβατα, όμως δεν είναι ακριβώς άβατα. Δεν είναι λύση, έλεγαν, να μπει η αστυνομία στα Εξάρχεια, οπότε, ώσπου να βρεθεί η λύση, ας μην μπαίνει, γιατί είναι λάθος από φιλοσοφική άποψη. Το πανεπιστημιακό άσυλο, η γριά μάγισσα της δημοκρατίας μας, δεν είναι δυνατόν να λυθεί με έναν νόμο και πέντε παρεμβάσεις που θα τον εφαρμόσουν. Είναι ζήτημα πολύπλοκο όπου εμπλέκονται η Ιστορία, ο Διαφωτισμός, η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης.

Ασε τα ψυχικά τραύματα που αφήνει η ιδεολογία. Είναι δυνατόν ένα τόσο πολύπλοκο ψυχικό σύνδρομο, τόσα οικογενειακά δράματα που στεγάζονται στις καταλήψεις να τα λύσει η αστυνομία; Η μετανάστευση είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η χορήγηση ασύλου απαιτεί εις βάθος γνώση της ιστορίας των θρησκειών, της γεωγραφίας, του ανθρώπου εν γένει. Προβλήματα άλυτα, όπως αν έχει ή δεν έχει σύνορα η θάλασσα, δεν μπορείς να τα παραδώσεις στις δυνάμεις της καταστολής. Πώς θα ευαισθητοποιήσεις την κοινή γνώμη αν δεν διατηρήσεις το ανθρωπιστικό επίτευγμα της Μόριας;

Γι’ αυτό εντυπωσιάστηκα με την απλότητα της διατύπωσης του κ. Χρυσοχοΐδη. «Χωρίς ασφάλεια η δημοκρατία σαπίζει». Λες να είναι τόσο απλά τα πράγματα, αναρωτήθηκα. Λες τόσα χρόνια, τόση κατανάλωση φαιάς ουσίας να πάνε χαμένα; Κι αν διώξουν τους μπαχαλάκηδες από το Πολυτεχνείο, τι θα κάνουν οι περίοικοι χωρίς μολότοφ; Μήπως να τους συγκεντρώσουμε σε ένα γήπεδο ή σε κάνα νταμάρι για να βγάζουν το άχτι τους κι εμείς οι υπόλοιποι να διασκεδάζουμε; Το έχω ήδη προτείνει και το ξαναπροτείνω. Μια τέτοια παράσταση, η οποία θα κλείνει με το κάψιμο οχημάτων που έχουν αποσυρθεί, είναι πρώτης τάξεως τουριστικό αξιοθέατο. Ο επισκέπτης θα μπορεί να θαυμάζει τα εκθέματα στο μουσείο και μετά με το ίδιο εισιτήριο να απολαμβάνει τα καμώματα της σύγχρονης Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά, μια σκέψη με βασανίζει από χθες. Μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά; Μήπως τον κ. Χρυσοχοΐδη τον έχει χτυπήσει ο τρομερός συντηρητικός ιός που απειλεί την πρόοδο απλουστεύοντας την πολυπλοκότητα της φιλοσοφικής σκέψης του νέου ελληνισμού;

Με απασχολεί και η στάση του Λουδοβίκου, του γάτου μου, ο οποίος έχει πλαντάξει στο κλάμα από προχθές. Οταν άκουσα πως διεγράφησαν ο Χρυσοχοΐδης και η Μενδώνη από το ΚΙΝΑΛ, σχολίασα άθελά μου: «Κι αυτοί θα βάλουν τη γάτα τους να κλαίει». Ο Λουδοβίκος, για να δείξει καλή συμπεριφορά, δεν έχει σταματήσει να κλαίει. Αυτά έχει η υψηλή γατική.

Έντυπη έκδοση Καθημερινής https://www.kathimerini.gr/1033268/opinion/epikairothta/politikh/o-gatos-moy-planta3e-sto-klama

 

Το Βήμα της Αιγιάλειας
Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας
Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS