Γράφει ο Απόστολος Δοξιάδης

Ο Ερντογάν διοικεί τυραννικά, έχοντας καταλύσει το κράτος δικαίου και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Ας πάψει λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να μιλά για «πραξικοπηματίες» που τάχα πήγαν να ανατρέψουν τον... μεγάλο δημοκράτη. Ας πάψει να μη βλέπει τον «ελέφαντα» στο δωμάτιο



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο κορυφαίος Αυστριακός φιλόσοφος και οικονομολόγος Λούντβιχ φον Μίζες (1881-1973), στο περί αντικαπιταλισμού βιβλίο του έγραφε ότι κύριο γνώρισμα του νεότερου καπιταλισμού, αυτού της βιομηχανίας, είναι η μαζική παραγωγή αγαθών. Η τελευταία όμως προορίζεται να καταναλωθεί από μάζες. Το αποτέλεσμα, έτσι, είναι μία τάση προς συνεχή βελτίωση του μέσου βιοτικού επιπέδου και ο σταδιακός πλουτισμός των πολλών. Αυτός ήταν και ο λόγος της επιτυχίας της βιομηχανικής επανάστασης. Προσέφερε στους πολλούς αγαθά σε χαμηλή τιμή, τα οποία κάποτε μόνον οι πλούσιοι μπορούσαν να αποκτήσουν. Υπό αυτή την έννοια, μπορούμε να πούμε ότι η βιομηχανική επανάσταση είναι το κύριο συστατικό της δημοκρατίας της αγοράς, φαινόμενο που δημιούργησε και μία νέα τάξη πραγμάτων στην οικονομία.


Του Κώστα  Χριστίδη*

Η χώρα μας συμπληρώνει ήδη μία οκταετία υπό καθεστώς μνημονίων και, δυστυχώς, τα capital controls παραμένουν, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες αυξάνονται, εκατοντάδες χιλιάδες κατασχέσεων επιβάλλονται, νέες επενδύσεις δεν πραγματοποιούνται, παρά την ψήφιση κάποιων μεταρρυθμίσεων η χώρα χάνει θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας, το μέλλον είναι βαριά υποθηκευμένο. Η Κύπρος εισήλθε σε μνημονιακό καθεστώς το 2013, με τις δύο μεγαλύτερες τράπεζες πτωχευμένες, με capital controls, κούρεμα καταθέσεων, ύφεση και βαθειά αγωνία για το μέλλον. Τον Μάρτιο του 2016, όμως, σε διάστημα μικρότερο των τριών ετών, βγήκε από το πρόγραμμα, κατάργησε τα capital controls και ήδη σημειώνει ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 3% ετησίως. Πού οφείλεται η τεράστια διαφορά στην πορεία των δύο χωρών ;

 

Του Νίκου Βέττα

Αν μετά τα μνημόνια η χώρα επιστρέψει στα αντιπαραγωγικά πρότυπα του παρελθόντος, τότε θα την περιμένουν τα χειρότερα

Η ελληνική κρίση ξέσπασε με αφορμή την χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ το 2008, που στην συνέχεια έθεσε ερωτηματικά για την βιωσιμότητα της ευρωζώνης. Η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα ήταν αδύναμη για τουλάχιστον δύο δεκαετίες πριν, λόγω στρεβλών κινήτρων και εσωστρεφούς επιχειρηματικής δραστηριότητας που αντικατόπτριζε υπερβολικό κρατικό έλεγχο –σε συνδυασμό με ανεύθυνες δημοσιονομικές πολιτικές, τα υψηλά δίδυμα ελλείμματα στο δημόσιο ταμείο και το εμπορικό ισοζύγιο που καθιστούσαν αδύνατη την περαιτέρω ανάπτυξη.



Γράφει ο Δημήτρης Νεζερίτης

Η κρίση των Ιμίων, η σοβαρότερη από πολλών ετών που διετάραξε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έχει μια ουσιώδη διαφορά από τις περιστασιακές αναφλέξεις της θερμοκρασίας στις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις, τις οποίες με ελαφρότητα χαρακτηρίζουμε κρίσεις, ενώ στην πραγματικότητα δεν πρόκειται παρά για τουρκικές δραστηριότητες που αποσκοπούν στην υπόμνηση και υπογράμμιση πάγιων θέσεων της Αγκυρας και δεν αποτελούν καμιά ιδιαίτερη εξέλιξη στις σχέσεις Αθηνών - Αγκυρας.