Tου Νίκου Καραγεωργίου*

Την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και της ψηφιακής επανάστασης μήπως η Αθήνα θα μπορούσε να ξαναγίνει το επίκεντρο μιας νέας φιλοσοφίας; 

Πριν λίγο καιρό, το σοβαρό Γαλλικό περιοδικό “Le Point” σε ειδικό αφιέρωμά του έθετε ένα σοβαρό ερώτημα: αυτό του μήπως η περίφημη Silicon Valley στην Καλιφόρνια, στις μέρες μας, είναι η νέα Αθήνα; Με άλλα λόγια, το περιοδικό, πολύ ορθά κατά τη γνώμη μου, προβληματιζόταν μήπως η περιοχή – μήτρα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, που είναι η Καλιφόρνια, παίζει σήμερα τον ίδιο ρόλο που 2.500 χιλιάδες χρόνια πριν έπαιζε για τον τότε κόσμο η Αθήνα. 



Ένας λόγος συγκλονιστικός, γεμάτος από νοήματα, ο Δρ Παντείου Πανεπιστημίου – Κοινωνιολογία της ιστορίας Δημήτριος Οδ. Σταθακόπουλος κατάφερε αριστοτεχνικά   να συγκεράσει τη φιλοσοφία , με την ιστορία , την ποίηση με τη λογοτεχνία και να αποδώσει ένα κείμενο τέλειο νοημάτων… Με ορμητήριο το παρελθόν έκανε πολλές φορές αναφορά στο μέλλον… Μιας και η ιστορία μας αποτελεί φάρο και οδηγό… Ένα κείμενο που αξίζει όλοι να διαβάσετε ακόμα και αν  παρακολουθήσατε την ομιλία του , στον εορτασμό της 197ης επετείου από την «Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας».



Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

«​​Μια φυλή που ταυτίζει το αίσθημα της ελευθερίας με την ανυπακοή στους νόμους και το αίσθημα της ισότητας δεν την αφήνει να αναγνωρίσει αξίες που ξεχωρίζουν εντός των ορίων της κοινότητας». Το απόσπασμα αυτό δεν ανήκει σε κείμενο των τελευταίων δέκα ετών. Το έχει γράψει ο Εντμόν Αμπού, δημοσιογράφος και μυθιστοριογράφος, που επισκέφθηκε τη χώρα μας στα μέσα του 19ου αιώνα. Ηρθε στην Ελλάδα το 1852 και έμεινε έως το 1854. Προϊόν των περιηγήσεών του είναι το βιβλίο που κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Η Ελλάδα του Οθωνα» σε εξαιρετική νέα μετάφραση από την Αριστέα Κομνηνέλλη (εκδόσεις Μεταίχμιο). Οι παλαιότεροι γνωρίζουν και το μυθιστόρημά του «Ο βασιλεύς των ορέων», με πρωταγωνιστή λήσταρχο ο οποίος επιδιώκει να γίνει υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας.


Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Πως οι ολοκληρωτικες αντιληψεις διαβρωνουν τη σκεψη και αρα καταλαμβανουν το πνευμα

Πρέπει να ήταν τον Μάρτιο του 1964. Η Ένωση Κέντρου είχε κερδίσει θριαμβευτικά τις εκλογές του Φεβρουαρίου και ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου είχε διορίσει γενικό γραμματέα στο υπουργείο Παιδείας έναν κορυφαίο Έλληνα στοχαστή, τον Ευάγγελο Π. Παπανούτσο. Δημοσιογράφος οκτώ μηνών τότε, συνάντησα τον μεγάλο αυτόν πνευματικό άνθρωπο ένα βράδυ στο γραφείο του και από την ημίωρη συζήτησή μας συγκράτησα μία φράση του: «Το να σκέπτεσαι κάθε πράγμα από την αρχή έως την άκρη, και πάλι από την αρχή, και πάλι έως την άκρη, χωρίς ποτέ να κουράζεσαι ή να απογοητεύεσαι –αυτό θα πει προβληματισμός. Είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπινου λόγου, μία ειδική διάσταση του στοχασμού που μόνον στον άνθρωπο υπάρχει».


Γράφει ο Ευ. Βενιζέλος

Η τυχοδιωκτική επιλογή της κυβέρνησης να διαχειριστεί το ζήτημα του ονόματος της πΓΔΜ με όρους τρέχουσας εσωτερικής πολιτικής και να επιχειρήσει να μεταφέρει το πρόβλημα της διαφωνίας των κυβερνητικών εταίρων στην αντιπολίτευση έφερε στην επιφάνεια το θεμελιώδες ζήτημα του τόπου που είναι η ιδιοσυστασία και η στάση της κοινωνίας των πολιτών. Ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνονται οι κυρίαρχες τάσεις στην κοινή γνώμη, τάσεις που καταγράφονται δημοσκοπικά και πολλαπλασιάζονται επικοινωνιακά. Η άλλη όψη του θεμελιώδους αυτού ζητήματος είναι η βαθιά κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης της κοινωνίας λόγω της απαξίωσης και της συνακόλουθης κρίσης αυτοπεποίθησης του πολιτικού συστήματος. Τα κόμματα φοβούνται διαρκώς μήπως βρεθούν σε απόκλιση με τις κυρίαρχες τάσεις της κοινής γνώμης και κληθούν να καταβάλουν πολιτικό κόστος που μειώνει το εύρος του πολυσυλλεκτικού ή του κοινωνικά και ιδεολογικά  στοχευμένου ακροατηρίου τους.