Του Σάκη Μουμτζή

Αυτό ήταν το σύνθημα που φώναζαν στις πορείες -την δεκαετία του 70- οι αριστεριστές και που το υιοθετούσαν και οι σφυροδρεπανάκηδες Ρηγάδες και κάποιοι Κνίτες που ήταν εκτός «γραμμής». Το επίσημο σύνθημα της ΚΝΕ ήταν τότε «αλλαγή πολιτικής, στην Μόσχα ο Καραμανλής».

Όλα αυτά τα συνθήματα ήταν «δουλεμένα» στα γραφεία των νεολαιών και είχαν απαραιτήτως την έγκριση της κομματικής καθοδήγησης. Ως εκ τούτου, υστερούσαν σε ευρηματικότητα και αυθορμητισμό μπροστά στα συνθήματα των «ποιητών» των ποδοσφαιρικών γηπέδων που, σε χρόνο μηδέν, συνέθεταν τα δικά τους, ανάλογα με την ροή του αγώνα και τα σφυρίγματα των διαιτητών.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πέρα από τους τακτικισμούς και τις ρητορικές κενολογίες, η ελληνική βιομηχανία έχει ανάγκη από συγκεκριμένες αποφάσεις, σταθερό περιβάλλον και λιγότερη γραφειοκρατία

Το ότι υπάρχει ακόμα στην Ελλάδα βιομηχανία, είναι ένα θαύμα –αυτό που πέτυχαν κάποιοι ηρωϊκοί βιομήχανοι και επιχειρηματίες, καθημερινά καθυβριζόμενοι από τα πολιτικά κέντρα του ζόφου και της παρακμής.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Θυμάμαι ήμουν στη Λευκωσία την 1η Ιανουαρίου του 2010 όταν απαγορεύθηκε το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους, εστιατορίων, μπαρ και λοιπά μαγαζιά μαζικής εστίασης. Το μέτρο εφαρμόστηκε από την μέρα αυτή και τηρήθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα.

Θυμάμαι επίσης ότι ήμουν στο Λονδίνο όταν στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς εφαρμόστηκε η απαγόρευση πληρωμής εισιτηρίου στον οδηγό, αν δεν είχες ηλεκτρονική κάρτα. Βεβαίως με τα μετρητά πλήρωνες 40% επιπλέον την αξία του εισιτηρίου. Το έκαναν προκειμένου να σε αποθαρρύνουν να πληρώσεις με μετρητά.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, καλόν είναι να δούμε από πιο κοντά τί προσφέρει στην χώρα ο κλάδος των τροφίμων,που ειναι ο πρασινος χρυσος της

Διατηρεί χαμηλούς τόνους, αποφεύγει τα πολλά λόγια, αλλά ρίχνει μεγάλο βάρος στα έργα. Κυρίως δε σε αυτά που ανοίγουν δρόμους για το μέλλον. Παρόμοια έργα είναι αυτά που περιέχουν καινοτομία, άϋλες προστιθέμενες αξίες και βεβαίως την απαιτούμενη για την χώρα μας εξωστρέφεια.

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Μια περίεργη «διαφήμιση-Ανοιχτή Επιστολή» δημοσιεύθηκε χθες στις εφημερίδες. Την υπογράφει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Εθνικού Κέντρου Αξιολόγησης της Ποιότητας και Τεχνολογίας στην Υγεία. Το ΕΚΑΠΤΥ είναι ΔΕΚΟ εποπτευόμενο από το υπουργείο Υγείας. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός του υπογράφει επίσης «Οικονομολόγος - Αναλυτής Συστημάτων Φοροτέχνης - Λογιστής Α΄ τάξης», αλλά όλοι τον ήξεραν ως μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στο Τμήμα Ναυτιλίας & Νησιωτικότητας.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
​Η δυσκολία ερμηνείας των ηθών του πρωτανθρώπου έγκειται κυρίως στην απόσταση που τα χωρίζει από τη δομή της σκέψης μας και τα δικά μας ήθη. Πώς να εξηγήσεις φερ’ ειπείν τη συμπεριφορά μιας ομάδας νέων οι οποίοι κακοποιούν έναν συνομήλικό τους μόνον και μόνον επειδή αισθάνθηκαν ότι σκέφτεται διαφορετικά από την αγέλη τους; Να την αποδώσεις στην ιδεολογία τους, αυτήν που παπαγαλίζουν όπως τα μαθήματά τους; Η ιδεολογία λειτουργεί ως άδεια κυκλοφορίας της βαρβαρότητας, όμως η βαρβαρότητα δεν έχει ιδεολογία. Να αποδώσεις τη συμπεριφορά τους στην ανατροφή της αυθαιρεσίας που τους έδωσαν το σπίτι, το σχολείο, και την επιβράβευσε το πανεπιστήμιο; Στη βεβαιότητα της ατιμωρησίας του ασύλου, ενισχυμένη από την ασφάλεια που τους παρέχει η αγέλη; Ολα αυτά μαζί, διανθισμένα κι από διάφορα ψυχολογικά σύνδρομα, το θράσος και την κοινή, κοινότατη βλακεία.

Του Απόστολου Δοξιάδη
Ενα άνθρωπος με ειδικές ανάγκες ξυλοκοπήθηκε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνήλθε άραγε το Πρυτανικό Συμβούλιο, ή έκανε κάποια ενέργεια; Το επιχείρημα ότι όταν συνέβη η βιαιοπραγία ήταν ήδη αργά, καταρρέει από το γεγονός ότι η πρόθεση και η απειλή της βίας είχε γίνει γνωστή

 Ανοικτή επιστολή στον Πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, σχετικά με τον ξυλοδαρμό ΑμΕΑ μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου:

Αξιότιμε κύριε Πρύτανη,

Σίγουρα πληροφορηθήκατε ότι στο πανεπιστήμιό σας, την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου , ένα Άτομο με Ειδικές Ανάγκες, και συγκεκριμένα ένας συνάνθρωπός μας με 80% αναπηρία, που πάσχει από χρόνιο νόσημα, με αμέτρητα συμπτώματα και επιπλοκές, ξυλοκοπήθηκε μέσα στο πανεπιστήμιό σας από άτομα που παριστάνουν τους προασπιστές ανώτερων ηθικών αξιών.

Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ{*}      

Ειναι τα απαραιτητα στοιχεια για μια αποτελεσματικη εξαγωγικη πολιτικηστην εποχη των αυλων αξιων

Η έκφραση διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα, με όνομα και επώνυμο, θα έπρεπε να είναι κορυφαίο σλόγκαν για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και την πολυπόθητη τόνωση της εξωστρέφειάς της. Και από την άποψη αυτή πρέπει να επισημανθεί ότι η Ελλάδα παρά τα απίστευτα ιστορικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που διέθετε και που διαθέτει από την εποχή που έγινε σύγχρονο κράτος, αγνόησε ότι μπορούσε να πετύχει πολλά για την οικονομία της προωθώντας αυτό το άυλο στοιχείο παραγωγής πλούτου, που είναι η επωνυμία και η συνακόλουθη με αυτή φήμη μιας επιχείρησης ή μιας χώρας. Ίσως στο επίπεδο αυτό, να αγνοήσαμε ότι τη σημασία της άυλης αξίας που είναι η επωνυμία και η εικόνα, πρώτοι την αντελήφθησαν για καλά, και την αξιοποίησαν βέβαια, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι καθιερώνοντας τον πολιτισμό ως όχημα γνώσεως αλλά και παραγωγής πλούτου.