Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Αχ αυτή η Οκτωβριανή Επανάσταση. Μας έφαγε τα νιάτα μας. Τις σκηνές με το καροτσάκι στα σκαλοπάτια της Οδησσού ή το σκουληκιασμένο κρέας στο «Θωρηκτό Ποτέμκιν» τις παρακολουθούσαμε με θρησκευτική ευλάβεια. Σιωπή στην κατάμεστη αίθουσα της Αλκυονίδας ή του Στούντιο. «Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ», τραγουδούσε ο Σαββόπουλος. Οι πιο υποψιασμένοι προσπαθούσαμε να αποκρυπτογραφήσουμε τους κώδικες των Cahiers du Cinema ή του ημετέρου «Σύγχρονου Κινηματογράφου» για να ξεθάψουμε την κρυμμένη ιδεολογία των σημείων. «Σημειολογία και Οκτωβριανή Επανάσταση» ήταν η πνευματική μας τροφή με αρκετές δόσεις φροϋδισμού. Μάης του ’68 γαρ. Ποιος τολμούσε να ομολογήσει ότι δεν έχει διαβάσει τουλάχιστον το πρώτο βιβλίο από το «Κεφάλαιο»; Και το «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν;

Του Κώστα  Χριστίδη *

Κατά δήλωση επιφανούς πρώην υπουργού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ‘’η αριστεία είναι ρετσινιά’’. Φαίνεται ότι όλα τα μέλη της κυβέρνησης ασπάζονται την αντίληψη αυτή, εξ ου και καταβάλλουν προσπάθειες όχι μόνο για να αποσείσουν την κατηγορία αυτή αλλά και να φθάσουν στο αντίθετο άκρο, αυτό της φανερής και αδιάλειπτης ανεπάρκειας!

Του Πάσχου Μανδραβέλη

​Μια δολοφονία από μόνη της μπορεί να δημιουργεί αποτροπιασμό, αλλά δεν δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας στον πληθυσμό. Αλλά μια δολοφονία, συν κάποιες απαγωγές, συν φασιστοειδή που δέρνουν μετανάστες στον Ασπρόπυργο, συν ομάδες που μπουκάρουν σε υπουργεία και πρεσβείες, συν συμμορίες που ακυρώνουν πλειστηριασμούς εκατομμυρίων, συν καθημερινές μάχες στα Εξάρχεια, συν ο τραυματισμός ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο από επίθεση χουλιγκάνων, συν οι επιθέσεις εναντίον καθηγητών, συν αδέσποτες σφαίρες στα κεφάλια μαθητών, συν συμβόλαια θανάτου στο Περιστέρι(!), συν..., συν..., συν..., είναι ένας συνδυασμός φαινομένων που πρέπει να μας ανησυχήσει. Κυρίως εκείνους που δεν ανησυχούν για τίποτε και δυόμισι χρόνια πολιτεύονται με το «έλα μωρέ, τώρα...». Βεβαίως η Ελλάδα απέχει πολύ από το να γίνει Κολομβία. Βρίσκεται όμως σε καλό δρόμο. Στο κάτω κάτω της γραφής η Κολομβία δεν έγινε Κολομβία σε μια νύχτα. Υπήρξαν πρόδρομα φαινόμενα, για τα οποία η πολιτική τάξη αδιαφόρησε, η αστυνομία με άνωθεν ή μη εντολές έκανε τα στραβά μάτια, οι δικαστές φοβήθηκαν ή «λαδώθηκαν» για να μην καταδικάσουν τους παρανομούντες. Ετσι σιγά σιγά ο καρκίνος εξαπλώθηκε και τώρα υπάρχουν συμμορίες που σκοτώνονται στους δρόμους.

Του Αλέξη Παπαχελά

​​Στη χώρα όπου γεννήθηκε η μυθολογία και όπου όλα εξετάζονται από ένα βαθύτατα ελληνοκεντρικό πρίσμα διεξάγεται μία μεγάλη συζήτηση τελευταία. Θέμα, το πόσο και γιατί στηρίζουν τον Αλέξη Τσίπρα οι ξένοι. Ποια είναι, λοιπόν, η αλήθεια;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι σημερινοί 30άρηδες και 35άρηδες, με σχεδόν άλλα 60 χρόνια προσδόκιμο ζωής, θα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους

Θυμάμαι πριν λίγα χρόνια έναν νεαρό που ήθελε να γίνει δημοσιογράφος να με ρωτά, λόγω της ιδιότητάς μου ως προέδρου της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ), πότε θα έπαιρνε σύνταξη και πόση περίπου.

Του Αντώνη Τριφύλλη

Είθε οι θεοί του Ολύμπου και οι αξίες του Διαφωτισμού και της Ακρόπολης να φωτίσουν και τους δικούς μας να βρούνε την Ιθάκη της ανάπτυξης, αντί να παραδέρνουν, κοντά 10 χρόνια, στα νερά του εκδικητικού Ποσειδώνα, του λαϊκισμού και του ανορθολογισμού.

«Γέρασε ανάμεσα στη φωτιά της Tροίας και στα λατομεία της Σικελίας...»
«Ευριπίδης, Aθηναίος»
Γιώργος Σεφέρης

Του Χρήστου Χωμενίδη

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν δύο κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα. Αμφότερα πιστεύουν και έμπρακτα υποστηρίζουν την ελεύθερη οικονομία, με διαφάνεια εντούτοις, με αυστηρούς κανόνες εναντίον της διαπλοκής και του παρασιτισμού. Αμφότερα προάγουν καινοτόμες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Αμφότερα διαθέτουν την ευαισθησία -αλλά και την ευφυΐα- να προστατεύουν τις πιό ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, να μην αφήνουν κανέναν να βυθίζεται στην ακραία φτώχεια, η οποία συνεπάγεται περιθωριοποίηση, δυστυχία, επιθετικό μίσος. Αμφότερα ομνύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια μάς τάϊσαν αντιαμερικανισμό και μάς πούλησαν όλα τα φούμαρα του πλανήτη για την Αμερική. Τώρα τί πραμάτεια έχουν;

Από την αριστερά φάγαμε αντιαμερικανισμό με την κουτάλα. Στην διάρκεια της επίσκεψης Κλίντον ο υπόκοσμος των Εξαρχείων και οι τραμπούκοι της αριστεράς έδωσαν ρέστα, διέλυσαν την Αθήνα, εξευτέλισαν την χώρα. Πού είναι τώρα όλα αυτά τα μπουμπούκια; Απλώς κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο, γιατί εκπροσωπούνται στην εξουσία –η οποία τούς αφήνει ελεύθερους να καίνε, να δέρνουν, να αρπάζουν, να πουλάνε «προστασία» και κάπου εκεί το σίδερο κολλάει στην βράση. Εξάλλου, έχουν και εκπρόσωπό τους στο πρωθυπουργικό γραφείο. Αυτόν που λέει «στα τσακίδια» στους επενδυτές.