• Βρίσκεστε εδώ:  
  • Αρχική
  • Άρθρα -Απόψεις

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 916

Του Κώστα  Χριστίδη*

Χώρες όπως η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία εισήλθαν σε ‘’μνημονιακά’’ προγράμματα μετά την Ελλάδα και ήδη εξήλθαν από αυτά. Η χώρα μας εισήλθε τον Μάϊο 2010 και παραμένει μέσα σε ασφυκτικό μνημονιακό καθεστώς με αβέβαιη προοπτική. Πού οφείλεται η αδυναμία επιστροφής στην ‘’κανονικότητα’’ ;

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 931

Του  Ηλία Μαγκλίνη
Η είδηση του θανάτου του Γιάννη Καλατζή με ταξίδεψε χρόνια πίσω. Ιανουάριος, 1993: στον θάλαμο της Α3 διμοιρίας της 3ης Μοίρας του κέντρου βασικής εκπαίδευσης της Πολεμικής Αεροπορίας στην Τρίπολη, κάθε πρωί (μα κάθε πρωί), αξημέρωτα, με την έγερση, ένα ραδιοφωνάκι έπαιζε την «Τζαμάικα». Προφανώς ήταν ένας τοπικός σταθμός με τη δική του playlist, πάντως ξυπνούσαμε κάθε μέρα και κάναμε την προετοιμασία για την πρωινή επιθεώρηση με τους ήχους, μεταξύ άλλων κλασικών ελληνικών ασμάτων, της «Τζαμάικας».

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 878

Του  Θανάση Μαυρίδη
Αν κάτι δεν μπορώ να συγχωρέσω στον Αλέξη Τσίπρα είναι ο διχαστικός του λόγος που διέλυσε φιλίες ετών, που έφερε την διχόνοια ακόμη κι ανάμεσα σε συγγενείς. Είδαμε την λογική του εμφυλίου να ανασταίνεται και να στέκεται εκεί, όρθια και απειλητική. Δεν θα ξεχάσω ένα περιστατικό με γνωστό διασκεδαστή. Διότι, όλοι μαζί, τελικά, δεν μπορούμε!

Ήταν στα χρόνια της πλατείας. Ο τραγουδιστής – ηθοποιός – διασκεδαστής σε κάποια παράστασή του είδε ένα κυβερνητικό στέλεχος της μνημονιακής κυβέρνησης με το οποίο «διαφωνούσε πολιτικά». Και τι έκανε; Απαίτησε να φύγει ο … εχθρός από την αίθουσα για να συνεχίσει! Κι αυτός ο άνθρωπος πήγε να τραγουδήσει με τον Σαβόπουλο στο Καλλιμάρμαρο και να μας πει ότι όλοι μαζί μπορούμε! Δεν μπορούμε όλοι μαζί. Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν γίνεται. Όχι γιατί αυτός έχει την ταμπέλα του «Αριστερού» και εμείς δήθεν δεν μιλάμε μαζί τους. Αλλά διότι υιοθέτησαν τον διχαστικό λόγο του κ. Τσίπρα: «Ή αυτοί ή εμείς».

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 827

- Διορισμούς δικαστικών σε γραφεία πρωθυπουργών είχαμε και στο παρελθόν. Δεν είναι υποκριτικό να εξανίσταται η αντιπολίτευση με την περίπτωση Θάνου;

Όχι δεν είναι το ίδιο. Η επιλογή του πρωθυπουργού είναι  απονομιμοποιητική της Δικαιοσύνης. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι είχε μεσολαβήσει η επιλογή της συγκεκριμένης δικαστικής λειτουργού από το υπουργικό συμβούλιο για την κορυφαία θέση της δικαστικής εξουσίας. Επομένως, με τον διορισμό της στο γραφείο του πρωθυπουργού, αμέσως μετά τη λήξη της θητείας της,  δημιουργήθηκε αυτόματα και αναδρομικά πρόβλημα θεσμικής αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας. Και της ίδιας, και της κυβέρνησης που την επέλεξε. Είναι άλλο να αποσπάται ένας μεσαίου βαθμού δικαστικός λειτουργός στο νομικό γραφείο  του πρωθυπουργού, είναι διαφορετικό ένας δικαστής να αποφασίσει να παραιτηθεί  από την υπηρεσία του και να πολιτευθεί -κάτι που είχε συμβεί στο παρελθόν-, και τελείως διαφορετικό να διορίζει ένας πρωθυπουργός έναν ανώτατο δικαστικό σε μετακλητή θέση, ενώ προηγουμένως τον έχει επιλέξει μέσω του υπουργικού του συμβουλίου στην  ηγετική  θέση  της δικαστικής ιεραρχίας. Επιπλέον, πρόκειται για δικαστικό λειτουργό που τιμήθηκε με τα καθήκοντα του υπηρεσιακού πρωθυπουργού, του υποτίθεται απολύτως ουδέτερου και αμερόληπτου πολιτικά.  Θα προσέθετα δε και κάτι ακόμη πιο προβληματικό. Η απόπειρα που έκανε η κ. Θάνου να αυξήσει το όριο ηλικίας των δικαστών, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα με τρόπο που αντιβαίνει σε κάθε επιστημονική προσέγγιση είναι ένας πάρα πολύ κακός οιωνός για το πως θα ασκήσει τα καθήκοντά της δίπλα στον πρωθυπουργό.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 1170

Τέλη της δεκαετίας  ’50 αρχές δεκαετίας  ’60 ήταν, όταν  τα ελληνικά νησιά έγιναν πόλος έλξης μαζικού τουρισμού. Από μικρά δωματιάκια , μέχρι ξενοδοχειακές μονάδες και μπανγκαλόους δημιουργήθηκαν, για να υποδεχτούν τουρίστες  προερχόμενους κυρίως από Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία και Σκανδιναβικές χώρες … Μπορεί , τότε να μην υπήρχε η τεχνογνωσία, η πληροφόρηση να έφτανε με το σταγονόμετρο, η κοινή γνώμη να διασκέδαζε με περιοδικά όπως το Ρομάντσο, Θησαυρό, Φαντάζιο κλπ καθώς τηλεόραση δεν υπήρχε , αλλά ούτε και οι γνώσεις ξένων γλωσσών,   το προσωπικό των ξενοδοχείων και των εστιατορίων το μόνο που είχε ως όπλο του ήταν την ευγένεια και τη εργατικότητα για να μείνει στην εργασία, ενώ οι παραλίες ήταν γεμάτες από καρέκλες σιδερένιες και πλαστικές. Μπορεί να συνέβαιναν όλα αυτά,  αλλά η Ελλάδα διατηρούσε ακόμα το στοιχείο που μας έκανε μοναδικούς στον κόσμο, δεν ήταν τίποτα άλλο από  την «Ελληνική φιλοξενεία».