Την άμεση λήψη μέτρων για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, την καθιέρωση αξιόπιστου συστήματος πιστοποίησης και την κατοχύρωση ελληνικού σήματος για το μέλι ζητούν με ερώτησή τους στη Βουλή, απευθυνόμενοι προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Βασίλης Κεγκέρογλου και Μιχάλης Τζελέπης.

Στην ερώτησή τους, οι Βουλευτές τονίζουν πως είναι απαραίτητη η προστασία των καταναλωτών, αλλά και των χιλιάδων μελισσοκόμων, από φαινόμενα νοθείας και παράνομων ελληνοποιήσεων, ειδικά μάλιστα διότι το ελληνικό μέλι έχει διεθνή φήμη και αναγνωρισμένη ποιότητα. Ζητούν μάλιστα να υιοθετηθούν οι σχετικές προτάσεις της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας και της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού και λοιπών προϊόντων κυψέλης.

Tου Παν. Ιωακειμίδη*
Ας πάψουμε επιτέλους να ρίχνουμε αναθέματα στους άλλους και ας δούμε την καμπούρα μας

Το 1897, μετά το τέλος του καταστροφικού ελληνοτουρκικού πολέμου, η εφημερίδα «Σάλπιγξ» κατηγόρησε την Ευρώπη ότι δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει την Ελλάδα από το να πάει στον πόλεμο, «ενώ άριστα εγνώριζε πού θα έφερεν το Ελληνικόν Έθνος η ευγενής του τύφλωσις» (βλέπε Γ.Ν. Γιανουλόπουλος, «Η ευγενής μας τύφλωσις...»).  Εκατόν είκοσι χρόνια μετά, είναι ζήτημα εάν έχουμε καταλάβει πού μάς οδηγεί «η ευγενής μας τύφλωσις». Και ναι μεν σε ό,τι αφορά την οικονομία, η Ευρώπη έκανε κάτι για να μάς σταματήσει, να μάς κάνει να καταλάβουμε. Στα άλλα όμως θέματα, που δεν μπορεί να κάνει αυτό το κάτι (γιατί δεν έχει την αρμοδιότητα), παραμένουμε εκεί περίπου που ήμασταν το 1897. Γιατί «η ευγενής μας τύφλωσις» σημαίνει:

Του Α. Λυκαύγη*

Πού μπορεί να καταλήξει μία ολέθρια πληθυσμιακή ανατροπή σε σχέση με την ελληνοκυπριακή παρουσία στην Μεγαλόνησο

Το θέμα δεν είναι ότι σήμερα (15 Ιουλίου) συμπληρώνονται σαράντα τρία συναπτά έτη από το σιαμαίο έγκλημα εις βάρος της Κύπρου. Kαι άρα σαράντα τρία χρόνια κατοχής κυπριακών (και επομένως ευρωπαϊκών) εδαφών.

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το άρθρο που ακολουθεί εγράφη από τον υπογράφοντα στον Οικονομικό Ταχυδρόμο της 13ης Ιουνίου 1985, δηλαδή πριν 32 χρόνια. Ας έλθει κάποιος να μάς πει ότι είναι ξεπερασμένο

Έχουμε και άλλοτε τονίσει από τις στήλες αυτές ότι η συμμετοχή της χώρας μας στην αποφασιστική για την πορεία της ανθρωπότητας νέα βιομηχανική επανάσταση, που συντελείται κάτω από τα απαθή, αμέριμνα και αλλού ίσως στραμμένα βλέμματα της ελληνικής «ηγετικής τάξης», είναι σχεδόν χαμένη.

ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Χ.  ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας δι’ ηπίου πραξικοπήματος (που είναι η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές) ανήλθε στην εξουσία έχοντας εκ των προτέρων εξασφαλίσει την συμμαχία της πιο χυδαίας δεξιάς στην Ελλάδα, δεν μάς λέει τίποτα. Η προσπάθεια της κυβέρνησης αυτής επί ένα εξάμηνο να διαπραγματευτεί μία αδιαπραγμάτευτη συμφωνία, να εκβιάσει εταίρους και δανειστές μας, να προσπαθήσει να πουλήσει την Ελλάδα στην Ρωσία και τελικά να πτωχεύσει τις τράπεζες επιβάλλοντας κεφαλαιουχικούς ελέγχους, δεν θυμίζει κάτι από νοτιοαμερικανικό αυταρχικό λαϊκισμό;