- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 821
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Κάποτε εθεωρείτο κάτι σαν άντρο αστικής ακολασίας. Εκεί σύχναζαν διάφοροι άνθρωποι, ως επί το πλείστον μέλη της πολυπληθούς τότε νεοπλουτοκρατίας και των παρελκομένων της, για να επιδοθούν στα παράξενα τελετουργικά τους. Ακουγαν μουσική χωρίς λόγια, έβηχαν στα διαλείμματα ανάμεσα στα μέρη μάλλον από αμηχανία, και παρακολουθούσαν παραστάσεις όπου οι ηθοποιοί αντί να μιλάνε σαν άνθρωποι τραγουδούσαν σαν τενόροι. Γενικά εθεωρείτο τόπος λαρυγγισμών και η προοδευτική κοινή γνώμη το αντιμετώπιζε ως φαραωνική ιδιοτροπία ενός ανθρώπου, του Χρήστου Λαμπράκη. Οι πιο ψαγμένοι έλεγαν ότι αντί για Μέγαρο η Ελλάδα χρειάζεται καλή μουσική παιδεία και οι πιο προωθημένοι απλώς απαξιούσαν να περάσουν απέξω. Κάρφος στον οφθαλμό της δημοκρατικής μας ισότητας. Το «Δεν πάω Μέγαρο θα μείνω με τον παίδαρο» δεν ήταν τραγούδι. Ηταν ιδεολογικό πρόγραμμα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 864
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πρόσφατα σε τηλεοπτική συνέντευξή του, ότι βλέπει παντού χαμογελαστούς ανθρώπους. Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν τους βλέπει ξύπνιος ή στον ύπνο του. Γιατί θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι αυτή η παρατήρηση είναι ένα ακόμη από τα πολλά και ήδη γνωστά ψέματα του, που μας έχει αραδιάσει όλα αυτά τα χρόνια, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 2993
Βράδυ Καλοκαιριού η τηλεόραση για μια ακόμα φορά παίζει την «Χαρτοπαίχτρα»… ταινία που μπορεί να έχεις δει 1500 φορές άλλη μια ακόμα πάλι γέλιο θα σε κεράσει. Μια Ρένα υπέροχη, πληθωρική, με πηγαίο χιούμορ και αυθορμητισμό που σε παραπέμπει στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής. Κατά την ταπεινή μου άποψη η Ρένα Βλαχοπούλου είναι η μεγαλύτερη ελληνίδα ηθοποιός που αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο, σε άλλους θύμιζε την αδελφή, τη φίλη που θα ήθελαν να έχουν και να τους πετάει ατάκες, τη κόρη, τη σύζυγο, τη θεία , τη μητέρα, το καλό παρεάκι που θα ήθελες να περάσεις για πάντα τη ζωή σου μαζί της. Είχε το ταλέντο, να σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι στο γέλιο ενώ ταυτόχρονα να σε συγκινεί, μόνο μια Βλαχοπούλου θα μπορούσε να το καταφέρει αυτό.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 960
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Μία φορά είχα βρει μια καρέκλα να καθίσω σ’ ένα τεράστιο τραπέζι στου «Λεωνίδα» στο Λυγουριό, προσκεκλημένος κάποιου φίλου που ήταν κι αυτός προσκεκλημένος κάποιας ηθοποιού. Αισθανόμουν σαν τον Πίτερ Σέλερς στο «Πάρτι», αλλά τουλάχιστον είχα πετύχει στον στόχο μου. Δεν θυμάμαι να έγινε κάποια συζήτηση για την παράσταση. Ούτως ή άλλως, στο τραπέζι ήταν συγκεντρωμένος ο θίασος, από τους πρωταγωνιστές ώς τον χορό και τα κοντάρια, και ως εκ τούτου ήταν δεδομένο ότι η παράσταση ήταν εξαιρετική, αν όχι μοναδική, ιδιαιτέρως πρωτότυπη, ανεπιφυλάκτως ενδιαφέρουσα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 871
Του Αγγελου Κωβαίου
Σε ένδειξη της νοοτροπίας που λέει ότι το κράτος είναι «δικό μας», η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ συνεδριάζει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τι θα έλεγε άραγε γι’ αυτό ο Χρήστος Λαμπράκης;
Εχοντας την τιμή και την χαρά να είναι η κυβέρνηση που κρατικοποίησε το Μέγαρο Μουσικής, η πρώτη φορά Αριστερά αποφάσισε να μετατρέψει τον συγκεκριμένο εμβληματικό χώρο για την πολιτιστική ζωή της χώρας σε κομματική αρένα.
Στα 26 χρόνια λειτουργίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ουδέποτε διανοήθηκε κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν να το χρησιμοποιήσουν για κομματική συνεδρίαση.





Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.