Του Πάνου Ευαγγελόπουλου

Η Λατινική Αμερική έχει δοκιμαστεί σε όλο το μήκος της ιστορίας της από εγχειρήματα επιβολής κολεκτιβιστικών θεσμών τα οποία έχουν ως συνέπεια την φτωχή απόδοση των οικονομιών της που συνίσταται στην αναιμική ανάπτυξη, την καταφανή ανισομερή διανομή του πλούτου, την εκτεταμένη φτώχεια, την αντιπαραγωγική και λιμνάζουσα κατανομή τεράστιων περιουσιακών αποθεμάτων που όλα μαζί οδηγούν σε μία ιδιότυπη κοινωνική σύνθεση που αδυνατεί να διαχειριστεί έναν αφάνταστο επίγειο παράδεισο. Από την ανακάλυψη της και καθ’ όλη την διάρκεια των νεότερων χρόνων, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι κατακτητές, με διάφορα προσωπεία, τυχοδιώκτες κονκισταδόροι, ιεραπόστολοι της καθολικής εκκλησίας, επίσημοι τοποτηρητές των βασιλικών αυλών, εγκαθίδρυσαν σε όλη την Λατινική Αμερική απ’ άκρη σ’ άκρη τον φεουδαλικό κολεκτιβισμό με εμφανή χαρακτηριστικά στάσιμης δουλοπαροικίας που ακινητοποίησε την κοινωνική δυναμική και την οικονομική άνθηση για όλη την ιστορία της μέχρι σήμερα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδροπουλου

Με στόχο την μετεκλογική συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία, για να βγει η χώρα από τα αδιέξοδα

Στην ίδρυση κόμματος, την δημιουργία του οποίου θα ανακοινώσει μέσα στο φθινόπωρο, προσανατολίζεται ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, και ήδη γύρω του συσπειρώνει αθόρυβα, πλην ουσιαστικώς, ευρύτερες σοσιαλδημοκρατικες δυναμεις και οχι μόνον. Όπως τονίστηκε σε ρεπορτάζ της  «Εστίας» τη Δευτέρα 31 Ιουλίου, με την νέα πολιτική κίνηση του κ. Βενιζέλου σχεδιάζουν να συμπαραταχθούν η «Ώρα Αποφάσεων» των Άννας Διαμαντοπούλου και Γιώργου Φλωρίδη, καθώς και το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Γράφει ο Γιάννης Μαρίνος

 Μπορεί να διακηρύσσει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι «εν αρχή ην ο λόγος». Ομως πρώτος ήταν ο όφις που με ένα ψέμα έπεισε τον Αδάμ να δοκιμάσει τη θεσπέσια γεύση του απαγορευμένου καρπού.

Ετσι, ο τελευταίος εξέπεσε από τον Παράδεισο και εμείς όλοι μαζί του. Και έκτοτε βολοδέρνουμε έως σήμερα αποκομίζοντας τον επιούσιο με τον ιδρώτα του προσώπου μας. Εντούτοις, δεν επαύσαμε ποτέ να αναζητούμε ανά τους αιώνες την απόλαυση του απαγορευμένου καρπού. Αυτόν όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να τον ανευρίσκεις.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το να γίνονται στάχτη και τα μυαλά των ανθρώπων σε νέου είδους κρεματόρια της σκέψης, είναι μία νέα μορφή γενοκτονίας

Δεν το ήξερα, αλλά μού το έμαθε ο κύριος πρωθυπουργός στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του. Είπε λοιπόν ότι, επειδή είμαι ένας από αυτούς που τον έχουν «βομβαρδίσει με ρητορικά σχήματα περί αριστείας», επληροφορήθην ότι θεωρεί περίπου ως «κληρονομικό δικαίωμα την εξουσία, αλλά λίγους μπορεί να πείσει». Επίσης, υποθέτω, κατά την πρωθυπουργική συλλογιστική, ότι πρέπει να διαθέτω αμύθητη περιουσία και να έχω δεν ξέρω γω πόσους λογαριασμούς σε υπεράκτιες εταιρείες (προφανώς ο κ. Τσίπρας αγνοεί τον ελληνικό όρο, γι’ αυτό και χρησιμοποίησε τον αγγλικό off-shore).

Πέντε Αυγούστου δώδεκα και πέντε, στο λεωφορείο με προορισμό για τη δουλειά, ενώ χάζευα από το παράθυρο τις βιτρίνες, την άδεια πόλη, ακούω από το ραδιόφωνο τους στίχους ενός ποπ τραγουδιού «θέλω επειγόντως διακοπές» σκέφτηκα για λίγο… πως οι διακοπές λειτουργούν και δρουν λυτρωτικά ... ή μήπως όχι;

Τα τελευταία χρόνια, συζητώντας με φίλους  νοιώθω όλο και περισσότερο να μας κυριεύει μια ανεξήγητη κούραση, η οποία δεν πηγάζει από το φόρτο εργασίας αλλά έχει να κάνει με τη εσωτερική μας διάθεση. Από το διαδίκτυο ως και το ραδιόφωνο συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από μαύρες ειδήσεις, χαράτσια, ΕΝΦΙΑ, περικοπές , επιπλέον φόρους, ανεργία,  αυτοκτονίες και τροχαία…Μέσα σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η φονική πυρκαγιά στο Μάτι με 88 και πάνω νεκρούς και ανυπολόγιστες καταστροφές, άντε  μετά εσύ να χαρείς διακοπές αν έχεις μια σταλιά ευαισθησία.