Του Πάσχου Μανδραβέλη
Περισσεύει η χλεύη για τη διαδικασία ανάδειξης αρχηγού, που έπειτα από πολλές απόπειρες και με χίλια ζόρια, ξεκίνησε στην Κεντροαριστερά. Οσοι έχουν ισχυρή μνήμη θα θυμούνται ότι ανάλογη ήταν η λοιδορία για την εκλογή από τη βάση που εισήγαγε στα ελληνικά πράγματα το 2004 ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Βασικό αντικείμενο της ειρωνείας τότε ήταν η μία υποψηφιότητα. Σήμερα οι πολλές.

Του  Άγγελου Κωβαίου
Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να κατηγορεί με εμμονικό τρόπο το «παλαιό σύστημα», ενώ ονειρεύεται τις πρακτικές του παρελθόντος. Υπόσχεται προσλήψεις και «αναδιανομή», επιβεβαιώνοντας άθελά του ότι ο Θόδωρος Πάγκαλος είχε δίκιο και ότι όσα είχε παραδεχθεί εξακολουθούν να ισχύουν

Ισως συμβαίνει ασυναίσθητα, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει καθημερινώς να βυθίζεται στην νοοτροπία εκείνη που τον χαρακτηρίζει και την οποία μάλλον δεν μπορεί να υπερβεί: τη νοοτροπία του αντιπολιτευόμενου Πρωθυπουργού.

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Ηταν Δεκέμβριος του 2015. Στη Ν.Δ. γινόταν «του Παπαμιμίκου» – κατά τη φράση που χρησιμοποιεί τις τελευταίες ημέρες στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, για να ξορκίσει τα εκλογικά ατυχήματα. Πολλοί προφήτευαν τότε ότι η Δεξιά διαλύεται. Ακόμη περισσότεροι στοιχημάτιζαν στην άτρωτη ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον ένα ζεϊμπέκικο της Oλγας Γεροβασίλη –με τον Γ. Μαργαρίτη να καθαρίζει για χάρη της την πίστα– είχε ερμηνευθεί ως χορογραφία της συριζαϊκής αυτοπεποίθησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ένιωθε –και χόρευε– σαν να ήταν το νέο ΠΑΣΟΚ.

Του Λέανδρου Ρακιντζή*

Διάβασα μια είδηση που με προβλημάτισε ιδιαιτέρως. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να εγκαταστήσει 1000-1500 πρόσφυγες  σε δημόσια αγροτεμάχια κατά παραχώρηση. Πρόκειται για μία κίνηση που συνιστά μερική λύση του μεταναστευτικού προβλήματος αλλά ταυτόχρονα και επωφελή κίνηση για την αγροτική οικονομία.

Η υλοποίηση όμως της ιδέας αυτής απαιτεί, εκτός από τον ακριβή χωροταξικό σχεδιασμό, λεπτομερή και ειλικρινή διαχείριση του ζητήματος. Εννοείται χωρίς  πολιτικές παρεμβάσεις του τύπου «τα σκουπίδια  στην αυλή του γείτονα» με πρόβλεψη αντιμετώπισης των δυσχερειών που θα ανακύψουν από την αντίδραση  και τη μη συνεργασία των τοπικών κοινωνιών. Επιπλέον, ο κρατικός μηχανισμός οφείλει να επιδείξει ευαισθησία όσον αφορά το θέμα της  μη ισότιμης με τους Έλληνες  μεταχείρισης από τις δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως  τη μη εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διαφόρους μεσάζοντες και επιτήδειους.

Του Παντελή Μπουκάλα

​​Το πρώτο βήμα; Αν δεν πρόκειται για τυπικό λεονταρισμό, εσωτερικής πρωτίστως κατανάλωσης, και η πρόσφατη δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου αποτελεί πράγματι «το πρώτο βήμα της στρατιωτικής επιχείρησης του Λαϊκού Στρατού της Κορέας στον Ειρηνικό», όπως απεφάνθη ο απολυταρχικός ηγεμών Κιμ Γιονγκ Ουν, ποιο θα μπορούσε να είναι το δεύτερο; Να πέσει πάνω στην Ιαπωνία ο πύραυλος; Να πέσει στη Νότια Κορέα; Στο νησί Γκουάμ; Ή να στοχεύσει τις ΗΠΑ, κι ας μη φτάσει ποτέ;