Του Χρίστου Χ. Λιάπη
Σε εικοσιδύο εκατομμύρια ανέρχονται τα θύματα του πρώτου από τα τρία ολοκαυτώματα για τα οποία ευθύνεται ο Ιωσήφ Στάλιν. Θύματα διωγμών και εκτελέσεων στο πλαίσιο της βίαιης κολεκτιβοποίησης της σοβιετικής γεωργίας, αλλά και του λιμού που προκάλεσε το μαγαλομανιακό πενταετές σχέδιο του αιμοσταγούς Σοβιετικού δικτάτορα  για ταχεία εκβιομηχάνιση της Ρωσιάς, εις βάρος της αγροτικής παραγωγής. Η πρώτη αυτή, σταλινική εκατόμβη ξεπερνά κατά δεκαέξι εκατομμύρια θύματα το ολοκαύτωμα των Εβραίων που προκάλεσε ο Χίτλερ.

Του Γιάννη Σιδέρη
Το πρώτο σοκ ήταν η αποκάλυψη των μυστικών ραντεβού με μεγαλοεκδότη, ενώπιον της γάτας των Ιμαλαΐων. Δεν ζήτησαν απλώς βοήθεια από τον εμβληματικό εχθρό, που με τα προσκείμενα ΜΜΕ τους και τα troll τους στα social media είχαν δαιμονοποιήσει (δικαίωμά τους), ενώ παράλληλα είχαν ελεεινολογήσει τους επαγγελματίες δημοσιογράφους του συγκροτήματός του, αλλά και γενικώς το δημοσιογραφικό κόσμο, με στόχο να απαξιώσουν κάθε φωνή κριτικής, ακόμη και καλόπιστης.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας ψάχνει για συμμάχους στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι βέβαιον ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός αποτελεί την καλύτερη επιλογή

Πέρα από την ηλικία τους, ο Εμμανουέλ Μακρόν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχουν τίποτε κοινό. Άνθρωπος της παιδείας και της μάθησης ο Γάλλος πρόεδρος, καταληψίας και απαίδευτος ο Έλληνας πρωθυπουργός. Γαλάτης ευγενής ο ένας, επιρρεπής στην μαγκιά ο άλλος. Σε τράπεζες μεγάλωσε ο Μακρόν, στην ΚΝΕ και στον σταλινισμό έδινε εξετάσεις ο Τσίπρας. Βαθειά η ευρωπαϊκή κουλτούρα του Γάλλου, άσχετος με αυτήν ο μεθαυριανός συνομιλητής του.

Του Aνδρέα Ζαμπούκα

Πρόσφατα μιλούσα με έναν φίλο επικοινωνιολόγο. Με εντυπωσίασαν οι οξυδερκείς παρατηρήσεις του σχετικά με την κουλτούρα που εμπέδωσαν τα σίριαλ της τηλεόρασης στη μέση Ελληνίδα. Από το λεξιλόγιο, τον κώδικα ηθικών αξιών μέχρι και τον επιτονισμό στη φωνή.

Δεν είναι όμως, μόνο η υποκουλτούρα της ψυχαγωγίας.  Ποιος ήταν άραγε ο ρόλος των δημοσιογράφων, κυρίως στα χρόνια του Μνημονίου; Τότε που η κοινωνία είχε ανάγκη την αφύπνιση και το μεγάλο άλμα στην πραγματικότητα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου

H εικόνα του γεωγράφου-παιδαγωγού σήμερα έχει ξεθωριάσει. Η γεωγραφία δεν είναι πια αυτό που ήταν για τους πρίγκιπες του μακρινού παρελθόντος, αλλά και για πολλούς χαράκτες στρατηγικής του 20ού αιώνα. Από πολλές πλευρές, η σημερινή γεωγραφία είναι, μεταξύ άλλων, και ένα σοβαρό εργαλείο μάρκετινγκ. Δεν είναι συνεπώς τυχαίο το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις δίνουν μεγάλη έμφαση στον παράγοντα αυτόν και ιδρύουν στο εσωτερικό τους συστήματα γεωγραφικής πληροφόρησης (ΣΓΠ), που συγκεντρώνουν ποικίλα δεδομένα τα οποία επεξεργάζονται και αναλύουν με χωροταξικά κριτήρια.