Tου Φάνη Ζουρόπουλου
ΑΚΟΥΩ πολλούς , συνταξιούχους  κυρίως, να περιμένουν το μέρισμα [που δεν είναι μέρισμα, ούτε επίδομα, ούτε τίποτα , ένα ...χαρτζιλίκι των Συριζανελ είναι ...],με το οποίο θα τους λαδώσουν τα Χριστούγεννα......Και να το θεωρούν .....Μάνα εξ ουρανού, παρόλο που τους πετσόκοψαν τις συντάξεις και τους ληστεύουν με τον ΕΝΦΙΑ.ΕΙΝΑΙ τα πρώτα δείγματα της φτωχοποίησης που εφαρμόζει το Σταλινοφασιστικό καθεστώς. ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ: Για να πάρεις εσύ την κουτσουρεμένη έστω σύνταξη σου και να πληρωθεί ο.... στρατός των δημοσίων υπαλλήλων , οι ελεύθεροι επαγγελματίες φτύνουν αίμα, στην κυριολεξία .

Του  Κώστα Γιαννακίδη

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να πετύχει μεγαλύτερη ωφέλεια και καλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα αν διέθετε το πλεόνασμα της υπερφορολόγησης σε αναπτυξιακές και επιχειρηματικές δραστηριότητες και όχι σε παροχές συγκυριακής ανακούφισης της εκλογικής πελατείας

Οσοι έχετε καβαλήσει τα 40, δεν μπορεί να μη θυμάστε τον Γιώργο Πολυχρονίου να παρουσιάζει τηλεπαιχνίδια, με την Ελένη Μενεγάκη στην επίδειξη των δώρων. «Εκατομμύρια!» φώναζε ο G-Poly και γύριζε ο Τροχός, άνοιγαν παράθυρα και έπεφταν κουρτίνες. Ειλικρινά μου θυμίζει τον Τσίπρα να μοιράζει υπερπλεόνασμα.

Του Κώστα  Χριστίδη*

Με αφορμή ένα άκρως ενδιαφέρον συνέδριο που συνδιοργάνωσαν πρόσφατα η Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College με τίτλο ‘’Αναζητώντας την Μεταρρύθμιση στην Νεότερη και Σύγχρονη Ελλάδα’’, θα σημειώσω ότι η αλλαγή είναι το μόνο σταθερό στον κόσμο αυτό. ‘’Τα πάντα ρει’’, κατά την έκφραση του Ηράκλειτου. Η αλλαγή υπάρχει από την έναρξη του χρόνου και θα συνεχίζεται για πάντα. Κάθε αλλαγή δημιουργεί προβλήματα και ανάγκη προσαρμογών. Τα προβλήματα απαιτούν λύσεις και οι λύσεις δημιουργούν νέες αλλαγές. Όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα και η ταχύτητα των αλλαγών – όπως συμβαίνει με πρωτόγνωρους ρυθμούς τις τελευταίες δεκαετίες – τόσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα και η περιπλοκότητα των προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Και μόλις μία ομάδα προβλημάτων επιλυθεί, μία νέα γενεά προβλημάτων αναδύεται, εξ ου και η διαρκής ανάγκη μεταρρυθμίσεων, μεταβολής δηλ. του τρόπου με τον οποίο επιτελούνται διάφορα πράγματα και λειτουργούν συστήματα και θεσμοί.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η καθημερινά εντεινόμενη δραστηριότητα των ποικιλώνυμων αναρχικών ομάδων, που τα ΜΜΕ τις αποκαλούν αντιεξουσιαστές, από τον φόβο μήπως φτάσουν στα γραφεία τους και τους τα κάνουν γυαλιά καρφιά, με την κυβέρνηση από την πλευρά της ακτιβιστές να δείχνει μια φιλική προς αυτούς στάση, έχουν καταντήσει την Αθήνα μιαν αναρχοκρατούμενη πόλη.

Ρίχνουν μολότοφ σε αστυνομικό τμήμα και ο κατά τα άλλα αρμόδιος υπουργός, σφυρίζει κλέφτικα. Την ίδια ώρα τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα για να υμνήσουν το θεάρεστο έργο του και ο αρχηγός της Αστυνομίας, σε ρόλο κομματικού παράγοντα, αγνοεί το επεισόδιο και δηλώνει  «ότι η επίθεση αυτή εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο αντιστροφής της πραγματικότητας, σε ό,τι αφορά στην αποτελεσματικότητα της Ελληνικής Αστυνομίας».

Γράφει η Πέπη Ραγκούση

Oταν ο Τσίπρας καταγγέλλει σήμερα τα fake news και ο Κουίκ, στο άκουσμα και μόνο της λέξης, δεν τηρεί τα στοιχειώδη προσχήματα μέσα στη Βουλή, μάλλον δεν αναγνωρίζουν αυτό που βλέπουν στον καθρέφτη. Δεν είναι μόνο το τέρας που δημιούργησαν. Είναι ο ίδιος τους ο εαυτός

Το παιδιά μέχρι την ηλικία των δύο, περίπου, ετών δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους όταν βλέπουν το είδωλό τους στον καθρέφτη. Τους μοιάζει σαν ένα εντελώς άγνωστο πρόσωπο που το περιεργάζονται και το αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, ακόμη και με φόβο. Και όταν οι δικοί τους άνθρωποι αρχίσουν να λένε, για παράδειγμα, «Για κοίτα πόσο ωραίος είναι ο Γιαννάκης», σιγά-σιγά ο «Γιαννάκης» εξοικειώνεται με την εικόνα του. Αυτή την φάση της ανάπτυξης ο Λακάν την ονομάζει «στάδιο του καθρέφτη».