Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν και έχει πάνω από 11 χρόνια στην πλάτη του, ένα εντυπωσιακό βιβλίο του καθηγητή κ. Χαρίδημου Τσούκα είναι και σήμερα εξόχως επίκαιρο

Ταλαντούχος καθηγητής, ο οποίος διδάσκει στο Alba και στην Κύπρο, με ευρύ πεδίο γνώσεων, ο κ. Χαρίδημος Τσούκας ξεκαθαρίζει από την αρχή, στο βιβλίο του Αν ο Αριστοτέλης ήταν Διευθύνων Σύμβουλος (εκδ. Καστανιώτη), ότι το ενδεχόμενο αυτό είναι φανταστικό. Διότι, τονίζει, στην εποχή του Αριστοτέλη όχι μόνον δεν υπήρχαν διευθύνοντες σύμβουλοι και επιχειρήσεις με την μορφή που γνωρίζουμε τους τελευταίους τρεις αιώνες, αλλά και επειδή ο Αριστοτέλης θα αποστρεφόταν βαθειά την ιδέα να διοικεί μία καπιταλιστική επιχείρηση.

Του Αλέξη Παπαχελά

Ο​​ Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ένα δίλημμα πριν διεκδικήσει την προεδρία της Ν.Δ. Θα μπορούσε να την αποφύγει και να δημιουργήσει ένα νέο κεντροδεξιό μοντέρνο κόμμα. Επέλεξε το «μεγάλο στοίχημα». Ο κίνδυνος όμως με τα μεγάλα και παραδοσιακά κόμματα είναι ότι μοιάζουν με πολύ μεγάλα πλοία. Ο καπετάνιος συχνά νιώθει ότι το πλοίο τον «στρίβει» και όχι το ανάποδο.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Με τζίρο 3,7 τρισεκατομμύρια δολλάρια, η ψυχαγωγία, σε όλε στις εκδοχές της, εξελίσσεται σε κορυφαία παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα –με σημαντικές όμως κοινωνικές επιπτώσεις και πολιτικούς κινδύνους

Η εποχή που ζούμε είναι, από πολλές πλευρές, συγκλονιστική. Γι’ αυτό και οι ιστορικοί θα την καταγράψουν ως εξόχως ανατρεπτική, ιδιαίτερα δε στον τομέα της ανθρώπινης επικοινωνίας όπου όλα αλλάζουν με ταχύτητες που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί πριν λίγα χρόνια. Οι επαναστάσεις του φαξ, του Διαδικτύου και των multimedia έχουν ήδη δημιουργήσει ένα νέο σκηνικό στο οποίο κυριαρχούν η πληθώρα των στιγμιαία μεταδιδόμενων πληροφοριών και ο αστείρευτος πολλαπλασιασμός των γνώσεων.

Tου Φάνη Ζουρόπουλου

Βλέπω τις τριτοκοσμικές εικόνες, τις ουρές και τις λιποθυμίες για το ηλεκτρονικό εισιτήριο και παθαίνω: Βλέπω ένα σάπιο κράτος ,αναποτελεσματικό, διεφθαρμένο που δεν σέβεται ούτε κατά διάνοια τον βαριά φορολογημένο πολίτη του. Όσες εφημερίδες και αν προσεταιριστεί , όσα bots και αν αγοράσει ο μηχανισμός του καθεστώτος αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να την διαστρεβλώσει. Το κράτος που ήταν ''χαλασμένο'' από το 1974 και γι’ αυτό ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν, έπιασε πάτο με τους Σταλινοφασίστες Συριζανελ.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ποιες παραχωρήσεις έκανε και με ποια ανταλλάγματα τελικά, είναι το σοβαρό ερώτημα –που για την ώρα δεν έχει απάντηση

Από την εποχή του Μακιαβέλλι και της πόλης-κράτους της Βενετίας έως τον Ταλλεϋράνδο, τον Μέττερνιχ και κάποιους άλλους Ρισελιέ, η εξωτερική πολιτική ήταν πάντα ένα άθλημα με αμέτρητες μη ορατές πλευρές. Δεν είμαστε όμως απολύτως βέβαιοι ότι αυτό μπορεί να ισχύει σε υπερθετικό βαθμό και σήμερα. Βέβαια, τα κράτη και οι πολιτικές εξουσίες δεν παύουν να έχουν τα μυστικά τους, πλην όμως στην εποχή του Διαδικτύου λίγα πράγματα παραμένουν κρυφά υπό τον ήλιο. Ρωτήστε, εξάλλου, τον Άσανζ του Wikileaks να σάς πει αν υπερβάλλω ή όχι.