Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο Γιάννης Τσαρούχης ήταν χορτοφάγος. Τουλάχιστον όταν τον γνώρισα στο Παρίσι το 1980. Του είχα προτείνει, αντί για συνέντευξη, να πάμε στο Λούβρο και να μου μιλήσει για τη ζωγραφική που αγαπάει. Η εμπειρία ήταν αποκαλυπτική. Και το ενδιαφέρον εστιαζόταν στη ματιά ενός ανθρώπου που όχι μόνον γνωρίζει την ιστορία της τέχνης του, πολλοί μπορούν, αλλά έχει τη δυνατότητα να συνομιλεί με τους προγόνους του ως ίσος προς ίσον. Μοιραζόταν τα μυστικά με τους ζωγράφους των Φαγιούμ –«οι Ελληνες μετανάστες του καιρού εκείνου δεν ήσαν λαντζέρηδες, ήσαν καλλιτέχνες»– ή με τον Ρούμπενς – «το Χόλιγουντ της εποχής του». Μετά πηγαίναμε σ’ ένα εστιατόριο χορτοφαγίας στην περιοχή του Μονπαρνάς, όπου μασουλώντας κάτι άνοστες σόγιες μού υπαγόρευε ό,τι ήθελε να μου πει. Δεν ήθελε μαγνητόφωνο. Ο Τσαρούχης έλεγε ότι «εμείς οι Ελληνες τρώμε τόσο κρέας για να χορτάσουμε την πείνα που μας έτρωγε στην Τουρκοκρατία».

Του  Αλέκου Παπαναστασίου
Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου μπορεί να μην κατάργησε τα Μνημόνια αλλά πέτυχε κάτι πολύ σημαντικότερο για τη στρατηγική της: «κατάργησε» τις λέξεις, δηλαδή το νοήμά τους…

Επί ΣΥΡΙΖΑ οι μεγαλύτεροι χαμένοι είναι ο λόγος και ο αντίλογος. O,τι και να πει κανείς για τις λαμπρές ημέρες της συγκυβέρνησης, η οποία σύντομα θα γιορτάσει τρία χρόνια ζωής, σχεδόν δεν έχει νόημα. Aλλωστε όλα είναι δίκη προθέσεων: «Είσαι δικός μας; Αν δεν είσαι, είσαι εναντίον μας»…

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Σε ένα ανταγωνιστικό brain-gain παιγνίδι έχουν αποδυθεί πολλές πολιτείες και δήμοι των ΗΠΑ. Προσφέρουν στην Amazon φοροελαφρύνσεις, που φθάνουν ακόμη και τα 7 δισ. δολάρια, για να προσελκύσουν την επόμενη επένδυση της εταιρείας. «O κολοσσός ηλεκτρονικού εμπορίου ανακοίνωσε ότι αναζητεί την πόλη για να στεγάσει το δεύτερο αρχηγείο της στις ΗΠΑ, το οποίο θα απασχολεί περίπου 50.000 εργαζομένους. Η εταιρεία είχε γνωστοποιήσει ότι σκόπευε να επενδύσει 5 δισ. δολάρια για τα δεύτερα κεντρικά της κτίρια, τα οποία είναι γνωστά με την επωνυμία “Αmazon HQ2”» («Καθημερινή» 20.10.2017).

Του Σάκη Μουμτζή

Η πυγμαχία είναι ένα άθλημα που απαιτεί υψηλή τεχνική, ευφυία, δυνατά πόδια και χέρια και κυρίως στρατηγική. Απαιτεί άριστη γνώση του αντιπάλου, των πλεονεκτημάτων του και των μειονεκτημάτων του.

Κανένας προπονητής, που έχει εμπιστοσύνη στον πυγμάχο του, δεν θέλει να φτάσει ο αγώνας μέχρι τους τελευταίους γύρους, γιατί εκεί όλα μπορεί να συμβούν. Ούτε θέλει νίκη στα σημεία. Επιδιώκει ένα γρήγορο νοκ-άουτ.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Αν δεν υπήρχε ο Βενιζέλος, η Θεσσαλονίκη -την παράδοση της οποίας εορτάζουμε σήμερα- δεν θα ήταν δική μας. Κάθε 100 χρόνια παρουσιάζεται ένας φωτισμένος ηγέτης όμως στο μεσοδιάστημα η Ελλάδα παραδίδεται σε μια ελίτ βλακών. Και γι' αυτό καλύτερα να πορευθούμε αλλιώς από εδώ και πέρα

Σήμερα είναι η επέτειος παράδοσης της Θεσσαλονίκης σε ελληνική διοίκηση. Οι ανοησίες περί απελευθέρωσης είναι εθνικιστικές κορώνες, αφού το ελληνικό στοιχείο στην πόλη δεν ξεπερνούσε το ένα τέταρτο του πληθυσμού, για πολλούς αιώνες. Ωραία είναι που μας ανήκει η πόλη και δεν χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα για αυτό…