Του Νίκου Μαραντζίδη

Η δημοσκόπηση του ΠΑΜΑΚ για το Protagon που δημοσιεύουμε εδώ δεν απαντά στο κρίσιμο αυτό ερώτημα. Απαντά όμως σε μια σειρά από άλλα ερωτήματα: αν και πόσο ενδιαφέρον προκάλεσε ο νέο φορέας, πόσοι θα πάνε να ψηφίσουν, από ποιους πολιτικούς χώρους προέρχονται.

Καθώς πλησιάζει η ημέρα της μάχης του πρώτου γύρου της 12ης Νοεμβρίου τα ερωτήματα γίνονται ολοένα και πιο πιεστικά: πόσο ενδιαφέρον προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία η διαδικασία; Πού θα κυμανθεί το ύψος της συμμετοχής στις εκλογές; Και, βεβαίως, τι ποσοστά θα λάβουν οι υποψήφιοι; Δυστυχώς, όσοι βιάζονται για ξεκάθαρες απαντήσεις θα απογοητευτούν καθώς σε τέτοιου είδους διαδικασίες οι προγνώσεις είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένες. Εντούτοις υπάρχουν κάποια στοιχεία που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μπορεί στο τελευταίο τουρνουά τζούντο στο Αμπού Ντάμπι οι διοργανωτές να αρνήθηκαν να ακουστεί ο ισραηλινός ύμνος όταν ένας Ισραηλινός αθλητής κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, πλην όμως πίσω από την χειρονομία αυτή υπάρχει μία εντελώς διαφορετική γεωπολιτική πραγματικότητα.


 Του Παναγιώτη Στάθη

Έναν μακρύ δρόμο όπως φαίνεται θα διανύσει ο πρώην υπουργός Άκης Τσοχατζόπουλος, μέχρι να βγει από τις φυλακές Χαλκίδας όπου κρατείται σε εκτέλεση της δευτεροβάθμιας καταδίκης του σε 19 χρόνια κάθειρξη για τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Η σύζυγός του Βίκυ Σταμάτη και η κόρη του Αρετή Τσοχατζοπούλου, με πολύ χαμηλότερες ποινές βέβαια( 8 χρόνια), αποφυλακίστηκαν αμέσως αφού έκαναν χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του νόμου Παρασκευόπουλου για την επιμέτρηση της ποινής. Το ερώτημα είναι γιατί δεν κάνει χρήση αυτών των διατάξεων και ο πρώην υπουργός. Η απάντηση είναι πως απλώς δεν μπορεί ακόμα.

 

Τoυ Ηλία Καραβόλια

Συνεχώς διαβάζουμε και ακούμε ότι έχουμε πρωτίστως κρίση πολιτισμική, κοινωνική, θεσμική, πολιτική, κρίση αξιών και αρχών. Σχεδον όλοι έχουν βρει την μόνιμη επωδό απώθησης της πραγματικότητας. Σχεδόν οι πάντες, ενώ ξέρουν την πηγή του κακού, δεν παραδέχονται ξεκάθαρα τον δαίμονα που λείπει (χρήμα) και οδηγεί στα λοιπά δεινά. Απαξίωση Παιδείας, Υγείας, κοινωνικού κράτους, όλα ξεχνάμε οτι είναι αποτέλεσμα έλλειψης χρήματος. Όσες αξίες και αν καταρρεύσουν, όσοι θεσμοί και αν εκμαυλιστούν, χωρίς η Δημοκρατία να συνοδεύεται απο ισχυρή Οικονομία και πρόοδο όλο και περισσότερων πολιτών, τα δεινά δεν αντιστρέφονται.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Μία χώρα που κοροϊδεύει τον εαυτό της νομίζοντας ότι εξαπατά τους άλλους, είναι καταδικασμένη να λέει όχι στο αύριο

Υπάρχει πολιτικός στην Ελλάδα, πραγματικός άνθρωπος της προόδου, ικανός να πει ότι μοναδικό μέλημά του είναι να τα φέρει όλα τούμπα; Γιατί αυτό χρειάζεται η χώρα, αν θέλει να ανακόψει την παρασιτοποίησή της. Διαφορετικά, για πολλά χρόνια ακόμα θα τελεί υπό επιτήρηση, θα είναι φτωχή στον νέο διεθνή καταμερισμό της εργασίας –αλλά θα υπάρχουν πάμπλουτοι Έλληνες που θα ζουν στο εξωτερικό και θα έρχονται εδώ για διακοπές. Τελικά δε ίσως αυτός να είναι και απώτερος σκοπός της νέας νομενκλατούρας που έχει εγκατασταθεί στην εξουσία και κύριο στόχο της έχει την εξόντωση της νεοελληνικής μεσαίας τάξης.