ΤΟΥ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Την ώρα που εκατοντάδες ακόμη ψηφοφόροι περιμένουν υπομονετικά να ψηφίσουν για τον νέο αρχηγό της κεντροαριστεράς και πριν βγουν τα αποτελέσματα πρέπει να σημειώσουμε ότι το στοίχημα που λίγοι πίστεψαν κερδήθηκε. Και δεν κερδήθηκε μόνο για τον ρευστό ακόμη αυτόν χώρο, αλλά για την χώρα συνολικά. Όχι μόνο λόγω της ανέλπιστα μεγάλης συμμετοχής. Αυτή απλώς επισφράγισε μια κατάκτηση του πολιτικού μας συστήματος.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η έξοδος του καταδικασθέντος με 11 φορές ισόβια και 1700 χρόνια φυλάκιση  Δ. Κουφοντίνα με 48ωρη άδεια, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Στη Βουλή παρακολουθήσαμε παρέμβαση του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και οργισμένη απάντηση του υπουργού Δικαιοσύνης που δήλωσε αναρμόδιος για το θέμα και ένιψε τας χείρας του για την άδεια, ως σύγχρονος Πόντιος Πιλάτος.



Του Δημήτρη Στεργίου

Βαρύγδουπες υποσχέσεις κυβερνήσεων και σε περίοδο που η Ελλάδα είχε τάχα «ισχυρή» ανάπτυξη, είχε τάχα «ισχυρή» οικονομία και είχε τάχα  «λεφτά» και σήμερα και  μάλιστα τρεις φορές σε ενάμισι περίπου χρόνο!


Του Πάσχου Μανδραβέλη

​Λίγοι παρακολούθησαν την προεκλογική διαδικασία της Κεντροαριστεράς, κάτι που πιστοποιείται από τις χαμηλές τηλεθεάσεις που είχαν τα debates των υποψηφίων. Η αλήθεια είναι ότι θα την παρακολουθούσαν πολύ περισσότεροι, αν οι υποψήφιοι αποφάσιζαν να κάνουν τη διαδικασία Survivor, αν δηλαδή υπήρχαν οι συνήθεις αιχμές, κόντρες και κραυγές που κάνουν τα τηλεοπτικά προϊόντα δημοφιλή. Τότε μπορεί η τηλεθέαση να είχε τα νούμερα του πραγματικού «Survivor». Ομως οι υποψήφιοι είχαν την ευπρέπεια «να «υπακούσουν» στους κανόνες που θέσπισε Ανεξάρτητη Αρχή υπό τον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο. Από μόνο του αυτό είναι αξιοπρόσεκτο γεγονός. Ανταγωνιστές πολιτικοί, προσωπικότητες και κόμματα δέχτηκαν να υποταχθούν εκουσίως σε κανόνες που ορίστηκαν από μια Αρχή που οι ίδιοι υποψήφιοι δημιούργησαν. Είναι ένα καλό ξεκίνημα» (Στέφανος Μάνος 7.11.2017).


 
Του Σάκη Μουμτζή

Η ανεπιτυχής κατάληξη της φθινοπωρινής αντεπίθεσης του ΣΥΡΙΖΑ, εξώθησε την ηγεσία του να αλλάξει το πεδίο της αντιπαράθεσης, και να προβάλλει κοινωνικά θέματα που συνθέτουν το προφίλ της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Κάτι που όπως φαίνεται θα αποδειχθεί ένα μεγάλο στρατηγικό λάθος, καθώς το ισοζύγιο είναι σαφώς αρνητικό, ως προς την αποδοχή αυτής της ατζέντας από την πλειοψηφία του κόσμου.