• Βρίσκεστε εδώ:  
  • Αρχική
  • Άρθρα -Απόψεις

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 771



Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πίσω από την θεμιτή προσπάθεια των κρατών να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία και το οικονομικό έγκλημα, υπάρχουν και άλλοι ανομολόγητοι στόχοι

Ο κρατισμός πάντα βρίσκει τρόπους να αναπτύσσεται και να χώνεται όλο και βαθύτερα στις ανοικτές δημοκρατικές κοινωνίες. Και η αλήθεια είναι ότι οι τρομοκράτες και λοιποί πρωταγωνιστές του οικονομικού εγκλήματος είναι, από την άποψη αυτή, οι καλύτεροι φίλοι του. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν είναι άμοιρες και μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού στον πλανήτη μας που περιμένουν τα πάντα από το κράτος. Ωσάν αυτοί να μην υπάρχουν. Αποτελούν έτσι το καλύτερο άλλοθι στην άνοδο του κρατισμού και στην παντοδυναμία του.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 730


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το θέτω όσο πιο απλά μπορώ. Αν ο Τσίπρας είχε βρει κάποιο στήριγμα για να απαλλαγεί από τον «ευρωπαϊκό ζυγό», τότε ο Λαφαζάνης δεν θα είχε ιδρύσει δικό του κόμμα, ενδεχομένως δε να μην ασχολιόμασταν και με τις εκλογές της Κεντροαριστεράς, τις εκλογές εν γένει. Η υπόθεση μπορεί να είναι δυστοπική. Δεν είναι όμως μυθιστορηματική, όπως «Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής» του Φίλιπ Ροθ, όπου ο Λίντμπεργκ εκλέγεται πρόεδρος αντί για τον Ρούζβελτ και οι ΗΠΑ συμμαχούν με τη ναζιστική Γερμανία.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 782


Μαρκ Λέοναρντ

Πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας και η δυνατότητα εταιρειών και κυβερνήσεων να ελέγχουν τις ζωές των πολιτών κινδυνεύει να μετατρέψει κράτη και κοινωνίες σε δυστοπικούς κόσμους πιο εφιαλτικούς και από τις σκοτεινές προφητείες του Οργουελ

Τις τελευταίες εβδομάδες τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο κατακλύζονται από ιστορίες για το πώς η τεχνολογία καταστρέφει την πολιτική. Σε αυταρχικά καθεστώτα, όπως η Κίνα, ο φόβος είναι ότι θα εξελιχθούν σε πανίσχυρα κράτη τύπου Big Brother, όπως εκείνο που περιέγραψε ο Τζορτζ Οργουελ στο 1984. Σε δημοκρατίες όπως οι ΗΠΑ η ανησυχία σχετίζεται με τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, ότι δηλαδή θα συνεχίσουν και θα εντείνουν την πολιτική και κοινωνική πόλωση διευκολύνοντας τη παραπληροφόρηση και δημιουργώντας ιδεολογικά φίλτρα, οδηγώντας τελικά σε κάτι που θα θυμίζει τον δυστοπικό «Θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του Αλντους Χάξλεϊ.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 862


Γράφει ο Σπύρος Σεραφείμ

«Μακάρι να υπάρχει παράδεισος, ακόμα κι αν η θέση μου είναι στην κόλαση» λέει ο Μπόρχες. Ισχύει για τους περισσότερους από εμάς που ζούμε εκτός... φορολογικών παραδείσων

«Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον εν Εδέμ κατά ανατολάς και έθετο εκεί τον άνθρωπον, ον έπλασε», γράφει η Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις Β’ 8).

«Εν αρχή ην η πλήξις, κοινώς γνωστή ως χάος. Ο Θεός βαρέθηκε την πλήξη και δημιούργησε τον ουρανό, τη γη, τα νερά, τα ζώα, τον Αδάμ, την Εύα. Και οι τελευταίοι, που βαρέθηκαν με τη σειρά τους στον παράδεισο, έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό. Και ο Θεός τούς βαρέθηκε και τους έδιωξε από τον Παράδεισο», κατά τον ιταλό συγγραφέα Αλμπέρτο Μοράβια.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 724



Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος.

«Όποιος παραμελεί την Παιδεία στα νιάτα του, χάνει το παρελθόν του και θεωρείται νεκρός για το μέλλον», Ευριπίδης.  Τη ρήση αυτή του αρχαίου τραγωδού μας, ακολουθούν, από την ανάποδη, εκείνοι των οποίων η απώτερη σκέψη και σκοπός είναι ο έλεγχος της κοινωνίας. Είναι μια δοκιμασμένη μέθοδος, ακόμη και στη χώρα μας στο παρελθόν, με αρκετή επιτυχία. Ο σκοπός είναι να διαμορφώσουν μια παιδεία στα μέτρα τους, έτσι ώστε οι νέοι γόνοι μας, από την παιδική ηλικία, κατά την οποία δεν είναι δυνατή η ανάπτυξη κρίσης και επομένως δέχονται από τους δασκάλους τους, οι οποίοι εξ αντικειμένου, κυριαρχούν στα αθώα και αγνά μυαλά τους, να δεχθούν τις απόψεις τους, δηλαδή τις ιδεοληψίες τους. Ο Αδαμάντιος Κοραής είχε εντοπίσει αυτό το πρόβλημα με τη ρήση του: «Πολιτεία που δεν έχει για βάση της την Παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο». Έτσι πάνω στην άμμο θα ενηλικιωθούν οι νέοι μας, μέσα σε περιβάλλον και μια διδαχή που θα αποδυναμωθεί, αν δεν εξαφανιστεί, η εθνική συνείδηση και η φιλοπατρία, να αξιοποιηθεί ο εμφύλιος και οι διεθνιστικές τους ιδέες.