Δείτε τον γιο του Γιάννη Πρετεντέρη! | Gossip-tv.gr

Του Γιάννη Κ. Πρετεντέρη

Με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει ο Ανδρουλάκης


Τώρα που ετοιμαζόμαστε για τις ξαπλώστρες και τα μπιτσόμπαρα, να θυμίσω έναν βασικό κανόνα της συζήτησης. Στην πολιτική κανείς δεν σε υποχρεώνει να απαντήσεις σε ένα ερώτημα που δεν έχει τεθεί.

Μόνο ανόητοι λοιπόν ζητούν από τον Ανδρουλάκη να ξεκαθαρίσει πριν από τις εκλογές με ποιους θα πάει ή δεν θα πάει μετά τις εκλογές.

Στον εισαγγελέα ξανά οδηγός λεωφορείου... Του Δημήτρη Στεργίου

Θρίαμβος … «μείωσης φόρων»! Το 2022, σε σχέση με το 2021, εργαστήκαμε δύο ημέρες λιγότερο για το κράτος!!!

Σύμφωνα με την εκπληκτική ετήσια μελέτη «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών – Μάρκος Δραγούμης ΚΕΦίΜ, μέχρι χθες οι Έλληνες εργάζονταν 181 ημέρες για να πληρώσουν  φόρους και άλλες 20 ημέρες για το δημόσιο έλλειμμα, έναντι 183 ημερών το 2021, αλλά … 179 ημερών το 2019 αυτό δεν το είπε ο κ. Γεωργιάδης!

Του Δημήτρη Στεργίου


Από σήμερα, 21 Ιουλίου 2022, οι Έλληνες θα εργάζονται για να ζήσουν αυτοί και οι οικογένειές τους, δηλαδή να αγοράσουν τα αναγκαία αγαθά του πανάκριβου «Καλαθιού της Νοικοκυράς», να πληρώνουν το ακριβό ηλεκτρικό ρεύμα, τα «καυτά» καύσιμα, τα ενοίκια, τις δόσεις των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων, τα κινητά και σταθερά τηλέφωνα. Από την 1η Ιανουαρίου του 2022 έως και χθες 20 Ιουλίου 2022 οι Έλληνες εργάζονταν για το κράτος, δηλαδή να πληρώνουν τους φόρους στο κράτος!

Δουλεύουμε 181 μέρες το χρόνο για να πληρώνουμε φόρους και ασφαλιστικές  εισφορές - Δημοτική αγορά της Λακωνίας

Το 2020 η Ελλάδα είχε μία από τις μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην Ευρώπη. Δουλεύουμε από την Πρωτοχρονιά μέχρι την 20ή Ιουλίου για να πληρώσουμε φόρους και εισφορές. Η αποκαλυπτική έρευνα του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών «Μάρκος Δραγούμης».

Δουλεύουμε για 181 από τις 365 ημέρες του χρόνου εργαστήκαμε φέτος για να πληρώσουμε φόρους και εισφορές στο κράτος, με την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας να έρχεται την 1η Ιουλίου. Εάν συνυπολογιστεί και το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2022, το οποίο θα κληθούν να πληρώσουν μελλοντικές γενιές, τότε θα έπρεπε να εργαστούμε μέχρι την 20ή Ιουλίου για να πληρώσουμε φόρους, εισφορές και ελλείμματα.

Τα κύρια ευρήματα της φετινής μελέτης

Ο λιγνίτης επέστρεψε για να... μείνει

Δυστυχώς η ενεργειακή κρίση, την οποία προκάλεσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αναστέλλει προς το παρόν την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα με επικίνδυνες συνέπειες για την κλιματική ισορροπία του πλανήτη μας.

Του Μαρίνου Γιάννη


Το κείμενο που ακολουθεί μου απεστάλη από τον αναγνώστη μου κ. Χρήστο Ευαγγελίδη. Καθώς συμπλέει με τις απόψεις μου, έκρινα χρήσιμο να το αναδημοσιεύσω:

«Πολύς λόγος γίνεται παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια για τη μόλυνση του περιβάλλοντος από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Στην πατρίδα μας, όπου πάντοτε βρίσκουμε πεδία αντιπαράθεσης, όταν επιβάλλεται να γίνουν κάποια βήματα και να ληφθούν μέτρα για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα, αναλαμβάνουν δράση οι αντιδραστικοί από τις πλευρές όπου θίγονται ατομικά συμφέροντα, με στόχο τη ματαίωση ή τη μετάθεση στο απώτερο μέλλον των όποιων μέτρων. Θα γίνω πιο σαφής με παραδείγματα. Η κατανάλωση ενέργειας, τα μεταπολεμικά χρόνια, που έχω ζήσει, κάνει συνεχώς άλματα.

Το σκοτεινό πρόσωπο πίσω από τα όπλα του Antonov – Μπαγκλαντές και στο βάθος Ουκρανία; | tovima.gr
Του Παναγιώτη Μίχου


Σειρά ερωτημάτων και γκρίζων σημείων αναφύονται κατά το ξετύλιγμα της υπόθεσης Antonov, η οποία προϊόντος του χρόνου αποδεικνύεται πιο σύνθετη από ότι αρχικώς είχε διαφανεί. Το μεταγωγικό αεροσκάφος (ανήκε σε ουκρανική εταιρεία και μετέφερε σερβικό φορτίο) που συνετρίβη το βράδυ του Σαββάτου πλησίον της Καβάλας ενόσω μετέφερε 11,5 τόνους πυρομαχικά από την Σερβία στο Μπαγκλαντές, υπέβαλε ανακριβές σχέδιο πτήσης στην ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), αποκρύπτοντας ότι μεταφέρει επικίνδυνο φορτίο.

Γι’ αυτό, το υπουργείο Εξωτερικών πραγματοποίησε χθες δύο διαβήματα υπογραμμίζοντας «την ανάγκη πρότερης ενημέρωσης της ελληνικής πλευράς για την φύση του φορτίου του αεροσκάφους που κατέπεσε». Το ένα επιδόθηκε από τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, πρέσβη Θεμιστοκλή Δεμίρη, στον Ουκρανό πρεσβευτή στην Αθήνα, Σεργκέι Σουτένκο. Το έτερο επρόκειτο να το πραγματοποιήσει ο Έλληνας πρέσβης στο Βελιγράδι, Γιώργος Διακοφωτάκης, στο σερβικό υπουργείο Εξωτερικών.

ΕπικαιρότηταΣώτη Τριανταφύλλου


Της Σώτης Τριανταφύλλου

Το ρηχό ενδιαφέρον των ανθρώπων για τους τόπους που επισκέπτονται, η σπατάλη των πόρων και η υπερκατανάλωση τουριστικών προϊόντων.

Θυμάμαι ένα καλοκαίρι στο Γκραντ Κάνυον: σε ένα από τα πιο δραματικά και υποβλητικά τοπία στη γη πλήθη επισκεπτών έπαιρναν φωτογραφίες, μιλούσαν δυνατά και χαχάνιζαν. Ήταν η εποχή πριν από τις selfies· ακουγόταν το κλικ των φωτογραφικών μηχανών. Το πήρα κατάκαρδα. Ένα άλλο καλοκαίρι, πριν από λίγα χρόνια, πήγα στο Στόουνχετζ, όπου παλιότερα, κάθε Ιούνιο, τη νύχτα του θερινού ηλιοστασίου, γίνονταν μεγάλες ροκ συναυλίες ―και τι είδαν τα μάτια μου; Σειρές από τουριστικά λεωφορεία παρκαρισμένα στον δρόμο και τα μενίρ περιφραγμένα για να προστατευτούν από τις μυρμηγκιές των ανθρώπων. Το προϊστορικό μνημείο, που είχε φθαρεί όλα εκείνα τα χρόνια της ελεύθερης πρόσβασης, είχε γίνει μουσείο, ένα είδος τουριστικής παγίδας καταμεσής στο λιβάδι.


Ο πόλεμος στην Ουκρανία δοκιμάζει τις σινορωσικές σχέσεις | Πολιτική | DW |  01.03.2022
Του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου

Ο στρατηγικός στόχος της Δύσης δεν είναι, πλέον, η επέκταση της δυτικοκεντρικής φιλελεύθερης τάξης (liberal order), αλλά η περιχαράκωση και η διάσωση των δημοκρατιών και η ανάσχεση των αναθεωρητικών δυνάμεων του αυταρχισμού.


Η Ρωσία απέτυχε σε όλους τους στόχους της στην πρώτη φάση του πολέμου στην Ουκρανία. Η απρόκλητη εισβολή της στην Ουκρανία συσπείρωσε τη Δύση, επαναβεβαίωσε την αναγκαιότητα της ύπαρξης του ΝΑΤΟ, οδήγησε τη γερμανική εξωτερική πολιτική σε αλλαγή υποδείγματος και τη Σουηδία και τη Φινλανδία στον προθάλαμο της νατοϊκής συμμαχίας. Επιπλέον, η δυτική στρατιωτική βοήθεια έδωσε τη δυνατότητα στην Ουκρανία να απωθήσει τις ρωσικές δυνάμεις και να τις περιορίσει στην περιοχή του Ντονμπάς.

οπλοκατοχή
 
Γράφει η Πάτι Ντέιβις

Υπάρχουν άνθρωποι στην Αμερική που θέλουν οι υπόλοιποι από εμάς να φοβόμαστε. Η ιστορία δείχνει ότι κάθε δημοκρατία που κατέρρευσε, κατέρρευσε μέσα σε μια ατμόσφαιρα φόβου.
Πώς η οπλοκατοχή άλλαξε τον πατέρα μου Ρόναλντ Ρήγκαν και την οικογένειά μας
                                                                                        

Daniel Zender/The New York Times
 

Πριν από σαράντα ένα χρόνια, μια κρύα βροχερή μέρα στην Ουάσιγκτον, ένας νεαρός άνδρας πυροβόλησε τέσσερις ανθρώπους με ένα όπλο  που έκρυβε στο σακάκι. Ήταν πολύ πριν γίνουν τα περιστατικά μαζικών πυροβολισμών μία συχνή πραγματικότητα της ζωής μας. Ήταν πολύ πριν τα ημιαυτόματα όπλα γίνουν καθημερινότητα. Υπήρχαν πολλοί "καλοί άνθρωποι με όπλα" εκεί εκείνη την ημέρα. Δεν έκανε καμία διαφορά. Τέσσερις άνδρες δέχθηκαν πυροβολισμούς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Είμαι η κόρη ενός από αυτούς τους άντρες, του Ρόναλντ Ρήγκαν, ο οποίος έφτασε απίστευτα κοντά στο να χάσει τη ζωή του επειδή οι σφαίρες που είχε βάλει στο όπλο του ο Τζον Χίνκλι ήταν ειδικές σφαίρες, προορισμένες να εκραγούν. Προορισμένες να σκοτώνουν πιο αποτελεσματικά. Μία από αυτές τις σφαίρες διέλυσε το κεφάλι του Τζέιμς Μπρέιντι. Δεν ήταν ποτέ ο ίδιος ξανά.