* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Στις 17 Φεβρουαρίου 1944, δύο μήνες μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και την συμπτωματική διάσωση του Αιγίου, δύο Γερμανικά αυτοκίνητα γεμάτα με στρατιώτες και αξιωματικούς ξεκίνησαν από την Πάτρα για την Χαλανδρίτσα προκειμένου να μεταφέρουν αρνιά και άλλα τρόφιμα που προορίζοντο για την σίτιση των Γερμανικών στρατευμάτων. Το πλιάτσικο ήταν μία συνηθισμένη μέθοδος για τους Γερμανούς στην περιοχή της Αχαΐας. Στην επιστροφή τους έπεσαν σε ενέδρα που τους είχε στήσει ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τον Νικήτα (Νίκος Πολυκράτης) λίγο έξω από την Πάτρα και στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν δύο Γερμανοί στρατιώτες και ένας υπαξιωματικός, ενώ καταστράφηκε το ένα αυτοκίνητο. Η ομάδα των ανταρτών δεν είχε απώλειες και μετά την επίθεση εξαφανίστηκε.


Η ραγδαία άνοδος των social media, η ανάδυση των blog, οι νέοι εμπορικοί κανόνες, η δημοσιογραφική φερεγγυότητα αλλά και το σοβαρό φαινόμενο της κλοπής της πνευματικής ιδιοκτησίας βρέθηκαν στο επίκεντρο εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα (23 Μαρτίου) για την απονομή των δημοσιογραφικών βραβείων Κωνσταντίνος Καλλιγάς. Τα βραβεία απονέμει κάθε χρόνο το ελληνικό τμήμα της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων σε δημοσιογράφους που διακρίθηκαν τόσο για το ήθος τους όσο και για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό τους, τιμώντας την μνήμη του ιδρυτού και πρώτου προέδρου του τμήματος, Κωνσταντίνου Καλλιγά...

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Κουρασμένο από την βαθειά ύφεση, την στασιμότητα, τα μπροστογυρίσματα της συγκυβέρνησης και την υπονόμευση της ίδιας του της κυβέρνησης από τον Σαμαρά (που στην ουσία αποδέχθηκε την ήττα του υιοθετώντας την ρητορική του αντιπάλου του), το εκλογικό σώμα στράφηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αποφασισμένο ακόμα και να διακινδυνεύσει (γι’ αυτό και τις δύο τελευταίες εβδομάδες πολλοί απ’ αυτούς που θα ψήφιζαν για πρώτη φορά ΣΥΡΙΖΑ όταν τους ρωτούσες, έλεγαν το εξωφρενικό «ξέρω ότι αυτά που λέει δεν γίνονται, αλλά θα τον ψηφίσω...»).

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε από τους τσαμπουκάδες Βαρουφάκη η «αριστερά» κυβέρνηση Τσίπρα, με ολίγη «ψεκασμένους», επέστρεψε στο ρεαλισμό. Είναι σίγουρο ότι το σκηνικό επικοινωνιακά λειτούργησε μια και πολλοί συμπολίτες ένοιωσαν «εθνικά υπερήφανοι» που η Ελλάδα «σήκωσε κεφάλι» κλπ, κλπ...

Το επικοινωνιακό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ γέμισε τα ΜΜΕ και κυρίως το διαδίκτυο, με κατευθυνόμενες ειδήσεις, που μη υπάρχοντος αντίλογου έπιασαν τόπο (η Ν.Δ. έχει εξαφανισθεί... είναι σαν να μην υπάρχει αντιπολίτευση...).
Η επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα έγινε και πάλι βάσει σχεδίου, όπως όλες οι κινήσεις του, που ήταν σχεδιασμένες προεκλογικά.

Του Φάνη Ζουρόπουλου. *

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον κυβέρνηση και ο Τσίπρας πρωθυπουργός με την στήριξη του περίεργου αντιμνημονιακού μορφώματος των ΑΝ.ΕΛ. του Καμμένου, αφού δεν μπόρεσε να πάρει μία καθαρή νίκη έστω με 151 έδρες, ούτε θέλησε να πάρει την διερευνητική εντολή και να συζητήσει με τα άλλα κεντροαριστερά κόμματα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμφωνία με τον Καμμένο είχε «κλειδώσει» προεκλογικά.
Τα εκατομμύρια των πολιτών που τον ψήφισαν εννοείται ότι ήξεραν τι έκαναν και εννοείται επίσης θα …λουστούν τις συνέπειες της επιλογής τους, γιατί στις Δημοκρατίες αυτό συμβαίνει: Ψηφίζεις εκείνον που ξέρεις τι θέλει ή λέει ότι θα κάνει και αν δεν το κάνει ο σωστός ψηφοφόρος οφείλει να επωμισθεί την ευθύνη της επιλογής του.