Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

«Τα ημέτερα δένδρα, μάλλον δυσφύλακτα, έχουσιν ανάγκην πλειόνων δασοφυλάκων των αλλαχού»!

Απορώ  και εξίσταμαι πως  στέκεται όρθια αυτή η χώρα επί πολλές δεκαετίες με τα ίδια προβλήματα να ανακυκλώνονται και με τα ίδια παθήματα να μη γίνονται ποτέ μαθήματα. Αυτή η απορία μου ή διαχρονική κραυγή απελπισίας κορυφώθηκε με τα στοιχεία της έρευνας του πρώην υπαρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος  αντιστρατήγου ε.α. Ανδριανού Γκουρμπάτση, τα οποία δημοσίευσε στο «Πρώτο Θέμα» ο Μανόλης Γαλάνης στις 31 Ιουλίου 2018.



Γράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος

Ένας ολόκληρος επικοινωνιακός μηχανισμός αναπαράγει όποιο αφήγημα κατασκευάζει το κυβερνητικό επιτελείο, παραβιάζοντας στοιχειώδεις αρχές, ενώ συμπεριφέρεται ως «αστυνομία σκέψης» έναντι όσων έχουν την αντίθετη άποψη

Λέγανε παλιά πώς θύμα κάθε πολέμου είναι και η αντικειμενική ενημέρωση.


Τι πήγε στραβά και δεν λειτούργησε ο Ευρωπαϊκός Αριθμός Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών

Τι απαντά η Πολιτική Προστασία  για το φιάσκο του «112»
 
 Σε ευαίσθητο σημείο φαίνεται πως χτύπησε η αντιπολίτευση, αφού έντονη ήταν η αντίδραση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, απαντώντας στις κατηγορίες της αντιπολίτευσης για μη έγκαιρη ολοκλήρωση του έργου που αφορά στον Ευρωπαϊκό Αριθμό Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών "112" στην Ελλάδα, που είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει η δυνατότητα άμεσης ειδοποίησης των κατοίκων στο Μάτι, ώστε να εγκαταλείψουν την περιοχή.



Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ποια υπήρξαν τα μοιραία λάθη του Έλληνα πρωθυπουργού στην επικοινωνιακή του τακτική

Είτε, στην προσπάθειά του να κτίσει ένα ηγετικό προφίλ και να κατακτήσει την εξουσία, ο Αλέξης Τσίπρας δεν διάβασε ούτε ένα από τα εκατομμύρια βιβλία «περί ηγεσίας» που κυκλοφορούν, είτε, αν ξεφύλλισε κάποια από αυτά, δεν κατάλαβε το περιεχόμενό τους όπως θα έπρεπε να το καταλάβει. Αυτή είναι μία πρώτη διάσταση της προσωπικότητας του Έλληνα πρωθυπουργού. Η δεύτερη ακολουθεί.


      
Γράφει ο  Νίκος Κατσαρός

Μια φαινομενικά «αθώα» περιπέτεια με εισπνοή αερίου από μπαλόνι, που προκαλεί ευφορία, χαλαρώνει το μυϊκό σύστημα και τις αισθήσεις και «ρίχνει» τις αναστολές αποτελεί την νέα «βόμβα» που σαρώνει την Ελλάδα, στέλνοντας στο νοσοκομείο Έλληνες και ξένους τουρίστες.



Του Γιώργου Κ. Στεφανάκη

Υπογεννητικότητα, υπερφορολόγηση, φυγή των νέων και φαυλοκρατία είναι ο δρόμος τού …πουθενά. Και απέναντι η Τουρκία!

Καυχώνται οι οπαδοί ότι διαψεύσθηκαν οι Κασσάνδρες. Ότι η Ελλάς υπό Τσίπρα δεν κατέρρευσε. Παραγνωρίζουν, όμως, την διεύρυνση της οδού προς την καταστροφή!

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Προτεραιότητα στην εκτός μνημονίου Ελλάδα είναι να σταθεί η οικονομία στα δικά της ποδάρια. Με αυτούς εδώ δεν γίνεται…

Τελείωσαν και το ξέρουν. Γιατί δεν φεύγουν; Ψάχνουν πάτημα. Υπονόμευση. Ξένο δάκτυλο. Συμφέροντα. Δεν θα τούς βγει. Έρχεται το μεγάλο «ξεβράκωμα». Σε ένα εικοσαήμερο φεύγει το μνημόνιο. Η Ελλάδα θα χρειαστεί κυβέρνηση. Ο μπούσουλας του μνημονίου, τέλος. Μαζί του και οι δικαιολογίες για το μνημόνιο. Για τα απαιτούμενα. Για τα προαπαιτούμενα. Ε ρε γλέντια… Τί ξέρει να κάνει η Συριζοπαρέα του καφενείου και του τσιπουράδικου; Καταλήψεις και συλλαλητήρια. Ντουντούκες και ενάντια… Χορούς και αριστερά τσαμπουκαλίκια …για τους παλιούς. Γι’ αυτούς που έγιναν σαν τα μούτρα τους. Και ακόμη χειρότεροι.



Του Λέανδρου Ρακιντζή

Μετά την πρωτοφανή τραγωδία της πυρκαγιάς στο Μάτι τόσο σε αριθμό θυμάτων -κυριολεκτικά εκατόμβη- όσο και τις απίστευτες τηλεοπτικά μεταδιδόμενες σκηνές εγκλωβισμού και θανάτου αθώων ανθρώπων κυρίως όμως μικρών παιδιών ακόμη και νηπίων. Ως και τις ηρωικές προσπάθειες διασώσεως των θυμάτων από εθελοντές, που απέδειξαν, ότι υπάρχει ακόμα φιλότιμο στις λαϊκές τάξεις και όχι στις κυβερνητικές, ήλθε η ώρα της αναζητήσεως παντός είδους ευθυνών. Κι αυτό ώστε αργότερα να αποδοθούν οι ανάλογες κυρώσεις αρμοδίως, δηλαδή οι μεν πολιτικές από τον ελληνικό λαό, οι δε ποινικές από τα αρμόδια δικαστήρια και οι διοικητικές κατά την πειθαρχική διαδικασία.



Πολύ σωστά ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης κρατά χαμηλούς τόνους, γιατί γνωρίζει ότι, με το ανίκανο κράτος που υπάρχει στην χώρα, τα ίδια και χειρότερα θα μπορούσαν να συμβούν και στον ίδιο

του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

   
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το ότι η Ελλάδα είναι χώρα προβληματική ανήκει στο πελατειακό κράτος της. Αυτό που άρχισε να εκκολάπτεται από την εποχή του Κωλέττη, για να φθάσει στην σημερινή του παντοδυναμία –αλλά και ανικανότητα.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Χαράς ευαγγέλια… Ο Τσίπρας και η παρέα του ανέλαβαν μετά από ένα τετραήμερο την πολιτική ευθύνη για το ολοκαύτωμα στο Μάτι. Μας είπε επίσης, ότι την ώρα της μάχης δεν θα προβεί σε αποκεφαλισμούς, μια και κάτι τέτοιο δεν θα αποτελούσε πράξη γενναιότητας, αλλά δειλίας.