Του συνεργάτη μας Θανάση Κάλφα από το Στρασβούργο


Δεν υπάρχουν βελτιώσεις στους τομείς του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του Τύπου

Οι όροι καθορίστηκαν από τον προϋπολογισμό του 2018 (Νοέμβριος 2017)

Τα εν λόγω κονδύλια θα προοριστούν για προγράμματα που αφορούν τη μετανάστευση



Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Πολλά ερωτηματικά δημιουργεί η θέση σε διαθεσιμότητα του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα.

Δια χειρός της Ελένης Βαρβιτσιώτη, ανταποκρίτριας της Καθημερινής στις Βρυξέλλες, πληροφορηθήκαμε ότι τέθηκε σε διαθεσιμότητα ο επικεφαλής του γραφείου ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, Λεωνίδας Αντωνακόπουλος, μαζί με άλλους δύο συνεργάτες του, καθώς ερευνάται υπόθεση οικονομικών ατασθαλιών στο γραφείο της Αθήνας από την OLAF, την ευρωπαϊκή υπηρεσία καταπολέμηση της απάτης.



Του Αντώνη Κεφαλά

Η αρρώστια: σε περιβάλλον άφθονου και φτηνού χρήματος το δημόσιο και οι ιδιώτες δανείστηκαν ανεξέλεγκτα. Το σύμπτωμα που πρόδωσε την αρρώστια ήταν η αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων. Μέχρι εκείνη την στιγμή οι τράπεζες και δημόσιο φέρθηκαν με τον ίδιο τρόπο: δεν εκτίμησαν κανένα ρίσκο, απλά θεώρησαν πως το πάρτι με ξένα λεφτά μπορούσε να συνεχιστεί απ’ άπειρον. Πρόθυμος συνένοχος άπασα η ελληνική κοινωνία. Με τσαμπουκά και ημιμάθεια έζησε τον μήνα που τρέφει τους έντεκα. Μόνο που ξέχασε πως ο μήνας τελειώνει σε 30 ημέρες.



Του Ηλία Καραβόλια

Χρησιμοποιώ αυτό τον τίτλο προκειμένου να αναφερθώ  σε ένα αξιόλογο άρθρο του Μπομπ Τράα(πρώην μέλος της τρόικας) στην Οικονομική Καθημερινή της 30/9(σελ.8)με τίτλο ‘’ Ο Δαίδαλος αγνόησε τους οιωνούς’’( σημ:  είναι το πέμπτο κατά σειρά άρθρο που γράφει τον τελευταίο καιρό σχετικά με την  ελληνική οικονομία και τις τάσεις της προ και μετά των μνημονίων). Ομολογώ ότι η σαφήνεια των απόψεων του και τα μακροοικονομικά δεδομένα που χρησιμοποιεί μάλλον πείθουν έναν ‘ορθόδοξο’ οικονομολόγο. Στο τελευταίο όμως άρθρο του κάνει χρήση  δύο εννοιών που εμένα προσωπικά με ιντριγκάρουν : κενό παραγωγής και δυνητικό ΑΕΠ. Εύστοχα ο κος Τράα στηρίζει -με βάση αυτούς τους όρους -τα βασικά  συμπεράσματα του για τα μελλούμενα στην ελληνική οικονομία, μέσα φυσικά από μια  αυστηρά μακροοικονομική οπτική και πάντα λαμβάνοντας υπ όψιν τον βραχνά του χρέους και τις αναχρηματοδοτήσεις του στον καιρό των μνημονίων.



Έγκυρες μελέτες υποστηρίζουν ότι αυτός ο κλάδος της ελληνικής οικονομίας θα μπορούσε, με λίγη διευκόλυνση, να προσφέρει πάνω από 400.000 νέες θέσεις εργασίας

του Γιώργου Κ. Μπήτρου

Λέμε και ακούμε καθημερινά συμπολίτες μας να υποστηρίζουν ότι έχουμε τεράστια ανεργία και ότι οι καλύτεροι της νεολαίας μας φεύγουν για τα ξένα. Τονίζεται ακόμα ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και η μόνη προοπτική είναι η περαιτέρω μείωση των συντάξεων και, τέλος πάντων, ότι βρισκόμαστε ως χώρα όχι με τις επτά πληγές του Φαραώ, κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά με 107 και περισσότερες.



Η Ελλάδα, με την υστέρησή της σε έρευνα και καινοτομία, χάνει συνεχώς οικονομικό δυναμισμό και κατρακυλά στις τελευταίες θέσεις του νέου διεθνούς καταμερισμού της εργασίας

του Βασίλειου Θεοχαράκη

Η τεχνολογία αλλάζει ολοένα και περισσότερο την καθημερινότητά μας και είναι σημαντικός παράγοντας για την δυναμική μίας οικονομίας. H πρόσφατη ετήσια έρευνα του IMD κατατάσσει τις χώρες με βάση την ψηφιακή τους ανταγωνιστικότητα και επισημαίνει την άμεση σύνδεση του συγκεκριμένου δείκτη με την συνολική ανταγωνιστικότητα μίας χώρας. Με άλλα λόγια, η έρευνα αποτυπώνει και τον οικονομικό δυναμισμό των χωρών που καλύπτει.



Αποκλειστικές εκτιμήσεις κορυφαίας και εν ενεργεία ευρωπαϊκής προσωπικότητας, ιδιαίτερα σημαντικής για τις ελληνικές εξελίξεις και όχι μονον

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Θήτευσε στα υψηλότερα ευρωπαϊκά πόστα και έφθασε σε απόσταση αναπνοής από την κορυφή. Μιλάει άπταιστα πέντε γλώσσες, γνωρίζει πολύ καλά την Ελλάδα και, από πολιτικής πλευράς, δεν βρίσκεται στον χώρο της κεντοαριστεράς. Πιστεύει βαθύτατα στην υπόθεση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και σήμερα ανησυχεί σοβαρά για το μέλλον της Ευρώπης. «Αρκεί ένα μικρό λάθος και εξήντα χρόνια κοινής πορείας θα μπορούσαν να γίνουν σκόνη», μάς λέει.



Οι διαδρομές και μεταλλάξεις του Αλέξη Τσίπρα τα τελευταία χρόνια. Από την αντιπολίτευση μέχρι την εξουσία η απόσταση διανύθηκε σε πολύ μικρό διάστημα


Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν μόλις 26 χρονών όταν βρέθηκε στο πλοίο των ελλήνων  ακτιβιστών που πήγαιναν στη μεγάλη διαδήλωση στη Γένοβα κατά της παγκοσμιοποίησης τον Ιούνιο του 2001.



Όποιος θέλει να καταλάβει γιατί η χώρα έφθασε στο σημερινό της χάλι, ας διαβάσει το βιβλίο του Ρ. Τράϊβερς περί της μωρίας των ανοήτων και την λογική της εξαπάτησης και αυτοεξαπάτησης

Tου Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

   
Πριν δύο χρόνια ακριβώς τον ανακάλυψα διαβάζοντας ένα σχόλιο του Γιάννη Πρετεντέρη στα Νέα. Και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν το μετάνιωσα καθόλου. Διότι πρόκειται για έναν στοχαστή που ξέρει να ανοίγει πόρτες και να προσφέρει κλειδιά κατανόησης. Ο Ρόμπερτ Τράϊβερς (Robert Trivers) θεωρείται κορυφαίος στον κλάδο της εξελικτικής βιολογίας και για το έργο του τιμήθηκε το 2007 από την Βασιλική Ακαδημία Επιστημών της Σουηδίας με το Βραβείο Crafoord, το οποίο απονέμεται σε επιστημονικά πεδία που δεν καλύπτονται από τα γνωστά Βραβεία Νομπέλ.



Κι έπειτα σάλπισε ο τρίτος άγγελος. Κι ο άρχοντας Φλαμπουράρης ανέλαβε να εποπτεύει τις συναλλαγές των ανθρώπων. Τότε κακό μεγάλο έγινε.

Κουρεύτηκαν τα δάνεια όσων συμφωνούσαν μαζί του ότι τα δάνεια είναι «αέρας» και κλήθηκαν να δουλεύουν σκληρά μέχρι Δευτέρας Παρουσίας όσοι υποστήριζαν το αντίθετο. Κι έτσι ο βασιλιάς Τσίπρας συνέχισε να κυβερνά τους ανθρώπους, δίδοντας στον καθέναν αυτό που επιθυμούσε.

Του Θανάση Μαυρίδη

Υπεύθυνος για το τραπεζικό σύστημα είναι πλέον ο εργολάβος Φλαμπουράρης. Ας θυμηθούμε τι δήλωνε το 2015 ο μέντορας του Αλέξη Τσίπρα, ο άνθρωπος που δεν αποχωρίζεται την φραπεδιά του ούτε μπροστά στον φακό της τηλεόρασης: «τα πάνω από 10 τρισ. που χρωστάει συνολικά η Ευρώπη ποιος της τα δάνεισε; Πού τα βρήκαν; Τι είναι;