Ο Παναγιώτης Μαυρίδης σημειώνει πως την ώρα που ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος οι πολιτικές εντυπώσεις θόλωσαν. Η κυβέρνηση ουδέν έπραξε για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο Novartis. Αντιθέτως έπραξε πολλά για να στηθεί σκευωρία Novartis. Αποπειράθηκε θεσμική εκτροπή, η οποία θα εξελιχθεί σε πραξικόπημα αν η Δικαιοσύνη δεν πάρει τώρα το λόγο. Ο λαός θα μιλήσει μετά…

του Πάνου Μαυρίδη*

Εν αρχή οι πολιτικές εντυπώσεις…

Μας λένε για το διεθνές σκάνδαλο Novartis. Για τον πολυεθνικό κολοσσό που λυμαίνεται τον κοσμάκη. Βολικό για το αφήγημα της “ευαίσθητης Αριστεράς” που “προστατεύει” τους φτωχούς και αδύναμους. Μπράβο!



Χρειάζονται αυξημένα προσόντα και ικανότητες ενός Δημάρχου για να πετύχει

Στιβαρή διοίκηση, με αξιοκρατία, εντιμότητα, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα
                 
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Εν όψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών τον προσεχή Μάιο, σκόπιμο και χρήσιμο κρίνεται να ασχοληθώ σήμερα με το ρόλο και την λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μιας και εγώ διεκδικώ τον Δήμο Κηφισιάς και με πολύ λίγα λόγια να εξηγήσω το λόγο. Έχω υπηρετήσει ανιδιοτελώς και ανεπίληπτα τον Δήμο Κηφισιάς ως Δημοτικός Σύμβουλος επί δώδεκα συναπτά χρόνια και από όλα τα αξιώματα και τις αρμοδιότητες, με επιτυχία και αποτελεσματικότητα.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Εντάξει, η ζωή προχωρά μπροστά αλλά δεν είμαστε ούτε ηλίθιοι, ούτε έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Όταν λοιπόν πεθαίνει από αναθυμιάσεις μαγκαλιού ένας 24χρονος (με άλλους τέσσερις να μεταφέρονται ημιθανείς στο νοσοκομείο, μεταξύ των οποίων και δυο 5χρονα δίδυμα) θα θυμίζουμε στους σημερινούς κυβερνητικούς νιπτοχέρηδες τι κραύγαζαν πριν τέσσερα-πέντε χρόνια κι ας τσαντίζονται.



Τμηματική παραχώρηση  δραστηριοτήτων  σε περισσότερους  του ενός επενδυτές  και όχι την εν συνόλω  παραχώρηση με σκοπό  τη διατήρηση της ισονομίας  και της ανταγωνιστικότητας  των λιμενικών  χρεώσεων ζητά ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων  με επιστολή του κ Υπουργό Ναυτιλίας παρεμβαίνοντας  στο σχέδιο νόμου  για τα δέκα λιμάνια  του Ελληνικού Δημοσίου


           
Του Δημήτρη Στεργίου

Όταν ο Μίνως Ζομπανάκης έπεισε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να απορρίψει το τρομακτικό πακέτο μέτρων τον Αύγουστο του 1992

Κων. Μητσοτάκης: « Κύριε Στεργίου, στη δραματική σχετική συζήτηση για το θέμα αυτό μερικά στελέχη της Τράπεζας της Ελλάδος μού παρουσίασαν ένα πακέτο μέτρων που κι εγώ … τρόμαξα! Ήταν ακόμα πιο σκληρό. Και, φυσικά, το απέρριψα χωρίς άλλη συζήτηση»



Η σημερινή άρχουσα τάξη ζει σε μια φούσκα και αρκείται σε συζητήσεις, χωρίς να εξετάζει ποια είναι τα συστατικά της κρίσης.

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Όταν το 1843 ο Βρετανός πιλοποιός Τζέιμς Ουίλσον ίδρυσε το διάσημο σήμερα περιοδικό «The Economist», πίστευε βαθύτατα ότι η ελευθερία και η συναφής με αυτήν δημιουργία ήταν κινητήρια δύναμη για πρόοδο και ευημερία. Είχε δε υποσχεθεί ότι θα τάσσεται με την πλευρά της ευφυΐας, γιατί αυτή είναι που οδηγεί προς τα εμπρός, παρά τη λυσσώδη μάχη εναντίον της από τις δυνάμεις της άγνοιας και της αμάθειας.

 

Γράφει ο Αντώνης Ζαΐρης

Στον απόηχο της κατάθεσης του προϋπολογισμού 2019 στο νομοθετικό σώμα της Βουλής αξίζει να αποτιμηθούν κάποια από τα μακροοικονομικά μεγέθη  της χρονιάς που πέρασε με μικροσκοπικές ωστόσο επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας.



Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης

Με νέους μύθους στο πεδίο της  εξωτερικής πολιτικής ξεκίνησε το2019.Από πού προέρχεται η μεγαλύτερη απειλή ασφάλειας για την Ελλάδα είναι γνωστό. Από την Τουρκία. Τι κάνει όμως η Ελλάδα για να ελαχιστοποιήσει (ή και να ακυρώσει) την απειλή αυτή; Σχεδόν τίποτα το πολιτικά και μακροχρόνια   σημαντικό.  Ή μάλλον  το αντίθετο, προβαίνει σε μια σειρά από ενέργειες χωρίς στρατηγική σκέψη βάθους που μάλλον  οξύνουν την απειλή και συντείνουν στη διαχρονική επιβίωσή της. Και παράλληλα  καλλιεργεί μύθους για δήθεν “νέους ρόλους” που αναλαμβάνει , μύθους που κινδυνεύει να πιστέψει και η ίδια με εξόχως ζημιογόνες συνέπειες. Και το πολιτικό σύστημα συνολικά μάλλον αδιαφορεί. Τρείς  είναι οι τελευταίοι μύθοι.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Τι θα συνέβαινε εάν τις προάλλες που ο Δημήτρης Κουφοντίνας βόλταρε στο κέντρο της Αθήνας ένας απλός πολίτης -γυναίκα ή άντρας, νέος ή ηλικιωμένος- στεκόταν εμπρός του και έφτυνε; Όχι στα μούτρα του. Στα πόδια του. "Ντροπή σου!" αν του' λεγε - δύο λέξεις μόνο...



Του Κωστή Χατζηδάκη*

Ο ετερόκλητος κυβερνητικός συνασπισμός παραπαίει και φαίνεται να οδηγείται σε ένα συναινετικό -και αρκετά θεατρικό- διαζύγιο. Ο Πάνος Καμμένος λέει ότι θα αποσύρει υπουργούς του από την κυβέρνηση, αλλά οι υπουργοί του λένε δημόσια ότι δεν θα πειθαρχήσουν. Οι δύο κυβερνητικοί εταίροι ανταλλάζουν πυρά μέσω διαρροών. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος δήλωνε βέβαιος ότι η κυβέρνηση θα ζητήσει και θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης, τώρα λέει ότι θα προχωρήσει με την ανοχή της Βουλής. Και ποιος ξέρει τι θα γίνει αύριο, μεθαύριο…