Απαιτούνται προσεκτικοί και ευέλικτοι χειρισμοί,αλλά με συνέπεια σε συγκεκριμένες αρχές
                          
 του Ανδρέα Ανδριανόπουλου(*)

Με την κορύφωση της κρίσης με το Ιράν η κατάσταση επιβάλλει σοβαρές σκέψεις και προβληματισμούς. Αναμενόμενο ήταν να μην υπάρξει καταδίκη της Τουρκίας από επίσημα αμερικανικά χείλη. Έχω εξηγήσει συχνά πως κάτι τέτοιο θα ήταν χιμαιρικό να το περιμένεις.


Πως οι δημόσιες περιουσίες, αν αξιοποιούνταν ορθολογικά και έντιμα, θα μπορούσαν να λύσουν το σοβαρό πρόβλημα του παγκοσμίου χρέους. Ιδέες για την Ελλάδα.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Τελικά ο κρατισμός σαν αντίληψη και πρακτική μόνον να δανείζεται γνωρίζει, γιά να τακτοποιεί τους φίλους του με αυτά τα δανεικά. Και το ερώτημα είναι μέχρι που μπορεί να πάει η κατάσταση αυτή. Γνωρίζουμε σήμερα ότι το παγκόσμιο χρέος είναι σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από το αντίστοιχο ΑΕΠ. Πόση είναι όμως η αναξιοποίητη δημόσια περιουσία στον κόσμο; Το όλο θέμα δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους βαρύγδουπους οικονομολόγους ιεραπόστολους του κρατισμού. Βασική τους έγνοια είναι αφ΄ενός η ιδεολογική υπεράσπιση του κράτους, αυτής της παγκοσμιοποιημένης πλέον νέας θεότητας, αφ΄ετέρου δε η εξεύρεση τρόπων κυκλοφορίας νέου δανεικού χρήματος.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Αμερικανική εμπλοκή από τη μια, στην πειρατική ενέργεια της Τουρκίας στη Λιβύη από την άλλη η συνάντηση εμπλεκομένων και μη με πρωτοβουλία του Βερολίνου, στην οποία δεν έχει προσκληθεί η Ελλάδα, με την παράλληλη παρουσία στο γεωπολιτικό παιχνίδι του Β. Πούτιν, συνθέτουν ένα μόνο μέρος του σκηνικού, που εκτυλίσσεται πλέον εντός των ορίων της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. 



Γράφει ο  Λεωνίδας Καστανάς

Έχουμε κάποιον ή κάποια διαθέσιμους;

Ο Λεωνίδας Καστανάς γράφει για το πολιτικό βάρος που χρειάζεται να έχει το πρόσωπο που θα προταθεί για Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Σήμερα όσο ποτέ θέλουμε πρόεδρο με πολιτικό βάρος. Με Π κεφαλαίο. Που να μπορεί να κάνει κάθε φορά μια σοβαρή ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, να σταθμίζει τις διεθνείς εξελίξεις, να συνεννοείται με την κυβέρνηση σε υψηλό επίπεδο, να «βλέπει γήπεδο» και οι δηλώσεις του να αποτελούν γεγονός. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρέπει να μιλάει για «ψύλλου πήδημα». Και δεν πρέπει να λέει κοινοτυπίες, κοινώς παρόλες.

 Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Για μια ακόμα φορά, Σαββατόβραδο μπροστά στην τηλεόραση να παρακολουθώ την Ελληνική ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» η οποία προβλήθηκε το 1965, μια εποχή με έντονες πολιτικές αναταράξεις όπου ο ένας πολιτικός  διαδεχόταν τον άλλο στην εξουσία, μέχρι που η χώρα έφθασε στη Χούντα των Συνταγματαρχών το 1967. Με τις παλιές  ελληνικές ταινίες συμβαίνει το εξής μαγικό, μεταφέρεσαι νοερά σε εκείνη την εποχή και ας μην την έχεις ζήσει, εκτός από τις ατάκες βλέπεις, νιώθεις, πολλές φορές… ακόμα και το άρωμα της οσμίζεσαι .  

Του Θανάση Κ.
* Στο παρελθόν, η Μέση Ανατολή ήταν βαθιά διχασμένη από την Αραβοϊσραηλινή διένεξη…
Τώρα το Παλαιστινιακό δεν έχει λυθεί, αλλά τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής είναι άλλα και πολύ σοβαρότερα: είναι η σύγκρουση των «κοσμικών» (secular) καθεστώτων της περιοχής με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό:

Γράφει ο Βασίλειος-Γεώργιος Γρηγ. Παπαδάκης

Χωρίς τα υγρά κέλευθα = (ταξείδια, τρόπος ζωής) του Ομήρου δε θα υπήρχε Ελλάδα ούτε Ευρώπη. Δε θα είχε διαδοθεί παγκοσμίως το αρχαίο πνεύμα και ο ελληνικός πολιτισμός.Χωρίς το μεσογειακό κόσμο δε θα ολοκληρωνόταν η Ευρώπη. Η Μεσόγειος γεωγραφικά και πολιτικά είναι το ασφαλέστερο σύνορο της. Οικονομικά ένας πολύτιμος πλουτοπαραγωγικός χώρος και πολιτιστικά ένας κόσμος που χωρίς αυτόν θα αλλοιωνόταν η φυσιογνωμία της Ευρώπης. Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η Τουρκία είχε δεσμούς με το δυτικοευρωπαϊκό κόσμο, αν και μεγάλο τμήμα της ανήκε πολιτιστικά και γεωγραφικά στον ασιατικό χώρο.



Δύο ώρες και πενήντα λεπτά κράτησε η συνέντευξη τύπου του έκπτωτου προέδρου, διευθύνοντος συμβούλου του ομίλου Nissan – Renault, ο οποίος μπροστά σε 160 δημοσιογράφους δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να «αποκαταστήσει την τιμή του».

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Την παρακολούθησα ολόκληρη και με τεράστιο ενδιαφέρον, γιατί ο Καρλος Γκοσν δεν είναι όποιος και όποιος και κυρίως δεν μασάει τα λόγια του. Σε ηλικία 65 ετών,ο πρωην πρόεδροςτου ομίλου Νισαν –Ρενώ κάθεται πάνω σε μια περιουσία 2 δισ. δολλαρίων περίπου και αφού πριν μια εικοσαετία  έσωσε δυο αυτοκινητοβιομηχανίες από την πτώχευση, δηλώνει υπερήφανος που έδωσε δουλειά σε σχεδόν μισό εκατομμύριο οικογένειες.  



Τώρα που αντικρίζουμε με δέος τη μεγάλη ρευστότητα που υπάρχει στη περιοχή μας και την αποσάθρωση όλων των «σταθερών» που υπήρχαν μέχρι σήμερα,
Τώρα που συνειδητοποιούμε πόσο ευεργετικά ήταν τα ανοίγματα της Ελλάδας σε Ισραήλ στην αρχή και σε Αίγυπτο στη συνέχεια,

Τώρα, είναι η καλύτερη στιγμή να δούμε ποιες δυσκολίες είχαμε μέχρι τώρα να υιοθετήσουμε για την Ελλάδα μια νέα Εξωτερική πολιτική, που μόλις αρχίζει να αποδίδει…

 

 
Η εκτέλεση του Σολεϊμάνι θέτει τέρμα στην πολιτική κατευνασμού

Της Μιράντας Ξαφά*

Η εκτέλεση του υποστράτηγου Σολεϊμάνι με στοχευμένη επίθεση της Αμερικανικής αεροπορίας έθεσε τέρμα στην αποτυχημένη εξωτερική πολιτική κατευνασμού που ξεκίνησε ο πρόεδρος Ομπάμα. Η πολιτική αυτή ήταν μια στρατηγική, γεωπολιτική, και ηθική αποτυχία. Αποσύροντας τα Αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ το 2011 ο Ομπάμα επέτρεψε την επανακατάληψη της Μοσούλης από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), αναγκάζοντάς τον να ξαναστείλει στρατεύματα στο Ιράκ, που παραμένουν εκεί μέχρι σήμερα.