Του Τάκη Σουβαλιώτη.

 Τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτή η βία που υφίσταται η κοινωνία μας προέρχεται από την αστυνομία. Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Αυτή η βία, ασκείται από τους αριστερούς εξτρεμιστές. Από αυτούς δοκιμάζονται περισσότερο οι μεγαλύτερες πόλεις μας. Από αυτούς (τους αριστερούς εξτρεμιστές) γίνονται τα διάφορα έκτροπα. Οι δολοφονίες, οι ληστείες και οι διάφορες καταστροφές.

Σώτη Τριανταφύλλου: «Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να είναι δίκαιοι, αλλά  κοιμούνται» | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Χαρακτηριστικό του αστυνομικού κράτους είναι η απουσία ελευθερίας του Τύπου, ο έλεγχος των ΜΜΕ, ο περιορισμός των διαδηλώσεων και η άσκηση κριτικής στους κυβερνώντες, πράγμα που, λόγου χάρη, προσπαθεί να κάνει τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης Και Ανάπτυξης του Ερντογάν


Το αστυνομικό κράτος προϋποθέτει μια κυβέρνηση που ασκεί εξουσία μέσω αστυνομικής, ένοπλης, ισχύος. Ο όρος έχει συναισθηματική και υποτιμητική έννοια: περιγράφει μια ανεπιθύμητη κατάσταση κατά την οποία η παρουσία των πολιτικών αρχών, των οργάνων του κρατικού μηχανισμού, είναι υπερβολικά έντονη και δεν υπόκειται σε νόμους: είναι «αυθαίρετη» ανεξέλεγκτη εξαρτάται από τις παρορμήσεις των εκπροσώπων της εξουσίας.

Στην "Καθημερινή" ο Σάκης Μουμτζής - Enimerosi24

Γράφει ο Σάκης Μουμτζής

Δια χειρός Τάκη Λαζαρίδη
«Δεν γνωρίζουν ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από φανατικούς κομμουνιστές, γνήσιους ιδεολογικούς απογόνους των Λένιν, Στάλιν, Μάο, ιδεολογικά παιδιά των Σιάντου, Ιωαννίδη και Ζαχαριάδη… Με τα δεδομένα αυτά καταδεικνύεται πόσο αφελής και αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός ορισμένων πολιτικών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μεταλλαχθεί, να γίνει ένα γνήσιο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Όσο αφελής και αβάσιμη είναι η προσδοκία ότι ο λύκος μπορεί να μεταλλαχθεί και να γίνει αρνάκι…»

Η εργαλειοποίηση της ιστορίας

Εάν δεν συμφωνεί η ιστορία με τις πεποιθήσεις σου, τόσο το χειρότερο για την ιστορία.

Γράφει ο Πέτρος Τατσόπουλος

Με τον τρόπο αυτό το παρόν επιβάλλει στο παρελθόν τα προβλήματά του, παραμερίζοντας, με συγκινητική αδιαφορία, τα πραγματικά περιστατικά και αγνοώντας τους μηχανισμούς που διέπουν τη λειτουργία των κοινωνικών συνόλων. Η «ιστορική νομοτέλεια», οι «νόμοι» που διέπουν την κίνηση της ιστορίας, μεταβάλλονται, έτσι, από στοιχεία απομυθοποίησης και αντικειμενικής προσέγγισης των κοινωνικών πραγματικοτήτων, σε ιδεολογικά προϊόντα που επιτρέπουν στην ιδεολογικοποιημένη και ιδεολογίζουσα ιστοριογραφία να εμφανίζεται με την πανοπλία της αντικειμενικότητας και της επιστημοσύνης, πολλαπλασιάζοντας, έτσι, την εμβέλειά της. Μέσα από αυτή τη διαδικασία επιτελείται, αδιόρατα πολλές φορές, η διολίσθηση από τον χώρο «των νόμων που καθορίζουν την ιστορική κίνηση», στον χώρο «των διδαγμάτων της ιστορίας»: η αντικειμενική γνώση παραχωρεί, έτσι, τη θέση της στην ηθικολογία και στο φρονηματισμό.

Βούλτεψη σε Παπακωνσταντίνου: Ο καθένας ας ασχοληθεί με την άρση της δικής  του ασυλίας | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Την ονόμασαν «παρέλαση του θανάτου». Ο λόγος για την πρωτομαγιάτικη παρέλαση στο Κίεβο του 1986, λίγες μέρες μετά την έκρηξη στο Τσερνομπίλ. Τριανταπέντε χρόνια μετά, μέσα στην πανδημία, στην Ελλάδα του 2021, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και λοιποί συγγενείς οργάνωσαν 632 «παρελάσεις θανάτου» μέσα σε 50 μέρες! Για να αποδειχθεί πως για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τους θιασώτες τους η ανθρώπινη ζωή συνεχίζει να μην έχει καμιά αξία.


Την 13-01-2021 εξεμέτρησε το ζην ο συμπολίτης δικηγόρος Βασίλειος Κοντόπουλος. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Άγιο Νικόλαο Πευκακίων Αθηνών και η ταφή στο Αίγιον, στον οικογενειακό τάφο. Δυστυχώς η πανδημία δεν επέτρεψε να τον κατευοδώσουν οι πολλοί συγγενείς και φίλοι.


Ζούσε στην Αθήνα για λόγους επαγγελματικούς αλλά το Αίγιο ήταν η αγάπη του και οι αναμνήσεις του. Προ 30 ετών απέκτησε διαμέρισμα, με θέα τον Κορινθιακό και επισκεπτόταν την ιδιαίτερη πατρίδα του τακτικά. Από το μπαλκόνι αυτό, με την απεριόριστη, πανταχόθεν, θέα ηρεμούσε, από την ένταση της απασχόλησης και του άγχους της Αθήνας. Αναγάλλιαζε η ψυχή του. Το διαμέρισμα αυτό ήταν και η αφορμή, για να συσφιγκτούν οι σχέσεις και η φιλία των οικογενειών μας.



Με τον Φάνη Ζουρόπουλο τον συγγραφέα του βιβλίου που κρατώ στα χέρια μου και για το οποίο θα σας μιλήσω, εκτός από συντοπίτες είμαστε και συμφοιτητές και τολμώ να πω και πολύ καλοί φίλοι.

Από την εποχή της πρώτης νιότης, τότε που, έμπλεοι ενθουσιασμού και νεανικής ορμής μαζευόμασταν να μιλήσουμε για τα σχέδια, τα όνειρα και τις ανησυχίες μας, ο Φάνης ξεχώριζε με την αφηγηματικότητά του, την οξυδέρκεια, την παρατηρητικότητα και τη φαντασία του.

Ακατάλληλο για στρουθοκαμήλους": Στο νέο του βιβλίο ο Αθανάσιος  Παπανδρόπουλος γράφει για τον Γ. Μαρίνο & τον οικονομικό ταχυδρόμο |  eirinika.gr