Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967, δυο συνταγματάρχες και ένας ταξίαρχος έκαναν πραξικόπημα και ανέτρεψαν την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Π. Κανελλόπουλου που οδηγούσε την χώρα  προς εκλογές που ήταν σίγουρο ότι θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου υπό τον Γ. Παπανδρέου. Ήσαν οι συνταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος και Νικόλαος Μακαρέζος επιτελικοί αξιωματικοί στο ΓΕΣ, στα χέρια των οποίων βρισκόταν τα σχεδία πολιτικής εκτροπής, με την ονομασία σχέδιο «Περικλής» που είχε εκπονήσει το ''βαθύ κράτος'' της δεξιάς για παν ενδεχόμενο  και ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός εκτελεστικός βραχίονας μιας και έλεγχε τα τανκς στο Γουδή.

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Έχουν περάσει 53 χρόνια από τότε και τα περισσότερα ιστορικά ερωτήματα έχουν βρει τις απαντήσεις τους. Απομένουν μερικές μικρές ιστορίες και λεπτομέρειες που όμως ίσως άλλαζαν την ιστορία:    Ο Γ. Παπαδόπουλος από το Ελαιοχώριο  Αχαΐας γιος δασκάλου [φανατικού οπαδού της Ε.Κ...] και σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες βαφτιστήρι του Γ. Παπανδρέου, πράκτορας της Ιντελιντζες  Σέρβις στην κατοχή στην Πάτρα, μέλος των Ταγμάτων Ασφαλείας,  γνωστός συνωμότης του Β' Γραφείου αντικατασκοπίας, της ΚΥΠ και του Πενταγώνου είχε στα χέρια του το απόρρητο σχέδιο «ΠΕΡΙΚΛΗΣ» μαζί με τον Μακαρέζο που ήταν επικεφαλής του ''ψυχολογικού πολέμου'' και ετοίμαζε την κοινή γνώμη για την προοπτική πραξικοπήματος. Δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να  εφαρμόσουν τον «ΠΕΡΙΚΛΗ», με την πολύτιμη βοήθεια του Παττακού που κινητοποίησε τα τεθωρακισμένα...

 Γράφει ο  Φάνης Ζουρόπουλος

Ο  Επαρχιακός Τύπος  ή Περιφερειακός όπως ονομάστηκε τελευταία, οι εφημερίδες βασικά ημερήσιες και εβδομαδιαίες  της ελληνικής επαρχίας, γιατί τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είναι άλλη κατηγορία υπέφερε πολύ στην περίοδο της κρίσης. Η καθίζηση του θα έλεγα όμως  ότι άρχισε πολύ νωρίτερα, από το 1990 περίπου. Μέχρι τότε σαν μοναδικό μέσο ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών  οι επαρχιακές εφημερίδες απολάμβαναν πολλά και καλά προνόμια.

 

ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 1829 ΣΤΗΝ ΒΟΣΤΙΤΣΑ [ΑΙΓΙΟ] έγινε μια πολλή ενδιαφέρουσα δίκη. Η δίκη έγινε στο Πρωτόκλητο Δικαστήριο, που είχε ιδρυθεί από τον Καποδίστρια , με το ΙΒ Ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης του Άργους για να κατευνάσει τις αντιδράσεις κοτζαμπάσηδων και λαϊκών εναντίον του. Τα δικαστήρια αυτά ήταν έκτακτα τριμελή, δίκαζαν χωρίς δικαίωμα έφεσης και οι δικαστές επιλέγονταν από τους αντίδικους και την κυβέρνηση...

Του Φάνη Ζουρόπουλου

 


 
ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ : Το 1980 πήγαμε μαζί με τον αείμνηστο φίλο και συνεργάτη μου Γιώργο Θ. Παπαγεωργίου στο σπίτι του Παναγιώτη Κανελλόπουλου στην οδό Ξενοκράτους 15 στο Κολωνάκι για να δώσει ο Γιώργος τα χειρόγραφα  να γράψει, όπως είχαν συνεννοηθεί, τον πρόλογο  στο βιβλίο του «Η παλιά Βοστίτσα», που  ήταν έτοιμο. Η Νίτσα  η γυναίκα του, μας κέρασε καφέ, καθίσαμε στο  γραφείο του και κουβεντιάσαμε.
 

Του Φάνη Ζουρόπουλου



Θυμήθηκε πολλά για την Πάτρα, το Αίγιο, την Φτέρη την γενέτειρά του, τα άσχημα αλλά και τα ευχάριστα που είχε ζήσει στην Αχαΐα στην διάρκεια του πολυτάραχου βίου του εντός και εκτός της πολιτικής …


Του Φάνη Ζουρόπουλου *.

Τελευταία όλο και περισσότεροι άνθρωποι νοσταλγούν τα παλιά χρόνια και ισχυρίζονται ότι τότε περνούσαν καλύτερα παρ’ όλο που η ζωή ήταν πιο φτωχή και δεν υπήρχαν οι σημερινές ευκολίες που μας προσφέρει η τεχνολογία. Απλά είναι ρομαντικοί και λόγω της οικονομικής κρίσης νομίζουν ότι τότε (και εννοούμε 40-50 χρόνια πριν) περνούσαν καλύτερα απολαμβάνοντας τα απλά καθημερινά πράγματα. Το σωστό είναι ότι τότε οι άνθρωποι ήσαν καλύτεροι και αυτό και μόνο έκανε καλύτερη και την συμβίωση τους…
Για σκεφτείτε το λίγο και θα δείτε ότι οι άνθρωποι έχουν αλλάξει και βλέπουν αλλιώς τα πράγματα, δίνοντας προτεραιότητα όχι στον συνάνθρωπο τους αλλά σε άψυχα πράγματα και απολαύσεις.