Ας σταματήσει επιτέλους το ψέμα με την Θάτσερ και τον χουλιγκανισμό

Όσο στην Ελλάδα προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την οπαδική βία, στην Αγγλία απολαμβάνουν μια ποδοσφαιρική κουλτούρα που τους επέβαλε η βρετανική πολιτεία

Του Άγη Παπαγεωργίου

Η δολοφονία του Άλκη Καμπανού ήταν μια βίαιη υπενθύμιση πως δεν είμαστε κράτος. Χωρίς εισαγωγικά και με καμία διάθεση επανάληψης τετριμμένων τσιτάτων: δεν είμαστε κράτος, τέλος. Γιατί; Επειδή αυτή η δολοφονία ήταν το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα της πλήρως ανεξέλεγκτης δράσης οργανωμένων εγκληματιών ανεξαρτήτως ομάδας, σε μια ατέρμονη λούπα τρόμου την οποία η πολιτεία ποτέ δεν τόλμησε να σταματήσει. Όπως γράφτηκε πολύ και από πολλούς, αν δεν ήταν ο άτυχος Άλκης, θα ήταν κάποιος άλλος· στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στον Πειραιά, στο Ηράκλειο, ένας άλλος Άλκης θα έπεφτε νεκρός από το χέρι ενός τυφλωμένου από μίσος, ο οποίος χωρίς να φορά το συνδεσμίτικο t-shirt του νιώθει ένα τίποτα· το ξέρει πως αυτό είναι έτσι και αλλιώς, και αυτό είναι που δεν αντέχει. Σε ένα σωρό γήπεδα έχουμε πάει και εμείς, τους έχουμε δει και τους μεν και τους δε – αλλά εκείνοι ευτυχώς όχι εμάς, κυρίως γιατί στις κερκίδες παραμένουμε σκόπιμα αόρατοι, δε μας παίρνει, ακόμα και αν φοράμε το ίδιο χρώμα κασκόλ.


Palmografos.com - Την έσωσαν οι «φασίστες αστυνομικοί» - Του Σάκη Μουμτζή
Του Σάκη Μουμτζή

Αναμφίβολα, το γεγονός της εβδομάδας που πέρασε ήταν η δολοφονία του 19χρονου Αλκη. Για όσους παρακολουθούν την εξέλιξη της οπαδικής βίας ήταν μια φυσιολογική κατάληξη αυτή η δολοφονία. Αν δεν ήταν ο Αλκης της Θεσσαλονίκης, θα ήταν ο Βασίλης του Πειραιά ή ο Θανάσης της Αθήνας. Το ότι δεν είχαμε παρόμοιο γεγονός προηγουμένως ήταν καθαρά θέμα τύχης. Οταν συμπλέκονται ομάδες χούλιγκαν με καδρόνια και μαχαίρια, το κακό μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Σχεδόν κάθε ημέρα καταγράφονται περιστατικά συγκρούσεων μεταξύ οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων, ακόμη και μικρότερων συλλόγων.

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Του Χρήστου Γεωργίου

Στερεύει η παγκόσμια λίμνη των αρνητικών αποδόσεων μετά τις κινήσεις των κεντρικών τραπεζών

Η τεράστια λίμνη χρέους με αρνητικές αποδόσεις ύψους 1,5 τρισ. δολαρίων συρρικνώθηκε περίπου 20% σε μόλις μια ημέρα, ξεκάθαρη ένδειξη ότι οι αρνητικές αποδόσεις σύντομα θα ανήκουν στο παρελθόν αν οι κεντρικές τράπεζες τελικά κινηθούν γρηγορότερα προς την ομαλοποίηση της νομισματικής τους πολιτικής.

Στη Γερμανία και την Ιαπωνία, δύο οικονομίες προπύργια αρνητικών επιτοκίων, οι αποδόσεις στα 5ετη ομόλογα ανέβηκαν πάνω από το 0% την Παρασκευή για πρώτη φορά εδώ και χρόνια. Αποτελούσαν μέρος της τεράστιας λίμνης χρέους αρνητικών αποδόσεων. Οι προσδοκίες των traders στην αγορά ομολόγων είναι ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα προβεί σε αύξηση επιτοκίων φέτος ενώ και στην περίπτωση της Τράπεζας της Ιαπωνίας οι εκτιμήσεις τη θέλουν να ακολουθεί τις άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες στη στροφή προς ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής.

Το κλίμα σε «κατάσταση ανάγκης». Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ* – Ανανεωτική  Αριστερά
 
Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Η κακοκαιρία «Ελπίς» και γενικότερα συνθήκες έντονων ανισορροπιών (π.χ. πυρκαγιές στην Εύβοια και στο Μάτι και όχι μόνο), οι οποίες φανερώνουν, ότι το πολιτικό σύστημα, τόσο στην κυβερνητική όσο και στην αντιπολιτευτική του εκδοχή, έχει πολιτική οπτική, η οποία δεν υπερβαίνει τα όρια μιας ή δύο θητειών (ιδιαιτέρως στο επίπεδο της διακυβέρνησης) και εξαντλείται σε γενικεύσεις και ηθικολογικό λόγο στο επίπεδο της επικοινωνιακής διαχείρισης της πραγματικότητας, αναδεικνύουν την «χαμηλή πτήση» του πολιτικού συστήματος ως προς την δυνατότητα του να λειτουργεί και να διαχειρίζεται μακροπρόθεσμα την πορεία προς το μέλλον.




Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 7 Φεβρουαρίου του 1963, όταν χτύπησε ισχυρό τσουνάμι την ευρύτερη περιοχή του Αιγίου. Τα τσουνάμι είναι παλιά ιστορία (και) στις ελληνικές θάλασσες. Μην ξεχνάτε το παλιρροϊκό κύμα που «έπνιξε» τον Μινωικό Πολιτισμό μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης περίπου 1614 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού.