ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται λέει ο λαός, ενώ ο Μάο Τσε-Τουνγκ το είπε πιο παραστατικά με τη φράση «μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση». Πράγματι πολλοί χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε αναταραχή προκειμένου να επωφεληθούν και να αποκομίσουν κέρδη για λογαριασμό τους.


Αυτή την εκμετάλλευση καταστάσεων χρησιμοποιούν, τόσο κάποια κόμματα στην εσωτερική διαπάλη για την κατάκτηση της εξουσίας, όσο και κράτη στην προσπάθειά τους να υπερισχύσουν έναντι τρίτων.


Στην προκειμένη περίπτωση βλέπουμε ότι η Τουρκία, επιδιώκει να εκμεταλλευθεί την ουκρανική κρίση, με σκοπό, αφενός να βγει από την διεθνή απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει, και αφετέρου να προωθήσει την επεκτατική της δραστηριότητα απέναντι στην Ελλάδα.

Σε κατάσταση ύψιστης ετοιμότητας Ρώσοι και Ουκρανοί | mainlynews.gr

Το Ουκρανικό είναι μόνο ένα από τα πολλά προβλήματα που προκαλεί στους Ευρωπαίους η ουτοπική πια προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης

Του Ανδρέα Ζαμπούκα


Το πρώτο που μπορεί να σκεφτεί κανείς για την «εικονιστική σύρραξη» στα ρωσοουκρανικά σύνορα είναι το πειραγμένο ρητό «αν θέλεις ειρήνη, μίλα συνεχώς για πόλεμο»! Το άλλο είναι η φαντασίωση της εδραίωσης του ΝΑΤΟ στο υπογάστριο της Ρωσίας. Και το τελευταίο, η αδικαιολόγητα «γενναία» στάση της ΕΕ απέναντι σε μία χώρα η οποία, αν κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου, θα παγώσει το κτίριο της Κομισιόν στις Βρυξέλλες.

Πέρα όμως από τις γεωπολιτικές αναλύσεις, το μεγαλύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Είναι οι Ουκρανοί Ευρωπαίοι ή Ρώσοι; Ποια είναι τελικά τα κριτήρια προσδιορισμού και απόδοσης ταυτότητας σε αυτή τη χώρα; Εθνικά, πολιτιστικά, γεωγραφικά, οικονομικά, κοινωνικά, στρατηγικά;

Πνοή άνοιξης στο Αιγαίο”. Τί κρύβεται από πίσω; | Επισκόπηση τύπου | DW |  25.01.2021

Του Θανάση Μαυρίδη-liberal

Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 είχε υιοθετήσει «ατάκες» των Εξαρχείων ακόμη και για τα εθνικά θέματα. Στη λογική «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», οι σύντροφοι υποστήριζαν ότι δε χρειαζόμασταν αμυντικές δαπάνες και ότι δεν θα ήταν καταστροφή αν χάναμε μερικά νησιά. Σε γενικές γραμμές, πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν υπήρξε τόσο ακραία ανεύθυνος, όσο ήταν ως αντιπολίτευση. Αυτά μέχρι που έγινε και πάλι αντιπολίτευση. Μια από τα ίδια. Η παλιά καλή γνώριμη αριστερά…

Δε στήριξαν τη συμφωνία με τη Γαλλία, δε συμφώνησαν με τη συμφωνία για ΑΟΖ με την Αίγυπτο, δε θα υποστηρίξουν, κατά τα φαινόμενα και τη συμφωνία με τις ΗΠΑ. Και το ερώτημα είναι το ακόλουθο: Τι ακριβώς θέλουν; Ποια είναι η πρότασή τους για τα εθνικά θέματα; Εκτός και ισχύει αυτό που είπε ο εξάδελφος Γιώργος Τσίπρας, ότι «η άμυνα της χώρας δεν είναι αυτοσκοπός». Το οποίο θα πιστεύαμε ότι το πιστεύουν αν κατά τη διάρκεια της θητείας τους είχαν καταργήσει τα σύνορα, τους στρατούς και τα σώματα ασφαλείας.

O Aθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος για τις αλλοιώσεις των επισκεψιμοτήτων σε  sites - Κουρδιστό Πορτοκάλι

Ο Ρώσος πρόεδρος πριν απ’ όλα, θέλει η έστω και προβληματική σημερινη Ρωσία, να εκλαμβάνεται ωσάν να ήταν η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ενωση

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Θυμάμαι τη συνέντευξη που μου έδωσε το 1989 στην Αθήνα,για τον Οικονομικό Ταχυδρόμο τότε, ο αρμενικής καταγωγής οικονομικός σύμβουλος του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ,  ακαδημαϊκός και οικονομολόγος Αμπέλ Ανγκαμπενγκιάν , 82 ετών σήμερα και που με βεβαιότητα είχε τονίσει: «...Η Ρωσία είναι απίθανο να γίνει κάποτε δυτικού τύπου οικονομία και δημοκρατία. Αυτός που θα προσπαθήσει κάτι τέτοιο θα σπάσει τα μούτρα του…». Όντως λίγα χρόνια αργότερα η κατάρρευση του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και εν συνεχεία του Μπορίς Γέλτσιν, επιβεβαίωναν την εκδοχή του διάσημου στην εποχή του εμπνευστή της περεστρόικα. Ετσι,στα τέλη της δεκαετίας του 1990,μετά μια περιπετειώδη περίοδο Γέλτσιν,την εξουσία στη Ρωσία  την κατακτούσε ένας «υπαλληλάκος» της KGB,χαρακτηρισμός που αποδίδεται στην αμερικανική εφημερίδα «Washington Post». Και από την άποψη αυτή, θεωρώ απαραίτητο να διαβάσει κανείς το βιβλίο των ανταποκριτών αυτής της εφημερίδας στη Μόσχα την περίοδο 2001-2004 (Peter και Susan Baker), με τίτλο «Απόλυτο σχέδιο Πούτιν» (Εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί» Νοέμβριος 2007).


Του Τάκη Σουβαλιώτη  


Αυτές τις τελευταίες δεκαετίες, τις μεταπολιτευτικές δεκαετίες από τη μια μεριά λέμε πως έχουμε έναν ανώτερο, έναν αναβαθμισμένο πολιτικό και νομικό πολιτισμό αλλά από την άλλη ζούμε  κάτω από ένα κλίμα βίας και τρομοκρατίας. Διάφοροι νέοι που ισχυρίζονται πως είναι φίλαθλοι, με μαχαίρια, σιδερογροθιές και διάφορα άλλα σιδερικά κυκλοφορούν. Και όταν βρίσκονται μπροστά σε οπαδούς αντίπαλων ποδοσφαιρικών ομάδων, πολύ εύκολα γίνονται και φονιάδες.