zoornalistas: Εκτός «Εστίας» ο Αθ. Παπανδρόπουλος

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που διατρέχει η χώρα, είναι να πέσει θύμα της εγκληματικής γελοιότητας αυτών που μεταφέρουν τη χυδαία προπαγάνδα του νέου Ρώσου τσάρου.

Από τον  Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μεταφέρω πιο κάτω και προσυπογράφω με όσα χέρια έχω το κείμενο του αγαπητού Γιάννη Πρετεντέρη και θέλω να ελπίζω ότι κάποιοι «αντικειμενικοί» αναλυτές και νεόκοποι δημοσιογράφοι θα σταματήσουν να παίζουν τα παιχνίδια της ρωσικής προπαγάνδας. Η τελευταία είναι το καλύτερο δώρο στο γείτονά μας Σουλτάνο, ο οποίος από καιρό φλερτάρει με τα ευρασιατικά «οράματα» του Πούτιν και κάποια ρεβάνς που ο τελευταίος θέλει να πάρει απέναντι στην ιστορία.

Ουκρανία: Πέντε Ουκρανοί στρατιώτες νεκροί σε μάχη στα σύνορα | Ειδησεις |  Pagenews.gr

Του Σπύρου Δημητρέλη

Τελικά η ιστορία αν και είναι ο μέγιστος δάσκαλος, φαίνεται ότι δεν διδάσκει. Από το πρωί η Ρωσία έχει εισβάλλει στην επικράτεια της Ουκρανίας παραβιάζοντας βάναυσα την εδαφική της κυριαρχία. Επικαλείται ανάγκη προστασίας ρωσόφωνων πληθυσμών, ανάγκη στρατιωτικής ασφάλειας, ανάγκη, ανάγκη, ανάγκη…

Οι προκαλούντες τον πόλεμο επικαλούνται ανάγκες προκειμένου να δικαιολογήσουν την αποτρόπαια πράξη τους. Ανάγκη προστασίας των Τουρκοκυπρίων είχε επικαλεστεί η Τουρκία για να εισβάλει στην Κύπρο.

Το συγκινητικό μήνυμα στον Αλέξη Παπαχελά: «Σε περιμένουμε!» - iefimerida.gr

Του Αλέξη Παπαχελά

Η Ευρώπη πληρώνει σήμερα τα λάθη και την έλλειψη ηγεσίας των τελευταίων 20-30 ετών. Στο παγκόσμιο τραπέζι, όπου παίζεται ένα σκληρό γεωπολιτικό πόκερ, η Ευρώπη κάθεται σαν φτωχός συγγενής, χωρίς να κρατάει ισχυρά χαρτιά στα χέρια της. Οι μεγάλοι παίκτες είτε τη σνομπάρουν είτε απαιτούν να τους ακολουθήσει.

Τι δεν έκανε η Ευρώπη; Δεν ετοίμασε ποτέ έναν δικό της, μικρό αλλά ευέλικτο, στρατό. Ούτε μπόρεσε να δημιουργήσει κάποιον αποτελεσματικό μηχανισμό συλλογής πληροφοριών και συντονισμού σε περιόδους κρίσεων. Εμεινε πίσω στον τομέα αυτό θεωρώντας ότι… κάποιος άλλος θα την προστατεύει πάντοτε, όπως στον Ψυχρό Πόλεμο.

Η Ευρώπη έμεινε επίσης πίσω στους τομείς της τεχνολογίας και της νέας οικονομίας. Οι αμερικανικοί κολοσσοί την έκαναν να μοιάζει με νάνο, καθώς η Ε.Ε. δεν μπόρεσε να φτιάξει τις δικές της Amazon και Google.


Liveblog πόλεμος Ουκρανίας – Ρωσιάς: Η επίθεση Πούτιν και η απάντηση ΝΑΤΟ  και ΕΕ | Έθνος
Για ποιο λόγο η Ευρώπη και η Δύση φαίνεται να καθυστερούν να λάβουν αποφάσεις απέναντι στον επεκτατισμό του ρωσικού μιλιταρισμού;

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οι ευρωπαϊκές αξίες οφείλουν να είναι παρούσες υπό όλες τις συνθήκες — και υπό τις πολεμικές

Η Ρωσία του Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία και άρχισε έναν άδικο, καταστροφικό πόλεμο που θα έχει πολλά θύματα και θα προξενήσει τεράστιες καταστροφές. Και η Ουκρανία φαίνεται μόνη απέναντι σε αυτό τον άγριο, φρικώδη σοβινισμό, μόνη με έναν τρόπο σπαρακτικό.

Η Αμερική βρίσκεται μακριά. Γιατί λοιπόν δεν απαντά η Ευρώπη με πόλεμο απέναντι στον ρωσικό μιλιταρισμό, που απειλεί τον πλανήτη μέχρι και με μία καινούργια παγκόσμια σύρραξη; Της λείπουν άραγε οι ηγέτες με πυγμή, της λείπει η σιδηρά αποφασιστικότητα, της λείπει αυτό το κάτι που παλιά την έκανε να δρα αστραπιαία και με το μάτι να γυαλίζει; Της λείπει η χαρά του αίματος, απαραίτητου δομικού στοιχείου των μεγάρων της, των καθεδρικών της, της βιομηχανίας της;


Ουκρανική κρίση: Πούτιν-Σολτς στη Μόσχα μετά την ασαφή αποχώρηση των Ρώσων  από τα σύνορα με την Ουκρανία
Κατά κύριο λόγο δε θέλει άλλες φιλελεύθερες δημοκρατίες στον περίγυρό της

του Κώστα Υφαντή*

Στο Ουκρανικό ζήτημα, η απαίτηση της Μόσχας για οριστική εγκατάλειψη μιας έστω και ισχνής μελλοντικής προοπτικής ένταξης στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και του ενταφιασμού του δυτικού φιλελεύθερου προσανατολισμού της, παραπέμπει σε «φινλανδοποίηση» της Ουκρανίας, δηλαδή σε χώρα περιορισμένης κυριαρχίας. Και αν για μία ακόμη φορά η γεωπολιτική κυνικότητα εξουδετερώσει τις δημοκρατικές προτιμήσεις μιας κυρίαρχης χώρας, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι διευθετήσεις παράγουν ειρήνη και σταθερότητα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η άλλη απαίτηση της Ρωσίας για τη μη παρουσία συμμαχικών δυνάμεων σε κράτη-μέλη της θα ισοδυναμούσε με απονεύρωση και τελικά θα οδηγούσε σε στρατηγική αναπηρία το ΝΑΤΟ.